Adhyaya 93

Verse 1

कुंजल उवाच । किं विज्वल त्वया दृष्टमपूर्वं भ्रमता महीम् । आश्चर्येण समायुक्तं तन्मे कथय सुव्रत

ກຸ້ນຈະລະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ວິຊວະລະ, ເມື່ອເຈົ້າພາກພຽນທ່ອງໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ ເຈົ້າໄດ້ເຫັນສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ເຄີຍມີ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນ? ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າຟັງ ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ.”

Verse 2

इतः प्रयासि कं देशमाहारार्थं तु सोद्यमी । यद्य दृष्टं त्वया चित्रं समाख्याहि सुतोत्तम

“ຈາກນີ້ ເຈົ້າຈະອອກເດີນທາງໄປປະເທດໃດ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນເພື່ອຊອກຫາອາຫານ? ແລະຖ້າເຈົ້າໄດ້ເຫັນສິ່ງອັນນ່າພິສົດ ຈົ່ງເລົ່າມາ ໂອ ບຸດຜູ້ປະເສີດ.”

Verse 3

विज्वल उवाच । अस्ति मेरुगिरेः पृष्ठे आनंदं नाम काननम् । दिव्यवृक्षैः समाकीर्णंफ लपुष्पमयैः सदा

ວິຊວະລະ ກ່າວວ່າ: “ທີ່ຫຼັງ (ລາດຊັນທາງເໜືອ) ຂອງພູເມຣຸ ມີປ່າຊື່ ‘ອານັນທະ’ ຢູ່; ເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ທິບຢູ່ເສມອ ແລະອຸດົມດ້ວຍຜົນແລະດອກໄມ້ຕະຫຼອດການ.”

Verse 4

देववृंदैः समाकीर्णं मुनिसिद्धसमन्वितम् । अप्सरोभिः सुरूपाभिर्गंधर्वैः किन्नरोरगैः

ປ່ານັ້ນແອດແນ້ນໄປດ້ວຍຫມູ່ເທວະ ພ້ອມດ້ວຍມຸນີ ແລະ ສິດທະ; ຍັງເຕັມໄປດ້ວຍອັບສະຣາຜູ້ງາມ, ຄັນທັຣວະ, ກິນນະຣະ ແລະ ນາຄາ ທັງຫຼາຍ.

Verse 5

वापीकूपतडागैश्च नदीप्रस्रवणैस्तथा । आनंदकाननं पुण्यं दिव्यभावैः प्रभासते

ດ້ວຍບໍ່ນ້ຳ ອ່າງນ້ຳ ແລະຫນອງບຶງ ພ້ອມທັງແມ່ນ້ຳ ແລະນ້ຳພຸທີ່ໄຫຼລື່ນ, ປ່າສັກສິດ “ອານັນທະການະ” ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພາວະທິບອັນບໍລິສຸດ।

Verse 6

विमानैः कोटिसंख्याभिर्हंसकुंदेंदुसन्निभैः । गीतकोलाहलैः रम्यैर्मेघध्वनिनिनादितम्

ມັນກ້ອງກັງວານດັ່ງສຽງຄຳຮ້ອງຂອງເມກ; ປະດັບດ້ວຍວິມານທິບນັບໂກຕິ ສ່ອງພິລິດດັ່ງຫົງ ດອກກຸນທະ ແລະຈັນທຣາ, ພ້ອມຄວາມຄຶກຄື້ນແຫ່ງບົດເພງອັນຮື່ນເຮືອງ।

Verse 7

षट्पदानां निनादेन सर्वत्र मधुरायते । चंदनैश्चूतवृक्षैश्च चंपकैः पुष्पितैर्वृतम्

ທົ່ວທຸກແຫ່ງຫວານຊື່ນດ້ວຍສຽງຫຶ່ງຫຶ່ງຂອງເຜິ້ງ; ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຕົ້ນຈັນທະນາ ຕົ້ນມ່ວງ ແລະຕົ້ນຈຳປາທີ່ກຳລັງອອກດອກ।

Verse 8

नानावृक्षैः प्रभात्येवमानंदवनमुत्तमम् । नानापक्षिनिनादेन बहुकोलाहलान्वितम्

ດັ່ງນັ້ນ “ອານັນທະວະນະ” ອັນປະເສີດ ຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງອະຮຸນໂດຍມີຕົ້ນໄມ້ນານາຊະນິດ; ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຄຶກຄື້ນອື້ອື້ ກ້ອງດ້ວຍສຽງນົກຫຼາກຫຼາຍ।

Verse 9

एवमानंदनं दृष्टं मया तत्र सुशोभनम् । विमलं च सरस्तात शोभते सागरोपमम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທີ່ນັ້ນ “ອານັນທະນະ” ອັນງາມລ້ຳແລະນ່າຊົມ; ແລະໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ມີສະນ້ຳອັນບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງມະຫາສະໝຸດ।

Verse 10

संपूर्णं पुण्यतोयेन पद्मसौगंधिकैः शुभैः । जलजैस्तु समाकीर्णं हंसकारंडवान्वितम्

ສະລະນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳບຸນອັນສັກສິດທັງປວງ; ປະດັບດ້ວຍດອກບົວປັດມະ ແລະ ບົວຫອມສອກັນທິກະອັນເປັນມົງຄຸນ, ໜາແນ້ນດ້ວຍດອກໄມ້ນ້ຳ, ແລະງາມດ້ວຍຫົງກັບເປັດກາຣັນດະວະ.

Verse 11

एवमासीत्सरस्तस्य सुमध्ये काननस्य हि । देवगंधर्वसंबाधैर्मुनिवृंदैरलंकृतम्

ດັ່ງນັ້ນ ສະລະນັ້ນຢູ່ກາງປ່ານັ້ນແທ້ໆ; ແອອັດດ້ວຍເທວະ ແລະ ຄັນທັຣວະ, ແລະປະດັບດ້ວຍຫມູ່ມຸນີຫຼາຍຫມູ່.

Verse 12

किंनरोरगगंधर्वैश्चारणैश्च सुशोभते । तत्राश्चर्यं मया दृष्टं वक्तुं तात न शक्यते

ທີ່ນັ້ນງາມສະຫງ່າດ້ວຍກິນນະຣ ນາກ ຄັນທັຣວະ ແລະ ຈາຣະນະ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນຂ້ອຍໄດ້ເຫັນອັດສະຈັນ—ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ບໍ່ອາດກ່າວເປັນຄຳໄດ້.

Verse 13

विमानेनापि दिव्येन कलशैरुपशोभते । छत्रदंडपताकाभीराजमानेन सत्तम

ໂອ້ຜູ້ດີເລີດໃນຫມູ່ຜູ້ມີຄຸນ, ທີ່ນັ້ນຍິ່ງງາມດ້ວຍວິມານທິບ; ປະດັບດ້ວຍກະລະສະອັນງົດງາມ, ແລະສ່ອງປະກາຍດ້ວຍສະຫຼອງສະຫຼອງຂອງສະຫຼອງສະຫຼອງ: ສະຫຼອງສະຫຼອງ (ສະຫຼອງ), ດັນ, ແລະທຸງປະຕາກາ.

Verse 14

सर्वभोगाविलेनापि गीयमानेथ किन्नरैः । गंधर्वैरप्सरोभिश्च शोभमानोथ सुव्रत

ໂອ້ຜູ້ມີພຣະວິນັຍອັນດີ, ເຖິງຈະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຄວາມສຸກສຳລານທຸກປະການ ກໍຍັງສ່ອງປະກາຍຮຸ່ງເຮືອງ; ຖືກຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນໂດຍກິນນະຣ, ແລະງາມດ້ວຍຄັນທັຣວະກັບອັບສະຣາ.

Verse 15

स्तूयमानो महासिद्धऋषिभिस्तत्त्ववेदिभिः । रूपेणाप्रतिमो लोके न दृष्टस्तादृशः क्वचित्

ຖືກສັນລະເສີນໂດຍມະຫາຣິສີຜູ້ເປັນມະຫາສິດ ຜູ້ຮູ້ສັດທຳ, ພຣະອົງມີຮູບງາມຫາຜູ້ເທົ່າບໍ່ໄດ້ໃນໂລກ; ບໍ່ເຄີຍມີໃຜເຫັນຜູ້ເຊັ່ນນັ້ນທີ່ໃດເລີຍ.

Verse 16

सर्वाभरणशोभांगो दिव्यमालाविशोभितः । महारत्नकृतामाला यस्योरसि विराजते

ອະວະຍະວະຂອງພຣະອົງສ່ອງປະກາຍດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທຸກປະເພດ; ຍັງຖືກປະດັບດ້ວຍພວງມາລາທິບ. ທີ່ອົກມີພວງມາລາໃຫຍ່ຮ້ອຍດ້ວຍຮັດນະອັນລ້ຳຄ່າສ່ອງສະຫວ່າງ.

Verse 17

तत्समीपे स्थिता चैका नारी दृष्टा वरानना । हेमहारैश्च मुक्तानां वलयैः कंकणैर्युता

ໃກ້ໆນັ້ນມີນາງຜູ້ໜຶ່ງໃບໜ້າງາມຢືນຢູ່; ເຫັນນາງປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍຄຳ, ເຄື່ອງມຸກ, ແລະມີກຳໄລກັບກຳໄລຂໍ້ມືຄົບຄັນ.

Verse 18

दिव्यवस्त्रैश्च गंधैश्च चंदनैश्चारुलेपनैः । स्तूयमानो गीयमानः पुरुषस्तत्र चागतः

ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງທິບ, ກິ່ນຫອມ, ຈັນທະນາ ແລະນ້ຳທາອັນງາມ; ພ້ອມທັງຖືກສັນລະເສີນແລະຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ, ພຣະບຸຣຸດນັ້ນກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 19

रतिरूपा वरारोहा पीनश्रोणिपयोधरा । सर्वाभरणशोभांगी तादृशी रूपसंपदा

ນາງເປັນດັ່ງຮູບກາຍຂອງພຣະນາງຣະຕິ—ສະຕຣີຜູ້ສູງສົ່ງແລະອ່ອນຊ້ອຍ; ມີສະໂພກແລະອົກອິ່ມເຕັມ. ອະວະຍະວະທັງປວງສ່ອງປະກາຍດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທຸກຢ່າງ—ນີ້ແມ່ນຄວາມມັ່ງຄັ່ງແຫ່ງຄວາມງາມຂອງນາງ.

Verse 20

द्वावेतौ तौ मया दृष्टौ विमानेनापि चागतौ । रूपलावण्यमाधुर्यौ सर्वशोभासमाविलौ

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທັງສອງນັ້ນ; ພວກເຂົາກໍມາຮອດດ້ວຍວິມານ—ລົດທິບສະຫວັນ. ເຕັມໄປດ້ວຍຮູບງາມ ສະເໜ່ ແລະຄວາມຫວານລະມຸນ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສິຣິທຸກດ້ານ.

Verse 21

समुत्तीर्णौ विमानात्तावागतौ सरसोन्तिके । स्नातौ तात महात्मानौ स्त्रीपुंसौ कमलेक्षणौ

ເມື່ອລົງຈາກວິມານແລ້ວ ທັງສອງກໍມາໃກ້ສະຣະນ້ຳ. ໂອ ຜູ້ຮັກ, ເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນແລ້ວ ມະຫາອາດມາທັງສອງ—ຍິງແລະຊາຍຜູ້ມີນັຍນາດຸດດອກບົວ—ກໍປາກົດ.

Verse 22

प्रगृह्य तौ महाशस्त्रौ दंपती तु परस्परम् । तादृशौ च शवौ तत्र पतितौ सरसस्तटे

ເມື່ອຈັບອາວຸດໃຫຍ່ໄວ້ ຄູ່ຜົວເມຍນັ້ນກໍຟັນຟາດກັນໄປມາ; ແລ້ວຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ສົບທັງສອງກໍຕົກລົງຢູ່ຂອບສະຣະນ້ຳ.

Verse 23

प्रभासे ते तदा तौ तु स्त्रीपुंसौ कमलेक्षणौ । रूपेणापि महाभाग तादृशावेव तौ शवौ

ຕໍ່ມາຢູ່ປຣະພາສະ ທັງສອງ—ຍິງແລະຊາຍຜູ້ມີນັຍນາດຸດດອກບົວ—ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ແມ່ນແຕ່ຮູບລັກສະນະກໍຍັງຄົງເຫມືອນເກົ່າ ດຸດດັ່ງສົບທັງສອງນັ້ນ.

Verse 24

देवरूपोपमस्तात यथा पुंसस्तथा शवः । यथारूपं हि तस्यापि तादृशस्तत्र दृश्यते

ໂອ ຜູ້ຮັກ, ສົບນັ້ນປາກົດເຫມືອນຊາຍຜູ້ນັ້ນເອງ—ດຸດດັ່ງຮູບທິບຂອງເທວະ. ແທ້ຈິງ ຮູບລັກສະນະຂອງເຂົາເປັນແນວໃດ ກໍເຫັນຄວາມຄ້າຍຄືນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 25

यथारूपं तु भार्यायास्तथा शवो द्वितीयकः । स्त्रीशवस्य तु यन्मांसं शस्त्रेणोत्कृत्य सा ततः

ຮູບຮ່າງຂອງສົບນັ້ນຄືກັບພັນລະຍາແທ້ໆ, ມັນແມ່ນຮ່າງກາຍທີສອງ. ຈາກນັ້ນ ນາງກໍ່ໄດ້ຕັດຊີ້ນອອກຈາກສົບຍິງນັ້ນດ້ວຍອາວຸດ.

Verse 26

भक्षते तस्य मांसानि रक्ताप्लुतानि तानि तु । पुरुषो भक्षते तद्वच्छवमांसं समातुरः

ລາວກິນຊີ້ນທີ່ປົນເປື້ອນດ້ວຍເລືອດເຫຼົ່ານັ້ນ; ເຊັ່ນດຽວກັນ, ຄົນທີ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກທໍລະມານຢ່າງໜັກ ກໍ່ກິນຊີ້ນສົບ.

Verse 27

क्षुधया पीड्यमानौ तौ भक्षेते पिशितं तयोः । यावत्तृप्तिं समायातौ तावन्मांसं प्रभक्षितम्

ດ້ວຍຄວາມຫິວໂຫຍ, ທັງສອງຈຶ່ງກິນຊີ້ນນັ້ນ. ຈົນກວ່າພວກເຂົາຈະອີ່ມ, ຊີ້ນຈໍານວນນັ້ນກໍ່ຖືກກິນຈົນໝົດ.

Verse 28

सरस्यथ जलं पीत्वा संजातौ सुखितौ पितः । कियत्कालं स्थितौ तत्र विमानेन गतौ पुनः

ຈາກນັ້ນ, ເມື່ອດື່ມນໍ້າໃນສະແລ້ວ, ພໍ່ ແລະ ສະຫາຍກໍ່ມີຄວາມສຸກ. ຫຼັງຈາກພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນໄລຍະໜຶ່ງ, ພວກເຂົາກໍ່ຈາກໄປອີກຄັ້ງດ້ວຍວິມານ (ລົດສະຫວັນ).

Verse 29

अन्ये द्वे तु स्त्रियौ तात मया दृष्टे च तत्र वै । रूपसौभाग्यसंपन्ने ते स्त्रियौ चारुलक्षणे

ແຕ່ ລູກຮັກ, ຂ້ອຍຍັງເຫັນຍິງອື່ນອີກສອງຄົນຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ - ແທ້ຈິງແລ້ວ - ທັງສອງພຽບພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມ ແລະ ໂຊກລາບ, ແລະ ມີລັກສະນະທີ່ງົດງາມ.

Verse 30

ताभ्यां प्रभक्षितं मांसं यदा तात महावने । प्रहसेते तदा ते द्वे हास्यैरट्टाट्टकैःपुनः

ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເມື່ອທັງສອງນັ້ນກິນຊີ້ນໃນປ່າໃຫຍ່ແລ້ວ, ທັງສອງກໍຫົວຂວັນສຽງດັງກ້ອງດ້ວຍຄວາມຂົບຂັນຢ່າງຮຸນແຮງອີກຄັ້ງ.

Verse 31

भक्षते च स्वमांसानि तावेतौ परिनित्यशः । कृत्वा स्नानादिकं मांसं पश्यतो मम तत्र हि

ແລະ ທັງສອງນັ້ນກິນຊີ້ນຂອງຕົນເອງຢູ່ຕະຫຼອດ. ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳ ແລະ ເຮັດກິດອື່ນໆແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍກິນຊີ້ນນັ້ນ ໂດຍມີຂ້າພະເຈົ້າຢືນເບິ່ງຢູ່ ທີ່ນັ້ນແທ້ໆ.

Verse 32

अन्ये स्त्रियौ महाभाग रौद्रा कारसमन्विते । दंष्ट्राकरालवदने तत्रैवाति विभीषणे

ໂອ ທ່ານຜູ້ມີໂຊກຫຼາຍ, ຍັງມີຍິງອື່ນໆ ຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ, ມີນິດໄສດຸຮ້າຍ, ຖືກມັດໄວ້, ໃບໜ້າຂອງພວກນາງໜ້າສະພຶງກົວດ້ວຍແຂ້ວທີ່ໂງ້ງອອກມາ, ໜ້າຢ້ານກົວແທ້ໆ ທີ່ຈະເບິ່ງ.

Verse 33

ऊचतुस्तौ तदा ते तु देहिदेहीति वै पुनः । एवं दृष्टं मया तात वसता वनसंनिधौ

ໃນເວລານັ້ນ ທັງສອງໄດ້ກ່າວຂຶ້ນອີກຄັ້ງວ່າ 'ຈົ່ງເອົາມາ! ຈົ່ງເອົາມາໃຫ້!' ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເຫດການນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນດ້ວຍຕາຕົນເອງ ເມື່ອຄັ້ງອາໄສຢູ່ໃກ້ປ່າ.

Verse 34

नित्यमुत्कीर्य भक्ष्येते तौ द्वौ तु मांसमेव च । जायेते च सुसंपूर्णौ कायौ च शवयोः पुनः

ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ ທັງສອງນັ້ນເອົາແຕ່ຈີກທຶ້ງ ແລະ ກິນຊີ້ນພຽງຢ່າງດຽວ, ແລະ ຮ່າງກາຍຂອງຊາກສົບທັງສອງ ກໍກັບຄືນສະພາບສົມບູນດັ່ງເດີມອີກຄັ້ງ.

Verse 35

नित्यमुत्तीर्य तावेवं ते चाप्यन्ये च वै पितः । कुर्वंति सदृशीं चेष्टां पूर्वोक्तां मम पश्यतः

ໂອ ພໍ່ເຈົ້າ, ທຸກມື້ເມື່ອຂຶ້ນຈາກນ້ຳ ຄົນທັງສອງນັ້ນ—ແລະຄົນອື່ນໆດ້ວຍ—ກໍກະທຳກິລິຍາເຫມືອນທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຝົ້າເບິ່ງ។

Verse 36

एतदाश्चर्य संजातं दृष्टं तात मया तदा । भवता पृच्छितं तात दृष्टमाश्चर्यमेव च

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນເຫດການອັນນ່າອັດສະຈັນນັ້ນເກີດຂຶ້ນ. ແລະສິ່ງທີ່ທ່ານຖາມ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ແມ່ນແທ້ ມັນເປັນອັດສະຈັນທີ່ໄດ້ເຫັນຈິງໆ.

Verse 37

मया ख्यातं तवाग्रे वै सर्वसंदेहकारणम् । कथयस्व प्रसादाच्च प्रीयमाणेन चेतसा

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍຕໍ່ໜ້າທ່ານແລ້ວ ເຖິງເຫດແຫ່ງຄວາມສົງໄສທັງປວງ. ບັດນີ້ ດ້ວຍພຣະກະລຸນາ ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວຕໍ່ໄປ ດ້ວຍໃຈທີ່ປິຕິແລະເມດຕາ.

Verse 38

विमानेनागतो योसौ स्त्रिया सार्द्धं द्विजोत्तम । दिव्यरूपधरो यस्तु स कस्तु कमलेक्षणः

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ, ຜູ້ໃດກັນທີ່ມາດ້ວຍວິມານທິບພ້ອມກັບນາງຜູ້ໜຶ່ງ—ຜູ້ທີ່ຊົງຮູບທິບ—ເປັນໃຜ ໂອ ຜູ້ມີນັຍນາດຸດດອກບົວ?

Verse 39

का च नारी महाभाग महामांसं प्रभक्षति । स कश्चाप्यागतस्तात सा चैवाभ्येत्य भक्षति

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ນາງໃດຈຶ່ງຈະກິນເນື້ອໄດ້ຫຼາຍປານນີ້? ແລະ ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຜູ້ໃດກັນທີ່ມາ—ນາງນັ້ນເອງກໍເຂົ້າມາໃກ້ແລ້ວກິນດ້ວຍ.

Verse 40

प्रहसेते तदा ते द्वे स्त्रियौ तात वदस्व नः । ऊचतुस्तौ तथा चान्ये देहिदेहीति वा पुनः

ໃນເວລານັ້ນ ຍິງສອງນາງຫົວເຮາະ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ໂອ ຕາດຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຈົ່ງບອກໃຫ້ພວກເຮົາ” ແລະຄົນອື່ນໆກໍຮ້ອງຊ້ຳໆວ່າ “ໃຫ້ເຖີດ! ໃຫ້ເຖີດ!”

Verse 41

तेद्वेत्वं मे समाचक्ष्व महाभीषणके स्त्रियौ । एतन्मे संशयं तात छेत्तुमर्हसि सुव्रत

“ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງເຖິງຍິງສອງນາງຜູ້ນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງນັ້ນ. ໂອ ຕາດ, ຜູ້ຖືພຣະວຣະຕະອັນດີ ຂໍຈົ່ງຕັດຄວາມສົງໄສນີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 42

एवमुक्त्वा महाराज विरराम स चांडजः । एवं पृष्टस्तृतीयेन विज्वलेनात्मजेन सः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ນົກນັ້ນກໍນິ່ງສງົບ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອຖືກຖາມແບບນັ້ນໂດຍບຸດຄົນທີສາມ ວິຈວະລະ ລາວກໍກ່າວຕໍ່ໄປອີກ

Verse 43

प्रोवाच सर्वं वृत्तांतं च्यवनस्यापि शृण्वतः

ລາວໄດ້ເລົ່າເລື່ອງລາວທັງໝົດ ໃນຂະນະທີ່ ຈະຍະວະນະ ກໍກຳລັງຟັງຢູ່

Verse 93

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थे च्यवनचरित्रे त्रिनवतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນ «ສີຣີປັດມະປຸຣານະ» ພາກ «ພູມິຂັນຑະ» ໃນຕອນເລື່ອງເວນະ ທີ່ຄຸຣຸຕີຣຖະອັນສັກສິດ ແລະປະຫວັດຂອງ ຈະຍະວະນະ ບົດທີ 93 ກໍສິ້ນສຸດລົງ