Adhyaya 15
The Greatness of Rāma’s Name: The Courtesan and the Parrot; Yama’s Edict on Hari-bhaktas
ອັດຍາຍນີ້ເລີ່ມດ້ວຍຫຼັກໄວສະນະວ່າ ຈັກກະວານແລະເທວະທັງປວງເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະວິສນຸ ແລະການລະລຶກພຣະນາມຂອງພຣະຫຣິຢ່າງສະເໝີ ຊ່ວຍລ້າງບາບໄດ້ໂດຍບໍ່ຈໍາກັດເວລາ ຕໍ່ມາເປັນນິທານສອນໃຈ: ນາງຄະນິກາໄດ້ນົກແກ້ວທີ່ຝຶກໃຫ້ເວົ້າ “ຣາມ” ເມື່ອພຣະນາມນັ້ນຖືກເປົ່າອອກ ທັງນົກແກ້ວແລະນາງກໍຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ໃນຍາມຕາຍ ຍະມະດູຕມາຈັບໄປ ແຕ່ວິສນຸດູຕມາຂັດຂວາງ ເກີດການປະທະ ແລະຍະມະດູຕພ່າຍແພ້ ທ້າຍສຸດ ພຣະຍະມະມີຄໍາສັ່ງອັນແນ່ນອນວ່າ ຜູ້ໃດລະລຶກຫຼືເວົ້ານາມ ຣາມ, ໂຄວິນດະ, ເກສະວະ, ຫຣິ, ວິສນຸ, ນາຣາຍະນະ ແລະອື່ນໆ—ໂດຍສະເພາະຜູ້ຖືອຸໂປສົດເອກາດະສີ ແລະຜູ້ຖືນ້ໍາລ້າງພຣະບາດພຣະວິສນຸ (viṣṇu-pāda-jala)—ບໍ່ຢູ່ໃນອໍານາດລົງໂທດຂອງດູຕຂອງທ່ານ ອັດຍາຍປິດທ້າຍດ້ວຍການສັນລະເສີນຣາມນາມວ່າເຫນືອກວ່າມັນຕຣາ ໃຫ້ຜົນໃນພິທີກຳ ການເດີນທາງ ຄວາມຢ້ານກົວ ແລະໃນຍາມສິ້ນຊີວິດ
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.