Adhyaya 13

ອັດທະຍາຍນີ້ເລີ່ມດ້ວຍການບູຊາພຣະວິສນຸໃນລະດູເຈຍສຖະ: ອະພິເສກດ້ວຍນ້ຳເຢັນ, ຖວາຍຂອງຫອມ, ໂບກພັດດ້ວຍຈາມະຣາ, ແລະກົດເກນເລື່ອງຄວາມເໝາະສົມຂອງວັດ/ສະຖານທີ່. ຕໍ່ມາຂະຫຍາຍເປັນວິທີປະຕິບັດຕາມເດືອນ: ເດືອນອາສາດຖວາຍເຂົ້າກັບນົມສົ້ມ ແລະເນີຍ; ເດືອນສຣາວະນ ແລະພາດຣະ ກຳນົດການຖວາຍດອກໄມ້ ໝາກໄມ້, ກົດອາຫານ ແລະຂໍ້ຫ້າມ; ເດືອນອາສວິນກຳນົດເວລາອັນຄວນສຳລັບການຖວາຍນ້ຳ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນເປັນພາກໃຫຍ່ເລື່ອງຄວາມບໍລິສຸດແລະຈັນຍາ: ເຄື່ອງນຸ່ງ, ຜົມ, ການຊຳລະ/ປະຕິສຖານເຮືອນ, ຕິລະກະ, ແລະເຄື່ອງໝາຍອາວຸດຂອງໄວສນະວະ (ສັງຂະ–ຈັກກະ ແລະອື່ນໆ) ເປັນເຄື່ອງປົກປ້ອງແລະນຳໄປສູ່ຄວາມພົ້ນ. ທ້າຍສຸດຍົກຍ້ອງບັກຕິໃນເດືອນກາຣຕິກະ—ຖວາຍປະທີບ, ຕຸລະສີ/ບິລວະ ແລະບູຊາດອກບົວ—ພ້ອມອິຕິຫາສະວ່າ ອະດີດໂຈນຄົນໜຶ່ງໄດ້ຮັບການໄຖ່ບາບແມ່ນແຕ່ຖວາຍດອກບົວດອກດຽວແດ່ພຣະວິສນຸ, ສະແດງພະລັງຂອງບັກຕິທີ່ນຳໄປຫາຍານ ແລະໂມກສະ.