Adhyaya 76

Verse 1

सुकर्मोवाच । सौरिर्दूतैस्तथा सर्वैः सह स्वर्गं जगाम सः । द्रष्टुं तत्र सहस्राक्षं देववृंदैः समावृतम्

ສຸກັມມະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວ ສາວຣິ ໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນພ້ອມກັບທູດທັງປວງ ເພື່ອໄປເບິ່ງພະອິນທຣະຜູ້ມີພັນນະຕາ ທີ່ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍໝູ່ເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 2

धर्मराजं समायांतं ददर्श सुरराट्तदा । समुत्थाय त्वरायुक्तो दत्वा चार्घमनुत्तमम्

ໃນເວລານັ້ນ ຈອມເທວະໄດ້ເຫັນພະທັມມະຣາຊາກຳລັງເຂົ້າມາ ຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນຢ່າງຮີບດ່ວນ ແລະຖວາຍອະຣະຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາຮັບຮອງ) ອັນປະເສີດເພື່ອສັກກາລະ।

Verse 3

पप्रच्छागमनं तस्य कथयस्व ममाग्रतः । समाकर्ण्य महद्वाक्यं देवराजस्य भाषितम्

ພະອົງຖາມວ່າ: “ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ເຮົາຟັງຕໍ່ໜ້ານີ້ ວ່າເຂົາມາໄດ້ແນວໃດ” ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ຈອມເທວະກ່າວແລ້ວ (ເຂົາ) ຈຶ່ງຖາມເຖິງການມານັ້ນ।

Verse 4

धर्मराजोऽब्रवीत्सर्वं ययातेश्चरितं महत् । धर्मराज उवाच । श्रूयतां देवदेवेश यस्मादागमनं मम

ພະທັມມະຣາຊາໄດ້ເລົ່າຢ່າງຄົບຖ້ວນເຖິງວິລະກຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພະຣາຊາຢະຍາຕິ। ພະທັມມະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວະເທວະເອດ, ຂໍຈົ່ງຟັງເຫດແຫ່ງການມາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 5

कथयाम्यहमत्रापि येनाहमागतस्तव । नहुषस्यात्मजेनापि वैष्णवेन महात्मना

ໃນທີ່ນີ້ດ້ວຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າມາຫາພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ—ໂດຍມະຫາອາດມາ ວາຍສະນະວະ ບຸດຂອງນະຫຸສະ ໄດ້ນຳຂ້າພະເຈົ້າມາ

Verse 6

वैष्णवाश्च कृता मर्त्या ये वसंति महीतले । वैकुंठस्य समं रूपं मर्त्यलोकस्य वै कृतम्

ບັນດາມະນຸດຜູ້ເປັນວາຍສະນະວະ ແລະອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ໂລກມະນຸດມີຮູບພາບເທົ່າທຽມກັບໄວກຸນຖະ

Verse 7

अमरा मानवा जाता जरारोगविवर्जिताः । पापमेव न कुर्वंति असत्यं न वदंति ते

ມະນຸດເຫຼົ່ານັ້ນເກີດມາດັ່ງອະມະຣະ—ພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ແລະໂລກາ. ພວກເຂົາບໍ່ເຮັດບາບເລີຍ ແລະບໍ່ເວົ້າຄຳຕົວະ

Verse 8

कामक्रोधविहीनास्ते लोभमोहविवर्जिताः । दानशीला महात्मानः सर्वे धर्मपरायणाः

ພວກເຂົາພົ້ນຈາກກາມແລະໂທສະ ປາດຈາກໂລພະແລະໂມຫະ. ເປັນຜູ້ມີນ້ຳໃຈໃຫ້ທານ ມະຫາອາດມາເຫຼົ່ານັ້ນລ້ວນອຸທິດຕົນໃນທັມມະ

Verse 9

सर्वधर्मैः समर्चंति नारायणमनामयम् । तेन वैष्णवधर्मेण मानवा जगतीतले

ດ້ວຍທຳທຸກປະເພດ ພວກເຂົາບູຊາພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ປອດໄພຈາກໂລກພະຍາດ ຢ່າງຖືກພິທີ; ແລະດ້ວຍທຳໄວສະນະນັ້ນ ມະນຸດຈຶ່ງດຳລົງຊີວິດແລະໄດ້ຮັບການນຳທາງເທິງໜ້າແຜ່ນດິນ।

Verse 10

निरामया वीतशोकाः सर्वे च स्थिरयौवनाः । दूर्वा वटा यथा देव विस्तारं यांति भूतले

ທຸກຄົນຈະພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດ ແລະພົ້ນຈາກຄວາມໂສກ; ວັຍໜຸ່ມຂອງທຸກຄົນກໍຢູ່ຢ່າງມັ່ນຄົງ; ໂອ ພຣະເທວະ! ເຫມືອນຫຍ້າດູຣະວາ ແລະຕົ້ນໄຊທີ່ແຜ່ຂະຫຍາຍໃນແຜ່ນດິນ ເຂົາທັງຫຼາຍກໍແຜ່ຂະຫຍາຍເທິງພື້ນພິພົບນີ້

Verse 11

तथा ते विस्तरं प्राप्ताः पुत्रपौत्रैः प्रपौत्रकैः । तेषां पुत्रैः प्रपौत्रैश्च वंशाद्वंशांतरं गताः

ດັ່ງນັ້ນ ເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ຮັບຄວາມແຜ່ຂະຫຍາຍ ແລະຄວາມເພີ່ມພູນ ດ້ວຍລູກ ຫຼານ ແລະເຫຼນ; ແລະດ້ວຍລູກແລະເຫຼນຂອງບັນດາຜູ້ສືບສາຍນັ້ນ ວົງສາຕະກູນຂອງເຂົາຈຶ່ງຜ່ານຈາກສາຂາໜຶ່ງໄປອີກສາຂາໜຶ່ງ

Verse 12

एवं हि वैष्णवः सर्वो जरामृत्युविवर्जितः । मर्त्यलोकः कृतस्तेन नहुषस्यात्मजेन वै

ດັ່ງນັ້ນແທ້ໆ ຜູ້ເປັນໄວສະນະທຸກຄົນຍ່ອມພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ ແລະຄວາມຕາຍ; ແລະໂລກມະນຸດອັນເປັນມັດຕະຍະໂລກນີ້ ຖືກສ້າງໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນໂດຍບຸດຂອງນະຫຸສະນັ້ນ

Verse 13

पदभ्रष्टोस्मि संजातो व्यापारेण विवर्जितः । एतत्सर्वं समाख्यातं मम कर्मविनाशनम्

ຂ້າພະເຈົ້າຕົກຫຼຸດຈາກຕຳແໜ່ງຂອງຕົນ ແລະຖືກຕັດຂາດຈາກວິທີຫາລ້ຽງຊີວິດທັງປວງ; ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງແລ້ວ—ວ່າກຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພິນາດໄປແນວໃດ

Verse 14

एवं ज्ञात्वा सहस्राक्ष लोकस्यास्य हितं कुरु । एतत्ते सर्वमाख्यातं यथापृष्टोस्मि वै त्वया

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ຜູ້ມີພັນຕາ (ພຣະອິນທຣາ) ຈົ່ງກະທຳສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ໂລກນີ້. ທັງໝົດນີ້ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ທ່ານ ຕາມທີ່ທ່ານໄດ້ຖາມຂ້າໄວ້.

Verse 15

एतस्मात्कारणादिंद्र आगतस्तव सन्निधौ । इंद्र उवाच । पूर्वमेव मया दूत आगमाय महात्मनः

ເນື່ອງຈາກເຫດນີ້ແຫຼະ ໂອ ພຣະອິນທຣາ ທ່ານຈຶ່ງມາຮອດຕໍ່ໜ້າຂອງທ່ານນັ້ນ. ພຣະອິນທຣາກ່າວວ່າ: “ກ່ອນໜ້ານີ້ແທ້ ໂອ ມະຫາຕະມາ ຂ້າໄດ້ສົ່ງທູດໄປເຊີນທ່ານໃຫ້ມາແລ້ວ.”

Verse 16

प्रेषितो धर्मराजेंद्र दूतेनास्यापि भाषितम् । नाहं स्वर्गसुखस्यार्थी नागमिष्ये दिवं पुनः

ໂອ ທັມມະຣາຊາ-ອິນທຣາ ຜ່ານທູດທີ່ທ່ານສົ່ງມາ ກໍໄດ້ກ່າວຄຳນີ້ວ່າ: “ຂ້າບໍ່ໃຝ່ຫາສຸກແຫ່ງສະຫວັນ; ຂ້າຈະບໍ່ໄປສູ່ເທວະໂລກອີກ.”

Verse 17

स्वर्गरूपं करिष्यामि सर्वं तद्भूमिमंडलम् । इत्याचचक्षे भूपालः प्रजापाल्यं करोति सः

“ຂ້າຈະເຮັດໃຫ້ພື້ນດິນທັງປວງນີ້ເປັນດັ່ງສະຫວັນ.” ກະສັດໄດ້ປະກາດດັ່ງນັ້ນ; ແລ້ວທ່ານກໍຕັ້ງໃຈໃນທັມແຫ່ງການປົກປ້ອງ ແລະບຳລຸງປະຊາຊົນ.

Verse 18

तस्य धर्मप्रभावेण भीतस्तिष्ठामि सर्वदा । धर्म उवाच । येनकेनाप्युपायेन तमानय सुभूपतिम्

“ເນື່ອງຈາກຢ້ານອຳນາດແຫ່ງທັມຂອງລາວ ຂ້າຈຶ່ງເຝົ້າລະວັງຢູ່ເສມອ.” ທັມມະກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າພໍຈະເຮັດໄດ້ ຈົ່ງນຳກະສັດຜູ້ດີງາມນັ້ນມາທີ່ນີ້.”

Verse 19

देवराज महाभाग यदीच्छसि मम प्रियम् । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य धर्मस्यापि सुराधिपः

“ໂອ ທ່ານເທວະຣາຊ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຖ້າທ່ານປາດຖະນາເຮັດໃຫ້ຂ້າພໍໃຈ…” ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງທຳແລ້ວ ພຣະອິນທຣາຈອມເທວ…

Verse 20

चिंतयामास मेधावी सर्वतत्वेन भूपते । कामदेवं समाहूय गंधर्वांश्च पुरंदरः

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ປຸຣັນທຣາ (ພຣະອິນທຣາ) ຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງເລື່ອງນັ້ນຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ແລ້ວຈຶ່ງເອີ້ນກາມເທວ ແລະເຊີນພວກຄັນທັຣວະດ້ວຍ

Verse 21

मकरंदं रतिं देव आनिनाय महामनाः । तथा कुरुत वै यूयं यथाऽगच्छति भूपतिः

ໂອ ພຣະອົງ, ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໄດ້ນໍາມະກະຣັນທະ ແລະ ຣະຕີ ມາແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າທັງຫມົດຈົ່ງກະທໍາໃຫ້ເປັນໄປ ເພື່ອໃຫ້ພຣະຣາຊາມາຮອດນີ້

Verse 22

यूयं गच्छन्तु भूर्लोकं मयादिष्टा न संशयः । काम उवाच । युवयोस्तु प्रियं पुण्यं करिष्यामि न संशयः

“ພວກເຈົ້າທັງຫມົດຈົ່ງໄປຍັງພູຣໂລກ ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າ—ບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ” ກາມເທວກ່າວວ່າ “ສໍາລັບພວກເຈົ້າສອງຄົນ ຂ້າຈະເຮັດກິດອັນເປັນທີ່ຮັກ ແລະເປັນບຸນ ຢ່າງແນ່ນອນ”

Verse 23

राजानं पश्य मां चैव स्थितं चैव समा युधि । तथेत्युक्त्वा गताः सर्वे यत्र राजा स नाहुषिः

“ຈົ່ງເບິ່ງພຣະຣາຊາ ແລະເບິ່ງຂ້າດ້ວຍ—ຂ້າຢືນຢູ່ນີ້ ເທົ່າທຽມໃນສຶກ” ເມື່ອກ່າວວ່າ “ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ” ທຸກຄົນກໍໄປຫາທີ່ພຣະຣາຊານາຫຸສະຢູ່

Verse 24

नटरूपेण ते सर्वे कामाद्याः कर्मणा द्विज । आशीर्भिरभिनंद्यैव ते च ऊचुः सुनाटकम्

ໂອ ທະວິຊະ! ກາມະ ແລະອື່ນໆ ທັງປວງ ອາໄສກຳລັງແຫ່ງກຳ ແປງເປັນຮູບນັກສະແດງ ແລ້ວອວຍພອນສັນລະເສີນ ກ່ອນກ່າວວ່າ “ນີ້ແມ່ນນາດະກຳອັນງາມຍິ່ງ”

Verse 25

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ययातिः पृथिवीपतिः । सभां चकार मेधावी देवरूपां सुपंडितैः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ພຣະຣາຊາຢະຍາຕິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງປະຖະພີ ຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ໃຫ້ບັນດາບັນດິດຜູ້ຊ່ຽວຊານສ້າງສະພາມະນະທີ່ສະຫງ່າງາມດຸດເທວະ

Verse 26

समायातः स्वयं भूपो ज्ञानविज्ञानकोविदः । तेषां तु नाटकं राजा पश्यमानः स नाहुषिः

ພຣະຣາຊາເສດັດມາດ້ວຍພຣະອົງເອງ ຜູ້ຊ່ຽວຊານທັງຍານ ແລະ ວິຍານ; ພຣະຣາຊານາຫຸສະນັ້ນ ໄດ້ຊົມນາດະກຳຂອງພວກເຂົາ

Verse 27

चरितं वामनस्यापि उत्पत्तिं विप्ररूपिणः । रूपेणाप्रतिमा लोके सुस्वरं गीतमुत्तमम्

ຍັງໄດ້ຂັບຮ້ອງຈະຣິດຂອງວາມະນະ ແລະກຳເນີດຂອງພຣະອົງຜູ້ຮັບຮູບເປັນພຣາຫມັນ—ຜູ້ມີຮູບງາມຫາຜູ້ເທົ່າບໍ່ໄດ້ໃນໂລກ—ເປັນບົດເພງອັນປະເສີດ ສຽງຫວານກັງວານ

Verse 28

गायमाना जरा राजन्नार्यारूपेण वै तदा । तस्या गीतविलासेन हास्येन ललितेन च

ໂອ ພຣະຣາຊາ! ໃນເວລານັ້ນ ຊະຣາ ໄດ້ຮັບຮູບເປັນນາງຜູ້ສູງສົງ ແລ້ວເລີ່ມຂັບຮ້ອງ; ດ້ວຍລີລາເພງອັນຫຼິ້ນລ້ອ ສຽງຫົວເຮາະ ແລະຄວາມອ່ອນຊ້ອຍອັນງາມລະມຸນ ນາງໄດ້ດຶງໃຈຜູ້ຢູ່ທັງປວງ

Verse 29

मधुरालापतस्तस्य कंदर्पस्य च मायया । मोहितस्तेन भावेन दिव्येन चरितेन च

ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຫວານຊື່ນຂອງເຂົາ ແລະດ້ວຍມາຍາຂອງກາມເທວະ (ເທວະແຫ່ງຄວາມຮັກ) ເຂົາຈຶ່ງຖືກຫຼອກໃຫ້ຫຼົງ; ຖືກຄອບງໍາໂດຍອາລົມນັ້ນ ແລະໂດຍຈະຣິຍາອັນທິບພະດ້ວຍ.

Verse 30

बलेश्चैव यथारूपं विंध्यावल्या यथा पुरा । वामनस्य यथारूपं चक्रे मारोथ तादृशम्

ແລະດັ່ງທີ່ຮູບຮ່າງຂອງບາລີເຄີຍເປັນມາກ່ອນ—ດັ່ງທີ່ວິນທະຍາວະລີເຄີຍຮູ້—ມາຣາໃນຄາວນັ້ນກໍໄດ້ຮັບຮູບທີ່ຄ້າຍວາມນະ.

Verse 31

सूत्रधारः स्वयं कामो वसंतः पारिपार्श्वकः । नटीवेषधरा जाता सा रतिर्हृष्टवल्लभा

ກາມເທວະເອງເປັນສູດຣະທາຣ (ຜູ້ຄຸ້ມຄອງເວທີ) ແລະວະສັນຕະ (ລະດູໃບໄມ້ຜຸກ) ເປັນຜູ້ຢືນຂ້າງ; ຣະຕິ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ຄູ່ຮັກຊື່ນບານ ໄດ້ປາກົດໃນເຄື່ອງນຸ່ງນາງລະຄອນ-ນາງຟ້ອນ.

Verse 32

नेपथ्यांतश्चरी राजन्सा तस्मिन्नृत्यकर्मणि । मकरंदो महाप्राज्ञः क्षोभयामास भूपतिम्

ໂອ ພະຣາຊາ, ໃນຂະນະທີ່ການຟ້ອນນັ້ນກໍາລັງດໍາເນີນ, ມະກະຣັນດະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຜູ້ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ຫຼັງຉາກ ໄດ້ກະຕຸ້ນໃຫ້ຜູ້ປົກຄອງຫວັ່ນໄຫວ.

Verse 33

यथायथा पश्यति नृत्यमुत्तमं गीतं समाकर्णति स क्षितीशः । तथातथा मोहितवान्स भूपतिं नटीप्रणीतेन महानुभावः

ເມື່ອໃດທີ່ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນເບິ່ງການຟ້ອນອັນປະເສີດ ແລະຟັງບົດຮ້ອງ, ເມື່ອນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ—ໂດຍນາງຟ້ອນເປັນຜູ້ນໍາ—ກໍຍິ່ງເຮັດໃຫ້ພະຣາຊາຫຼົງໄຫຼ ແລະສັບສົນຊໍ້າໆ.

Verse 76

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थे ययातिचरित्रे षट्सप्ततितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ອັດທະຍາຍທີ 76 ໃນ ພູມິຂັນຑະ ແຫ່ງ ສີຣີ ປັດມະປຸຣານະ ໃນຕອນນິທານເວນາ ທີ່ຕີຣຖະ «ແມ່-ພໍ່» ກ່ຽວກັບປະຫວັດຂອງ ຢະຍາຕິ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ।