Adhyaya 15

Verse 1

सुमतिरुवाच । अथर्षिः स्वाश्रमं गत्वा मानव्या सह भार्यया । मुदं प्राप हताशेष पातको योगयुक्तया

ສຸມະຕິກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ມຸນີໄດ້ກັບໄປອາສຣົມຂອງຕົນພ້ອມກັບພັນລະຍາ ‘ມານະວີ’ ແລະດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງໃນໂຍຄະຂອງນາງ ບາບທັງປວງຖືກທຳລາຍ ທ່ານຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິ.

Verse 2

सा मानवी तं वरमात्मनः पतिं । नेत्रेणहीनं जरसा गतौजसम् । सिषेव एनं हरिमेधसोत्तमं । निजेष्टदात्रीं कुलदेवतां यथा

ນາງມານະວີໄດ້ປະຄອງຮັບໃຊ້ສາມີຜູ້ທີ່ນາງເລືອກເອງ—ແມ່ນແຕ່ທ່ານຂາດສາຍຕາ ແລະກຳລັງຖືກຊະລາພາບຫຼຸດລົງ—ນາງຮັບໃຊ້ຜູ້ປະເສີດໃນຄວາມສັດທານັ້ນ ດຸດດັ່ງບູຊາກຸລະເທວະຕາຜູ້ປະທານສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ.

Verse 3

शूश्रूषती स्वं पतिमिंगितज्ञा । महानुभावं तपसां निधिं प्रियम् । परां मुदं प्राप सती मनोहरा । शची यथा शक्रनिषेवणोद्यता

ນາງສະຕີຜູ້ງາມແລະບໍລິສຸດ ຮັບໃຊ້ສາມີຂອງນາງດ້ວຍຄວາມໃສ່ໃຈ ຮູ້ໃຈຄວາມປາດຖະນາທີ່ບໍ່ໄດ້ເວົ້າ ແລະໄດ້ຮັບປີຕິສູງສຸດໃນຜູ້ຮັກຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ເປັນດັ່ງຄັງແຫ່ງຕະປະ; ເຫມືອນນາງສະຈີຊື່ນບານໃນການຮັບໃຊ້ພຣະສັກຣະ (ອິນທຣາ) ດ້ວຍພັກດີ.

Verse 4

चरणौ सेवते तन्वी सर्वलक्षणलक्षिता । राजपुत्री सुंदरांगी फलमूलोदकाशना

ເຈົ້າຍິງຜູ້ຮ່າງບາງ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ ແລະອະວະຍະວະງາມ ໄດ້ຮັບໃຊ້ທີ່ພຣະບາດ (ຂອງທ່ານ) ໂດຍດຳລົງຊີວິດດ້ວຍໝາກໄມ້ ຮາກໄມ້ ແລະນ້ຳເທົ່ານັ້ນ.

Verse 5

नित्यं तद्वाक्यकरणे तत्परा पूजने रता । कालक्षेपं प्रकुरुते सर्वभूतहिते रता

ນາງເຮັດຕາມພຣະວາຈາຂອງທ່ານຢູ່ເປັນນິດ ອຸທິດໃຈທັງໝົດ ແລະຊື່ນຊົມໃນການບູຊາ; ນາງໃຊ້ເວລາໂດຍຈົມຢູ່ໃນການເກື້ອກູນສັດທັງປວງ.

Verse 6

विसृज्य कामं दंभं च द्वेषं लोभमघं मदम् । अप्रमत्तोद्यता नित्यं च्यवनं समतोषयत्

ເມື່ອປະຖິ້ມກາມ ຄວາມສະແດງຫຼອກ (ດັມພະ) ຄວາມຊັງ ຄວາມໂລບ ບາບ ແລະຄວາມທະນົງແລ້ວ ພ້ອມທັງຕື່ນຮູ້ບໍ່ປະມາດ ແລະໝັ້ນຄົງເປັນນິດ ພວກເຂົາກໍ່ເຮັດໃຫ້ພຣະລຶສີຈະຍະວະນະ ພໍໃຈຢູ່ເລື້ອຍໆ.

Verse 7

एवं तस्य प्रकुर्वाणा सेवां वाक्कायकर्मभिः । सहस्राब्दं महाराज सा च कामं मनस्यधात्

ດັ່ງນັ້ນ ນາງໄດ້ຮັບໃຊ້ທ່ານດ້ວຍວາຈາ ດ້ວຍກາຍ ແລະດ້ວຍການກະທຳ; ໂອ ມະຫາຣາຊາ ຄົບພັນປີແລ້ວ ຈຶ່ງເກີດຄວາມປາດຖະນາໜຶ່ງໃນໃຈນາງ.

Verse 8

कदाचिद्देवभिषजावागतावाश्रमे मुनेः । स्वागतेन सुसंभाव्य तयोः पूजां चकार सा

ຄັ້ງໜຶ່ງ ແພດທິບສອງອົງໄດ້ມາຮອດອາສຣົມຂອງມຸນີ. ນາງຕ້ອນຮັບດ້ວຍກຽດອັນຄວນ ແລະໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາຖວາຍແດ່ທ່ານທັງສອງ.

Verse 9

शर्यातिकन्याकृतपूजनार्घ । पाद्यादिना तोषितचित्तवृत्ती । तावूचतुः स्नेहवशेन सुंदरौ । वरं वृणुष्वेति मनोहरांगीम्

ທິດາຂອງພຣະຣາຊາຊະຣະຍາຕິ ໄດ້ບູຊາດ້ວຍອັຣຄະຍະ ແລະປາດະຍະ ພ້ອມການຕ້ອນຮັບອາຄັນຕຸກະຢ່າງຄວນ. ທ່ານທັງສອງຜູ້ງາມສົດໃສມີໃຈພໍໃຈ ແລະດ້ວຍຄວາມເມດຕາຈຶ່ງກ່າວກັບນາງຜູ້ມີອົງອັນງາມວ່າ “ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ”

Verse 10

तुष्टौ तौ वीक्ष्य भिषजौ देवानां वरयाचने । मतिं चकार नृपतेः पुत्री मतिमतां वरा

ເມື່ອເຫັນແພດທິບທັງສອງພໍໃຈຕໍ່ການຂໍພອນ ທິດາພຣະຣາຊາ—ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ຜູ້ມີປັນຍາ—ຈຶ່ງຕັ້ງໃຈຕັດສິນໃນດວງໃຈ

Verse 11

पत्यभिप्रायमालक्ष्य वाचमूचे नृपात्मजा । दत्तं मे चक्षुषी पत्युर्यदि तुष्टौ युवां सुरौ

ເມື່ອຮູ້ເຈດຈຳນົງຂອງສາມີ ທິດາພຣະຣາຊາຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ຖ້າທ່ານທັງສອງເປັນເທວະພໍໃຈ ຂໍຈົ່ງປະທານດວງຕາຂອງສາມີຂ້າພະເຈົ້າແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 12

इत्येतद्वचनं श्रुत्वा सुकन्या या मनोहरम् । सतीत्वं च विलोक्येदमूचतुर्भिषजां वरौ

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ແພດຜູ້ປະເສີດທັງສອງໄດ້ເຫັນຄວາມສັດຊື່ບໍລິສຸດຂອງສຸກັນຍາຜູ້ງາມ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວດັ່ງນີ້

Verse 13

त्वत्पतिर्यदि देवानां भागं यज्ञे दधात्यसौ । आवयोरधुना कुर्वश्चक्षुषोः स्फुटदर्शनम्

ຖ້າສາມີຂອງເຈົ້າໄດ້ຖວາຍສ່ວນອັນຄວນແກ່ເທວະທັງຫຼາຍໃນພິທີຍັດນະ ແລ້ວ, ບັດນີ້ຂໍຈົ່ງປະທານການເຫັນອັນແຈ້ງຊັດແກ່ຕາຂອງພວກເຮົາທັງສອງເຖີດ.

Verse 14

च्यवनोऽप्योमिति प्राह भागदाने वरौजसोः । तदा हृष्टावश्विनौ तमूचतुस्तपतां वरम्

ເມື່ອກຳລັງແບ່ງສ່ວນບູຊາໃນຍັດນະໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີລິດເດດ ຈະຍະວະນະກໍໄດ້ເວົ້າວ່າ “ໂອມ” ເຊັ່ນກັນ। ແລ້ວອັສວິນຄູ່ແຝດຜູ້ປິຕິຍິນດີກ່າວກັບລາວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ນັກຕະປະ ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ”

Verse 15

इति श्रीपद्मपुराणे पातालखंडे शेषवात्स्यायनसंवादे रामाश्वमेधे । च्यवनस्य तपोभोगवर्णनं नाम पंचदशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ ສີຣີປັດມະປຸຣານະ ພາກປາຕາລະຂັນຑະ ໃນບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ເສສະ ແລະ ວາດສະຍາຍະນະ ໃນຕອນວ່າດ້ວຍອັສວະເມດະຂອງພຣະຣາມ—ບົດທີສິບຫ້າ ຊື່ “ການພັນນາຕະປະ ແລະ ການເສວຍສຸກຂອງຈະຍະວະນະ” ສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 16

ह्रदं प्रवेशितोऽश्विभ्यां स्वयं चामज्जतां ह्रदे । पुरुषास्त्रय उत्तस्थुरपीच्या वनिताप्रियाः

ອັສວິນທັງສອງນຳພວກເຂົາເຂົ້າໄປໃນຫົວບຶງ ແລະພວກເຂົາເອງກໍດຳລົງລົງໃນນ້ຳນັ້ນ. ແລ້ວບຸລຸດສາມຄົນກໍຜຸດຂຶ້ນ—ງາມຫຼາຍ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງສະຕຣີທັງຫຼາຍ.

Verse 17

रुक्मस्रजः कुंडलिनस्तुल्यरूपाः सुवाससः । तान्निरीक्ष्य वरारोहा सुरूपान्सूर्यवर्चसः

ພວກເຂົາສວມພວງມາລາຄຳ ແລະຕຸ້ມຫູ ຮູບຮ່າງຄ້າຍກັນ ນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງງາມ. ເມື່ອນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມໄດ້ເຫັນຜູ້ຮູບງາມເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດແສງຕາເວັນ ນາງກໍຈ້ອງມອງຢ່າງພິຈາລະນາ.

Verse 18

अजानती पतिं साध्वी ह्यश्विनौ शरणं ययौ । दर्शयित्वा पतिं तस्यै पातिव्रत्येन तोषितौ

ນາງຜູ້ສຸດສິນບໍ່ຮູ້ຈັກຜົວ ຈຶ່ງໄປພຶ່ງພາອັສວິນທັງສອງເປັນທີ່ພຶ່ງ. ທ່ານທັງສອງພໍໃຈໃນຄວາມເປັນປະຕິວຣະຕາ ແລ້ວຈຶ່ງສະແດງຜົວຂອງນາງໃຫ້ເຫັນ.

Verse 19

ऋषिमामंत्र्य ययतुर्विमानेन त्रिविष्टपम् । यक्ष्यमाणे क्रतौ स्वीयभागकार्याशयायुतौ

ເມື່ອລາພຣະຣິສີແລ້ວ ທັງສອງກໍຂຶ້ນວິມານໄປສູ່ຕຣິວິດສະຕະປະ (ສະຫວັນ) ໂດຍມຸ່ງໝາຍຈະໄດ້ຮັບສ່ວນອັນຊອບທຳຂອງຕົນໃນຍັດທີ່ກຳລັງຈະປະກອບ.

Verse 20

कालेन भूयसा क्षामां कर्शितां व्रतचर्यया । प्रेमगद्गदया वाचा पीडितः कृपयाब्रवीत्

ເຫັນນາງຜອມແຫ້ງລົງດ້ວຍເວລາອັນຍາວນານ ແລະຖືກການປະພຶດພຣະຕະທຳໃຫ້ເມື່ອຍລ້າ ເຂົາຈຶ່ງເວົ້າດ້ວຍສຽງສັ່ນເພາະຄວາມຮັກ ແລະດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະທົບໃຈ.

Verse 21

तुष्टोऽहमद्य तव भामिनि मानदायाः । शुश्रूषया परमया हृदि चैकभक्त्या । यो देहिनामयमतीव सुहृत्स्वदेहो । नावेक्षितः समुचितः क्षपितुं मदर्थे

ໂອ ພາມິນີ ໂອ ນາງຜູ້ຄວນແກ່ການນັບຖື! ມື້ນີ້ເຮົາພໍໃຈໃນການປະຄອງຮັບໃຊ້ອັນສູງສຸດຂອງເຈົ້າ ແລະໃນພັກຕິອັນເອກາກຣະໃນໃຈ. ກາຍນີ້ຂອງເຈົ້າອັນເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງ ແລະເປັນຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ສັດມີຊີວິດ ບໍ່ຄວນຖືກລະເລີຍ; ບໍ່ສົມຄວນໃຫ້ມັນສຶກຫຼໍ່ເພາະເຮົາ.

Verse 22

ये मे स्वधर्मनिरतस्य तपः समाधि । विद्यात्मयोगविजिता भगवत्प्रसादाः । तानेव ते मदनुसेवनयाऽविरुद्धान् । दृष्टिं प्रपश्य वितराम्यभयानशोकान्

ພຣະພອນອັນທິບທິບທີ່ເຮົາໄດ້ຮັບ—ດ້ວຍຄວາມຫມັ້ນຄົງໃນສະວະທັມຂອງເຮົາ ດ້ວຍຕະປະແລະສະມາທິ ດ້ວຍວິທະຍາ ແລະຊັຍຊະນະໃນອາດມະໂຢກ ທັງໝົດໂດຍພຣະປຣະສາດແຫ່ງພຣະພະຄະວານ—ພຣະພອນເຫຼົ່ານັ້ນເອງທີ່ບໍ່ຂັດກັບການຮັບໃຊ້ດ້ວຍພັກຕິຂອງເຈົ້າ ຈົ່ງເບິ່ງດ້ວຍຕາຂອງເຈົ້າເອງ. ເຮົາປະທານດາຣະຊະນະທີ່ເຮັດໃຫ້ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ ແລະພົ້ນຈາກໂສກ.

Verse 23

अन्ये पुनर्भगवतो भ्रुव उद्विजृंभ । विस्रंसितार्थरचनाः किमुरुक्रमस्य । सिद्धासि भुंक्ष्व विभवान्निजधर्मदोहान् । दिव्यान्नरैर्दुरधिगान्नृपविक्रियाभिः

ຄົນອື່ນໆນັ້ນ ເປັນແຕ່ດັ່ງການແຜ່ຂອງຄິ້ວພຣະພະຄະວານ; ການຮ້ອຍຮຽງຄວາມໝາຍແລະຖ້ອຍຄຳຂອງເຂົາພັງທະລາຍ—ເຂົາຈະເຮັດຫຍັງໄດ້ແກ່ອຸຣຸກຣະມະ ວິສນຸຜູ້ກ້າວຍິ່ງ? ເຈົ້າບັນລຸສິດທິແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງເສວຍສົມບັດອັນເກີດຈາກຜົນແຫ່ງທຳຂອງຕົນ—ພອນທິບທີ່ມະນຸດໄດ້ຍາກ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍການກະທຳອັນຜັນຜວນຂອງກະສັດ.

Verse 24

एवं ब्रुवाणमबलाखिलयोगमाया । विद्याविचक्षणमवेक्ष्य गताधिरासीत् । संप्रश्रयप्रणयविह्वलया गिरेषद् । व्रीडाविलोकविलसद्धसिताननाह

ເມື່ອເຫັນເຂົາ—ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນວິຊາ ແລະເວົ້າດັ່ງນັ້ນ—ນາງຜູ້ເປັນດັ່ງຮູບແຫ່ງໂຍກະມາຍາທັງປວງ ກໍສະຫງົບໃນໃຈ. ແລ້ວດ້ວຍສຽງທີ່ສັ່ນນ້ອຍໆ ເນື່ອງຈາກຄວາມຮັກອັນເຄົາລົບ ນາງໄດ້ເວົ້າດ້ວຍໃບໜ້າສະຫວ່າງດ້ວຍສາຍຕາອາຍ ແລະຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ.

Verse 25

सुकन्योवाच । राद्धं बत द्विजवृषैतदमोघयोग । मायाधिपे त्वयि विभो तदवैमि भर्तः । यस्तेऽभ्यधायि समयः सकृदंगसंगो । भूयाद्गरीयसि गुणः प्रसवः सतीनाम्

ສຸກັນຍາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ພອນນີ້ສຳເລັດແທ້—ເປັນການປະສານໂຍກະອັນບໍ່ເສຍເປົ່າ! ຂ້າແຕ່ພຣະສະວາມີ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໃຈແລ້ວ: ໃນພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມາຍາ, ໂອ ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ, ມັນເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ເງື່ອນໄຂທີ່ກຳນົດແກ່ພຣະອົງ—ໃຫ້ຮ່ວມກາຍແຕ່ຄັ້ງດຽວ—ຂໍໃຫ້ກາຍເປັນຄຸນທຳທີ່ຍິ່ງກວ່າ: ການໃຫ້ກຳເນີດບຸດຫຼານແກ່ພັນລະຍາຜູ້ສຸດຈິດ.”

Verse 26

तत्रेति कृत्यमुपशिक्ष्य यथोपदेशं । येनैष कर्शिततमोति रिरंसयात्मा । सिध्येत ते कृतमनोभव धर्षिताया । दीनस्तदीशभवनं सदृशं विचक्ष्व

ເມື່ອສອນກິດທີ່ຄວນເຮັດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຕາມຄຳຊີ້ນຳຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ລາວກ່າວວ່າ: “ໂດຍສິ່ງນີ້ ຂໍໃຫ້ຕົນທີ່ຖືກຄວາມມືດໜາແນ່ນທຳລາຍ ໄດ້ຮັບການປອບໂຍນ. ຂໍໃຫ້ເຈົ້າບັນລຸເປົ້າໝາຍ ໂອ ຜູ້ທີ່ຄວາມປາຖະໜາຖືກປຸກເຮົາ ໃນເລື່ອງຂອງຜູ້ທຸກທ້ອນນັ້ນ. ແລະເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ຈະດ້ອຍທຸກ ກໍຈົ່ງສອດສ່ອງຫາທີ່ພຳນັກຂອງພຣະອີສະວະຣະທີ່ສົມຄວນ.”

Verse 27

सुमतिरुवाच । प्रियायाः प्रियमन्विच्छंश्च्यवनो योगमास्थितः । विमानं कामगं राजंस्तर्ह्येवाविरचीकरत्

ສຸມະຕິກ່າວວ່າ: ເພື່ອຊອກຫາສິ່ງທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກພໍໃຈ ຈະຍະວະນະໄດ້ເຂົ້າສູ່ສະມາທິໂຍກະ; ແລະໃນຂະນະນັ້ນເອງ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ລາວໄດ້ປະກົດວິມານທີ່ໄປໄດ້ຕາມປາຖະໜາ ເປັນພາຫະນະບັນດານໃຫ້ສົມໃຈ.

Verse 28

सर्वकामदुघं रम्यं सर्वरत्नसमन्वितम् । सर्वार्थोपचयोदर्कं मणिस्तंभैरुपस्कृतम्

ສະຖານນັ້ນງາມລ້ຳ ເປັນດັ່ງຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະນາທຸກປະການ ພ້ອມດ້ວຍຮັດນະທັງປວງ; ກ່ອນໃຫ້ເກີດການເພີ່ມພູນແຫ່ງສິຣິສົມບັດທຸກຢ່າງ ແລະປະດັບດ້ວຍເສົາມະນີອັນວິຈິດງາມ

Verse 29

दिव्योपस्तरणोपेतं सर्वकालसुखावहम् । पट्टिकाभिः पताकाभिर्विचित्राभिरलंकृतम्

ທີ່ນັ້ນມີເຄື່ອງປູຮອງອັນທິບ ນຳຄວາມສຸກສະບາຍມາໃນທຸກການ; ແລະປະດັບດ້ວຍແຖບຜ້າ ແລະທຸງທິວຫຼາກສີອັນວິຈິດ

Verse 30

स्रग्भिर्विचित्रमालाभिर्मंजुसिंजत्षडंघ्रिभिः । दुकूलक्षौमकौशेयैर्नानावस्त्रैर्विराजितम्

ທີ່ນັ້ນສະຫວ່າງໄສດ້ວຍພວງມາລາດອກໄມ້ ແລະສາຍມາລາຫຼາກສີ; ມີສັດຫົກຂາຮ້ອງຫຶ່ງຫວານ; ແລະງາມດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຫຼາຍຊະນິດ—ຜ້າດຸກູລາອັນລະອຽດ, ຜ້າລິນິນ, ແລະຜ້າໄໝ

Verse 31

उपर्युपरि विन्यस्तनिलयेषु पृथक्पृथक् । कॢप्तैः कशिपुभिः कांतं पर्यंकव्यजनादिभिः

ໃນເຮືອນພັກທີ່ຈັດວາງຊ້ອນຊັ້ນຂຶ້ນໄປ ແຕ່ລະແຫ່ງແຍກກັນເປັນສ່ວນ; ໄດ້ຈັດທີ່ພັກໃຫ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກດ້ວຍເຄື່ອງບັນທົມທີ່ຕຽມພ້ອມ—ໝອນ, ຕຽງ, ພັດໂບກ ແລະອື່ນໆ

Verse 32

तत्रतत्र विनिक्षिप्त नानाशिल्पोपशोभितम् । महामरकतस्थल्या जुष्टं विद्रुमवेदिभिः

ທີ່ນັ້ນທີ່ນີ້ມີສິ່ງຂອງວາງໄວ້ ງາມດ້ວຍສິລະປະຝີມືຫຼາຍປະເພດ; ມີພື້ນປູດ້ວຍມະຣະກົດອັນໃຫຍ່ ແລະຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍແທ່ນບູຊາທຳດ້ວຍປະກາລັງ (ຄໍຣອນ)

Verse 33

द्वाःसु विद्रुमदेहल्या भातं वज्रकपाटकम् । शिखरेष्विंद्रनीलेषु हेमकुंभैरधिश्रितम्

ທີ່ປາກປະຕູ ບານປະຕູດຸດດັ່ງວັຊຣະ/ເພັດສ່ອງປະກາຍ ຝັງຢູ່ໃນກໍ່ສ້າງຫີນປະກາລັງ; ແລະເທິງຍອດອິນດຣະນີລ (ໄພລິນ) ມີກຸ່ມກຸ່ມຄືກຸມພະຄໍາປະດັບເປັນຍອດ.

Verse 34

चक्षुष्मत्पद्मरागाग्र्यैर्वज्रभित्तिषु निर्मितैः । जुष्टं विचित्रवैतानैर्मुक्ताहारावलंबितैः

ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍປັດມະຣາກ (ຮູບີ) ອັນປະເສີດສ່ອງແສງ ຝັງໃນຝາດຸດວັຊຣະ; ງາມດ້ວຍວັຍຕານ (ຜ້າຄຸມ/ກັນສາດ) ວິຈິດ ແລະຫ້ອຍດ້ວຍພວງສາຍມຸກ.

Verse 35

हंसपारावतव्रातैस्तत्र तत्र निकूजितम् । कृत्रिमान्मन्यमानैस्तानधिरुह्याधिरुह्य च

ທີ່ນັ້ນທີ່ນີ້ ດັງກ້ອງດ້ວຍສຽງຮ້ອງຂອງຝູງຫົງແລະນົກພິຣາບ; ຜູ້ຄົນເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຂອງປະດິດ ຈຶ່ງຂຶ້ນຂີ່ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.

Verse 36

विहारस्थानविश्राम संवेश प्रांगणाजिरैः । यथोपजोषं रचितैर्विस्मापनमिवात्मनः

ມີສວນພັກຜ່ອນ ບ່ອນພັກກາຍ ຫ້ອງນອນ ລານໃນ ແລະລານໂລ່ງ—ຈັດຕາມທີ່ໃຈປາຖະໜາ—ສະຖານນັ້ນຄືຖືກສ້າງເພື່ອໃຫ້ຕົນເອງຊື່ນບານແລະພິສວົງ.

Verse 37

एवं गृहं प्रपश्यंतीं नातिप्रीतेन चेतसा । सर्वभूताशयाभिज्ञः स्वयं प्रोवाच तां प्रति

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອນາງເບິ່ງເຮືອນນັ້ນດ້ວຍໃຈທີ່ບໍ່ໄດ້ປິຕິຍິນດີຫຼາຍນັກ ພຣະອົງຜູ້ຮູ້ເຈດນາໃນໃຈຂອງສັດທັງປວງ ກໍໄດ້ກ່າວກັບນາງດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 38

निमज्ज्यास्मिन्ह्रदे भीरु विमानमिदमारुह । सुभ्रूर्भर्तुः समादाय वचः कुवलयेक्षणा

“ໂອ ນາງຜູ້ຂີ້ຢ້ານ, ຫຼັງຈາກຈົມຕົວອາບນ້ຳໃນສະນ້ຳນີ້ແລ້ວ ຈົ່ງຂຶ້ນຂີ່ວິມານນີ້. ນາງຕາດຸຈດອກບົວ ຮັບຖ້ອຍຄຳຂອງສາມີ ແລ້ວກ່າວກັບນາງຄິ້ວງາມ.”

Verse 39

सरजो बिभ्रती वासो वेणीभूतांश्च मूर्द्धजान् । अंगं च मलपंकेन संछन्नं शबलस्तनम्

ນາງນຸ່ງຜ້າທີ່ເປື້ອນຝຸ່ນ ມັດຜົມເປັນຫາງປາ ແລະກາຍຖືກທາປົກຄຸມດ້ວຍຕົມສົກປົກ—ອົກເບິ່ງເປັນດ່າງ—ນາງປາກົດຢ່າງມົວໝອງແລະຮຸງຮັງ.

Verse 40

आविवेश सरस्तत्र मुदा शिवजलाशयम् । सांतःसरसि वेश्मस्थाः शतानि दशकन्यकाः

ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ລາວເຂົ້າໄປໃນສະນ້ຳນັ້ນ—ອ່າງນ້ຳສັກສິດຂອງພຣະສິວະ. ພາຍໃນສະບົວຊັ້ນໃນມີເຮືອນ ແລະໃນນັ້ນມີເດັກຍິງນັບຮ້ອຍ ອາຍຸປະມານສິບປີອາໄສຢູ່.

Verse 41

सर्वाः किशोरवयसो ददर्शोत्पलगंधयः । तां दृष्ट्वा शीघ्रमुत्थाय प्रोचुः प्रांजलयः स्त्रियः

ສາວນ້ອຍທັງຫມົດ ຜູ້ຫອມດຸຈດອກບົວ ໄດ້ເຫັນນາງ; ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ພວກນາງລຸກຂຶ້ນຢ່າງໄວ ແລະປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ກ່າວກັບນາງ.

Verse 42

वयं कर्मकरीस्तुभ्यं शाधि नः करवाम किम् । स्नानेन ता महार्हेण स्नापयित्वा मनस्विनीम्

“ພວກເຮົາເປັນນາງຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານ—ຂໍໃຫ້ທ່ານສັ່ງ. ພວກເຮົາຄວນເຮັດຫຍັງ? ເມື່ອໄດ້ອາບນ້ຳໃຫ້ນາງຜູ້ສູງຄ່າ ແລະໃຈແນ່ວແນ່ນັ້ນ ດ້ວຍພິທີສົງນ້ຳອັນລ້ຳຄ່າ ແລະນ້ຳຫອມ…”

Verse 43

दुकूले निर्मले नूत्ने ददुरस्यै च मानद । भूषणानि परार्घ्यानि वरीयांसि द्युमंति च

ໂອ ຜູ້ປະທານເກຍດຕິ, ພວກເຂົາໄດ້ຖວາຍແກ່ນາງ ຜ້າດຸກູລະໃໝ່ສອງຜືນ ບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ, ແລະຍັງມອບເຄື່ອງປະດັບອັນສະຫງ່າງາມ—ຍອດຢ່າງ ແລະລ້ຳຄ່າຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 44

अन्नं सर्वगुणोपेतं पानं चैवामृतासवम् । अथादर्शे स्वमात्मानं स्रग्विणं विरजोंबरम्

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ອາຫານທີ່ພ້ອມດ້ວຍຄຸນດີທຸກປະການ ແລະໄດ້ນ້ຳດື່ມດຸດອມຣິຕະອາສະວະ. ແລ້ວໃນກະຈົກ ລາວເຫັນຕົນເອງ—ຄ້ອງພວງມາລາ ແລະນຸ່ງຫົ່ມຜ້າບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ.

Verse 45

ताभिः कृतस्वस्त्ययनं कन्याभिर्बहुमानितम् । हारेण च महार्हेण रुचकेन च भूषितम्

ໂດຍນາງກັນຍາເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ເຮັດພິທີມົງຄຸນໃຫ້ ແລະໃຫ້ກຽດຢ່າງຫຼາຍ; ລາວຈຶ່ງຖືກປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍອັນລ້ຳຄ່າຍິ່ງ ແລະເຄື່ອງປະດັບຣຸຈະກະອັນສະຫວ່າງໄສ.

Verse 46

निष्कग्रीवं वलयिनं क्वणत्कांचननूपुरम् । श्रोण्योरध्यस्तया कांच्या कांचन्या बहुरत्नया

ນາງມີນິສກະທອງຄຳປະດັບຄໍ ສວມກຳໄລ ແລະສວມນູປຸຣະທອງຄຳທີ່ດັງກິ່ງກັງ; ທີ່ສະໂພກຖືກຮັດດ້ວຍຄັນຊີທອງຄຳຝັງຮັດນະຫຼາຍປະການ.

Verse 47

सुभ्रुवा सुदता शुक्लस्निग्धापांगेन चक्षुषा । पद्मकोशस्पृधा नीलैरलकैश्च लसन्मुखम्

ນາງມີຄິ້ວງາມ ແລະຟັນງາມ; ມຸມຕາຂາວໃສມັນວາວສົ່ງສາຍຕາອ່ອນໂຍນ. ໃບໜ້າທີ່ສະຫວ່າງໄສຖືກລ້ອມດ້ວຍປອຍຜົມຄົດສີນ້ຳເງິນດຳ ງາມທ້າທາຍຄວາມງາມຂອງດອກບົວຕູມ.

Verse 48

यदा सस्मार दयितमृषीणां वल्लभं पतिम् । तत्र चास्ते सहस्त्रीभिर्यत्रास्ते स मुनीश्वरः

ເມື່ອນາງລະລຶກເຖິງສາມີອັນເປັນທີ່ຮັກ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພວກລິສີ ແລະເປັນເຈົ້າຜູ້ຄວນບູຊາ—ນາງກໍປາກົດຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ບ່ອນທີ່ມຸນີຜູ້ເປັນໃຫຍ່ພັກຢູ່ກັບສະຕຣີພັນນາງ।

Verse 49

भर्तुः पुरस्तादात्मानं स्त्रीसहस्रवृतं तदा । निशाम्य तद्योगगतिं संशयं प्रत्यपद्यत

ແລ້ວນາງເຫັນສາມີຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ—ຕົນຂອງທ່ານຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍສະຕຣີພັນນາງ—ແລະເມື່ອເຫັນຄວາມດຳເນີນແຫ່ງໂຍຄະອັນພິສົດນັ້ນ ນາງກໍເກີດຄວາມສົງໄສ।

Verse 50

सतां कृत मलस्नानां विभ्राजंतीमपूर्ववत् । आत्मनो बिभ्रतीं रूपं संवीतरुचिरस्तनीम्

ນາງໄດ້ອາບນ້ຳດ້ວຍນ້ຳຊຳລະມົນທິນອັນບໍລິສຸດທີ່ສັດບຸລຸດຈັດເຮັດ ຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງບໍ່ເຄີຍມີ; ນາງດຳລົງຮູບຂອງຕົນ ແລະປົກຄຸມອົກອັນງາມດ້ວຍຄວາມສຸພາບສຳລວມ।

Verse 51

विद्याधरी सहस्रेण सेव्यमानां सुवाससम् । जातभावो विमानं तदारोहयदमित्रहन्

ມີນາງວິທະຍາທະຣີພັນນາງຄອຍປະຄອງ ແລະນາງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າອັນງາມສົດ ຜູ້ປາບສັດຕູເມື່ອຈິດຕັ້ງໝັ້ນຕື່ນຂຶ້ນແລ້ວ ກໍໃຫ້ນາງຂຶ້ນສູ່ວິມານທິບນັ້ນ।

Verse 52

तस्मिन्नलुप्तमहिमा प्रिययानुषक्तो । विद्याधरीभिरुपचीर्णवपुर्विमाने । बभ्राज उत्कचकुमुद्गणवानपीच्य । स्ताराभिरावृत इवोडुपतिर्नभःस्थः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະສິຣິຂອງທ່ານບໍ່ເຄີຍລົບລ້າງ; ຜູ້ຜູກໃຈກັບນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ທ່ານສ່ອງສະຫວ່າງໃນວິມານເວຫາ ໂດຍມີຮູບກາຍທີ່ວິທະຍາທະຣີປະດັບປະດາ ດຸດດັ່ງພຣະຈັນທຣາເຈົ້າໃນນະພາ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍດາວ ແລະຝູງດອກຄຸມຸດຂາວທີ່ບານເຕັມທີ່।

Verse 53

तेनाष्टलोकपविहारकुलाचलेंद्र । द्रोणीष्वनंगसखमारुतसौभगासु । सिद्धैर्नुतोद्युधुनिपातशिवस्वनासु । रेमे चिरं धनदवल्ललनावरूथी

ກັບເຂົານັ້ນ ພູເຂົາເຈົ້າອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ມີຊື່ສຽງເປັນສະຖານທີ່ພັກຜ່ອນຂອງໂລກທັງແປດ—ໄດ້ຮ່ວມສຸກຢູ່ດົນນານໃນຫຸບເຂົາອັນງາມ ທີ່ຖືກປະດັບໂດຍລົມອ່ອນຫວານ ມິດຂອງກາມເທວ. ໃນບ່ອນທີ່ກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງມົງຄຸນຈາກນ້ຳຕົກ ດຸຈສຽງພຣະສິວະ ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຈາກສິດທະ ແລະທ່າມກາງຂະບວນບໍລິວານອັນສະຫງ່າງາມຂອງນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງກຸເບຣ ເຂົາໄດ້ຮ່ວມສຸກຢູ່ດົນນານ.

Verse 54

वैश्रंभके सुरवने नंदने पुष्पभद्रके । मानसे चैत्ररथ्ये च सरे मे रामया रतः

ໃນໄວສຣັມພະກະ ໃນປ່າເທວະ, ໃນນັນທະນະ, ໃນປຸສປະພັດຣະກະ, ໃນມານະສະໂຣວະ ແລະໃນໄຈຕຣະຣະຖະດ້ວຍ—ທີ່ສະຫຼອງນ້ຳທັງຫມົດນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຊື່ນບານຢູ່ໃນສັງຄົມຂອງຣາມາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.