Adhyaya 22

ບົດນີ້ເປີດດ້ວຍການຂໍໃຫ້ອະທິບາຍຜົນບຸນ ແລະ ວິທີປະຕິບັດເອກາດະຊີໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ໂດຍຍົກຂຶ້ນວ່າເປັນວຣະຕະສູງສຸດ. ຕໍ່ມາເລົ່າຕຳນານກ່ຽວກັບຕົ້ນເຫດ: ພຣະວິສນຸສ້າງ Pāpapuruṣa ຈັດຕັ້ງນະລົກຫຼາຍຊັ້ນ ໄປຢ້ຽມ Yama ແລະເຫັນຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງຜູ້ມີບາບ. ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ພຣະອົງປາກົດເປັນຕິຖິເອກາດະຊີ ເພື່ອຊຳລະບາບ ແລະນຳໄປສູ່ປະຣະມະທາມ. Pāpapuruṣa ຢ້ານການຖືກທຳລາຍ ຈຶ່ງຂໍພຶ່ງພາ; ພຣະວິສນຸກຳນົດໃຫ້ມັນຢູ່ “ໃນອາຫານ” ໃນວັນເອກາດະຊີ ເປັນມູນເຫດຂອງຂໍ້ຫ້າມກິນເຂົ້າເມັດ/ອາຫານບາງຢ່າງ. ຈາກນັ້ນອະທິບາຍວິທີວຣະຕະຢ່າງລະອຽດ: ວິໄນວັນ Daśamī ແລະຂໍ້ຫ້າມອາຫານ, ການບູຊາເອກາດະຊີ ແລະ jāgaraṇa (ຕື່ນເຝົ້າຄືນ), ກິດຈະກຳໃນວັດເຊັ່ນ ທຸງ ໂຄມໄຟ maṇḍapa ການວາດ/ປະດັບ, ອ່ານຄຳພີ, ຫຼີກລ້ຽງຄຳເວົ້າຜິດທຳ ແລະກຳນົດເວລາ pāraṇa ວັນ Dvādaśī ຢ່າງແນ່ນອນ. ຜູ້ປະຕິບັດຖືກຕ້ອງຈະໄດ້ຮັບຄຳສັນຍາເຖິງໂມກສະ.