Adhyaya 62

Verse 1

विष्णुरुवाच । कुंडलस्याश्रमं गत्वा सत्यधर्म समाकुलम् । सुकर्माणं ततो दृष्ट्वा पितृमातृपरायणम्

ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: ເມື່ອໄປເຖິງອາສຣົມຂອງກຸນດະລະ ອັນເຕັມໄປດ້ວຍສັດຈະແລະທັມ ກໍໄດ້ເຫັນສຸກັມມາ ຜູ້ອຸທິດໃຈຮັບໃຊ້ບິດາມານາ.

Verse 2

शुश्रूषंतं महात्मानं गुरूसत्यपराक्रमम् । महारूपं महातेजं महाज्ञानसमाकुलम्

ເຂົາໄດ້ປະຄອງຮັບໃຊ້ມະຫາອາດມານັ້ນດ້ວຍຄວາມພັກດີ—ຜູ້ມີວິລະກຳຕັ້ງຢູ່ໃນສັດຈະ ແລະເປັນດັ່ງຄູບາອາຈານຜູ້ຄວນບູຊາ—ມີຮູບອັນສົງ່າ ມີຣັດສະມີໃຫຍ່ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຍານອັນສູງ.

Verse 3

मातापित्रोः पदांते तमुपविष्टं ददर्श सः । महाभक्त्यान्वितं शांतं सर्वज्ञानमहानिधिम्

ເຂົາເຫັນລາວນັ່ງຢູ່ທີ່ຕີນຂອງບິດາມານາ—ປະກອບດ້ວຍພັກດີອັນໃຫຍ່, ສະງົບ, ແລະເປັນດັ່ງຄັງສົມບັດໃຫຍ່ແຫ່ງຄວາມຮູ້ທັງປວງ.

Verse 4

कुंडलस्यापि पुत्रेण सुकर्मणा महात्मना । आगतं पिप्पलं दृष्ट्वा द्वारदेशे महामतिम्

ຕໍ່ມາ ສຸກັມມັນ ບຸດຜູ້ສູງສົ່ງຂອງກຸນດະລະ ໄດ້ເຫັນພຣະລິສີປິບປະລະ ຜູ້ມີໃຈໃຫຍ່ ມາຮອດທີ່ປະຕູທາງເຂົ້າ.

Verse 5

आसनात्तूर्णमुत्थाय अभ्युत्थानं कृतं पुनः । आगच्छ त्वं महाभाग विद्याधर महामते

ເຂົາລຸກຂຶ້ນຈາກອາສນະຢ່າງວ່ອງໄວ ແລ້ວຢືນຂຶ້ນຕ້ອນຮັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບອີກຄັ້ງ ແລະກ່າວວ່າ: “ເຊີນມາ, ຜູ້ມີວາສະນາດີ—ໂອ ວິທະຍາທະຣະ, ໂອ ມຸນີຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່!”

Verse 6

आसनं पाद्यमर्घं च ददौ तस्मै महामतिः । निर्विघ्नोऽसि महाप्राज्ञ कुशलेन प्रवर्त्तसे

ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງໄດ້ຖວາຍອາສນ, ນ້ຳລ້າງຕີນ (ປາດຍະ) ແລະ ອັຣຄະຍະເປັນບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ແລ້ວກ່າວວ່າ “ໂອ ມະຫາປຣາຊະຍາ, ຂໍໃຫ້ທ່ານປອດຈາກອຸປະສັກ ແລະ ດຳເນີນໄປດ້ວຍຄວາມສຸກສະຫວັດດີ”

Verse 7

निरामयं च पप्रच्छ पिप्पलं तं समागतम् । यस्मादागमनं तेद्य तत्सर्वं प्रवदाम्यहम्

ທ່ານຍັງຖາມປິບພະລະຜູ້ພຶ່ງມາຮອດເຖິງຄວາມສຸຂະພາບວ່າ “ມື້ນີ້ທ່ານມາຈາກໃສ? ຈົ່ງເວົ້າທຸກຢ່າງ—ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້ຄົບ”

Verse 8

वर्षाणां च सहस्राणि त्रीणि यावत्त्वया तपः । तप्तमेव महाभाग सुरेभ्यः प्राप्तवान्वरम्

ຕະຫຼອດສາມພັນປີ ທ່ານໄດ້ບຳເນັດຕະປະຢ່າງແທ້ຈິງ. ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ, ໂດຍຕະປະນັ້ນເອງ ທ່ານໄດ້ຮັບວອນ (ພອນ) ຈາກເທວະທັງຫຼາຍ

Verse 9

वश्यत्वं च त्वया प्राप्तं कामचारस्तथैव च । तेन मत्तो न जानासि गर्वमुद्वहसे वृथा

ທ່ານໄດ້ຮັບອຳນາດໃຫ້ຜູ້ອື່ນຢູ່ໃນອຳນາດ (ວັສຍະຕະວະ) ແລະ ອິດສະລະເຮັດຕາມໃຈ (ກາມະຈາຣ) ດັ່ງນັ້ນທ່ານຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ຈັກຂ້ອຍ ແລະ ແບກຄວາມທະນົງຕົນໄວ້ໂດຍໄຮ້ປະໂຫຍດ

Verse 10

दृष्ट्वा ते चेष्टितं सर्वं सारसेन महात्मना । ममाभिधानं कथितं मम ज्ञानमनुत्तमम्

ເມື່ອມະຫາອາດມາ ສາຣະສະ ໄດ້ເຫັນການກະທຳທັງໝົດຂອງທ່ານແລ້ວ ນາມຂອງຂ້ອຍກໍຖືກເອີ້ນຂານ ແລະ ປັນຍາອັນສູງສຸດຂອງຂ້ອຍກໍຖືກເປີດເຜີຍ

Verse 11

पिप्पल उवाच । योसौ मां सारसो विप्र सरित्तीरे प्रयुक्तवान् । सर्वं ज्ञानं वदेन्मां हि स तु कः प्रभुरीश्वरः

ປິບພະລະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ! ຜູ້ໃດແມ່ນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ປົກຄອງຍິ່ງໃຫຍ່, ຜູ້ໄດ້ມອບໝາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳໃນຮູບນົກກຣີນ ແລະໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວຄວາມຮູ້ທັງປວງ?”

Verse 12

सुकर्मोवाच । भवंतमुक्तवान्यो वै सरित्तीरे तु सारसः । ब्रह्माणं त्वं महाज्ञानं तं विद्धि परमेश्वरम्

ສຸກັມມະ ກ່າວວ່າ: “ຫົງທີ່ໄດ້ເວົ້າກັບເຈົ້າຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນັ້ນ—ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ທ່ານນັ້ນແມ່ນພຣະພຣົມາເອງ, ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ”

Verse 13

अन्यत्किं पृच्छसे ब्रूहि तमेवं प्रवदाम्यहम् । विष्णुरुवाच । एवमुक्तः स धर्मात्मा सुकर्मा नृपनंदन

“ເຈົ້າຍັງຈະຖາມອັນໃດອີກ? ຈົ່ງເວົ້າມາ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຕາມນີ້.” ພຣະວິສນຸ ກ່າວ. ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ໂອ ລູກແຫ່ງກະສັດ, ສຸກັມມະຜູ້ມີຈິດທຳ…

Verse 14

पिप्पल उवाच । त्वयि वश्यं जगत्सर्वमिति शुश्रुम भूतले । तन्मे त्वं कौतुकं विप्र दर्शयस्व प्रयत्नतः

ປິບພະລະ ກ່າວວ່າ: “ໃນໂລກນີ້ ພວກເຮົາໄດ້ຍິນວ່າ ຈັກກະວານທັງປວງຢູ່ໃນອຳນາດຂອງທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂໍໃຫ້ສະແດງອິດທິລິດອັນອັດສະຈັນນັ້ນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນແລະຄວາມລະມັດລະວັງ”

Verse 15

पश्य कौतुकमेवाद्य त्वं वश्यावश्यकारणम् । तमुवाच स धर्मात्मा सुकर्मा पिप्पलं प्रति

“ຈົ່ງເບິ່ງອັດສະຈັນນີ້ໃນມື້ນີ້—ເຈົ້າເອງແມ່ນເຫດໃຫ້ຜູ້ອື່ນຢູ່ໃນອຳນາດ ຫຼືພົ້ນອຳນາດ.” ດັ່ງນັ້ນ ສຸກັມມະຜູ້ມີຈິດທຳ ໄດ້ກ່າວກັບປິບພະລະ.

Verse 16

अथ सस्मार वै देवान्सुकर्मा प्रत्ययाय वै । इंद्राद्या लोकपालाश्च देवाश्चाग्निपुरोगमाः

ແລ້ວ ສຸກັມມາ ເພື່ອຄວາມໝັ້ນໃຈແລະການອຸປະຖຳ ໄດ້ລະລຶກເຖິງເທວະທັງຫຼາຍ—ພຣະອິນທຣາ ແລະໂລກະປາລ ພ້ອມທັງເທວະທີ່ມີພຣະອັກນີເປັນຜູ້ນຳ।

Verse 17

समागताः समाहूता नाना विद्याधरास्तथा । सुकर्माणं ततः प्रोचुर्देवाश्चाग्निपुरोगमाः

ດັ່ງນັ້ນ ວິທະຍາທອນຫຼາຍພວກທີ່ຖືກເຊີນກໍມາຊຸມນຸມ; ແລ້ວເທວະທີ່ມີພຣະອັກນີນຳໜ້າ ໄດ້ກ່າວກັບສຸກັມມານະ।

Verse 18

कस्मात्स्मृतास्त्वया विप्र ततोर्थकारणं वद । सुकर्मोवाच । अयमेष सुसंप्राप्तो विद्याधरो हि पिप्पलः

“ໂອ ພຣາຫມັນ, ເຈົ້າເຫດໃດຈຶ່ງລະລຶກເຖິງລາວ? ຈົ່ງບອກເຫດຜົນ.” ສຸກັມມາກ່າວວ່າ: “ຜູ້ນີ້ແຫຼະ ປິບປະລະ ວິທະຍາທອນ, ບັດນີ້ມາຮອດທີ່ນີ້ໂດຍສຳເລັດດີ.”

Verse 19

मामेवं भाषते विप्र वश्यावश्यत्वकारणम् । प्रत्ययार्थं समाहूता अस्यैव च महात्मनः

ໂອ ພຣາຫມັນ, ເມື່ອຂ້ອຍກໍາລັງກ່າວເຖິງເຫດແຫ່ງການຢອມຢູ່ໃຕ້ອຳນາດ ຫຼືບໍ່ຢອມຢູ່ໃຕ້ອຳນາດ, ມະຫາຕະມະອົງນັ້ນເອງໄດ້ເຊີນຂ້ອຍມາເພື່ອຢືນຢັນເລື່ອງນັ້ນ।

Verse 20

स्वंस्वं स्थानं प्रगच्छध्वमित्युवाच सुरान्प्रति । तमूचुस्ते ततो देवाः सुकर्माणं महामतिम्

ລາວໄດ້ກ່າວຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍວ່າ “ຂໍໃຫ້ແຕ່ລະອົງກັບໄປສູ່ສະຖານຂອງຕົນ.” ແລ້ວເທວະເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງກ່າວກັບສຸກັມມານະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ।

Verse 21

अस्माकं दर्शनं व्रिप्र न मोघं जायते वरम् । वरं वरय भद्रं ते मनसा यद्धिरोचते

ໂອ ພຣາຫມັນ, ການປາກົດຂອງພວກເຮົາຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ ຈະບໍ່ເປັນໄປໂດຍປາສະຈາກຜົນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ມີມົງຄຸນ—ຈົ່ງເລືອກພອນຕາມທີ່ໃຈເຈົ້າປາຖະໜາແທ້.

Verse 22

तत्ते दद्मो न संदेहस्त्वेवमूचुः सुरोत्तमाः । भक्त्या प्रणम्य तान्देवान्ययाचे स द्विजोत्तमः

“ພວກເຮົາຈະປະທານສິ່ງນັ້ນໃຫ້ເຈົ້າ—ຢ່າສົງໄສ,” ດັ່ງນີ້ເທວະຜູ້ສູງສຸດໄດ້ກ່າວ. ແລ້ວ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໄດ້ກົ້ມກາບດ້ວຍພັກຕິ ແລະທູນຂໍພອນຂອງຕົນຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 23

अचलां दत्त देवेंद्रा सुःभक्तिं भावसंयुताम् । मातापित्रोश्च मे नित्यं तद्वै वरमनुत्तमम्

ໂອ ຈອມເທວະ, ຂໍຈົ່ງປະທານພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ທີ່ປະກອບດ້ວຍຄວາມຮູ້ສຶກຈິງແທ້ໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ແລະຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າບໍລິການມານດາບິດາເປັນນິດ—ນີ້ແຫຼະແມ່ນພອນອັນສູງສຸດ.

Verse 24

पिता मे वैष्णवं लोकं प्रयात्वेतद्वरोत्तमम् । तद्वन्माता च देवेशा वरमन्यं न याचये

ຂໍໃຫ້ບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຖິງໂລກໄວສະນະວະ—ນີ້ແມ່ນພອນອັນສູງສຸດ. ແລະຂໍໃຫ້ມານດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເຖິງເຊັ່ນດຽວກັນ, ໂອ ຈອມເທວະ; ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຂໍພອນອື່ນໃດອີກ.

Verse 25

देवा ऊचुः । पितृभक्तोसि विप्रेंद्र भक्त्या तव वयं द्विज । सुकर्मञ्छ्रूयतां वाक्यं प्रीत्या युक्ता सदैव ते

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ປິຕຣ (Pitṛ) ທັງຫຼາຍ. ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ເນື່ອງດ້ວຍພັກຕິຂອງເຈົ້າ ພວກເຮົາຈຶ່ງເປັນທີ່ພໍໃຈຕໍ່ເຈົ້າຢູ່ເສມອ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຮົາດ້ວຍໃຈຍິນດີ—ຖ້ອຍຄຳທີ່ປະກອບດ້ວຍຄວາມຮັກຕໍ່ເຈົ້າຢູ່ເປັນນິດ.”

Verse 26

एवमुक्त्वा गता देवाः स्वर्लोकं नृपनंदन । सर्वमैश्वर्यमेतेन तस्याग्रे परिदर्शितम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ລູກແຫ່ງພະຣາຊາ ບັນດາເທວະກໍໄດ້ໄປສູ່ສະວັນໂລກ (ສະວັກ). ໂດຍເຂົາ ສິຣິອໍານາດອັນເປັນໄອສະວັຣຍະທັງປວງ ໄດ້ຖືກສະແດງຕໍ່ໜ້າຜູ້ນັ້ນ.

Verse 27

दृष्टं तु पिप्पलेनापि कौतुकं च महाद्भुतम् । तमुवाच स धर्मात्मा पिप्पलं कुंडलात्मजम्

ປິບພະລະກໍໄດ້ເຫັນການອັດສະຈັນອັນນ່າພິສວົງ ຊຶ່ງເຫັນແລ້ວຕື່ນຕະລຶງ. ແລ້ວຜູ້ມີຈິດໃນທຳນັ້ນ ໄດ້ກ່າວກັບປິບພະລະ ບຸດຂອງກຸນດະລະ.

Verse 28

अर्वाचीनं त्विदं रूपं पराचीनं च कीदृशम् । प्रभावमुभयोश्चैव वदस्व वदतां वर

ຮູບນີ້ແມ່ນຮູບພາຍຫຼັງ; ແລ້ວຮູບກ່ອນນັ້ນເປັນແນວໃດ? ແລະຂໍຈົ່ງບອກພະລັງອານຸພາບຂອງທັງສອງດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ເວົ້າເກັ່ງທີ່ສຸດ, ຂໍອະທິບາຍເຖີດ.

Verse 29

सुकर्मोवाच । पराचीनस्य रूपस्य लिंगमेव वदामि ते । येनलोकाः प्रमोदंते इंद्राद्याः सचराचराः

ສຸກັມມະກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກແຕ່ລິງຄະ (ເຄື່ອງໝາຍ) ຂອງຮູບອັນສູງສຸດນັ້ນໃຫ້ເຈົ້າ. ໂດຍມັນ ທຸກໂລກຍິນດີ—ພ້ອມພະອິນທຣາແລະອື່ນໆ—ທັງສັດຈອນແລະອຈອນ.

Verse 30

अयमेव जगन्नाथः सर्वगो व्यापकः प्रभुः । अस्य रूपं न दृष्टं हि केनाप्येव हि योगिना

ພຣະອົງນີ້ແຫຼະແມ່ນຈະກັນນາຖ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ຄອບຄຸມທັງປວງ ເປັນຜູ້ເປັນໃຫຍ່. ແທ້ຈິງແລ້ວ ບໍ່ມີໂຍຄີຜູ້ໃດເຄີຍເຫັນຮູບອັນສົມບູນຂອງພຣະອົງໄດ້.

Verse 31

श्रुतिरेव वदत्येवं तं वक्तुं शंकितेव सा । अपाणिपादनासश्च अकर्णो मुखवर्जितः

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ສຣຸຕິເອງໄດ້ກ່າວ ແຕ່ຮາວກັບລັງເລຈະພັນນາພຣະອົງ: ພຣະອົງບໍ່ມີມື ບໍ່ມີຕີນ ແລະບໍ່ມີດັ່ງ; ບໍ່ມີຫູ; ແລະບໍ່ມີປາກ

Verse 32

सर्वं पश्यति वै कर्म कृतं त्रैलोक्यवासिनाम् । तेषामुक्तमकर्णश्च स शृणोति सुसाक्ष्यदः

ແທ້ຈິງ ພຣະອົງເຫັນກຳທຸກຢ່າງທີ່ຊາວສາມໂລກກະທຳ; ແລະແມ່ນບໍ່ມີຫູ ກໍຍັງຊົງໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງເຂົາ—ພຣະອົງແມ່ນສັກຂີພະຍານອັນສົມບູນ ຜູ້ປະທານພະຍານແທ້

Verse 33

गतिहीनो व्रजेत्सोपि स हि सर्वत्र दृश्यते । पाणिहीनोपि गृह्णाति पादहीनः प्रधावति

ແມ່ນບໍ່ມີການເຄື່ອນໄຫວ ແຕ່ພຣະອົງຮາວກັບເດີນໄປ; ແທ້ຈິງ ພຣະອົງປາກົດຢູ່ທຸກແຫ່ງ. ແມ່ນບໍ່ມີມື ກໍຍັງຊົງຈັບຖື; ແມ່ນບໍ່ມີຕີນ ກໍຍັງຊົງແລ່ນໄວ

Verse 34

सर्वत्र दृश्यते विप्र व्यापकः पादवर्जितः । यं न पश्यंति देवेंद्रा मुनयस्तत्त्वदर्शिनः

ໂອ ພຣາຫມັນ, ພຣະອົງປາກົດຢູ່ທຸກແຫ່ງ—ຊົງແຜ່ຊານທົ່ວທັງ ແຕ່ບໍ່ມີຕີນ; ແຕ່ກະນັ້ນ ອິນທຣາແຫ່ງເທວະ ແລະມຸນີຜູ້ເຫັນຕັດຕະວະ ກໍບໍ່ອາດເຫັນພຣະອົງ

Verse 35

स च पश्यति तान्सर्वान्सत्यासत्यपदे स्थितान् । व्यापकं विमलं सिद्धं सिद्धिदं सर्वनायकम्

ແລະພຣະອົງຊົງເຫັນເຂົາທັງປວງ ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນຖານະແຫ່ງຄວາມຈິງແລະບໍ່ຈິງ; ພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊານທົ່ວ ບໍ່ມີມົນທິນ ສຳເລັດສົມບູນນິລັນດອນ—ຜູ້ປະທານສິດທິ ແລະເປັນນາຍົກແຫ່ງທຸກສິ່ງ

Verse 36

यं जानाति महायोगी व्यासो धर्मार्थकोविदः । तेजोमूर्तिः स चाकाशमेकवर्णमनंतकम्

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ມະຫາໂຍຄີ ວະຍາສະ ຜູ້ຊໍານານໃນທັມມະ ແລະ ອັດຖະ ຮູ້ຈັກນັ້ນ ແມ່ນຮູບແຫ່ງແສງບໍລິສຸດ; ພຣະອົງແມ່ນອາກາດເອງ ສີດຽວ ອະນັນຕະ.

Verse 37

तदेतन्निर्मलं रूपं श्रुतिराख्याति निश्चितम् । व्यासश्चैव हि जानाति मार्कंडेयश्च तत्पदम्

ສຣຸຕິ ປະກາດຢ່າງແນ່ນອນວ່າ ຮູບນີ້ແມ່ນນິຣະມະລະ ບໍ່ມີມົນທິນ. ວະຍາສະກໍຮູ້ ແລະ ມາຣະກັນເດຍະກໍຮູ້—ປະຣະມະປະດະນັ້ນ.

Verse 38

अर्वाचीनं प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकाग्रमानसः । यदा संहृत्य भूतात्मा स्वयमेकः प्रगच्छति

ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍສິ່ງທີ່ຕໍ່ໄປ; ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈເອກາກຣ. ເມື່ອອາດມັນຜູ້ສະຖິດໃນສັດທັງຫຼາຍ ຮວບຄືນທາດທັງປວງແລ້ວ ຍ່ອມເດີນໄປຕໍ່ເປັນອົງດຽວ ໂດຍລຳພັງ.

Verse 39

अप्सु शय्यां समास्थाय शेषभोगासनस्थितः । तमाश्रित्य स्वपित्येको बहुकालं जनार्दनः

ພຣະຊະນາຣະດະນະ ບັນທົມເທິງພະສະຍາໃນນ້ຳ ປະທັບເທິງພະຍານາກ ເສສະ ເປັນບັນລັງ; ພຣະອົງຢູ່ພຽງລຳພັງ ອາໄສນັ້ນ ແລ້ວບັນທົມຢູ່ດົນນານ.

Verse 40

जलांधकारसंतप्तो मार्कंडेयो महामुनिः । स्थानमिच्छन्स योगात्मा निर्विण्णो भ्रमणेन सः

ມະຫາມຸນີ ມາຣະກັນເດຍະ ຖືກຄວາມມືດໃນນ້ຳບີບຄັ້ນ; ເປັນຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນໂຍຄະ ເມື່ອເຫນື່ອຍລ້າຈາກການພະເນຈອນ ຈຶ່ງປາຖະໜາຫາທີ່ພັກພິງ.

Verse 41

भ्रममाणः स ददृशे शेषपर्यंकशायिनम् । सूर्यकोटिप्रतीकाशं दिव्याभरणभूषितम्

ເມື່ອລາວພະເລີນເດີນທາງໄປມາ ກໍໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າບັນທົມເທິງຕຽງແຫ່ງເສສະ—ສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດນັບກໂຕິ ແລະປະດັບດ້ວຍອາພອນທິບ.

Verse 42

दिव्यमाल्यांबरधरं सर्वव्यापिनमीश्वरम् । योगनिद्रा गतं कांतं शंखचक्रगदाधरम्

ພຣະອົງສວມພວງມາລາທິບ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງທິບ ເປັນພຣະອິດສະວອນຜູ້ສະຫຼຸມທົ່ວ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ບັນທົມໃນໂຍກນິດຣາ—ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະຄະທາ

Verse 43

एका नारी महाभागा कृष्णांजनचयोपमा । दंष्ट्राकरालवदना भीमरूपा द्विजोत्तम

ໂອ ດວິໂຈດຕະມ! ທີ່ນັ້ນມີນາງຜູ້ຍິງພຽງຄົນດຽວ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ—ດຳດັ່ງກອງອັນຊະນະ; ປາກນ່າຢ້ານດ້ວຍເຂົ້ຍ ແລະຮູບຮ່າງນ່າສະພຶງ

Verse 44

तयोक्तोसौ मुनिश्रेष्ठो मा भैरिति महामुनिः । पद्मपत्रं सुविस्तीर्णं पंचयोजनमायतम्

ເມື່ອຖືກກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ມະຫາມຸນິກ່າວວ່າ “ຢ່າຢ້ານ” ແລະ (ສຳແດງ) ໃບບົວທີ່ແຜ່ກວ້າງ ຍາວຫ້າໂຍຊະນາ

Verse 45

तस्मिन्पत्रे महादेव्या मार्कण्डेयो निवेशितः । केशवे सति सुप्तेपि नास्त्यत्र च भयं तव

ເທິງໃບນັ້ນ ມະຫາເທວີໄດ້ວາງມາຣກັນເດຍໃຫ້ຢູ່. ແມ້ເກສະວະ (ວິສນຸ) ຈະບັນທົມຢູ່ ທີ່ນີ້ກໍບໍ່ມີຄວາມຢ້ານສຳລັບເຈົ້າ

Verse 46

तामुवाच स योगींद्र का त्वं भवसि भामिनि । अस्मिन्विनिर्जिते चैका भवती परिबृंहिता

ຈອມແຫ່ງໂຍຄີໄດ້ກ່າວກັບນາງວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ໃນສະຖານທີ່ທີ່ຖືກພິຊິດນີ້ ເຈົ້າຜູ້ດຽວປາກົດໃຫຍ່ໂຕ ແລະຮຸ່ງເຮືອງອຸດົມ”

Verse 47

पृष्टैवं मुनिना देवी सादरं प्राह भूसुर । नागभोगांकपर्यंके स यः स्वपिति केशवः

ເມື່ອຖືກລະສີຖາມແບບນັ້ນ ເທວີຈຶ່ງຕອບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ, ພຣະເກສະວະອົງນັ້ນ ຜູ້ບັນທົມເທິງຕຽງທີ່ເກີດຈາກຂົດຂອງພະຍານາກ”

Verse 48

अस्याहं वैष्णवी शक्तिः कालरात्रिरिहोच्यते । मामेवं विद्धि विप्रेंद्र सर्वमायासमन्विताम्

ຂ້າແມ່ນພະລັງສັກຕິໄວສະນະວີຂອງພຣະອົງ; ທີ່ນີ້ເອີ້ນຂ້າວ່າ ‘ກາລະຣາຕຣີ’. ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຮູ້ຂ້າແບບນີ້ວ່າ ຂ້າປະກອບດ້ວຍມາຍາທຸກຮູບແບບ

Verse 49

महामाया पुराणेषु जगन्मोहाय कथ्यते । इत्युक्त्वा सा गता देवी अंतर्धानं हि पिप्पलः

“ໃນປຸຣານະທັງຫຼາຍ ນາງຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ມະຫາມາຍາ’ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ໂລກຫຼົງໄຫຼ.” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ເທວີກໍໄປ ແລະອັນຕະຣະທານ; ແທ້ຈິງໄດ້ຫາຍໄປທີ່ຕົ້ນປິບປະລະ (ອັດສະວັດຖະ)

Verse 50

देव्यामनुगतायां तु मार्कंडेयस्य पश्यतः । तस्य नाभ्यां समुत्पन्नं पंकजं हाटकप्रभम्

ເມື່ອເທວີເດີນຕໍ່ໄປ ໃນຂະນະທີ່ມາຣະກັນເດຍເຝົ້າເບິ່ງ ຈາກສະດືອຂອງທ່ານໄດ້ຜຸດຂຶ້ນດອກບົວທີ່ສ່ອງປະກາຍດັ່ງຄຳ

Verse 51

तस्माज्जज्ञे महातेजा ब्रह्मा लोकपितामहः । तस्माद्विजज्ञिरे लोकाः सर्वे स्थावरजंगमाः

ຈາກພຣະອົງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີຣັດສະຫມີຍິ່ງ ປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກ ໄດ້ບັງເກີດ; ແລະຈາກພຣະພຣະຫມານັ້ນ ໂລກທັງປວງກໍເກີດຂຶ້ນ—ທັງອະຈະລະ ແລະ ຈະລະ.

Verse 52

इंद्राद्या लोकपालाश्च देवाश्चाग्निपुरोगमाः । अर्वाचीनं स्वरूपं तु दर्शितं हि मया नृप

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ອິນທຣາ ແລະ ຜູ້ພິທັກໂລກອື່ນໆ ພ້ອມທັງເທວະທັງຫຼາຍທີ່ມີອັກນີເປັນຜູ້ນຳ—ຂ້າໄດ້ສະແດງຮູບປະຈຸບັນອັນປາກົດຂອງພວກເຂົາໃຫ້ພຣະອົງເຫັນແລ້ວ.

Verse 53

अर्वाचीनस्वरूपोयं पराचीनो निराश्रयः । यदा स दर्शयेत्कायं कायरूपा भवंति ते

ສິ່ງນີ້ປາກົດເປັນຮູບທີ່ມາພາຍຫຼັງ (ຮູບປະກົດ) ແຕ່ແທ້ຈິງເປັນປະຖົມ ແລະ ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງພາ. ເມື່ອພຣະອົງສະແດງກາຍ ພວກເຂົາກໍມີຮູບກາຍຕາມນັ້ນ.

Verse 54

ब्रह्माद्याः सर्वलोकाश्च अर्वाचीना हि पिप्पल । अर्वाचीना अमी लोका ये भवंति जगत्त्रये

ໂອ ປິບປະລະ, ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ໂລກທັງປວງ ແທ້ຈິງຢູ່ເບື້ອງລຸ່ມ; ໂລກທັງຫຼາຍທີ່ມີໃນຈັກກະວານສາມພົບ ກໍຢູ່ເບື້ອງລຸ່ມທັງສິ້ນ.

Verse 55

पराचीनः स भूतात्मा यं सुपश्यंति योगिनः । मोक्षरूपं परं स्थानं परब्रह्मस्वरूपकम्

ພຣະອາຕະມັນພາຍໃນນັ້ນ ຜູ້ຫັນອອກຈາກພາຍນອກ ບັນດາໂຍຄີເຫັນໄດ້ຢ່າງແຈ້ງ—ເປັນພຣະທີ່ສູງສຸດອັນເປັນຮູບແຫ່ງໂມກສະ ເປັນສະຖານະສູງສຸດ ອັນເປັນສະພາວະຂອງປະຣະພຣະຫມັນ.

Verse 56

अव्यक्तमक्षरं हंसं शुद्धं सिद्धिसमन्वितम् । पराचीनस्य यद्रूपं विद्याधर तवाग्रतः

ອັນບໍ່ປາກົດ, ອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ ຄື ຫັງສະ—ບໍລິສຸດ ແລະ ພ້ອມດ້ວຍສິດທິ—ນີ້ແມ່ນຮູບຂອງ ປະຣາຈີນ ທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ, ໂອ ວິທະຍາທອນ.

Verse 57

सर्वमेव मया ख्यातमन्यत्किं ते वदाम्यहम् । पिप्पल उवाच । कस्मादेतन्महाज्ञानमुद्भूतं तव सुव्रत

“ຂ້ອຍໄດ້ອະທິບາຍທຸກຢ່າງແລ້ວ; ຂ້ອຍຈະເວົ້າຫຍັງອີກແກ່ເຈົ້າ?” ປິບປະລະກ່າວວ່າ “ໂອ ຜູ້ມີວັດອັນດີ, ມະຫາຍານນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນເຈົ້າຈາກໃສ?”

Verse 58

अर्वाचीनगतिं विद्वान्पराचीनगतिं तथा । त्रैलोक्यस्य परं ज्ञानं त्वय्येवं परिवर्तते

ໂອ ຜູ້ຮູ້, ຜູ້ຮູ້ທັງຄະຕິໄປຂ້າງໜ້າ ແລະ ຄະຕິຍ້ອນກັບ, ຄວາມຮູ້ສູງສຸດແຫ່ງໄຕໂລກ ຈຶ່ງຫມຸນວຽນ ແລະ ສະຖິດຢູ່ໃນເຈົ້າດັ່ງນີ້.

Verse 59

तपसो नैव पश्यामि परां निष्ठां हि सुव्रत । यजनंयाजनंतीर्थंतपोवाकृतवानसि

ໂອ ຜູ້ມີວັດອັນດີ, ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນຈຸດສູງສຸດຂອງຕະປະທີ່ສູງກວ່ານີ້: ເຈົ້າໄດ້ປະກອບຍັດຍະ, ໄດ້ປະກອບຍັດຍະໃຫ້ຜູ້ອື່ນ, ໄດ້ໄປສັກກາລະທີຣຖະ, ແລະ ໄດ້ບຳເພັນຕະປະ.

Verse 60

तत्प्रभावं वदस्वैवं केन ज्ञानं तवाखिलम् । सुकर्मोवाच । तप एव न जानामि न कृतं कायशोषणम्

“ຈົ່ງບອກອານຸພາບນີ້—ໂດຍວິທີໃດເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ທັງປວງນີ້?” ສຸກັມມະຕອບວ່າ “ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ຈັກຕະປະເລີຍ ແລະ ບໍ່ເຄີຍເຮັດການທຳທຸກກະກິລິຍາທີ່ເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍແຫ້ງຫຼອດ.”

Verse 61

यजनं याजनं वापि न जाने तीर्थसाधनम् । न मया साधितं ध्यानं पुण्यकालं सुकर्मजम्

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວິທີປະກອບຍັດຍະ ແລະບໍ່ຮູ້ວິທີເປັນຜູ້ນໍາຍັດຍະໃຫ້ຜູ້ອື່ນ ທັງບໍ່ຮູ້ວິໄນແຫ່ງການຈາລິກໄປຕີຣະຖະອັນສັກສິດ. ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ຝຶກທຽນ ແລະບໍ່ໄດ້ຖືການເວລາມົງຄຸນທີ່ເກີດຈາກກຸສົນກຳ.

Verse 62

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातृपितृतीर्थ । माहात्म्ये द्विषष्टितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ ສີຣີປັດມະປຸຣານະ ພູມິຂັນຑະ ໃນຕອນເວນະ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ ບົດທີ 62 ວ່າດ້ວຍ “ມະຫາຕະມະຍະ—ສິຣິອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຕີຣະຖະຂອງແມ່ແລະພໍ່”

Verse 63

पादप्रक्षालनं पुण्यं स्वयमेव करोम्यहम् । अंगसंवाहनं स्नानं भोजनादिकमेव च

“ການລ້າງຕີນຂອງທ່ານເປັນບຸນ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດເອງ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະນວດອວຍວະ ຈັດການອາບນ້ຳ ແລະຈັດອາຫານພ້ອມການຮັບໃຊ້ທັງປວງ.”

Verse 64

त्रिकालेध्यानसंलीनः साधयामि दिनेदिने । पादोदकं तयोश्चैव मातापित्रोर्दिनेदिने

ໃນສາມສັນທະຍາແຫ່ງວັນ ຂ້າພະເຈົ້າຈົ່ງຈິດໃນທຽນ ແລະປະຕິບັດວິໄນຂອງຕົນທຸກມື້; ທຸກມື້ຂ້າພະເຈົ້າຍັງນໍານ້ຳລ້າງຕີນຂອງແມ່ແລະພໍ່ມາຖວາຍ/ບໍລິການອີກດ້ວຍ.

Verse 65

भक्तिभावेन विंदामि पूजयामि सुभावतः । गुरू मे जीवमानौ तु यावत्कालं हि पिप्पल

ດ້ວຍຈິດແຫ່ງພັກຕິ ຂ້າພະເຈົ້າສະແຫວງຫາແລະບູຊາພວກທ່ານດ້ວຍໃຈສຸດຊື່. ຕາບໃດທີ່ຄູອາຈານຜູ້ນ່າເຄົາລົບຂອງຂ້າພະເຈົ້າຍັງມີຊີວິດ—ແທ້ຈິງຕາບໃດທີ່ເວລາຍັງດໍາລົງ, ໂອ ພິບພະລະ—

Verse 66

तावत्कालं हि मे लाभो ह्यतुलश्च प्रजायते । त्रिकालं पूजयाम्येतौ शुद्धभावेन चेतसा

ໃນໄລຍະເວລານັ້ນເທົ່ານັ້ນ ກຳໄລທາງຈິດວິນຍານອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດແລະເຈດຕະນາສຸດຊື່ ຂ້າພະເຈົ້າບູຊາທັງສອງນີ້ໃນສາມການຂອງວັນ.

Verse 67

स्वच्छंदलीलासंचारी वर्ताम्येव हि पिप्पल । किं मे चान्येन तपसा किं मे कायस्य शोषणैः

ໂອ ພິບພະລາ! ຂ້າພະເຈົ້າດຳລົງຊີວິດໂດຍທ່ອງໄປຢ່າງເສຣີ ເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍລີລາອິດສະຫຼະ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕ້ອງການຕະປະອື່ນໃດອີກ? ຈະຕ້ອງທຳໃຫ້ກາຍຊູບຜອມດ້ວຍການທົນທຸກໄປເພື່ອຫຍັງ?

Verse 68

किं मे सुतीर्थयात्राभिरन्यैः पुण्यैश्च सांप्रतम् । मखानामेव सर्वेषां यत्फलं प्राप्यते द्विज

ໂອ ທະວິຊະ (ພຣາຫມັນ)! ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕ້ອງໄປຈາລິກຍັງຕີຣຖະອັນປະເສີດ ຫຼືເຮັດບຸນອື່ນໆເພື່ອຫຍັງ ໃນເມື່ອຜົນແຫ່ງຍັດຍະທັງປວງກຳລັງໄດ້ຮັບຢູ່ນີ້?

Verse 69

तत्फलं तु मया दृष्टं पितुः शुश्रूषणादपि । मातुः शुश्रूषणं तद्वत्पुत्राणां गतिदायकम्

ແຕ່ຜົນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນແລ້ວວ່າ ເກີດຂຶ້ນໄດ້ແມ່ນແຕ່ຈາກການປະນິບັດຮັບໃຊ້ບິດາ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ການປະນິບັດຮັບໃຊ້ມານດາ ເປັນຜູ້ປະທານຄະຕິອັນສູງສຸດແກ່ບຸດທັງຫຼາຍ.

Verse 70

सर्वकर्मसुसर्वस्वं सारभूतं जगत्रये । पुत्रस्य जायते लोको मातुः शुश्रूषणादपि

ໃນບັນດາທຳຫນ້າທີ່ທັງປວງ ນີ້ແມ່ນແກ່ນສານ ແລະເປັນທັງໝົດໃນໄຕໂລກ: ບຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບໂລກອັນເປັນມົງຄຸນ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍການປະນິບັດຮັບໃຊ້ມານດາດ້ວຍສັດທາ.

Verse 71

पितुः शुश्रूषणे तद्वन्महत्पुण्यं प्रजायते । तत्र गंगा गयातीर्थं तत्र पुष्करमेव च

ດັ່ງນັ້ນ ການຮັບໃຊ້ບິດາດ້ວຍສັດທາ ຍ່ອມເກີດບຸນໃຫຍ່. ໃນການຮັບໃຊ້ນັ້ນເອງ ປານດັ່ງມີແມ່ນ້ຳຄົງຄາ, ທີຣຖະຄະຍາ ແລະ ປຸສກະຣະ ດ້ວຍ.

Verse 72

यत्र मातापिता तिष्ठेत्पुत्रस्यापि न संशयः । अन्यानि तत्र तीर्थानि पुण्यानि विविधानि च

ບ່ອນໃດທີ່ແມ່ແລະພໍ່ພັກອາໄສ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ບ່ອນນັ້ນເປັນທີຣຖະສຳລັບລູກຊາຍດ້ວຍ; ທີ່ນັ້ນຍັງມີທີຣຖະອັນສັກສິດ ແລະໃຫ້ບຸນອີກຫຼາຍປະເພດ.

Verse 73

भवंत्येतानि पुत्रस्य पितुः शुश्रूषणादपि । पितुः शुश्रूषणात्तस्य दानस्य तपसः फलम्

ບຸນເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດ ເກີດແກ່ລູກຊາຍໄດ້ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ບິດາ. ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ບິດາ ລາວໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງທານ (dāna) ແລະ ຕະປະ (tapas).

Verse 74

सत्पुत्रस्य भवेद्विप्र अन्य धर्मः श्रमायते । पितुः शुश्रूषणात्पुण्यं पुत्रः प्राप्नोत्यनुत्तमम्

ໂອ ພຣາຫມັນ, ສຳລັບລູກຊາຍຜູ້ດີ ພະລະກິດທາງທຳອື່ນໆ ກາຍເປັນແຕ່ຄວາມເຫນື່ອຍລ້າ. ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ບິດາດ້ວຍສັດທາ ລູກຊາຍໄດ້ບຸນອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 75

स्वकर्मणस्तु सर्वस्वमिहैव च परत्र च । जीवमानौ गुरूत्वेतौ स्वमातापितरौ तथा

ແທ້ຈິງ ກຳ (karma) ຂອງຕົນເອງແມ່ນຊັບສົມບັດທັງໝົດ ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ. ແລະຕາບໃດທີ່ແມ່ພໍ່ຍັງມີຊີວິດ ພຶງນັບຖືແມ່ພໍ່ຂອງຕົນເປັນຄູ (ກຸຣຸ) ດ້ວຍ.

Verse 76

शुश्रूषते सुतो भूत्वा तस्य पुण्यफलं शृणु । देवास्तस्यापि तुष्यंति ऋषयः पुण्यवत्सलाः

ຜູ້ໃດເປັນລູກຊາຍຜູ້ນອບນ້ອມ ແລະມີໃຈຮັບໃຊ້ ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນນັ້ນ: ເທວະທັງຫຼາຍກໍພໍໃຈ ແລະລິສີຜູ້ຮັກທຳກໍຍິນດີດ້ວຍ।

Verse 77

त्रयोलोकास्तु तुष्यंति पितुः शुश्रूषणादिह । मातापित्रोस्तु यः पादौ नित्यमेव हि क्षालयेत्

ໃນຊີວິດນີ້ເອງ ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ບິດາດ້ວຍສັດທາ ໄຕໂລກທັງສາມຍ່ອມພໍໃຈ. ແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດລ້າງຕີນຂອງແມ່ແລະພໍ່ເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຮັດໃຫ້ທ່ານທັງສອງປິຕິຍິນດີຍິ່ງ।

Verse 78

तस्य भागीरथीस्नानमहन्यहनि जायते । पुण्यैर्मिष्टान्नपानैर्यः पितरं मातरं तथा

ຜູ້ໃດຖວາຍອາຫານຫວານແລະນ້ຳດື່ມອັນເປັນບຸນ ແລ້ວນົບນ້ອມບູຊາບິດາແລະແມ່ຕາມຄວນ ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ການອາບນ້ຳໃນພາຄີຣະທີ (ຄົງຄາ) ປານດັ່ງເກີດຂຶ້ນທຸກມື້ທຸກວັນ।

Verse 79

भक्त्या भोजयते नित्यं तस्य पुण्यं वदाम्यहम् । अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं पुत्रस्य जायते

ຜູ້ໃດໃຫ້ອາຫານແກ່ຜູ້ອື່ນເປັນນິດດ້ວຍພັກຕິ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວບຸນຂອງຜູ້ນັ້ນ: ຜົນແຫ່ງຍັດຍາອັດສະວະເມດະ ຍ່ອມບັງເກີດແກ່ບຸດຂອງເຂົາ।

Verse 80

तांबूलैश्छादनैश्चैव पानैश्चाशनकैस्तथा । भक्त्या चान्नेन पुण्येन गुरू येनाभिपूजितौ

ດ້ວຍການຖວາຍຕຳບູນ (ໝາກພູ) ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ນ້ຳດື່ມ ແລະອາຫານ—ພ້ອມດ້ວຍພັກຕິ ແລະອາຫານອັນເປັນບຸນ—ຜູ້ນັ້ນໄດ້ບູຊາກຸຣຸທັງສອງຕາມຄວນ।

Verse 81

सर्वज्ञानी भवेत्सोपि यशःकीर्तिमवाप्नुयात् । मातरं पितरं दृष्ट्वा हर्षात्संभाषयेत्सुतः

ເຂົາກໍຈະເປັນຜູ້ຮູ້ທົ່ວທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບຍົດສັກກັບກຽດຊື່. ເມື່ອເຫັນແມ່ພໍ່ ລູກຄວນຍິນດີ ກໍານົດນົບນ້ອມ ແລະສົນທະນາດ້ວຍຄວາມຮັກ.

Verse 82

निधयस्तस्य संतुष्टास्तस्य गेहे वसंति ते । गावः सौहृद्यमायांति पुत्रस्य सुखदाः सदा

ຂຸມຊັບທັງຫຼາຍພໍໃຈ ແລະພັກອາໄສຢູ່ໃນເຮືອນຂອງເຂົາ. ຝູງງົວມາດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ແລະມອບຄວາມສຸກແກ່ລູກຊາຍຂອງເຂົາເປັນນິດ.