Adhyaya 23

ວະຍາສາໄດ້ນໍາເສີນພະຣາຊາ ໂກຈະຣາສະ ແລະ ພະຣານີ ສຸປຣາຊຍາ ເປັນແບບຢ່າງຂອງຜູ້ນັບຖືວິສນຸ ຜູ້ອຸທິດໃຈໃຫ້ແກ່ວຣະຕະເອກາດະສີ. ພວກພະອົງຮັກສາວິໄນວັນດະສະມີ ແລະ ຕື່ນເຝົ້າກາງຄືນ—ຮ້ອງເພງ ເຕັ້ນ ຈຸດທູບ ຈຸດປະທີບ ບູຊາຕຸລະສີ ແລະ ສັນລະເສີນພຣະຫຣິຮ່ວມກັນ. ພຣາຫມັນຊື່ ເຊົາຣິ ຊົມເຊີຍຄວາມປະພຶດອັນຫາຍາກນີ້ ແລະ ຖາມເຫດໃດຈຶ່ງບໍລິສຸດ. ສຸປຣາຊຍາເຜີຍອະດີດຊາດອັນມີບາບ: ເຄີຍເປັນນາງຄະນິກາ ແລະ ພົວພັນກັບຊາຍອະທັມຊື່ ນິຕະໂຢດະຍະ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄວາມທຸກຍາກ ຈຶ່ງເກີດການອົດອາຫານເອກາດະສີ ຈຸດປະທີບ ຕື່ນເຝົ້າທັງຄືນ ແລະ ລະລຶກພຣະນາມ—ແມ່ນຈະບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈກໍຕາມ—ບາບຂອງທັງສອງຖືກລ້າງ. ໃນໂລກຂອງພຣະຍົມ ຈິຕຣະກຸປຕະເປັນພະຍານຖຶງອານຸພາບເອກາດະສີ; ພຣະຍົມ/ທັມມະຣາຊາ ຊົມເຊີຍ ປ່ອຍພົ້ນ ແລະ ສົ່ງໄປສູ່ທາງແຫ່ງວິສນຸທາມ. ຕໍ່ມາອະທິບາຍເສັ້ນທາງຫຼັງຄວາມຕາຍສອງສາຍ: ທາງອັນສຸກສະບາຍປະດັບປະດາສໍາລັບຜູ້ມີບຸນ ແລະ ທາງກວ້າງໃຫຍ່ແຕ່ເຕັມໄປດ້ວຍທຸກທໍລະມານສໍາລັບຄົນບາບ ພ້ອມການລາຍຊື່ນະຣົກແລະໂທດ. ທ້າຍສຸດຍ້ຳວ່າ ເອກາດະສີແມ່ນວຣະຕະສູງສຸດ ແລະ ຈົບດ້ວຍການເສດັດເຖິງພຣະຫຣິຂອງຄູ່ພະຣາຊາ-ພະຣານີ.