Adhyaya 81

Verse 1

सुकर्मोवाच । यथेंद्रोसौ महाप्राज्ञः सदा भीतो महात्मनः । ययातेर्विक्रमं दृष्ट्वा दानपुण्यादिकं बहु

ສຸກັມມາ ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອເຫັນວິຣະພາບຂອງ ຢະຍາຕິ ແລະບຸນກຸສົນອັນຫຼາຍ ເຊັ່ນ ການໃຫ້ທານ ແລະການກະທຳທຳມະ ແລ້ວ, ພຣະອິນທຣາຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ເປັນເຫດໃດຈຶ່ງຢ້ານກົວພຣະຣາຊາຜູ້ມີມະຫາອາດມານັ້ນຢູ່ເສມອ?”

Verse 2

मेनकां प्रेषयामास अप्सरां दूतकर्मणि । गच्छ भद्रे महाभागे ममादेशं वदस्व हि

ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງນາງອັບສະຣາ ເມນະກາ ໄປເຮັດໜ້າທີ່ທູດ ແລະກ່າວວ່າ: “ໄປເຖີດ ຜູ້ດີງາມ ຜູ້ມີວາສະນາ; ຈົ່ງນຳຄຳສັ່ງຂອງຂ້າໄປກ່າວ”

Verse 3

कामकन्यामितो गत्वा देवराजवचो वद । येनकेनाप्युपायेन राजानं त्वमिहानय

“ຈົ່ງອອກຈາກນີ້ໄປຫາ ກາມະກັນຍາ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະ; ດ້ວຍອຸບາຍໃດກໍຕາມ ຈົ່ງນຳພຣະຣາຊາມາທີ່ນີ້”

Verse 4

एवं श्रुत्वा गता सा च मेनका तत्र प्रेषिता । समाचष्ट तु तत्सर्वं देवराजस्य भाषितम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງດັ່ງນັ້ນ ເມນະກາຜູ້ຖືກສົ່ງໄປທີ່ນັ້ນກໍອອກເດີນທາງ ແລະໄດ້ລາຍງານຖ້ອຍຄຳທັງປວງທີ່ພຣະເທວະຣາຊາ (ອິນທຣາ) ກ່າວໄວ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ

Verse 5

एवमुक्ता गता सा च मेनका तत्प्रचोदिता । गतायां मेनकायां तु रतिपुत्री मनस्विनी

ເມື່ອຖືກກ່າວສັ່ງດັ່ງນັ້ນ ເມນະກາກໍອອກເດີນທາງຕາມການຊັກຊວນຂອງນາງ. ແລະເມື່ອເມນະກາໄປແລ້ວ ທິດາຂອງພຣະຣະຕີ ຜູ້ມີໃຈແນ່ວແນ່ ກໍຍັງຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 6

राजानं धर्मसंकेतं प्रत्युवाच यशस्विनी । राजंस्त्वयाहमानीता सत्यवाक्येन वै पुरा

ນາງຜູ້ມີກຽດສັກສີໄດ້ຕອບກະສັດຜູ້ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງທຳມະວ່າ: “ໂອ ພະຣາຊາ, ໃນກ່ອນນັ້ນ ທ່ານເອງໄດ້ນຳຂ້າພະເຈົ້າມາທີ່ນີ້ດ້ວຍວາຈາສັດຈະຂອງທ່ານ.”

Verse 7

स्वकरश्चांतरे दत्तो भवनं च समाहृता । यद्यद्वदाम्यहं राजंस्तत्तत्कार्यं हि वै त्वया

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ວາງມືຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນມືຂອງທ່ານ ແລະເຮືອນເຮືອນກໍຈັດຕຽມພ້ອມແລ້ວ. ໂອ ພະຣາຊາ, ສິ່ງໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວ ສິ່ງນັ້ນແທ້ໆທ່ານພຶງກະທຳໃຫ້ສຳເລັດ.

Verse 8

तदेवं हि त्वया वीर न कृतं भाषितं मम । त्वामेवं तु परित्यक्ष्ये यास्यामि पितृमंदिरम्

ໂອ ວີຣະຊົນ, ທ່ານບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຂໍແລະເວົ້າໄວ້. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະລະທ່ານໃນສະພາບນີ້ ແລະໄປຫາເຮືອນບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 9

राजोवाच । यथोक्तं हि त्वया भद्रे तत्ते कर्त्ता न संशयः । असाध्यं तु परित्यज्य साध्यं देवि वदस्व मे

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ດັ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້າ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສວ່າເຈົ້າສາມາດເຮັດໄດ້. ແຕ່ຈົ່ງວາງສິ່ງທີ່ເກີນວິໄສໄວ້ກ່ອນ; ໂອ ເທວີ, ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າສິ່ງໃດທີ່ສາມາດສຳເລັດໄດ້.”

Verse 10

अश्रुबिंदुमत्युवाच । एतदर्थे महीकांत भवानिह मया वृतः । सर्वलक्षणसंपन्नः सर्वधर्मसमन्वितः

ອັສຣຸບິນດຸມະຕີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ເພາະເລື່ອງນີ້ແທ້ໆ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເລືອກທ່ານຢູ່ນີ້; ທ່ານພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ ແລະປະກອບດ້ວຍທຳມະແລະຄຸນທັງຫມົດ.”

Verse 11

सर्वं साध्यमिति ज्ञात्वा सर्वधर्तारमेव च । कर्त्तारं सर्वधर्माणां स्रष्टारं पुण्यकर्मणाम्

ເມື່ອຮູ້ວ່າ ທຸກສິ່ງສາມາດສຳເລັດໄດ້ໂດຍພຣະອົງ ແລະພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນທັງປວງ—ພຣະອົງເປັນຜູ້ກະທຳທັງຫມົດແຫ່ງທຳ ແລະເປັນຜູ້ສ້າງກຸສົນກຳ।

Verse 12

त्रैलोक्यसाधकं ज्ञात्वा त्रैलोक्येऽप्रतिमं च वै । विष्णुभक्तमहं जाने वैष्णवानां महावरम्

ເມື່ອຮູ້ວ່າ ທ່ານເປັນຜູ້ບັນລຸເປົ້າໝາຍແຫ່ງໄຕຣໂລກ ແລະໃນໄຕຣໂລກນີ້ບໍ່ມີໃຜເທົ່າທຽມ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຮູ້ຈັກທ່ານວ່າເປັນພະວິສະນຸພັກຕະ—ເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ສຸດໃນຫມູ່ໄວສະນະວະ।

Verse 13

इत्याशया मया भर्त्ता भवानंगीकृतः पुरा । यस्य विष्णुप्रसादोऽस्ति स सर्वत्र परिव्रजेत्

ດ້ວຍຄວາມປາດຖະນານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບທ່ານເປັນສາມີມາແຕ່ກ່ອນ ຜູ້ໃດໄດ້ຮັບພຣະປະສາດແຫ່ງພຣະວິສະນຸ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຈາລິກໄປໄດ້ທົ່ວທຸກແຫ່ງຢ່າງເສຣີ।

Verse 14

दुर्लभं नास्ति राजेंद्र त्रैलोक्ये सचराचरे । सर्वेष्वेव सुलोकेषु विद्यते तव सुव्रत

ໂອ ພຣະຣາຊາເຫນືອພຣະຣາຊາທັງປວງ, ໃນໄຕຣໂລກ—ໃນຫມູ່ສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ແທ້ຈິງແລ້ວບັນລຸບໍ່ໄດ້. ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ, ໃນໂລກອັນມົງຄຸນທຸກແຫ່ງ ມີປະຕິຍານອັນສູງສົ່ງຂອງທ່ານປາກົດຢູ່।

Verse 15

विष्णोश्चैव प्रसादेन गगने गतिरुत्तमा । मर्त्यलोकं समासाद्य त्वयैव वसुधाधिप

ໂດຍພຣະປະສາດແຫ່ງພຣະວິສະນຸເທົ່ານັ້ນ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງທ່ານໃນນະພາຈຶ່ງປະເສີດ; ແລະເມື່ອມາຮອດໂລກມະນຸດ ໂອ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພື້ນດິນ, ການນີ້ກໍສຳເລັດໂດຍທ່ານແທ້ໆ।

Verse 16

जरापलितहीनास्तु मृत्युहीना जनाः कृताः । गृहद्वारेषु सर्वेषु मर्त्यानां च नरर्षभ

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ມະນຸດ, ຜູ້ຄົນຖືກເຮັດໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ແລະຜົມຫງອກ, ແມ່ນກະທັ້ງຄວາມຕາຍກໍບໍ່ມີ; ແລະທີ່ປະຕູເຮືອນຂອງມະນຸດທຸກຫຼັງ ສະພາບນັ້ນກໍດຳລົງຢູ່.

Verse 17

कल्पद्रुमा अनेकाश्च त्वयैव परिकल्पिताः । येषां गृहेषु मर्त्यानां मुनयः कामधेनवः

ແທ້ຈິງ ທ່ານໄດ້ສ້າງຕົ້ນກັລປະດຣຸມະຫຼາຍປະການ; ມະນຸດຜູ້ໃດທີ່ໃນເຮືອນມີມຸນີພຳນັກ ມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນແຫຼະເປັນກາມະເທນູ—ງົວປະທານຄວາມປາຖະໜາ—ໂດຍແທ້.

Verse 18

त्वयैव प्रेषिता राजन्स्थिरीभूताः सदा कृताः । सुखिनः सर्वकामैश्च मानवाश्च त्वया कृताः

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ແຕ່ໂດຍທ່ານຜູ້ດຽວ ພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກສົ່ງມາ; ໂດຍທ່ານ ພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກເຮັດໃຫ້ຕັ້ງມັ່ນແລະໝັ້ນຄົງຕະຫຼອດໄປ. ໂດຍທ່ານອີກເຊັ່ນກັນ ມະນຸດທັງຫຼາຍຈຶ່ງເປັນສຸກ ແລະພ້ອມດ້ວຍສິ່ງປາຖະໜາທຸກປະການ.

Verse 19

गृहैकमध्ये साहस्रं कुलीनानां प्रदृश्यते । एवं वंशविवृद्धिश्च मानवानां त्वया कृता

ໃນເຮືອນຫຼັງດຽວ ກໍເຫັນລູກຫຼານຜູ້ມີຕະກູນດີນັບພັນ. ດັ່ງນີ້ ການເພີ່ມພູນແຫ່ງສາຍວົງມະນຸດ ເປັນຜົນທີ່ທ່ານໄດ້ກະທຳໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 20

यमस्यापि विरोधेन इंद्रस्य च नरोत्तम । व्याधिपापविहीनस्तु मर्त्यलोकस्त्वया कृतः

ໂອ ນະໂຣຕະມະ, ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ຕ້ານຍະມະ ແລະ ອິນທຣະ ທ່ານກໍໄດ້ເຮັດໃຫ້ໂລກມະນຸດພົ້ນຈາກໂລກໄພ ແລະບາບກຳ.

Verse 21

स्वतेजसाहंकारेण स्वर्गरूपं तु भूतलम् । दर्शितं हि महाराज त्वत्समो नास्ति भूपतिः

ໂອ ມະຫາຣາຊາ! ດ້ວຍພະເດດຊະພະລັງແຫ່ງເຕຊະຂອງພຣະອົງແລະຄວາມພູມໃຈແຫ່ງກະສັດ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນປາກົດດັ່ງສະຫວັນ। ແທ້ຈິງ ໂອ ກະສັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ບໍ່ມີຜູ້ປົກຄອງໃດເທົ່າທຽມພຣະອົງ।

Verse 22

नरो नैव प्रसूतो हि नोत्पत्स्यति भवादृशः । भवंतमित्यहं जाने सर्वधर्मप्रभाकरम्

ແທ້ຈິງ ບໍ່ເຄີຍມີມະນຸດໃດເກີດມາເຫມືອນພຣະອົງ ແລະອະນາຄົດກໍຈະບໍ່ມີອີກ។ ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ຈັກພຣະອົງວ່າເປັນຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງແກ່ທຳທັງປວງ।

Verse 23

तस्मान्मया कृतो भर्ता वदस्वैवं ममाग्रतः । नर्ममुक्त्वा नृपेंद्र त्वं वद सत्यं ममाग्रतः

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລືອກພຣະອົງເປັນສາມີ—ຈົ່ງກ່າວໃຫ້ແຈ້ງຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ। ໂອ ພຣະຣາຊາ ຈົ່ງວາງຄຳຫຍອກລໍ້ ແລ້ວກ່າວຄວາມຈິງຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 24

यदि ते सत्यमस्तीह धर्ममस्ति नराधिप । देवलोकेषु मे नास्ति गगने गतिरुत्तमा

ໂອ ຜູ້ເປັນໃຫຍ່ເໜືອມະນຸດ! ຖ້າໃນພຣະອົງມີຄວາມຈິງ ແລະ ທຳຢູ່ແທ້ ໃນທີ່ນີ້ ສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າ ໃນອາກາດ—ແມ່ນແຕ່ໃນເທວະໂລກ—ກໍບໍ່ມີເສັ້ນທາງອັນສູງສຸດກວ່ານີ້।

Verse 25

सत्यं त्यक्त्वा यदा च त्वं नैव स्वर्गं गमिष्यसि । तदा कूटं तव वचो भविष्यति न संशयः

ເມື່ອໃດພຣະອົງລະທິ້ງຄວາມຈິງ ພຣະອົງຈະບໍ່ໄດ້ໄປຮອດສະຫວັນແນ່ນອນ। ໃນເວລານັ້ນ ວາຈາຂອງພຣະອົງຈະກາຍເປັນຄົດຄ້ຽວ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍການຫລອກລວງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 26

पूर्वंकृतं हि यच्छ्रेयो भस्मीभूतं भविष्यति । राजोवाच । सत्यमुक्तं त्वया भद्रे साध्यासाध्यं न चास्ति मे

ແທ້ຈິງ ກຸສົນທີ່ເຄີຍເຮັດໄວ້ກ່ອນ ຈະກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າໃນພາຍຫຼັງ. ພະຣາຊາກ່າວວ່າ “ໂອ ນາງຜູ້ປະເສີດ, ເຈົ້າເວົ້າຖືກ; ສໍາລັບຂ້າ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ທໍາບໍ່ໄດ້”

Verse 27

सर्वंसाध्यं सुलोकं मे सुप्रसादाज्जगत्पते । स्वर्गं देवि यतो नैमि तत्र मे कारणं शृणु

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ, ໂດຍພຣະກະລຸນາອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງ ທຸກສິ່ງກໍກາຍເປັນສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າສາມາດສໍາເລັດໄດ້ ແລະຄະຕິຂອງຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນໂລກອັນມົງຄຸນ. ໂອ ເທວີ, ເນື່ອງຈາກຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປສະຫວັນ ຈົ່ງຟັງເຫດຜົນຈາກຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 28

आगंतुं तु न दास्यंति लोके मर्त्ये च देवताः । ततो मे मानवाः सर्वे प्रजाः सर्वा वरानने

ແຕ່ບັນດາເທວະຈະບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຂົາມາສູ່ໂລກມະນຸດອັນເປັນມັດຕະຍະ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ມະນຸດທັງໝົດຂອງຂ້າ—ປະຊາຊົນທັງປວງ—ຈະຮັບຜົນຕາມນັ້ນ

Verse 29

मृत्युयुक्ता भविष्यंति मया हीना न संशयः । गंतुं स्वर्गं न वाञ्छामि सत्यमुक्तं वरानने

ເມື່ອຂາດຂ້າໄປ ພວກເຂົາຈະຖືກຜູກມັດກັບຄວາມຕາຍແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ຂ້າບໍ່ປາດຖະນາໄປສະຫວັນ; ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ຂ້າໄດ້ເວົ້າຄວາມຈິງ

Verse 30

देव्युवाच । लोकान्दृष्ट्वा महाराज आगमिष्यसि वै पुनः । पूरयस्व ममाद्यत्वं जातां श्रद्धां महातुलाम्

ເທວີກ່າວວ່າ “ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ເມື່ອໄດ້ເຫັນໂລກທັງຫຼາຍແລ້ວ ເຈົ້າຈະກັບຄືນມາອີກແນ່ນອນ. ຈົ່ງເຕີມເຕັມຄວາມປາດຖະນາຂອງຂ້າໃນມື້ນີ້; ສັດທາອັນໃຫຍ່ຫຼວງໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າແລ້ວ”

Verse 31

राजोवाच । सर्वमेवं करिष्यामि यत्त्वयोक्तं न संशयः । समालोक्य महातेजा ययातिर्नहुषात्मजः

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ແທ້ດັ່ງນັ້ນ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດທຸກຢ່າງຕາມທີ່ທ່ານກ່າວ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.” ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາເຫັນທັງໝົດແລ້ວ ຍະຍາຕິຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງ ບຸດແຫ່ງນະຫຸຩະ ຈຶ່ງກ່າວ/ກະທຳຕໍ່ໄປ។

Verse 32

एवमुक्त्वा प्रियां राजा चिंतयामास वै तदा । अंतर्जलचरो मत्स्यः सोपि जाले न बध्यते

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ພະຣາຊາກໍຄິດພິຈາລະນາໃນຂະນະນັ້ນວ່າ: “ແມ່ນແຕ່ປາທີ່ຢູ່ແລະເຄື່ອນໄຫວໃນນ້ຳ ກໍບໍ່ໄດ້ຕິດອວນທຸກເທື່ອ।”

Verse 33

मरुत्समानवेगोपि मृगः प्राप्नोति बंधनम् । योजनानां सहस्रस्थमामिषं वीक्षते खगः

ແມ່ນແຕ່ກວາງທີ່ໄວດັ່ງລົມ ກໍຍັງຕົກຢູ່ໃນພັນທະ; ແຕ່ນົກກໍສາມາດເຫັນເຫຍື່ອຂອງຕົນ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໄກເຖິງພັນໂຍຊະນາ।

Verse 34

सकंठलग्नपाशं च न पश्येद्दैवमोहितः । कालः समविषमकृत्कालः सन्मानहानिदः

ຜູ້ຖືກໂຊກຊະຕາຫຼອກລວງ ບໍ່ເຫັນແມ່ນແຕ່ບ່ວງທີ່ຮັດຕິດຢູ່ຄໍຂອງຕົນ. ກາລະ—ຜູ້ນຳມາທັງຄວາມເທົ່າທຽມແລະຄວາມບໍ່ເທົ່າທຽມ—ຍ່ອມຊິງເອົາກຽດສັກສີແລະການນັບຖື।

Verse 35

परिभावकरः कालो यत्रकुत्रापि तिष्ठतः । नरं करोति दातारं याचितारं च वै पुनः

ກາລະຜູ້ນຳຄວາມອັບອາຍແລະການຜັນຜວນ ບໍ່ວ່າຈະສະຖິດຢູ່ແຫ່ງໃດ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ມະນຸດເປັນທັງຜູ້ໃຫ້ ແລະຜູ້ຂໍ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ।

Verse 36

भूतानि स्थावरादीनि दिवि वा यदि वा भुवि । सर्वं कलयते कालः कालो ह्येक इदं जगत्

ສັດທັງປວງ—ແຕ່ຜູ້ຢູ່ນິ່ງບໍ່ເຄື່ອນ—ຈະຢູ່ໃນສະຫວັນຫຼືໃນແຜ່ນດິນ ກາລະ (ເວລາ) ເປັນຜູ້ວັດແລະຄອບງຳທັງໝົດ. ແທ້ຈິງ ໂລກນີ້ທັງມວນແມ່ນກາລະພຽງອັນດຽວ.

Verse 37

अनादिनिधनो धाता जगतः कारणं परम् । लोकान्कालः स पचति वृक्षे फलमिवाहितम्

ຜູ້ສ້າງຜູ້ບໍ່ມີຕົ້ນກຳເນີດ ແລະບໍ່ມີທ້າຍສຸດ ແມ່ນເຫດສູງສຸດຂອງຈັກກະວານ. ພຣະອົງນັ້ນເອງໃນຮູບກາລະ ເຮັດໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍສຸກງອມ ເຫມືອນໝາກໄມ້ທີ່ເກີດໃນຕົ້ນແລ້ວຈຶ່ງສຸກ.

Verse 38

न मंत्रा न तपो दानं न मित्राणि न बांधवाः । शक्नुवंति परित्रातुं नरं कालेन पीडितम्

ບໍ່ແມ່ນມົນຕຣາ ບໍ່ແມ່ນຕະປະ ບໍ່ແມ່ນທານ—ບໍ່ແມ່ນມິດ ບໍ່ແມ່ນຍາດ—ຈະປົກປ້ອງຄົນທີ່ຖືກກາລະບີບຄັ້ນໄດ້ເລີຍ.

Verse 39

त्रयः कालकृताः पाशाः शक्यंते नातिवर्तितुम् । विवाहो जन्ममरणं यदा यत्र तु येन च

ບ່ວງສາມປະການທີ່ກາລະສ້າງໄວ້ ບໍ່ອາດກ້າວຂ້າມໄດ້: ການແຕ່ງງານ, ການເກີດແລະການຕາຍ, ແລະເງື່ອນໄຂວ່າເມື່ອໃດ ທີ່ໃດ ແລະໂດຍໃຜຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ.

Verse 40

यथा जलधरा व्योम्नि भ्राम्यंते मातरिश्वना । तथेदं कर्मयुक्तेन कालेन भ्राम्यते जगत्

ເຫມືອນເມກໃນຟ້າທີ່ຖືກລົມພາໃຫ້ລ່ອງໄປ ສັນນັ້ນໂລກນີ້ກໍຖືກກາລະທີ່ຜູກກັບກັມມະ ພາໃຫ້ເວັນວຽນໄປມາ.

Verse 41

सुकर्मोवाच । कालोऽयं कर्मयुक्तस्तु यो नरैः समुपासितः । कालस्तु प्रेरयेत्कर्म न तं कालः करोति सः

ສຸກັມມະກ່າວວ່າ: “ການເວລານີ້ຜູກພັນກັບກຳ ແລະມະນຸດທັງຫຼາຍນັບຖືບູຊາ. ເວລາເປັນຜູ້ກະຕຸ້ນໃຫ້ເກີດການກະທຳ ແຕ່ເວລາເອງບໍ່ໄດ້ກະທຳກຳນັ້ນ.”

Verse 42

उपद्रवा घातदोषाः सर्पाश्च व्याधयस्ततः । सर्वे कर्मनियुक्तास्ते प्रचरंति च मानुषे

ຈາກນັ້ນເກີດຂຶ້ນເປັນອຸປະທົບ ຄວາມຜິດອັນທຳລາຍ ງູ ແລະໂລກໄພ. ທັງໝົດນັ້ນຖືກກຳກຳນົດໃຫ້ເຄື່ອນໄຫວ ແລະທ່ອງໄປໃນມະນຸດ.

Verse 43

सुखस्य हेतवो ये च उपायाः पुण्यमिश्रिताः । ते सर्वे कर्मसंयुक्ता न पश्येयुः शुभाशुभम्

ວິທີການທັງຫຼາຍທີ່ກ່າວວ່າເປັນເຫດແຫ່ງຄວາມສຸກ ແມ່ນແມ່ນຈະປົນກັບບຸນກໍຕາມ ລ້ວນຜູກພັນກັບກຳ; ດັ່ງນັ້ນຢ່າເຫັນວ່າມັນເປັນມົງຄຸນ ຫຼືອັບມົງຄຸນໂດຍຕົວມັນເອງ.

Verse 44

कर्मदा यदि वा लोके कर्मसंबधि बांधवाः । कर्माणि चोदयंतीह पुरुषं सुखदुःखयोः

ໃນໂລກນີ້ ຈະມີຜູ້ໃຫ້ທານ ຫຼືຍາດພີ່ນ້ອງທີ່ຜູກພັນດ້ວຍກຳກໍຕາມ ກຳຂອງຕົນເອງນີ້ແຫຼະທີ່ຜັກດັນຄົນໄປສູ່ສຸກແລະທຸກຂ໌.

Verse 45

सुवर्णं रजतं वापि यथा रूपं विनिश्चितम् । तथा निबध्यते जंतुः स्वकर्मणि वशानुगः

ເຫມືອນດັ່ງຮູບຮ່າງຂອງຄຳ ຫຼືເງິນທີ່ຖືກກຳນົດແນ່ນອນ ສັດມີຊີວິດກໍເຊັ່ນນັ້ນ ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຮງຂອງກຳຂອງຕົນ ແລະຖືກຜູກມັດແນ່ນໃນກຳຂອງຕົນເອງ.

Verse 46

पंचैतानीह सृज्यंते गर्भस्थस्यैव देहिनः । आयुः कर्म च वित्तं च विद्यानिधनमेव च

ໃນທີ່ນີ້ ສໍາລັບສັດຜູ້ມີກາຍ—ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນຄັນ—ຫ້າປະການຖືກກໍານົດແລ້ວ: ອາຍຸ, ກັມມະ, ຊັບສິນ, ຄວາມຮູ້, ແລະ ຄວາມຕາຍ.

Verse 47

यथा मृत्पिंडतः कर्ता कुरुते यद्यदिच्छति । तथा पूर्वकृतं कर्म कर्तारमनुगच्छति

ເຫມືອນຊ່າງປັ້ນໝໍ້ ປັ້ນຈາກກ້ອນດິນຕາມທີ່ປາດຖະໜາ ຉັນໃດ ກັມມະທີ່ເຄີຍເຮັດໄວ້ກ່ອນ ກໍຕາມຜູ້ກະທໍາໄປຉັນນັ້ນ.

Verse 48

देवत्वमथ मानुष्यं पशुत्वं पक्षिता तथा । तिर्यक्त्वं स्थावरत्वं च प्राप्यते च स्वकर्मभिः

ດ້ວຍກັມມະຂອງຕົນ ບາງຄົນໄດ້ຖືກເກີດເປັນເທວະ ຫຼືເປັນມະນຸດ; ເຊັ່ນດຽວກັນກໍໄດ້ເປັນສັດ ຫຼືເປັນນົກ; ແລະດ້ວຍກັມມະນັ້ນເອງ ຍັງໄປສູ່ພາວະຕິຣະຈານອື່ນໆ ກະທັ້ງພາວະສະຖາວະຣະ (ຢູ່ນິ່ງ) ດຸດພືດ.

Verse 49

स एव तत्तथा भुंक्ते नित्यं विहितमात्मना । आत्मना विहितं दुःखं चात्मना विहितं सुखम्

ຜູ້ນັ້ນເອງ ຍ່ອມເສວຍຢູ່ເປັນນິດ ຕາມທີ່ຕົນເອງໄດ້ກໍານົດໄວ້; ທຸກຂ໌ກໍເກີດຈາກຕົນເອງ ແລະ ສຸກກໍເກີດຈາກຕົນເອງ.

Verse 50

गर्भशय्यामुपादाय भुंजते पूर्वदैहिकम् । संत्यजंति स्वकं कर्म न क्वचित्पुरुषा भुवि

ເມື່ອຮັບເອົາຕຽງແຫ່ງຄັນ ສັດທັງຫຼາຍຍ່ອມເສວຍຜົນແຫ່ງກັມມະຈາກຊີວິດກ່ອນ; ເພາະໃນໂລກນີ້ ມະນຸດບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງກັມມະຂອງຕົນໄດ້.

Verse 51

बलेन प्रज्ञया वापि समर्थाः कर्तुमन्यथा । सुकृतान्युपभुंजंति दुःखानि च सुखानि च

ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຈະມີກຳລັງ ຫຼື ປັນຍາພໍຈະເຮັດໃຫ້ແຕກຕ່າງໄດ້ ແຕ່ກໍຍັງຕ້ອງເສວຍຜົນບຸນເກົ່າ—ທັງທຸກ ແລະ ສຸກ।

Verse 52

हेतुं प्राप्य नरो नित्यं कर्मबंधैस्तु बध्यते । यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो विंदति मातरम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບເຫດອັນສົມຄວນ ມະນຸດຍ່ອມຖືກຜູກມັດດ້ວຍພັນທະແຫ່ງກຳມະຢູ່ເສມອ; ເຫມືອນລູກງົວໃນຝູງງົວນັບພັນທີ່ພົບແມ່ຂອງຕົນໄດ້

Verse 53

तथा शुभाशुभं कर्म कर्तारमनुगच्छति । उपभोगादृते यस्य नाश एव न विद्यते

ດັ່ງນັ້ນ ກຳມະທັງດີແລະຊົ່ວ ຍ່ອມຕິດຕາມຜູ້ກະທຳ; ຖ້າບໍ່ໄດ້ເສວຍຜົນ ມັນບໍ່ສູນຫາຍເລີຍ

Verse 54

प्राक्तनं बंधनं कर्म कोन्यथा कर्तुमर्हति । सुशीघ्रमपि धावंतं विधानमनुधावति

ກຳມະອັນເປັນພັນທະເກົ່າແກ່ ບໍ່ມີໃຜຈະເຮັດໃຫ້ແຕກຕ່າງໄດ້; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ວິ່ງໄວຫຼາຍ ກໍຍັງຖືກບັນຍັດແຫ່ງວິທີ-ວາສະນາໄລ່ຕາມ

Verse 55

शेते सह शयानेन पुरा कर्म यथाकृतम् । उपतिष्ठति तिष्ठंतं गच्छंतमनुगच्छति

ເມື່ອຄົນນອນ ກຳມະກໍນອນຮ່ວມ; ເມື່ອລຸກ ກຳມະກໍລຸກ; ເມື່ອຢືນ ກຳມະກໍຢືນຢູ່ໃກ້; ແລະເມື່ອໄປ ກຳມະກໍຕາມໄປ—ນີ້ແມ່ນກຳມະຕາມທີ່ເຄີຍກະທຳໄວ້

Verse 56

करोति कुर्वतः कर्मच्छायेवानु विधीयते । यथा छायातपौ नित्यं सुसंबद्धौ परस्परम्

ກຳທີ່ບຸກຄົນເຮັດ ຍ່ອມຕາມຜູ້ເຮັດດຸຈເງົາ; ເຊັ່ນດຽວກັບເງົາແລະແສງຕາເວັນທີ່ຜູກພັນກັນຢູ່ເສມອ।

Verse 57

तद्वत्कर्म च कर्ता च सुसंबद्धौ परस्परम् । ग्रहा रोगा विषाः सर्पाः शाकिन्यो राक्षसास्तथा

ດັ່ງນັ້ນ ກຳແລະຜູ້ກະທຳ ຍ່ອມຜູກພັນກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ; ເຊັ່ນດຽວກັບອຳນາດທີ່ບີບຄັ້ນ—ວິນຍານຄອບງຳ (graha), ໂລກໄພ, ພິດ, ງູ ແລະທັງ śākinī ແລະ rākṣasa.

Verse 58

पीडयंति नरं पश्चात्पीडितं पूर्वकर्मणा । येन यत्रोपभोक्तव्यं सुखं वा दुःखमेव वा

ຕໍ່ມາ ມະນຸດຜູ້ຖືກກຳເກົ່າບີບຄັ້ນຢູ່ແລ້ວ ຍັງຖືກທຳທຸກຫນັກຂຶ້ນ ເພື່ອໃຫ້ບໍ່ວ່າຢູ່ໃສ ແລະຢ່າງໃດ ຈະຕ້ອງເສວຍຜົນ—ຈະເປັນສຸກ ຫຼືເປັນທຸກຂ໌ຢ່າງດຽວກໍຕາມ।

Verse 59

स तत्र बद्ध्वा रज्ज्वा वै बलाद्दैवेन नीयते । दैवः प्रभुर्हि भूतानां सुखदुःखोपपादने

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຖືກມັດດ້ວຍເຊືອກ ແລ້ວຖືກນຳໄປດ້ວຍກຳລັງຂອງ daiva (ຊະຕາກຳ) ຢ່າງຝືນໃຈ; ເພາະ daiva ແມ່ນເຈົ້າເຫນືອສັດທັງປວງ ໃນການບັນດານສຸກແລະທຸກຂ໌।

Verse 60

अन्यथा चिंत्यते कर्म जाग्रता स्वपतापि वा । अन्यथा स तथा प्राज्ञ दैव एवं जिघांसति

ມະນຸດຄິດວາງແຜນການກະທຳໄວ້ຢ່າງໜຶ່ງ—ຍາມຕື່ນ ຫຼືແມ່ນໃນຍາມຝັນ—ແຕ່ຜົນກັບເປັນອີກຢ່າງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຮູ້, daiva (ຊະຕາກຳ) ຈຶ່ງກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ປານດັ່ງຈະຟັນທຳລາຍເຈດຕະນາເສຍ

Verse 61

शस्त्राग्नि विष दुर्गेभ्यो रक्षितव्यं च रक्षति । अरक्षितं भवेत्सत्यं तदेवं दैवरक्षितम्

ຄວນປົກປ້ອງຈາກອາວຸດ, ໄຟ, ພິດ ແລະພະຍຸອັນນ່າຢ້ານ; ສິ່ງທີ່ຖືກປົກປ້ອງຍ່ອມປົກປ້ອງຄືນ. ແທ້ຈິງ ສິ່ງທີ່ບໍ່ຖືກປົກປ້ອງຍ່ອມເຖິງຄວາມພິນາດ—ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກຄຸ້ມຄອງໂດຍການປົກປ້ອງແຫ່ງເທວະ.

Verse 62

दैवेन नाशितं यत्तु तस्य रक्षा न दृश्यते । यथा पृथिव्यां बीजानि उप्तानि च धनानि च

ສິ່ງໃດທີ່ຊະຕາກຳໄດ້ທຳລາຍແລ້ວ ການປົກປ້ອງຂອງມັນບໍ່ປາກົດ. ເຫມືອນເມັດພືດທີ່ຫວ່ານລົງໃນດິນ ແລະແມ່ນແຕ່ຊັບສົມບັດ (ກໍອາດສູນເສຍໄດ້).

Verse 63

तथैवात्मनि कर्माणि तिष्ठंति प्रभवंति च । तैलक्षयाद्यथा दीपो निर्वाणमधिगच्छति

ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ກຳທັງຫຼາຍຕັ້ງຢູ່ໃນອາຕະມັນ ແລະເກີດຂຶ້ນຈາກນັ້ນ. ເຫມືອນຕະກຽງເມື່ອນ້ຳມັນໝົດ ຍ່ອມເຖິງຄວາມດັບ (ນິຣວານ).

Verse 64

कर्मक्षयात्तथा जंतुः शरीरान्नाशमृच्छति । कर्मक्षयात्तथा मृत्युस्तत्त्वविद्भिरुदाहृतः

ເມື່ອກຳສິ້ນໄປ ສັດມີຊີວິດກໍຍ່ອມເຖິງການສູນສະລາຍຂອງຮ່າງກາຍ. ຜູ້ຮູ້ຄວາມຈິງກ່າວວ່າ ຄວາມຕາຍເກີດເມື່ອກຳສິ້ນລົງ.

Verse 65

विविधाः प्राणिनस्तस्य मृत्यो रोगाश्च हेतवः । तथा मम विपाकोयं पूर्वं कृतस्य नान्यथा

ສຳລັບສັດນັ້ນ ເຫດແຫ່ງຄວາມຕາຍ ແລະໂຣຄພະຍາດມີຫຼາຍປະການ. ແລະຜົນທີ່ຂ້ອຍກຳລັງປະສົບນີ້ ແມ່ນແຕ່ການສຸກງອມຂອງກຳທີ່ເຄີຍເຮັດກ່ອນ—ບໍ່ມີອື່ນໃດ.

Verse 66

संप्राप्तो नात्र संदेहः स्त्रीरूपोऽयं न संशयः । क्व मे गेहं समायाता नाटका नटनर्तकाः

ແນ່ນອນວ່າລາວມາຮອດແລ້ວ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ। ແລະກໍບໍ່ສົງໄສວ່າລາວໄດ້ຮັບຮູບເປັນຍິງ। ເຮືອນຂອງຂ້ອຍຖືກນຳມາຢູ່ໃສ—ພ້ອມພວກນັກລະຄອນ ຜູ້ສະແດງ ແລະນັກຟ້ອນລຳ?

Verse 67

तेषां संगप्रसंगेन जरा देहं समाश्रिता । सर्वं कर्मकृतं मन्ये यन्मे संभावितं ध्रुवम्

ເນື່ອງຈາກການຄົບຄ້າສົມາຄົມກັບພວກເຂົາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຄວາມແກ່ຊະລາຈຶ໯োগກັບກາຍຂອງຂ້ອຍ। ຂ້ອຍເຫັນວ່າທັງໝົດເປັນຜົນແຫ່ງກຳເກົ່າຂອງຕົນ—ສິ່ງໃດທີ່ເກີດກັບຂ້ອຍ ຍ່ອມແນ່ນອນຕາມກົດແຫ່ງກຳ

Verse 68

तस्मात्कर्मप्रधानं च उपायाश्च निरर्थकाः । पुरा वै देवराजेन मदर्थे दूतसत्तमः

ດັ່ງນັ້ນ ກຳເປັນຫຼັກ ແລະອຸບາຍກົນລະຍຸດພຽງຢ່າງດຽວຍ່ອມໄຮ້ຄ່າ। ກາລກ່ອນ ພະອິນທຣາ ຈອມກະສັດແຫ່ງເທວະ ໄດ້ສົ່ງທູດຜູ້ປະເສີດມາເພື່ອຂ້ອຍ

Verse 69

प्रेषितो मातलिर्नाम न कृतं तस्य तद्वचः । तस्य कर्मविपाकोऽयं दृश्यते सांप्रतं मम

ທູດນາມວ່າ ມາຕະລີ ຖືກສົ່ງມາ ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງລາວ। ບັດນີ້ ຂ້ອຍເຫັນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຖິງວິບາກແຫ່ງກຳນັ້ນ—ຜົນທີ່ສຸກງອມຂອງການກະທຳ

Verse 70

इति चिंतापरो भूत्वा दुःखेन महतान्वितः । यद्यस्याहि वचः प्रीत्या न करोमि हि सर्वथा

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຈົມຢູ່ໃນຄວາມກັງວົນ ແລະຖືກທຸກຂ໌ໃຫຍ່ຫຸ້ມຫໍ່ ລາວຈຶ່ງຄິດໃນໃຈວ່າ “ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງລາວດ້ວຍໃຈຍິນດີຢ່າງສິ້ນເຊີງ…”

Verse 71

सत्यधर्मावुभावेतौ यास्यतस्तौ न संशयः । सदृशं च समायातं यद्दृष्टं मम कर्मणा

ແທ້ຈິງ ທັງສອງ—ສັດຈະ ແລະ ທຳ—ຈະໄປຮອດເປົ້າໝາຍທີ່ກຳນົດໄວ້ແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລະສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນນີ້ ກໍສອດຄ່ອງກັບສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍເຫັນລ່ວງໜ້າ ດ້ວຍຜົນກັມຂອງຕົນເອງ.

Verse 72

भविष्यति न संदेहो दैवो हि दुरतिक्रमः । एवं चिंतापरो भूत्वा ययातिः पृथिवीपतिः

“ມັນຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ; ເພາະດາຍວະ (ຊະຕາກຳ) ແທ້ໆ ຍາກຈະຝ່າຝືນ” ຄິດດັ່ງນີ້ ພະຣາຊາຢະຍາຕິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ ກໍຈົມຢູ່ໃນຄວາມກັງວົນຄິດຄຳນຶງ.

Verse 73

कृष्णं क्लेशापहं देवं जगाम शरणं हरिम् । ध्यात्वा नत्वा ततः स्तुत्वा मनसा मधुसूदनम्

ລາວໄດ້ໄປພຶ່ງພາພຣະຫຣິ—ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມທຸກຂ໌. ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາພຣະອົງ ກໍກົ້ມກາບ ແລ້ວສັນລະເສີນ ແລະບູຊາພຣະມະທຸສູດນະດ້ວຍໃຈ.

Verse 74

त्राहि मां शरणं प्राप्तस्त्वामहं कमलाप्रिय

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງກະມະລາ (ລັກສະມີ) ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາຂໍພຶ່ງພາແລ້ວ—ຂໍໂປດປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ

Verse 81

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययातिचरित्रे एकाशीतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນສີຣີປັດມະປຸຣານະອັນສັກສິດ ພາກພູມິຂັນຑະ ພາຍໃນເລື່ອງເວນະອຸປາຂະຍານ ແລະການພັນນາທີຣຖະອັນບໍລິສຸດທີ່ເກືອບກ່ຽວກັບແມ່ແລະພໍ່ ບົດທີ 81 ວ່າດ້ວຍຈະຣິດຂອງພະຣາຊາຢະຍາຕິ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ.