Adhyaya 6

ໃນອັດຍາຍນີ້ ວີຣະບຸລຸດຜູ້ພິທັກຢູ່ຮາຊະສຳນັກຖືກສົ່ງໄປຢຸດຄວາມຫວາດກົວທີ່ ພີມະນາດ (Bhīmanāda) ອະສູນຖືດາບຜູ້ກິນສັດມີຊີວິດ ກໍ່ຂຶ້ນ. ວີຣະບຸລຸດປະຈັນໜ້າ ແລະສັງຫານເຂົາໃກ້ຈຸດທີ່ແມ່ນ້ຳຄົງຄາສົມທົບກັບມະຫາສະໝຸດ. ຫຼັງນັ້ນ ບຸລຸດຜູ້ສະຫວ່າງໄສພ້ອມບໍລິວານຂອງພຣະວິສະນຸ ປາກົດຂຶ້ນ ແລະເລື່ອງຫັນໄປສູ່ຄຳສອນເລື່ອງກົດແຫ່ງກຳ ແລະຄວາມຍຸດຕິທຳ. ພຣະຣາຊາຜູ້ມີທຳຊື່ ທັມມະບຸດທິ (Dharmabuddhi) ເລົ່າດ້ວຍຕົນເອງວ່າ ຄວາມຜິດທີ່ເບິ່ງເຫັນເຫມືອນນ້ອຍ—ເພາະຖືກຫຼອກໂດຍທັດສະນະຜິດ ແລະລະເມີດວິໄນຂອງດວິຊະ ໂດຍສະເພາະຈັນຍາບັນການຫາລ້ຽງຊີບ ແລະຫຼັກການບໍລິຈາກທີ່ດິນ—ນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດໃຫຍ່ ແລະການລົງໂທດໃນນະລົກຕາມລະບົບຂອງພຣະຍົມ, ມີຈິດຣະຄຸບຕະ (Citragupta) ບັນທຶກບັນຊີ ແລະຄຳພະຍານຂອງ ພາສະກະຣີ-ເທວະ (Bhāskari-deva). ຕໍ່ມາ ອັດຍາຍກ່າວເຖິງການປະພຶດຕົນທີ່ຕີຣຖະ ຄົງຄາສາຄະຣະ (Gaṅgāsāgara): ອາບນ້ຳຍາມອຸສາ, ບູຊານາຣາຍະນະດ້ວຍບົດຮ້ອງແລະຟ້ອນຮຳ, ແລະການເຄົາລົບຕຸລະສີ. ພ້ອມກັນນັ້ນຍັງສະທ້ອນຄວາມໂສກຂອງມະນຸດ—ການຫາຍສາບສູນ, ການຄຳຄວນ, ແລະຄວາມຄິດຈະຂ້າຕົນເອງທີ່ຕີຣຖະ—ພ້ອມຄຳເຕືອນໃຫ້ລະຄວາມຫຼົງ ແລະຄວາມຍຶດຕິດ. ທ້າຍສຸດ ມີຉາກຄອບຄົວທີ່ ກັນທິນີ (Gandhinī) ຕຳນິ ມາທະວະ (Mādhava).