Adhyaya 73

Verse 1

पिप्पल उवाच । गते तस्मिन्महाभागे दूत इंद्रस्य वै पुनः । किं चकार स धर्मात्मा ययातिर्नहुषात्मजः

ປິບປະລາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງນັ້ນໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ ທູດຂອງພຣະອິນທຣາກໍມາອີກຄັ້ງ. ແລ້ວທ່ານຍະຍາຕິຜູ້ມີທຳ ບຸດແຫ່ງນະຫຸສະ ໄດ້ເຮັດສິ່ງໃດ?

Verse 2

सुकर्मोवाच । तस्मिन्गते देववरस्य दूते स चिंतयामास नरेंद्रसूनुः । आहूय दूतान्प्रवरान्स सत्वरं धर्मार्थयुक्तं वच आदिदेश

ສຸກັມມະກ່າວວ່າ: ເມື່ອທູດຂອງເທວະຜູ້ປະເສີດໄດ້ຈາກໄປ ພຣະຣາຊະບຸດກໍໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງ. ແລ້ວຈຶ່ງເອີ້ນທູດຜູ້ເລີດມາຢ່າງຮີບດ່ວນ ແລະອອກຄຳສັ່ງດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ປະກອບດ້ວຍທຳ ແລະປະໂຫຍດ।

Verse 3

गच्छंतु दूताः प्रवराः पुरोत्तमे देशेषु द्वीपेष्वखिलेषु लोके । कुर्वंतु वाक्यं मम धर्मयुक्तं व्रजंतु लोकाः सुपथा हरेश्च

ໂອ ເມືອງອັນປະເສີດ! ໃຫ້ທູດຜູ້ປະເສີດຂອງຂ້າ ໄປສູ່ທຸກແດນທຸກເກາະທົ່ວໂລກ. ໃຫ້ເຂົາເຈົ້າປະກາດວາຈາຂອງຂ້າທີ່ສອດຄ່ອງກັບທຳ ເພື່ອໃຫ້ປະຊາຊົນເດີນຕາມທາງດີ—ທາງຂອງພຣະຫຣິດ້ວຍ.

Verse 4

भावैः सुपुण्यैरमृतोपमानैर्ध्यानैश्च ज्ञानैर्यजनैस्तपोभिः । यज्ञैश्च दानैर्मधुसूदनैकमर्चंतु लोका विषयान्विहाय

ດ້ວຍພາວະສັດທາອັນບໍລິສຸດ ມີບຸນຍິ່ງ ດຸຈອະມຣິຕ, ດ້ວຍສະມາທິແລະຍານ, ດ້ວຍການບູຊາແລະຕະປະ, ດ້ວຍຍັດຍະແລະທານ—ຈົ່ງລະທິ້ງວິສັຍອາລົມ ແລ້ວນະມັດສະການພຣະມະທຸສູດນະແຕ່ອົງດຽວ.

Verse 5

सर्वत्र पश्यंत्वसुरारिमेकं शुष्केषु चार्द्रेष्वपि स्थावरेषु । अभ्रेषु भूमौ सचराचरेषु स्वीयेषु कायेष्वपि जीवरूपम्

ຂໍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເຫັນທຸກແຫ່ງພຣະອົງຜູ້ດຽວ ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງອະສຸຣ (ວິສນຸ)—ໃນສິ່ງແຫ້ງແລະສິ່ງຊຸ່ມ ແມ່ນແຕ່ໃນສັດຕະວະອັນຢຸດນິ່ງ; ໃນເມກ ແລະໃນແຜ່ນດິນ ໃນທຸກສິ່ງທີ່ເຄື່ອນແລະບໍ່ເຄື່ອນ ແມ່ນແຕ່ໃນກາຍຕົນເອງເປັນຮູບແຫ່ງຊີວິດ.

Verse 6

देवं तमुद्दिश्य ददंतु दानमातिथ्यभावैः परिपैत्रिकैश्च । नारायणं देववरं यजध्वं दोषैर्विमुक्ता अचिराद्भविष्यथ

ຈົ່ງໃຫ້ທານໂດຍມຸ່ງແດ່ພຣະເທວະອົງນັ້ນ—ດ້ວຍໃຈຕ້ອນຮັບແຂກ ແລະດ້ວຍເຄື່ອງອຸທິດແກ່ບັນພະບຸລຸດ. ຈົ່ງບູຊານາຣາຍະນະ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ; ເມື່ອພົ້ນຈາກໂທດພາບ ທ່ານຈະບໍລິສຸດໃນໄວວັນ.

Verse 7

यो मामकं वाक्यमिहैव मानवो लोभाद्विमोहादपि नैव कारयेत् । स शास्यतां यास्यति निर्घृणो ध्रुवं ममापि चौरो हि यथा निकृष्टः

ຜູ້ໃດເປັນມະນຸດ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບ ຫຼືຄວາມຫຼົງ ບໍ່ປະຕິບັດຄຳສັ່ງຂອງຂ້າໃນທີ່ນີ້ເອງ ຜູ້ໃຈຮ້າຍນັ້ນຈະຖືກລົງໂທດແນ່ນອນ; ເຂົາເປັນດັ່ງໂຈນຕ່ຳຊ້າ ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ຂ້າດ້ວຍ.

Verse 8

आकर्ण्य वाक्यं नृपतेश्च दूताःसंहृष्टभावाः सकलां च पृथ्वीम् । आचख्युरेवं नृपतेः प्रणीतमादेशभावं सकलं प्रजासु

ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະຣາຊາ ບັນດາທູດກໍປິຕິຍິນດີ; ພວກເຂົາໄດ້ໄປທົ່ວແຜ່ນດິນທັງປວງ ແລະປະກາດໃນຫມູ່ປະຊາຊົນທັງຫມົດເຖິງຄວາມໝາຍຄົບຖ້ວນແຫ່ງພຣະບັນຊາທີ່ພຣະຣາຊາໄດ້ອອກໄວ້.

Verse 9

विप्रादिमर्त्या अमृतं सुपुण्यमानीतमेवं भुवि तेन राज्ञा । पिबंतु पुण्यं परिवैष्णवाख्यं दोषैर्विहीनं परिणाममिष्टम्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາຊານັ້ນໄດ້ນຳອະມຣິຕະອັນບຸນຍິ່ງສຸດມາສູ່ໂລກ. ຂໍໃຫ້ພຣາຫມັນ ແລະມະນຸດທັງຫມົດຈົ່ງດື່ມທານອັນສັກສິດນີ້ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ສະຫວັນ-ໄວສະນະວະ’ ປາສະຈາກໂທດ ແລະໃຫ້ຜົນຕາມປາຖະໜາ.

Verse 10

श्रीकेशवं क्लेशहरं वरेण्यमानंदरूपं परमार्थमेवम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः

ຂໍໃຫ້ປະຊາຊົນທັງຫມົດຈົ່ງດື່ມອະມຣິຕະແຫ່ງນາມ—ພຣະສີເກສະວະ—ຜູ້ຂັບຄວາມທຸກຄລີດ, ຜູ້ຄວນບູຊາສູງສຸດ, ຜູ້ເປັນອານັນທະໂດຍສະພາບ, ແລະເປັນສັດຈະສູງສຸດ. ອະມຣິຕະແຫ່ງນາມຜູ້ທຳລາຍໂທດນີ້ ພຣະຣາຊາຜູ້ດຸຈເທວະໄດ້ນຳມາແທ້ແລ້ວ.

Verse 11

सखड्गपाणिं मधुसूदनाख्यं तं श्रीनिवासं सगुणं सुरेशम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः

ຂໍໃຫ້ປະຊາຊົນຈົ່ງດື່ມອະມຣິຕະແຫ່ງນາມຂອງພຣະອົງ—ພຣະສີນິວາສ ຈອມເທວະທັງປວງ, ຜູ້ມີນາມວ່າ ມະທຸສູດະນະ, ຖືດາບໃນມື, ເປັນພຣະປະເມດສະວອນຜູ້ປາກົດໃນສະກຸນ. ອະມຣິຕະແຫ່ງນາມຜູ້ລົບໂທດນີ້ ໄດ້ນຳມາຕາມພຣະບັນຊາຂອງເທວະແລ້ວ.

Verse 12

श्रीपद्मनाथं कमलेक्षणं च आधाररूपं जगतां महेशम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः

ອະມຣິຕະແຫ່ງນາມອັນສັກສິດຂອງພຣະສີປັດມະນາຖ ຜູ້ມີນັຍນາດຸຈດອກບົວ, ເປັນຖານຮອງຮັບແຫ່ງໂລກທັງປວງ, ພຣະມະເຫສະວອນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຜູ້ລົບໂທດ—ໄດ້ນຳມາແທ້ຕາມພຣະບັນຊາຂອງເທວະ; ຂໍໃຫ້ທຸກຄົນຈົ່ງດື່ມ.

Verse 13

पापापहं व्याधिविनाशरूपमानंददं दानवदैत्यनाशनम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः

ມັນກຳຈັດບາບ ມີຮູບເປັນຜູ້ທຳລາຍໂລກພະຍາດ ປະທານຄວາມປິຕິສຸກ ແລະທຳລາຍດານະວະ-ໄທຕະຍະ. ອະມຣິດແຫ່ງພຣະນາມຜູ້ລົບລ້າງຄວາມດ່າງພ້ອງ—ນຳມາຕາມພຣະບັນຊາຂອງເທວະ—ມາຮອດແທ້ແລ້ວ; ຂໍໃຫ້ປະຊາຊົນດື່ມເຖີດ.

Verse 14

यज्ञांगरूपं चरथांगपाणिं पुण्याकरं सौख्यमनंतरूपम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः

ອະມຣິດແຫ່ງພຣະນາມຢູ່ນີ້ແລ້ວ—ນຳມາຕາມພຣະບັນຊາຂອງເທວະ—ບໍລິສຸດດັ່ງອົງປະກອບແຫ່ງຍັດຍະ ຖືຈັກຣາໃນພຣະຫັດ ເປັນແຫຼ່ງບຸນ ປະທານສຸກ ແລະມີຮູບອັນອະນັນ. ອະມຣິດແຫ່ງພຣະນາມຜູ້ລົບລ້າງຄວາມດ່າງພ້ອງນີ້ ຂໍໃຫ້ປະຊາຊົນດື່ມແທ້ໆ.

Verse 15

विश्वाधिवासं विमलं विरामं रामाभिधानं रमणं मुरारिम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः

ຂໍໃຫ້ປະຊາຊົນດື່ມອະມຣິດແຫ່ງພຣະນາມ—ນຳມາຕາມພຣະບັນຊາຂອງຈອມເທວະ—ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງອັນບໍ່ມີມົນທິນຂອງສາກົນ ເປັນທີ່ພັກສຸດທ້າຍ; ຮູ້ຈັກໃນນາມ “ຣາມາ” ພຣະຜູ້ນ່າຊື່ນຊົມ ມຸຣາຣິ ແລະຜູ້ລົບລ້າງຄວາມດ່າງພ້ອງ.

Verse 16

आदित्यरूपं तमसां विनाशं बंधस्यनाशं मतिपंकजानाम् । नामामृतं दोषहरं सुराज्ञा आनीतमस्त्येव पिबंतु लोकाः

ມັນມີຮູບເປັນດວງອາທິດ ເປັນຜູ້ທຳລາຍຄວາມມືດ; ມັນທຳລາຍພັນທະ ແລະເຮັດໃຫ້ດອກບົວແຫ່ງປັນຍາເບີກບານ. ອະມຣິດແຫ່ງພຣະນາມຜູ້ລົບລ້າງຄວາມດ່າງພ້ອງ—ນຳມາໂດຍຈອມເທວະ—ມາຮອດແທ້ແລ້ວ; ຂໍໃຫ້ໂລກທັງປວງດື່ມເຖີດ.

Verse 17

नामामृतं सत्यमिदं सुपुण्यमधीत्य यो मानव विष्णुभक्तः । प्रभातकाले नियतो महात्मा स याति मुक्तिं न हि कारणं च

ອະມຣິດແຫ່ງພຣະນາມນີ້ແທ້ຈິງ ແລະມີບຸນອັນຍິ່ງ. ຜູ້ໃດສຶກສາມັນ—ເປັນພະກະຕິຂອງພຣະວິສນຸ—ມີວິໄນ ແລະສຳລວມຕົນໃນຍາມອາລຸນ, ມະຫາອາດມາຜູ້ນັ້ນຈະບັນລຸໂມກສະ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 73

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने पितृतीर्थवर्णने ययाति । चरिते त्रिसप्ततितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 73 ແຫ່ງ ພູມິຂັນຑະ ໃນ ສີຣີປັດມະປຸຣານະ ໃນນິທານເວນະ ແລະການພັນນາ ປິຕຣຕີຣຖະ ພາຍໃນເລື່ອງຂອງ ຍະຍາຕິ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ।