Adhyaya 71

Verse 1

ययातिरुवाच । यत्त्वया सर्वमाख्यातं धर्माधर्ममनुत्तमम् । शृण्वतोऽथ मम श्रद्धा पुनरेव प्रवर्तते

ຢະຍາຕິກ່າວວ່າ: “ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍທຸກຢ່າງຢ່າງຄົບຖ້ວນ ເປັນຄຳສອນອັນສູງສຸດໃນການແຍກທຳມະແລະອະທຳມະ। ເມື່ອຂ້າຟັງຢູ່ ສັດທາຂອງຂ້າກໍຟື້ນຄືນອີກຄັ້ງ”

Verse 2

देवानां लोकसंस्थानां वद संख्याः प्रकीर्तिताः । यस्य पुण्यप्रसंगेन येन प्राप्तं च मातले

ຂໍທ່ານຈົ່ງກ່າວເຖິງຈຳນວນອັນໂດດເດັ່ນ ແລະການຈັດວາງຂອງໂລກເທວະທັງຫຼາຍ। ໂອ ມາຕະລີ, ໂດຍການຄົບຄ້າກັບບຸນຂອງໃຜ ແລະໂດຍໃຜ ຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸຖຶງແດນນີ້?

Verse 3

मातलिरुवाच । योगयुक्तं प्रवक्ष्यामि तपसा यदुपार्जितम् । देवानां लोकसंस्थानं सुखभोगप्रदायकम्

ມາຕະລີກ່າວວ່າ: “ຂ້າຈະພັນນາດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ປະກອບດ້ວຍໂຍຄະ ອັນເປັນຜົນທີ່ໄດ້ມາຈາກຕະປະ; ຄືການຈັດວາງໂລກເທວະທີ່ປະທານຄວາມສຸກ ແລະຄວາມພໍໃຈໃນການເສວຍ”

Verse 4

धर्मभावं प्रवक्ष्यामि आयासैरर्जितं पृथक् । उपरिष्टाच्च लोकानां स्वरूपं चाप्यनुक्रमात्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍສະພາບແຫ່ງທັມມະ—ທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນແບບແຍກແຈ້ງ—ແລະຈະກ່າວຕາມລໍາດັບເຖິງຮູບພົບຂອງໂລກທີ່ຢູ່ເທິງຂຶ້ນໄປດ້ວຍ

Verse 5

तत्राष्टगुणमैश्वर्यं पार्थिवं पिशिताशिनाम् । तस्मात्सद्यो गतानां च नराणां तत्समं स्मृतम्

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ກິນເນື້ອຖືກກ່າວວ່າມີອຳນາດແລະສິຣິລາດທາງໂລກເປັນແປດເທົ່າ. ດັ່ງນັ້ນ ສໍາລັບມະນຸດຜູ້ພຶ່ງຈາກໂລກນີ້ໄປ ສະພາບນັ້ນກໍຖືກຈື່ຈໍາວ່າຄ້າຍຄືກັນ

Verse 6

रक्षसां षोडशगुणं पार्थिवानां च तद्विधम् । एवं निरवशेषं च यच्छेषं कुलतेजसाम्

ສໍາລັບພວກຣາກສະສາ ນັ້ນເປັນສິບຫົກເທົ່າ; ແລະສໍາລັບກະສັດໃນໂລກມະນຸດກໍເປັນປະເພດດຽວກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍບໍ່ເຫຼືອສ່ວນໃດ ສິ່ງທີ່ຍັງເຫຼືອທັງໝົດເປັນຕອນໜຶ່ງຂອງສະຫງ່າລາສີອັນສືບທອດຂອງວົງຕະກູນສູງສົ່ງ

Verse 7

गंधर्वाणां च वायव्यं याक्षं च सकलं स्मृतम् । पांचभौतिकमिंद्रस्य चत्वारिंशद्गुणं महत्

ສໍາລັບພວກຄັນທະຣະວະ ຖືກກ່າວວ່າມີສະພາບເປັນວາຍຸ; ສໍາລັບພວກຢັກສະ ຖືກຈື່ຈໍາວ່າເປັນທັງໝົດໃນຈໍາພວກນັ້ນ. ສໍາລັບພຣະອິນທຣາ ຖືກປະກາດວ່າປະກອບດ້ວຍທາດທັງຫ້າ ແລະຍິ່ງໃຫຍ່—ມີຄຸນະພາບສີ່ສິບເທົ່າ

Verse 8

सोमस्य मानसं दिव्यं विश्वेशं पांचभौतिकम् । सौम्यं प्रजापतीशानामहंकारगुणाधिकम्

ຮູບອັນເກີດຈາກມະນະຂອງໂສມະ ເປັນທິບພະ—ເປັນວິສເວສະ ປະກອບດ້ວຍທາດທັງຫ້າ; ມີຄວາມອ່ອນໂຍນ ເປັນອີສານໃນຫມູ່ປຣະຊາປະຕິ ແລະເດັ່ນດ້ວຍຄຸນະຂອງອະຫັງກາຣະ (ຫຼັກແຫ່ງຄວາມເປັນຕົນ)

Verse 9

चतुष्षष्टिगुणं ब्राह्मं बौधमैश्वर्यमुत्तमम् । विष्णोः प्राधानिकं तंत्रमैश्वर्यं ब्रह्मणः पदम्

ອຳນາດອັນເປັນເຈົ້າຂອງພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າມີຫົກສິບສີ່ເທົ່າ; ອຳນາດຂອງພຣະພຸດທະເປັນສູງສຸດ. ຕັນຕຣະຂອງພຣະວິສນຸແມ່ນຄຳສອນດັ່ງເດີມແລະເປັນຫຼັກ; ແລະອຳນາດນັ້ນເອງແມ່ນສະຖານະຂອງພຣະພຣະຫມາ.

Verse 10

श्रीमच्छिवपुरे दिव्ये ऐश्वर्यं सर्वकामिकम् । अनंतगुणमैश्वर्यं शिवस्यात्मगुणं महत्

ໃນສິວະປຸຣະອັນທິບພະແລະສະຫງ່າງາມ ມີອິດທິສົມບັດແຫ່ງອົງເຈົ້າທີ່ບັນດານໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການສຳເລັດ. ອຳນາດນັ້ນ—ປະດັບດ້ວຍຄຸນອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ—ແມ່ນຄຸນພາຍໃນອັນໃຫຍ່ຂອງພຣະສິວະເອງ.

Verse 11

आदिमध्यांतरहितं विशुद्धं तत्त्वलक्षणम् । सर्वावभासकं सूक्ष्ममनौपम्यं परात्परम्

ຄວາມເປັນຈິງນັ້ນ ປອດຈາກຕົ້ນ-ກາງ-ປາຍ; ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງສັດຈະສູງສຸດ. ສ່ອງສະຫວ່າງທຸກສິ່ງ ລະອຽດລຶກ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ ແລະເຫນືອກວ່າຄວາມເຫນືອທັງປວງ.

Verse 12

सुसंपूर्णं जगद्वेषं पशुपाशाविमोक्षणम् । यो यत्स्थानमनुप्राप्तस्तस्य भोगस्तदात्मकः

ຄຳສອນນີ້ ອະທິບາຍຄວາມຊັງຊັງໃນໂລກໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະຊີ້ທາງພົ້ນຈາກບ່ວງພັນທະທີ່ຜູກສັດໂລກດັ່ງສັດລ້ຽງ. ຜູ້ໃດໄດ້ຮັບສະຖານະໃດ ການເສວຍຜົນ (ສຸກຫຼືທຸກ) ທີ່ຕາມມາ ຍ່ອມມີສະພາບດຽວກັນກັບສະຖານະນັ້ນ.

Verse 13

विमानं तत्समानं च भवेदीशप्रसादतः । नानारूपाणि ताराणां दृश्यंते कोटयस्त्विमा

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງອົງເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບວິມານທິບພະທີ່ເທົ່າທຽມກັນ. ແລະທີ່ນັ້ນ ດາວນານາຮູບພັນປາກົດເປັນລ້ານໆ ໃຫ້ເຫັນ.

Verse 14

अष्टविंशतिरेवं ते संदीप्ताः सुकृतात्मनाम् । ये कुर्वंति नमस्कारमीश्वराय क्वचित्क्वचित्

ດັ່ງນັ້ນ ຜົນບຸນທັງຊາວແປດປະການ ຍ່ອມສ່ອງສະຫວ່າງແກ່ຜູ້ມີຈິດກຸສົນ—ຜູ້ທີ່ເປັນຄັ້ງຄາວຖວາຍນະມັດສະການແດ່ພຣະອີສະວະຣະ।

Verse 15

संपर्कात्कौतुकाल्लोभात्तद्विमानं लभंति ते । नामसंकीर्तनाद्वापि प्रसंगेन शिवस्य यः

ດ້ວຍການຄົບຄ່າສຳພັນພຽງຢ່າງດຽວ ໂດຍຄວາມຢາກຮູ້ ຫຼືແມ່ນແຕ່ໂດຍຄວາມໂລບ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຮັບວິມານທິບນັ້ນ; ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມ ແມ່ນແຕ່ໂດຍບັງເອີນ ຮ້ອງສັນລະເສີນນາມພຣະສິວະ ກໍໄດ້ຮັບເຊັ່ນກັນ।

Verse 16

कुर्याद्वापि नमस्कारं न तस्य विलयो भवेत् । इत्येता गतयस्तत्र महत्यः शिवकर्मणि

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດພຽງແຕ່ຖວາຍນະມັດສະການ ກໍບໍ່ມີຄວາມເສື່ອມຕົກແກ່ຜູ້ນັ້ນ। ນີ້ແຫຼະແມ່ນຄະຕິຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍກຳອຸທິດແດ່ພຣະສິວະ।

Verse 17

कर्मणाभ्यंतरेणापि पुंसामीशानभावतः । प्रसंगेनापि ये कुर्युः शंकरस्मरणं नराः

ແມ່ນແຕ່ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງເຮັດກິດການງານຢູ່ ບຸກຄົນຜູ້ມີພາວະແຫ່ງຄວາມສັດທາຕໍ່ອີສານ (ພຣະສິວະ) ແລະແມ່ນແຕ່ໂດຍບັງເອີນກໍລະລຶກພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ບຸນກຸສົນ।

Verse 18

तैर्लभ्यं त्वतुलं सौख्यं किं पुनस्तत्परायणैः । विष्णुचिंतां प्रकुर्वंति ध्यानेन गतमानसाः

ໂດຍພວກເຂົາ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມສຸກອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້—ແລ້ວຜູ້ທີ່ພຶ່ງພາພຣະອົງຢ່າງສິ້ນເຊີງ ຈະຍິ່ງປານໃດ! ດ້ວຍໃຈທີ່ຈົມຢູ່ໃນທະຍານ (dhyāna) ພວກເຂົາຍ່ອມຈິນຕະນາພຣະວິສນຸຢູ່ເນືອງນິດ।

Verse 19

ते यांति परमं स्थानं तद्विष्णोः परमं पदम् । शैवं च वैष्णवं रूपमेकरूपं नरोत्तम

ພວກເຂົາບັນລຸຖຶງຖິ່ນພັກອັນສູງສຸດ—ຄືບົດສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ. ຮູບແບບໄສວະ ແລະ ໄວສນະ ແທ້ຈິງແມ່ນຮູບດຽວ, ໂອ້ ນະໂຣດຕະມະ.

Verse 20

द्वयोश्च अंतरं नास्ति एकरूपमहात्मनोः । शिवाय विष्णुरूपाय शिवरूपाय विष्णवे

ລະຫວ່າງມະຫາອາດມາທັງສອງຜູ້ມີສານະດຽວ ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະສິວະໃນຮູບພຣະວິສນຸ ແລະ ແດ່ພຣະວິສນຸໃນຮູບພຣະສິວະ.

Verse 21

शिवस्य हृदयं विष्णुर्विष्णोश्च हृदयं शिवः । एकमूर्तिस्त्रयो देवा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः

ພຣະວິສນຸແມ່ນດວງໃຈຂອງພຣະສິວະ ແລະ ພຣະສິວະແມ່ນດວງໃຈຂອງພຣະວິສນຸ. ແມ່ນແຕ່ປາກົດເປັນສາມ—ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ມະເຫສະວະ—ແຕ່ເປັນກາຍພາບດຽວຂອງສັດຈະ.

Verse 22

त्रयाणामंतरं नास्ति गुणभेदाः प्रकीर्तिताः । शिवभक्तोसि राजेंद्र तथा भागवतोसि वै

ໃນບັນດາທັງສາມ ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງຢ່າງແທ້ຈິງ; ຄວາມແຕກຕ່າງຕາມຄຸນລັກສະນະເປັນແຕ່ຄໍາກ່າວ. ໂອ້ ຣາເຈນທຣະ, ເຈົ້າເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ ແລະ ແທ້ຈິງກໍເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະພະຄະວານ (ພຣະວິສນຸ) ດ້ວຍ.

Verse 23

तेन देवाः प्रसन्नास्ते ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । सुप्रीता वरदा राजन्कर्मणस्तव सुव्रत

ໂດຍກຳນັ້ນ ພຣະເທວະ—ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ພຣະມະເຫສະວະ—ກໍພໍໃຈ. ໂອ້ ຣາຊາ, ໂອ້ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ, ເນື່ອງດ້ວຍການກະທຳຂອງເຈົ້າ ພຣະອົງທັງຫຼາຍຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ແລະ ເປັນຜູ້ປະທານພອນ.

Verse 24

इंद्रादेशात्समायातः सन्निधौ तव मानद । ऐंद्रमेनं पदं याहि पश्चाद्ब्राह्मं महेश्वरम्

ດ້ວຍຄຳສັ່ງຂອງພຣະອິນທຣ໌ ຜູ້ນີ້ໄດ້ມາຢູ່ເບື້ອງໜ້າທ່ານ ໂອ ຜູ້ປະທານກຽດສັກສີ. ໂອ ມະເຫສວຣ ຈົ່ງນຳເຂົາໄປຫາພຣະອິນທຣ໌ລົກກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງໄປພຣະພຣົມລົກພາຍຫຼັງ

Verse 25

वैष्णवं च प्रयाहि त्वं दाहप्रलयवर्जितम् । अनेनापि विमानेन दिव्येन सर्वगामिना

ແລະທ່ານດ້ວຍ ຈົ່ງໄປສູ່ໄວສະນະລົກ ອັນພົ້ນຈາກພິບັດໄຟເຜົາແລະປຣະລະຍະ ໂດຍອາໄສວິມານທິບນີ້ ຜູ້ໄປໄດ້ທົ່ວທຸກທິດ

Verse 26

दिव्यमूर्तिरतो भुंक्ष्व दिव्यभोगान्मनोरमान् । समारुह्य विमानं त्वं पुष्पकं सुखगामिनम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຮັບຮູບກາຍທິບ ແລະເສວຍສຸກທິບອັນນ່າຊື່ນໃຈ. ແລ້ວຂຶ້ນນັ່ງວິມານພຸສປະກະ ຜູ້ເດີນທາງໄດ້ຢ່າງສະດວກ ແລະອອກເດີນທາງດ້ວຍຄວາມສະບາຍ

Verse 27

सुकर्मोवाच । एवमुक्त्वा द्विजश्रेष्ठ मौनवान्मातलिस्तदा । राजानं धर्मतत्त्वज्ञं ययातिं नहुषात्मजम्

ສຸກັມມະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ ມາຕະລີໃນຂະນະນັ້ນກໍນິ່ງງຽບ ຢູ່ເບື້ອງໜ້າພຣະຣາຊາຢະຍາຕິ ບຸດແຫ່ງນະຫຸສະ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງຫຼັກທຳແຫ່ງທັມມະ

Verse 71

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययाति । चरित्रे एकसप्ततितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ ສີຣີປັດມະປຸຣານະ ພູມິຂັນດະ—ໃນຕອນເວໂນປາຂະຍານ ໃນການພັນນາຕີຣຖະແຫ່ງແມ່ແລະພໍ່ ແລະໃນເລື່ອງລາວຂອງຢະຍາຕິ—ບົດທີ່ເຈັດສິບເອັດ ຈົບລົງ