Adhyaya 63

Verse 1

सुकर्मोवाच । तयोश्चापि द्विजश्रेष्ठ मातापित्रोश्च स्नातयोः । पुत्रस्यापि हि सर्वांगे पतंत्यंबुकणा यदा

ສຸກັມມະກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ ເມື່ອພິທີນັ້ນຖືກປະຕິບັດແລ້ວ ແມ່ນແມ່ນແຕ່ແມ່ພໍ່ຜູ້ອາບນ້ຳແລ້ວ ແລະລູກຊາຍດ້ວຍ—ເມື່ອຫຍອດນ້ຳຕົກຕ້ອງທົ່ວຮ່າງກາຍຂອງເຂົາ—

Verse 2

सर्वतीर्थसमं स्नानं पुत्रस्यापि सुजायते । पतितं विकलं वृद्धमशक्तं सर्वकर्मसु

ດັ່ງນັ້ນ ການອາບນ້ຳຂອງລູກຊາຍຈຶ່ງເທົ່າກັບການອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະອັນສັກສິດທັງປວງ. ຍັງເປັນປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ຕົກຕ່ຳ ຜູ້ພິການ ຜູ້ຊະລາ ແລະຜູ້ບໍ່ສາມາດໃນກິດທັງຫຼາຍດ້ວຍ.

Verse 3

व्याधितं कुष्ठिनं तातं मातरं च तथाविधाम् । उपाचरति यः पुत्रस्तस्य पुण्यं वदाम्यहम्

ໂອ ລູກເອີຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງບຸນກຸສົນຂອງລູກຊາຍຜູ້ປະຄອງດູແລດ້ວຍຄວາມຮັກ ຕໍ່ພໍ່ຜູ້ເຈັບໄຂ້ເປັນໂລກຂີ້ທູດ (ກຸດຖະ) ແລະແມ່ຜູ້ຢູ່ໃນສະພາບດຽວກັນ.

Verse 4

विष्णुस्तस्य प्रसन्नात्मा जायते नात्र संशयः । प्रयाति वैष्णवं लोकं यदप्राप्यं हि योगिभिः

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ພຣະວິສນຸຈະພໍພຣະໄທ ແລະເມດຕາ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ລາວໄປສູ່ໂລກໄວສະນະວະ ທີ່ແມ່ນແຕ່ໂຍຄີກໍຍັງບໍ່ອາດບັນລຸໄດ້

Verse 5

पितरौ विकलौ दीनौ वृद्धावेतौ गुरू सुतः । महागदेन संप्राप्तौ परित्यजति पापधीः

ເມື່ອພໍ່ແມ່ອ່ອນແອ ທຸກຍາກ ແລະເຖົ້າແກ່ ພ້ອມທັງຖືກໂລກຮ້າຍຫນັກຄອບງໍາ ລູກຊາຍຜູ້ມີໃຈບາບກໍລະທິ້ງທ່ານ

Verse 6

पुत्रो नरकमाप्नोति दारुणं कृमिसंकुलम् । वृद्धाभ्यां च समाहूतो गुरूभ्यामिह सांप्रतम्

ລູກຊາຍນັ້ນຕົກສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍໝູ່ແມງໜອນ; ແລະໃນຂະນະນີ້ເອງ ລາວຖືກຜູ້ເຖົ້າທັງສອງ—ຜູ້ຄວນເຄົາລົບ—ເອີ້ນມາທີ່ນີ້

Verse 7

न प्रयाति सुतो भूत्वा तस्य पापं वदाम्यहम् । विष्ठाशी जायते मूढो ग्रामघ्रोणी न संशयः

ແມ່ນແຕ່ເກີດເປັນລູກຊາຍ ລາວກໍບໍ່ເດີນຕາມທາງອັນຄວນ; ຂ້າຈະກ່າວບາບຂອງລາວ. ລາວເກີດເປັນຄົນໂງ່ ກິນຂອງເປື້ອນ ແລະເປັນໝູບ້ານ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 8

यावज्जन्मसहस्रं तु पुनः श्वा चाभिजायते । पुत्रगेहेस्थितौ वृद्धौ माता च जनकस्तथा

ຕະຫຼອດພັນກໍາເນີດ ລາວເກີດຊ້ໍາເປັນໝາອີກເລື້ອຍໆ; ແລະແມ່ກັບພໍ່ຜູ້ເຖົ້າແກ່ກໍຍັງພັກອາໄສຢູ່ໃນເຮືອນຂອງລູກຊາຍ

Verse 9

अभोजयित्वा तावन्नं स्वयमत्ति च यः सुतः । मूत्रं विष्ठां स भुंजीत यावज्जन्मसहस्रकम्

ລູກຊາຍຜູ້ກິນເອງ ໂດຍບໍ່ໄດ້ຖວາຍອາຫານໃຫ້ທ່ານທັງສອງກ່ອນ ຈະຕ້ອງເສວຍນ້ຳປັດສະວະແລະອຸຈະ ຕະຫຼອດພັນຊາດ

Verse 10

कृष्णसर्पो भवेत्पापी यावज्जन्मशतद्वयम् । मातरंपितरं वृद्धमवज्ञाय प्रवर्त्तते

ຜູ້ມີບາບຈະເກີດເປັນງູດຳຕະຫຼອດສອງຮ້ອຍຊາດ ຫາກປະພຶດດ້ວຍການດູໝິ່ນຕໍ່ແມ່ພໍ່ຜູ້ເຖົ້າ

Verse 11

ग्राहोपि जायते दुष्टो जन्मकोटिशतैरपि । तावेतौ कुत्सते पुत्रः कटुकैर्वचनैरपि

ແມ່ນແຕ່ຜ່ານການເກີດນັບຮ້ອຍໂກຕິຊາດ ລູກຊາຍກໍອາດເກີດເປັນຄົນຊົ່ວໄດ້; ແລະລູກນັ້ນເອງກໍດ່າທ່ານທັງສອງ (ພໍ່ແມ່) ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂົມຂື່ນ

Verse 12

स च पापी भवेद्व्याघ्रः पश्चादृक्षः प्रजायते । मातरंपितरं पुत्रो यो न मन्येत दुष्टधीः

ລູກຊາຍຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ ບໍ່ນັບຖືແມ່ພໍ່ ຜູ້ນັ້ນເປັນຄົນບາບ ຈະເກີດເປັນເສືອກ່ອນ ແລ້ວຕໍ່ມາເກີດເປັນຫມີ

Verse 13

कुंभीपाके वसेत्तावद्यावद्युगसहस्रकम् । नास्ति मातृसमं तीर्थं पुत्राणां च पितुः समम्

ຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ໃນນະລົກຊື່ ກຸມພີປາກ (Kumbhīpāka) ຕະຫຼອດພັນຍຸກ. ບໍ່ມີທີຣຖະໃດເທົ່າແມ່ ແລະສຳລັບລູກທັງຫຼາຍ ບໍ່ມີໃຜເທົ່າພໍ່

Verse 14

तारणाय हितायैव इहैव च परत्र च । तस्मादहं महाप्राज्ञ पितृदेवं प्रपूजये

ເພື່ອການພົ້ນທຸກ ແລະຄວາມເກື້ອກູນ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງບູຊາພິຕຣະເທວະ ເທວະແຫ່ງບັນພະບຸລຸດ.

Verse 15

मातृदेवं सर्वदेव योगयोगी तथाभवम् । मातृपितृप्रसादेन संजातं ज्ञानमुत्तमम्

ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນແມ່ເປັນເທວະ—ແທ້ຈິງເປັນດັ່ງເທວະທັງປວງ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເປັນໂຍຄີຜູ້ຊໍານານໂຍຄະ. ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງແມ່ແລະພໍ່ ຍານອັນສູງສຸດຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 16

त्रिलोकीयं समस्ता तु संयाता मम वश्यताम् । अर्वाचीनगतिं जाने देवस्यास्य महात्मनः

ແທ້ຈິງ ສັດທັງປວງໃນໄຕໂລກໄດ້ມາຢູ່ໃຕ້ອໍານາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຍັງເຂົ້າໃຈເສັ້ນທາງກ້າວໜ້າຂອງເທວະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ອົງນີ້

Verse 17

वासुदेवस्य तस्यैव पराचीनां महामते । सर्वं ज्ञानं समुद्भूतं पितृमातृप्रसादतः

ໂອ ຜູ້ມີໃຈໃຫຍ່, ໃນການກ່ອນໆ ຄວາມຮູ້ທັງປວງໄດ້ເກີດຂຶ້ນຈາກພຣະວາສຸເທວະອົງນັ້ນເອງ—ໂດຍພຣະພອນຂອງພໍ່ແລະແມ່

Verse 18

को न पूजयते विद्वान्पितरं मातरं तथा । सांगोपांगैरधीतैस्तैः श्रुतिशास्त्रसमन्वितैः

ຜູ້ຮູ້ທີ່ໄດ້ສຶກສາເວດະພ້ອມອັງຄະແລະອຸປາງຄະ ແລະພ້ອມດ້ວຍຄໍາສອນແຫ່ງສຣຸຕິແລະສາສຕຣະ ຈະມີໃຜບໍ່ນັບຖືບູຊາພໍ່ ແລະແມ່ໄດ້ເລີຍ?

Verse 19

वेदैरपि च किं विप्रा पिता येन न पूजितः । माता न पूजिता येन तस्य वेदा निरर्थकाः

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຜູ້ໃດບໍ່ນະມັດສະການບິດາ ແມ່ນແມ່ນມີເວດາກໍມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ຜູ້ໃດບໍ່ເຄົາລົບມານດາ ເວດາກໍກາຍເປັນໄຮ້ຄວາມໝາຍແກ່ຜູ້ນັ້ນ.

Verse 20

यज्ञैश्च तपसा विप्र किं दानैः किं च पूजनैः । प्रयाति तस्य वैफल्यं न माता येन पूजिता

ໂອ ພຣາຫມັນ, ຍັດຍະ ແລະ ຕະປະມີປະໂຫຍດອັນໃດ—ທານ ແລະ ການບູຊາຈະມີຄ່າອັນໃດ? ຜູ້ໃດບໍ່ເຄົາລົບມານດາ ທັງໝົດນັ້ນຍ່ອມໄຮ້ຜົນແກ່ຜູ້ນັ້ນ.

Verse 21

न पिता पूजितो येन जीवमानो गृहे स्थितः । एष पुत्रस्य वै धर्मस्तथा तीर्थं नरेष्विह

ຖ້າຜູ້ໃດບໍ່ນະມັດສະການບິດາຜູ້ຍັງມີຊີວິດ ແລະ ຢູ່ໃນເຮືອນ ນັ້ນແມ່ນການຂາດຕົວຈາກທຳອັນແທ້ຂອງລູກຊາຍ; ສຳລັບມະນຸດໃນໂລກນີ້ ການຮັບໃຊ້ບິດາຜູ້ມີຊີວິດນັ້ນເອງແມ່ນຕີຣະຖະອັນສັກສິດ.

Verse 22

एष पुत्रस्य वै मोक्षस्तथा जन्मफलं शुभम् । एष पुत्रस्य वै यज्ञो दानमेव न संशयः

ແທ້ຈິງ ນີ້ແມ່ນໂມກສະຂອງລູກຊາຍ ແລະ ເປັນຜົນອັນມົງຄຸນແຫ່ງການເກີດ. ສຳລັບລູກຊາຍ ນີ້ແມ່ນຍັດຍະອັນແທ້—ແມ່ນທານແທ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 23

पितरं पूजयेन्नित्यं भक्त्या भावेन तत्परः । तस्य जातं समस्तं तद्यदुक्तं पूर्वमेव हि

ຄວນນະມັດສະການບິດາເປັນນິດ ດ້ວຍພັກຕິ ແລະ ຄວາມເຄົາລົບຈາກໃຈ ອຸທິດຕົນໃຫ້ທ່ານຢ່າງໝົດຈິດ; ເພາະທຸກສິ່ງທີ່ເກີດຈາກທ່ານ ກໍເປັນດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ.

Verse 24

दानस्यापि फलं तेन तीर्थस्यापि न संशयः । यज्ञस्यापि फलं प्राप्तं माता येनाप्युपासिता

ຜູ້ໃດບູຊາແລະຮັບໃຊ້ແມ່ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນແຫ່ງທານ; ໂດຍບໍ່ສົງໄສ ຍັງໄດ້ຜົນແຫ່ງການເດີນທາງຈາລິກໄປຕີຣຖະອັນສັກສິດ ແລະຜົນແຫ່ງຍັດຍະດ້ວຍ ເນື່ອງຈາກແມ່ໄດ້ຮັບການສັກກາລະຕາມຄວນແລ້ວ.

Verse 25

पिता येन सुभक्त्या च नित्यमेवाप्युपासितः । तस्य सर्वा सुसंसिद्धा यज्ञाद्याः पुण्यदाः क्रियाः

ຜູ້ໃດບູຊາແລະຮັບໃຊ້ພໍ່ດ້ວຍສັດທາອັນຈິງໃຈເປັນນິດ ກິດການອັນໃຫ້ບຸນທັງປວງ—ເລີ່ມຈາກຍັດຍະເປັນຕົ້ນ—ຍ່ອມສຳເລັດສົມບູນ.

Verse 26

एतदर्थं समाज्ञातं धर्मशास्त्रं श्रुतं मया । पितृभक्तिपरो नित्यं भवेत्पुत्रो हि पिप्पल

ເພື່ອເຫດນີ້ແຫຼະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮຽນຮູ້ແລະສົດັບຟັງທັມມະສາດສະຕຣາ (Dharma-śāstra) ຕາມຄວນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ປິບພະລະ, ບຸດພຶງເປັນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນປິຕຣະພັກຕິເປັນນິດ.

Verse 27

तुष्टे पितरि संप्राप्तं यदुराज्ञा पुरा सुखम् । रुष्टे पितरि च प्राप्तं महत्पापं पुरा शृणु

ຈົ່ງຟັງບັດນີ້: ໃນກາລກ່ອນ ພະຣາຊາຢະດຸໄດ້ຮັບຄວາມສຸກເມື່ອພໍ່ພໍໃຈ; ແຕ່ເມື່ອພໍ່ໂກດ ກໍໄດ້ຮັບບາບໃຫຍ່.

Verse 28

रुरुणा पौरवेणापि पित्रा शप्तेन भूतले । एवं ज्ञानं मया चाप्तं द्वावेतौ यदुपासितौ

ດັ່ງນັ້ນໃນໂລກນີ້ ແມ່ນແຕ່ ຣຸຣຸ ຜູ້ສືບສາຍປໍຣະວະ ເມື່ອຖືກພໍ່ສາບ ກໍໄດ້ຮັບປັນຍານີ້. ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ນີ້ເຊັ່ນກັນ ເນື່ອງຈາກເຂົາໄດ້ບູຊາແລະຮັບໃຊ້ທັງສອງທ່ານນັ້ນ.

Verse 29

एतयोश्च प्रसादेन प्राप्तं फलमनुत्तमम्

ໂດຍພຣະກະລຸນາແລະພຣະປະສາດຂອງທັງສອງນັ້ນ ໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນສູງສຸດ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ।

Verse 63

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थमाहात्म्ये त्रिषष्टितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີປັດມະປຸຣານ ພູມິຂັນຑະ ໃນເວໂນອຸປາຂະຍານ ບົດວ່າດ້ວຍມະຫາຕະມະຍະຂອງ ມາຕາປິຕຣິ-ຕີຣຖະ ແມ່ນອັດທະຍາຍທີ 63 ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।