Adhyaya 71

ເນື່ອງຈາກຄໍາຖາມຂອງນາງປາຣະວະຕີ ມະຫາເທວ (ສິວະ) ຈຶ່ງເລົ່າເລື່ອງຊ່ອນກ່ຽວກັບນາຣະດະມຸນີທີ່ເດີນທາງມາຮອດໂກກຸລ ຫຼັງຈາກຮູ້ຂ່າວການອະວະຕານຂອງພຣະກຣິສນະ. ນາຣະດະໄດ້ເຫັນພຣະກຣິສນະເປັນເດັກນ້ອຍ ແລະໄດ້ຊົມຊື່ນຄວາມພັກດີ (bhakti) ອັນຫວານລໍ້ຂອງຊາວວຣະຊະ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງອອກຊອກຫາການປາກົດລີລາຂອງພຣະລັກສະມີໃນເຮືອນຄົນເລີ້ຍງງົວ. ທີ່ເຮືອນຂອງພານູ ນາຣະດະຮັບຮູ້ວ່າມີພະພາບສະຕຣີອັນພິເສດ ແລະສັນລະເສີນຢ່າງຍາວນານ—ເອີ້ນນາງວ່າ ສັກຕິ, ມະຫາມາຍາ, ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງຮະຣິ ເຊື່ອມພະລັງງານຈັກກະວານກັບຄວາມຫວານລໍ້ແຫ່ງຣະສະຂອງວຣະຊະ. ຕໍ່ມານາງໄດ້ປາກົດເປັນຮູບຍຸວະວັຍອັນດຶງດູດ; ສະຫາຍຍິງໄດ້ບອກນາຣະດະໃຫ້ໄປພົບກັນຕອນທ່ຽງຄືນທີ່ເຄືອອະໂສກາ ໃກ້ທະເລສາບກຸສຸມະ ຂ້າງໂກວັຣດະນ. ທີ່ນັ້ນ ອະໂສກະມາລິນີອະທິບາຍການບູຊາຮະຣິໃນງານບຸນລະດູໃບໄມ້ຜຸກ ແລະນໍານາຣະດະໃຫ້ຫັນເຂົ້າສູ່ພາຍໃນເພື່ອເຂົ້າໃກ້ຄວາມລັບແຫ່ງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຮະຣິ ພ້ອມຍ້ໍາວ່າ ພັກດີແລະດັຣຊະນະ (darśana) ເປັນສິ່ງຫາຍາກ ໄດ້ມາໂດຍພຣະກະຣຸນາເທົ່ານັ້ນ.