Adhyaya 20

Verse 1

शौनक उवाच । सुकृतं किं तथा प्राह कृत्वा संसारसागरात् । तरिष्यंति कलौ सूत तमोन्धकूपमंडुकाः

ຊາວນະກະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ສູຕະ, ທ່ານໄດ້ປະກາດກຸສົນກຳອັນໃດ—ເມື່ອເຮັດແລ້ວ ໃນກະລີຍຸກ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຄົນດຸດ ‘ກົບໃນບໍ່ມືດ’ ຜູ້ຈົມໃນອະວິຊາ ຈະຂ້າມທະເລແຫ່ງສັງສາຣະໄດ້?”

Verse 2

सूत उवाच । राधाकृष्णप्रिये चौर्जे प्रातःस्नानं समाचरेत् । राधादामोदरं भक्त्या कुर्यात्पूजां समाहिता

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ໃນວັນ ເຈົາຣະຊາ ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງ ຣາທາ ແລະ ກຣິສນະ ພຶງອາບນ້ຳຕອນເຊົ້າ। ແລ້ວດ້ວຍພັກຕິ ແລະ ຈິດທີ່ຕັ້ງມັ່ນ ພຶງບູຊາ ຣາທາ-ດາໂມດະຣະ।

Verse 3

त्यक्त्वामिषादिकं ब्रह्मन्पतिसेवापरायणा । सा याति श्रीहरेः स्थानं गोलोकाख्यं सुदुर्ल्लभम्

ໂອ ພຣາຫມະນ, ເມື່ອລະທິ້ງເນື້ອສັດ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆ ທຳນອງນັ້ນ ແລະ ອຸທິດຕົນທັງໝົດໃນການຮັບໃຊ້ສາມີ ນາງຈະໄປຮອດພຣະທຳຂອງ ສຣີຫຣິ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ໂກໂລກະ ອັນຍາກຍິ່ງຈະບັນລຸ।

Verse 4

राधादामोदराभ्यां या धूपदीपं तु कार्तिके । दद्यात्सा भवनं विष्णोर्याति वै त्यक्तपातकाः

ຜູ້ໃດໃນເດືອນ ກາຣຕິກະ ຖວາຍທູບ ແລະ ປະທີບ ແດ່ ຣາທາ ແລະ ດາໂມດະຣະ ຜູ້ນັ້ນຈະສະລັດບາບທັງປວງ ແລະ ໄປຮອດພຣະທຳຂອງ ວິສນຸ।

Verse 5

योषिद्या कार्त्तिके विप्र दद्याद्वस्त्रं निकेतने । राधादामोदराभ्यां तु वसेत्सा श्रीहरेश्चिरम्

ໂອ ພຣາຫມັນ! ຖ້າແມ່ຍິງໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ ຖວາຍຜ້າເປັນທານໃນເຮືອນຂອງນາງ ນາງຈະໄດ້ພັກພິງດົນນານກັບພຣະຣາທາ ແລະ ພຣະດາໂມດະຣ ໃນພຣະທຳອັນມົງຄຸນຂອງພຣະສຣີຫຣິ.

Verse 6

राधादामोदराभ्यां सा पुष्पं माल्यं सुवासितम् । कार्तिके मासि सा दद्याद्याति वैकुंठमंदिरम्

ຖ້ານາງໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ ຖວາຍດອກໄມ້ຫອມ ແລະ ພວງມາລາແດ່ພຣະຣາທາ ແລະ ພຣະດາໂມດະຣ ນາງຈະໄດ້ບັນລຸມະນະທິຣ-ທາມແຫ່ງໄວກຸນຖະ.

Verse 7

गंधं या चापि नैवेद्यं दद्याद्वै शर्करादिकम् । राधादामोदराभ्यां सा गच्छेद्वै विष्णुमंदिरम्

ແມ່ຍິງໃດຖວາຍກິ່ນຫອມ ແລະ ໄນເວດຍະ—ເຊັ່ນ ນ້ຳຕານ ແລະ ຂອງບູຊາອື່ນ—ແດ່ພຣະຣາທາ ແລະ ພຣະດາໂມດະຣ ນາງຈະໄດ້ເຖິງມະນະທິຣທິບຂອງພຣະວິສນຸແທ້ໆ.

Verse 8

यत्किंचिद्यच्छति ब्रह्मन्कार्तिके च द्विजातये । राधादामोदरप्रीत्यै तस्याः पुण्याक्षयं भवेत्

ໂອ ພຣາຫມັນ! ໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຜູ້ໃດຖວາຍທານແກ່ທະວິຊາຕິ (ພຣາຫມັນ) ເພື່ອຄວາມປິຕິຂອງພຣະຣາທາ ແລະ ພຣະດາໂມດະຣ ບຸນນັ້ນຈະເປັນອະຂະຍະ ບໍ່ຮູ້ສິ້ນ.

Verse 9

या नारी कार्तिके भक्त्या राधादामोदरं द्विज । प्रातः सपर्यां सा याति न कुर्य्यान्निरयं चिरम्

ໂອ ພຣາຫມັນ! ແມ່ຍິງໃດໃນເດືອນກາຣຕຕິກະ ດ້ວຍພັກຕິ ປະກອບການບູຊາຍາມເຊົ້າແດ່ພຣະຣາທາ ແລະ ພຣະດາໂມດະຣ ນາງຈະບໍ່ຕ້ອງຢູ່ນະລົກດົນນານ.

Verse 10

कदाचिज्जन्मभूमौ सा विधवा प्रति जन्मनि । भवेच्चासाद्य पूर्व्वं वै चाप्रिया स्वामिनोऽपि च

ບາງເທື່ອ ໃນແຜ່ນດິນເກີດຂອງນາງເອງ ນາງກໍເປັນແມ່ໝ້າຍທຸກຊາດ; ແລະເມື່ອໄດ້ພົບເຄາະກຳກ່ອນແລ້ວ ນາງກໍກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃຈແມ່ນແຕ່ຕໍ່ສາມີຂອງນາງເອງ។

Verse 11

पुरा त्रेतायुगे विप्र वृषलो नाम शंकरः । सौराष्ट्रदेशवासी च तस्य जाया कलिप्रिया

ໃນການກ່ອນ ໃນຍຸກເຕຣຕາ ໂອ ພຣາຫມັນ ມີຊາຍວຶສະລະຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ສັງກະຣະ ອາໄສຢູ່ໃນແດນເສົາຣາສະຕຣະ; ແລະພັນລະຍາຂອງເຂົາຊື່ ກະລິປຣິຍາ.

Verse 12

जाराकांक्षी सदा नाम्ना तृणवन्मन्यते पतिम् । असौ पतिर्न मे योग्यो मे स्वामी परपूरुषः

ແມ່ຍິງຜູ້ປາຖະໜາຊາຍອື່ນຢູ່ເສມອ ແມ່ນແຕ່ເປັນເມຍແຕ່ໃນນາມ ກໍມອງສາມີດັ່ງຫຍ້າຟາງ. ນາງຄິດວ່າ “ສາມີນີ້ບໍ່ເໝາະກັບຂ້ອຍ; ນາຍແທ້ຂອງຂ້ອຍແມ່ນຊາຍອື່ນ”

Verse 13

इति मत्वा सदा तस्मै चोच्छिष्टं तु ददाति वै । नीचसंगान्महामूढा मद्यमांसं चखाद ह

ເມື່ອຄິດດັ່ງນັ້ນ ນາງຈຶ່ງໃຫ້ແຕ່ອາຫານເຫຼືອເດນແກ່ເຂົາຢູ່ເສມອ. ເນື່ອງຈາກຄົບຄົນຕໍ່າຊ້າ ນາງຜູ້ຫຼົງມືດນັ້ນຈຶ່ງກິນເຫຼົ້າແລະຊີ້ນ.

Verse 14

स्वामिनो भर्त्सनां नित्यं कुर्यात्कामं तु निष्ठुरा । पादरज्जुर्भवेच्चासौ कस्माद्वै न मृतोऽपि च

ນາງດ່າທໍາລາຍສາມີຢູ່ເສມອ ແລະດ້ວຍຄວາມໂຫດຮ້າຍກໍເຮັດຕາມໃຈຕົນ. ນາງກາຍເປັນ “ເຊືອກຜູກຕີນ” (ປາດ-ຣັຈຊູ) — ແລ້ວເຫດໃດນາງຈຶ່ງບໍ່ຕາຍດ້ວຍ?

Verse 15

मृते तस्मिन्नहं भोगं करिष्यामि यदृच्छया । विचार्येति हृदा मूढा जारेणैकेन सा तदा

“ເມື່ອເຂົາຕາຍແລ້ວ ຂ້ອຍຈະເສບສຸກຕາມໃຈປາຖະໜາ” ຄິດດັ່ງນີ້ ນາງນັ້ນໃຈຫຼົງ ແລະໃນເວລານັ້ນກໍໄປຄົບຊູ້ພຽງຄົນດຽວ

Verse 16

अन्यदेशं गमिष्यावः संकेतमकरोद्द्विज । सुप्तस्य स्वामिनो रात्रौ चासिना तद्गलं द्विज

“ພວກເຮົາຈະໄປປະເທດອື່ນ” ດວິຊະໄດ້ກ່າວ ຫຼັງຈາກວາງແຜນນັ້ນ ແລ້ວຄືນນັ້ນເມື່ອນາຍຫຼັບ ລາວໃຊ້ດາບຕັດຄໍເຂົາ ໂອ ດວິຊະ

Verse 17

छित्त्वा जारकृते सापि संकेतस्य स्थलं गता । आगतं जारपुरुषं द्वीपिना भक्षितं द्विज

ເພື່ອຊູ້ຂອງນາງ ນາງກໍໄປຍັງບ່ອນນັດໝາຍ ແຕ່ເມື່ອຊາຍຊູ້ນັ້ນມາຮອດ ໂອ ພຣາຫມັນ ລາວຖືກເສືອດາວກິນ

Verse 18

दृष्ट्वा सा रोदनं कृत्वा मूर्च्छिता निपपात ह । चिरादाश्वस्य सा मूढा करुणं विललाप ह

ເຫັນແລ້ວນາງຮ້ອງໄຫ້ ແລະສະລົບລົງກັບພື້ນ ນານເທົ່າໃດຈຶ່ງຟື້ນຄືນ ນາງຜູ້ຫຼົງມົວກໍຄ່ຳຄວນຢ່າງເຈັບປວດ

Verse 19

कलिप्रियोवाच । स्वकीयं स्वामिनं हत्वा चागता परपूरुषम् । तं जारं स्वामिनं दैवात्शार्दूलो भक्षयन्मम । किं करोमि क्व गच्छामि विधात्रा वंचितास्म्यहम्

ກະລິປຣິຍາ ກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍຂ້າຜົວຂອງຕົນ ແລ້ວໄປຫາຊາຍອື່ນ ແຕ່ດ້ວຍກຳນົດແຫ່ງຊະຕາ ເສືອໄດ້ກິນຊູ້ຂອງຂ້ອຍ ຂ້ອຍຈະເຮັດແນວໃດ ຈະໄປໃສ? ຂ້ອຍຖືກຜູ້ກຳນົດຊະຕາຫລອກລວງແລ້ວ”

Verse 20

इति श्रीपाद्मे महापुराणे ब्रह्मखंडे सूतशौनकसंवादे राधादामोदरपूजा । माहात्म्यकथनंनाम विंशतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນພຣະປັດມະມະຫາປຸຣານອັນສັກສິດ ໃນພຣະພຣະມະຂັນດະ ໃນບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ສູຕ ແລະ ເຊົານະກະ ບົດທີ 20 ຊື່ “ການກ່າວຖຶງມະຫິມາແຫ່ງການບູຊາ ຣາທາ ແລະ ດາໂມດະຣະ” ກໍສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 21

कलिप्रियोवाच । हा नाथ किं कृतं कर्म्म मया हंतातिदारुणम् । कं लोकं वा गमिष्यामि वद स्वामिन्मनाग्गिरम्

ກະລິປຣິຍະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ນາຖະ! ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກະທຳກຳອັນໂຫດຮ້າຍຢ່າງໃດ? ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປສູ່ໂລກໃດ? ຂໍພຣະອາຈານ ກ່າວບອກສັກນ້ອຍເຖີດ.”

Verse 22

भर्त्सनां तु यथाकामं कुर्य्याच्चाहं सुनिंदिता । किंचिन्न वदसि स्वामिन्नेनो यन्मे न विद्यते

“ທ່ານຈະຕຳໜິຂ້າພະເຈົ້າຕາມໃຈກໍໄດ້; ຂ້າພະເຈົ້າຖືກນິນທາຫນັກແລ້ວ. ແຕ່ຂໍພຣະອາຈານ, ທ່ານບໍ່ກ່າວແມ່ນແຕ່ນ້ອຍວ່າ ຄວາມຜິດໃດຢູ່ໃນຂ້າພະເຈົ້າ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້?”

Verse 23

सूत उवाच । ननाम चरणे तस्य गतान्यनगरं प्रति । तत्र प्रविष्टा सा योषिद्दृष्ट्वा पुण्यजनान्बहून्

ສູຕ ກ່າວວ່າ: ນາງໄດ້ນົບນ້ອມຢູ່ທີ່ພຣະບາດຂອງທ່ານ ແລ້ວຈຶ່ງເດີນທາງໄປຫານະຄອນອື່ນ. ເມື່ອເຂົ້າໄປທີ່ນັ້ນ ນາງໄດ້ເຫັນຜູ້ຄົນຜູ້ມີບຸນຄຸນທຳຫຼາຍຄົນ.

Verse 24

ऊर्जे स्नानपरान्प्रातर्नर्मदायां च वैष्णवान् । तत्र नद्यां स्त्रियश्चापि राधादामोदरं द्विज

ໃນເດືອນ ອູຣຊະ (ກາຣຕຕິກ) ຍາມອາລຸນ ປາກົດເຫັນພວກໄວສະນະວະຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນຈະອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ; ແລະໃນສາຍນ້ຳນັ້ນເອງ ໂອ້ ພຣາຫມະນະ ແມ່ຍິງທັງຫຼາຍກໍບູຊາ ຣາທາ-ດາໂມດະຣະ ດ້ວຍ.

Verse 25

सपर्यां च कृतां चैव शंखनादैर्महोत्सवैः । गंधपुष्पैर्धूपदीपैर्वस्त्रैर्नानाविधैः फलैः

ແລ້ວການບູຊາກໍໄດ້ກະທຳຢ່າງຖືກພິທີ ພ້ອມສຽງສັງຂ໌ແລະມະໂຫດສະວະອັນໃຫຍ່ ໂດຍໃຊ້ເຄື່ອງຫອມ ດອກໄມ້ ທູບ ແລະປະທີບ ເສື້ອຜ້ານານາຊະນິດ ແລະໝາກໄມ້ຫຼາກຫຼາຍ.

Verse 26

मुखवासैर्भक्तियुक्ता दृष्ट्वा सा विनयान्विता । पप्रच्छ ब्रूत यूयं मे किमेतत्क्रियते स्त्रियः

ເມື່ອນາງເຫັນບັນດາແມ່ຍິງທີ່ປາກຫອມດ້ວຍມຸຂະວາສະ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ ນາງຜູ້ມີຄວາມນອບນ້ອມຈຶ່ງຖາມວ່າ “ແມ່ຍິງທັງຫຼາຍ ຈົ່ງບອກຂ້າເຖີດ ນີ້ກຳລັງເຮັດອັນໃດ?”

Verse 27

स्त्रिय ऊचुः । सर्वमासोत्तमे चोर्जे राधादामोदरौ शुभौ । पूजां कृत्वा वयं मातः सर्वपापहरां शुभाम्

ແມ່ຍິງທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ “ໂອ ແມ່ເຈົ້າ ໃນເດືອນອູຣຊະ ອັນປະເສີດກວ່າເດືອນທັງປວງ ພວກເຮົາໄດ້ບູຊາພຣະຣາທາ ແລະພຣະດາໂມດະຣະຢ່າງເປັນມົງຄຸນ; ພິທີອັນສັກສິດນີ້ກຳຈັດບາບທັງປວງ”

Verse 28

कोटिजन्मार्जितं पापं नष्टं प्राप्तं निकेतनम् । सपर्य्यामामिषं त्यक्त्वा कृत्वा सा च हरेर्द्दिने

ໂອ ທະວິຊະ ໃນວັນອັນສັກສິດຂອງພຣະຫຣິ ເມື່ອຜູ້ໃດບູຊາສະເວຍ ແລະລະທິ້ງເນື້ອສັດກັບອາຫານຈາກສັດອື່ນໆ ບາບທີ່ສະສົມມານັບໂກຕິກຳເນີດຈະຖືກທຳລາຍ ແລະສູນທີ່ພັກພິງ

Verse 29

निधनत्वं पौर्णमास्यां गता सा निर्मला द्विज । किंकराश्चागतास्तूर्णं यमस्य निलयं प्रति

ໂອ ພຣາຫມະນ ນາງຜູ້ບໍລິສຸດນັ້ນໄດ້ຖືກຄວາມຕາຍໃນວັນເພັງ; ແລ້ວບັນດາຄິງກະຣາຂອງພຣະຍົມກໍຮີບມາ ມຸ່ງໄປສູ່ນິລັຍຂອງພຣະຍົມ

Verse 30

नेतुं तां क्रोधसंयुक्ता बबंधुश्चर्मरज्जुभिः । तदागता विष्णुदूता विमानं स्वर्णनिर्मितम्

ເພື່ອຈະນຳນາງໄປ ພວກເຂົາຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ໄດ້ມັດນາງດ້ວຍເຊືອກໜັງ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ທູດແຫ່ງພຣະວິສນຸກໍມາຮອດ ພ້ອມວິມານທິບທີ່ປັ້ນສ້າງດ້ວຍຄຳອັນງາມວິຈິດ।

Verse 31

शंखचक्रगदापद्मधारिणो वनमालिनः । निजघ्नुश्चक्रधाराभिर्यमदूताः पलायिताः

ພວກທີ່ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ຄະດາ ແລະດອກບົວ ປະດັບດ້ວຍວນມາລາ ໄດ້ຟາດຟັນດ້ວຍສາຍຈັກຣອັນຄົມກຣິບ ຈົນທູດຂອງຍົມພາກັນຫນີໄປ।

Verse 32

राजहंसयुते विप्र विमाने स्वर्णनिर्मिते । आरूढा सा गता तैस्तु वेष्टिता विष्णुमंदिरम्

ໂອ ພຣາຫມັນ! ນາງໄດ້ຂຶ້ນສູ່ວິມານຄຳທີ່ມີຫົງຫຼວງເປັນຜູ້ລາກ ແລະໂດຍຖືກພວກເຂົາຫ້ອມລ້ອມ ນາງກໍໄດ້ໄປສູ່ວິສນຸມັນທິຣ।

Verse 33

तत्र तस्थौ चिरं भोगं कृत्वा सा वै यथेप्सितम् । या कुर्यात्कार्त्तिके विप्र राधादामोदरार्चनम्

ທີ່ນັ້ນນາງພັກຢູ່ດົນນານ ແລະເສວຍສຸກຕາມທີ່ນາງປາດຖະໜາ. ໂອ ພຣາຫມັນ! ຜູ້ໃດບູຊາພຣະຣາທາ–ດາໂມດຣ ໃນເດືອນກາຣຕຕິກ ຍ່ອມໄດ້ຜົນເຊັ່ນນີ້ແທ້।

Verse 34

याति पूजा त्यक्तपापाद्गोलोकाख्यं मनोहरम् । य इदं शृणुयाद्भक्त्या या च नारी समाहिता । कोटिजन्मार्जितं पापं तस्य तस्या विनश्यति

ດ້ວຍການບູຊາ ຜູ້ນັ້ນລະບາບໄດ້ ແລະໄປຮອດໂລກອັນງາມນາມ ‘ໂກໂລກ’. ຜູ້ໃດຟັງສິ່ງນີ້ດ້ວຍພັກຕິ—ແລະຍິງໃດຟັງດ້ວຍຈິດຕັ້ງມັ່ນ—ບາບທີ່ສະສົມມາຫຼາຍລ້ານກຳເນີດຈະສູນສິ້ນ।