Adhyaya 23

Verse 1

शौनक उवाच । कथयस्व मुने सूत माहात्म्यं कलुषक्षयम् । शेषपंचदिनस्यापि कार्त्तिकस्यानुकंपया

ເຊົານະກະກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີ ສູຕະ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າມະຫິມາອັນທໍາລາຍຄວາມມົນທິນແລະບາບ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ; ທັງເລື່ອງຫ້າວັນທີ່ຍັງເຫຼືອໃນເດືອນກາຣຕຕິກະດ້ວຍ।

Verse 2

सूत उवाच । शृणु शौनक यत्पृष्टं माहात्म्यं पापनाशनम् । वक्ष्याम्यहं वै चोर्जस्य शेषपंचदिनस्य च

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງ ໂອ ເຊົານະກະ, ມະຫິມາອັນທໍາລາຍບາບທີ່ເຈົ້າໄດ້ຖາມ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວມະຫິມາແຫ່ງ ອູຣະຈັສ ແລະຫ້າວັນທີ່ຍັງເຫຼືອຂອງມັນດ້ວຍ।

Verse 3

व्रतानां मुनिशार्दूल प्रवरं विष्णुपंचकम् । तस्मिन्यः पूजयेद्भक्त्या श्रीहरिं राधया सह

ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ, ໃນບັນດາວຣະຕະທັງຫຼາຍ ວິດສະນຸ-ປັນຈະກະ ແມ່ນສູງສຸດ. ຜູ້ໃດໃນວຣະຕະນັ້ນ ບູຊາພຣະສຣີຫຣິ ດ້ວຍພັກຕິ ພ້ອມດ້ວຍ ຣາທາ ຍ່ອມໄດ້ບຸນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 4

गंधपुष्पैर्धूपदीपैर्वस्त्रैर्नानाविधैः फलैः । स याति विष्णुसदनं सर्वपापविवर्जितः

ເມື່ອຖວາຍດອກໄມ້ຫອມ, ທູບ, ປະທີບ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຫຼາຍຊະນິດ ແລະ ໝາກໄມ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ສຳນັກຂອງພຣະວິດສະນຸ ໂດຍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 5

ब्रह्मचारी गृहस्थो वा वानप्रस्थोऽथवा यतिः । न प्राप्नोति परं स्थानमकृत्वा विष्णुपंचकम्

ຈະເປັນພຣະພົວພັນພຣະພົວພັນ (ພຣະຫມັກຮຽນ), ຄົນຄອບຄົວ, ຜູ້ຢູ່ປ່າ ຫຼື ນັກບວດສະຫລະໂລກ ກໍຕາມ—ຖ້າບໍ່ປະຕິບັດ ວິດສະນຸ-ປັນຈະກະ ກໍບໍ່ອາດບັນລຸສະຖານອັນສູງສຸດໄດ້.

Verse 6

सर्वपापहरं पुण्यं विख्यातं विष्णुपंचकम् । तत्र स्नानं तु यः कुर्यात्सर्वतीर्थफलं लभेत्

ວິດສະນຸ-ປັນຈະກະ ທີ່ໂດ່ງດັງນັ້ນ ເປັນບຸນອັນບໍລິສຸດ ແລະ ກຳຈັດບາບທັງປວງ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບທີ່ທ່ອງທ່ຽວທີຣຖະທັງຫມົດ.

Verse 7

श्रीहरेः पुरतो विप्र तुलस्याश्च समीपतः । प्रदीपं सर्पिषा पूर्णं दद्याद्यो भक्तिभावतः

ໂອ ພຣາຫມັນ! ຜູ້ໃດມີໃຈສັດທາພັກດີ ຖວາຍປະທີບທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍໃສ (ກີ) ຕໍ່ໜ້າພຣະສີຫຣິ ແລະ ໃກ້ຕົ້ນຕຸລະສີ.

Verse 8

नभसि श्रीहरेः प्रीत्यै याति स विष्णुमंदिरम् । पापी याति हरेर्धाम सत्यमेतन्मयोदितम्

ໃນເດືອນນະພັດ (ນະພະສິ) ເພື່ອໃຫ້ພຣະສີຫຣິຊື່ນບານ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ມະນະດິຣ-ທາມຂອງພຣະວິດສະນຸ. ແມ່ນແຕ່ຄົນບາບກໍຍັງຮອດທາມຂອງຫຣິໄດ້—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວ.

Verse 9

स्नापयेच्चाच्युतं भक्त्या मधुक्षीरघृतादिभिः । दद्यात्किं नो हरिः प्रीतस्तस्मै साधुजनाय वै

ດ້ວຍຄວາມສັດທາພັກດີ ພຶງອາບສົງອະຈະຍຸຕະ (ພຣະວິສນຸ) ດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງ ນົມ ເນີຍໃສ (ກີ) ແລະອື່ນໆ. ເມື່ອພຣະຫຣິພໍພຣະໄທ ຈະມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ປະທານແກ່ສາທຸຊົນແທ້ນັ້ນ?

Verse 10

नैवेद्यं देवदेवेशं परमान्नं निवेदयेत् । तस्य पुण्यं प्रसंख्यातुं न शक्तो वै चतुर्मुखः

ພຶງນໍາໄນເວດຍະ ຖວາຍແດ່ເທວເທວເອສະວອນ ເປັນອາຫານປຸງສຸກອັນປະເສີດ (ປະຣະມານນະ)។ ບຸນແຫ່ງການຖວາຍນັ້ນນັບບໍ່ໄດ້ ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣົມສີ່ໜ້າກໍບໍ່ອາດນັບໄດ້ຄົບ।

Verse 11

अर्चयित्वा हृषीकेशमेकादश्यां समाहितः । निष्प्राप्य गोमयं सम्यक्मंत्रवत्समुपासते

ໃນວັນເອກາດະຊີ ເມື່ອບູຊາພຣະຫຣິສີເກສະ (Hṛṣīkeśa) ດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈໍາແນ່ແລ້ວ ພຶງໄປເອົາຂີ້ງົວໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະປະກອບການບູຊາຕາມມັນຕຣາທີ່ກໍານົດໄວ້ໂດຍຄົບຖ້ວນ

Verse 12

गोमूत्रं मंत्रवद्भूयो द्वादश्यां प्राशयेद्व्रती । क्षीरं तथा त्रयोदश्यां चतुर्दश्यां तथा दधि

ຜູ້ຖືພຣະຕະພຶງຈິບນ້ຳປັດສະວະງົວອີກໃນວັນທວາດະຊີ ພ້ອມການສວດມັນຕຣາ; ໃນວັນຕຣະໂຍດະຊີໃຫ້ດື່ມນົມ ແລະໃນວັນຈະຕຸຣະດະຊີໃຫ້ຮັບປະທານນົມສົ້ມ (ດະທິ) ເຊັ່ນດຽວກັນ

Verse 13

संप्राप्य पापशुद्ध्यर्थं लंघयित्वा चतुर्दिनम् । पंचमे तु दिने स्नात्वा विधिवत्पूज्य केशवम्

ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດຈາກບາບ ພຶງອົດອາຫານສີ່ມື້; ແລ້ວໃນມື້ທີຫ້າ ຫຼັງອາບນ້ຳຊໍາລະ ພຶງບູຊາພຣະເກສະວະ (Keśava) ຕາມພິທີທີ່ກໍານົດໄວ້

Verse 14

भोजयेद्ब्राह्मणान्भक्त्या तेभ्यो दद्याच्च दक्षिणाम् । ततो नक्तं समश्नीयात्पंचगव्यं सुमंत्रितम्

ດ້ວຍຄວາມສັດທາ ພຶງເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ ແລະຖວາຍທັກສິນາ (ຂອງບູຊາ) ອັນສົມຄວນແກ່ທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ। ແລ້ວໃນຍາມຄ່ຳ ພຶງຮັບປະທານປັນຈະກະວະຍະ ທີ່ຖືກຊຳລະດ້ວຍມັນຕຣາແລ້ວ।

Verse 15

एवं कर्तुमशक्तो यः फलमूलं च भोजनम् । कुर्याद्धविष्यं वा विप्र यथोक्तविधिना ह वै

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້ຕາມນີ້ ພຶງກິນຜົນໄມ້ແລະຫົວຮາກເປັນອາຫານ; ຫຼື ໂອ ພຣາຫມັນ ພຶງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຫວິສະຍະ (haviṣya) ຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 16

श्रीहरेः पंचकं विप्र कुर्याद्यस्तुलसीदलैः । पूजयेत्तं स विज्ञेयः स्वयं नारायणः प्रभुः

ໂອ ພຣາຫມັນ ຜູ້ໃດທີ່ປະກອບປູຊາຫ້າປະການແກ່ສຣີຫຣິ ດ້ວຍໃບຕຸລະສີ ຜູ້ນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າເປັນພຣະນາຣາຍະນະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໂດຍຕົນເອງ।

Verse 17

पुरा त्रेतायुगे शूद्रो दस्युवृत्तिपरायणः । नाम्ना दंडकरो नित्यं धर्मनिंदां करोति यः

ໃນການກ່ອນ ໃນຍຸກເຕຣຕາ ມີຊູດຣະຜູ້ໜຶ່ງ ຜູ້ຫມົກມຸ່ນໃນວິຖີໂຈນປົ່ນ. ຊື່ຂອງເຂົາແມ່ນ ດັນຑະກະຣະ ແລະເຂົາມັກນິນທາທຳມະຢູ່ເປັນນິດ।

Verse 18

असत्यभाषी मित्रघ्नो वेश्याविभ्रम लोलुपः । ब्रह्मस्वहारी क्रूरश्च परस्त्रीगमने रतः

ເຂົາເປັນຜູ້ເວົ້າຄຳຕົວະ ຂ້າມິດສະຫາຍ ໂລບໃນການຢົກຍ້ອງຢົກຢ້າຍຂອງນາງໂສເພນີ; ລັກຊັບຂອງພຣາຫມັນ ໂຫດຮ້າຍ ແລະຫມົກມຸ່ນໃນການໄປຫາເມຍຂອງຄົນອື່ນ।

Verse 19

शरणागतहंता च पाखंडजनसंगभाक् । गोमांसाशी सुरापश्च परनिंदाकरः सदा

ຜູ້ຂ້າຄົນທີ່ມາຂໍເພິ່ງພາອາໄສ, ຜູ້ຄົບຫາກັບຄົນນອກຮີດ, ຜູ້ກິນຊີ້ນງົວ, ຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າ ແລະຜູ້ທີ່ມັກໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີຄົນອື່ນຢູ່ສະເໝີ—

Verse 20

विश्वासघाती ज्ञातीनां वृत्तिच्छेदी द्विजोत्तम । दुष्टं सर्वे समालोक्य तादृशं तद्गृहे द्विजः

ໂອ ຜູ້ປະເສີດແຫ່ງທະວິຊາດ, ຜູ້ທີ່ທໍລະຍົດຕໍ່ຄວາມໄວ້ວາງໃຈໃນໝູ່ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ ແລະ ຕັດເສັ້ນທາງທຳມາຫາກິນຂອງພວກເຂົາ—ເມື່ອເຫັນຄົນຊົ່ວແບບນັ້ນ, ຄົນດີທັງຫຼາຍຍ່ອມຫຼີກລ່ຽງລາວ; ເຊັ່ນດຽວກັບພາມທີ່ຫຼີກລ່ຽງເຮືອນຂອງຊາຍຜູ້ນັ້ນ.

Verse 21

आगता ज्ञातयः क्रुद्धास्तस्य पापपरायणम् । ज्ञातय ऊचुः । रे रे मूढ दुराचार विनाशं प्रतिनीयते । या प्रतिष्ठार्जिता पूर्वैरस्माकं निर्मलेऽन्वये

ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງລາວມາຮອດດ້ວຍຄວາມຄຽດແຄ້ນຕໍ່ຊາຍຜູ້ຈົມຢູ່ໃນບາບນັ້ນ. ຍາດໆກ່າວວ່າ: "ເຮີ້ຍ, ເຈົ້າຄົນໂງ່ຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ ເຈົ້າກຳລັງນຳພາ (ພວກເຮົາ) ໄປສູ່ຄວາມຈິບຫາຍ! ຊື່ສຽງອັນດີງາມທີ່ບັນພະບຸລຸດຂອງເຮົາໄດ້ສ້າງໄວ້ໃນຕະກູນອັນບໍລິສຸດຂອງເຮົາ..."

Verse 22

इति क्रुद्धा द्विजश्रेष्ठ अपकीर्तिभयादपि । पापिनां प्रवरं सर्वे तत्यजुस्तं कुलादरम्

ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ ພາມຜູ້ປະເສີດ, ດ້ວຍຄວາມຄຽດແຄ້ນ ແລະ ຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມອັບປະຍົດ, ພວກເຂົາທັງໝົດຈຶ່ງປະຖິ້ມຊາຍຜູ້ນັ້ນ—ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າໃນໝູ່ຄົນບາບ—ຜູ້ຊຶ່ງເຄີຍເປັນດັ່ງເຄື່ອງປະດັບຂອງຕະກູນ.

Verse 23

इति श्रीपाद्मेमहापुराणे ब्रह्मखण्डे सूतशौनकसंवादे विष्णुपंचक । माहात्म्यंनाम त्रयोविंशोऽध्यायः

ຈົບບົດທີຊາວສາມ ຊື່ "ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງວິສະນຸປັນຈະກະ" ໃນພົມມະຂັນ ແຫ່ງພະປັດທະມະມະຫາປຸຣານະ ໃນບົດສົນທະນາລະຫວ່າງພະສູດ ແລະ ພະຊາວນະກະ ແຕ່ພຽງເທົ່ານີ້.

Verse 24

पथि प्रगच्छतां तेषां भयाद्विप्र न खादितुम् । प्राप्तं किंचित्क्षुधार्त्तास्ते गताश्चान्य स्थलं प्रति

ເມື່ອພວກເຂົາເດີນທາງໄປຕາມຖະໜົນ, ໂອ ພຣາຫມະນ, ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຈຶ່ງບໍ່ກິນອາຫານ. ແມ່ນແຕ່ຖືກຄວາມຫິວທໍລະມານ ໄດ້ມາພຽງນ້ອຍໆ ກໍມຸ່ງໄປຫາບ່ອນອື່ນຕໍ່ໄປ.

Verse 25

तत्र प्रविष्टास्ते सर्वे दृष्ट्वा पुण्यजनान्बहून् । धात्रीमूले स्थितान्ब्रह्मन्वैष्णवान्द्विजसत्तमान्

ເມື່ອເຂົ້າໄປທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ເຫັນຜູ້ມີບຸນອັນບໍລິສຸດຫຼາຍຄົນ—ໂອ ພຣາຫມະນ—ເປັນດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ເປັນໄວສະນະວະ ຍືນຢູ່ທີ່ໂຄນຕົ້ນທາຕຣີ.

Verse 26

सर्वे ते दस्यवो विप्र गता दंडकरोऽपि सः । तेषां परिसरं गत्वा प्रणामं वै चकार ह

ໂອ ພຣາຫມະນ, ພວກໂຈນທັງໝົດນັ້ນໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ ແລະ ທັນດະກະຣະກໍໄດ້ໄປ. ເມື່ອເຂົ້າໄປໃກ້ບໍລິເວນຂອງທ່ານທັງຫຼາຍ ລາວກໍໄດ້ກະທຳການນົບນ້ອມຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 27

दंडकर उवाच । क्षुधार्तोऽहं द्विजश्रेष्ठाः प्राणा यास्यंति मे ध्रुवम् । ददध्वं खादितुं किंचिद्युष्माकं शरणं गतः

ທັນດະກະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຄວາມຫິວທໍລະມານ; ແນ່ນອນລົມປານຊີວິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະຈາກໄປ. ຂໍໄດ້ໂປດໃຫ້ອາຫານບາງຢ່າງເພື່ອກິນ—ຂ້າພະເຈົ້າມາຂໍພຶ່ງພາໃນທ່ານທັງຫຼາຍ.”

Verse 28

आकर्ण्य वचनं तस्य चोचुस्ते धर्मतत्पराः । सर्वपापहरे त्वं च विख्याते विष्णुपंचके

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງລາວ ຜູ້ຕັ້ງໝັ້ນໃນທຳມະໄດ້ຕອບວ່າ: “ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ກໍາຈັດບາບທັງປວງ ແລະ ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີຊື່ສຽງໃນ ວິສະນຸ-ປັນຈະກະ ອັນໂດ່ງດັງ.”

Verse 29

कथमन्नं खादितुं ते वांछा त्वद्य हरेर्दिने । विशेषं ते ब्रूहि संज्ञा काते भवति सांप्रतम्

ໂອ ພຣາຫມັນ! ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ບັດນີ້ເຈົ້າປາດຖະນາຈະກິນອາຫານ ໃນວັນຂອງພຣະຫຣິ (ພຣະວິສນຸ)? ຈົ່ງບອກໃຫ້ຊັດ—ບັດນີ້ເຈົ້າຊື່ຫຍັງ?

Verse 30

स उवाच मुदा विप्रा नाम्ना दंडकरोप्यहम् । सर्वपापसमायुक्तश्चोद्धारो मे कथं भवेत्

ລາວກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍຖືກຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ ‘ດັນດະກະຣະ’ ເຊັ່ນກັນ. ແມ່ນວ່າຂ້າພະເຈົ້າເຕັມໄປດ້ວຍບາບທັງປວງ, ການພົ້ນທຸກຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 31

ऊचुस्ते वै व्रतं श्रेष्ठं कुरुष्व विष्णुपंचकम् । विप्राणामाज्ञया विप्र चकार विष्णुपंचकम्

ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: “ແທ້ຈິງ ຈົ່ງປະຕິບັດວຣະຕະອັນປະເສີດ ຊື່ ‘ວິສນຸ-ປັນຈະກະ’.” ແລະ ພຣາຫມັນນັ້ນ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ກໍໄດ້ປະຕິບັດ ວິສນຸ-ປັນຈະກະ.

Verse 32

स प्रेत्य च हरेः स्थानमारुह्य स्यंदने वरे । आसाद्य श्रीहरेरूपं तस्थौ जन्मविवर्जितः

ເມື່ອລາຈາກຊີວິດນີ້ແລ້ວ ລາວໄດ້ຂຶ້ນສູ່ສະຖານຂອງພຣະຫຣິ ໃນລົດທິບອັນປະເສີດ; ໄດ້ຮັບຮູບອັນສະຫງ່າງາມຂອງພຣະສຣີຫຣິ ແລ້ວ ກໍດຳລົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ປອດຈາກການເກີດໃໝ່.

Verse 33

य इदं शृणुयाद्भक्त्या चाख्यानं पापनाशनम् । कोटिजन्मार्जितं पापं तस्य नश्यति तत्क्षणात्

ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍຄວາມພັກດີ ນິທານອັນສັກສິດນີ້ທີ່ທຳລາຍບາບ, ບາບທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດກຳເນີດນັບກໂຕິ ຈະສູນສິ້ນໃນທັນທີ.