Adhyaya 61

Verse 1

वेन उवाच । भार्यातीर्थं समाख्यातं सर्वतीर्थोत्तमोत्तमम् । पितृतीर्थं समाख्याहि पुत्राणां तारणं परम्

ເວນາກ່າວວ່າ: “ພາຣະຍາ-ຕີຣຖະ ໄດ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນຍອດຍິ່ງໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ. ບັດນີ້ ຈົ່ງອະທິບາຍ ປິຕຣິ-ຕີຣຖະ—ອັນສູງສຸດເພື່ອການຂ້າມພົ້ນຂອງບຸດທັງຫຼາຍ.”

Verse 2

विष्णुरुवाच । कुरुक्षेत्रे महाक्षेत्रे कुंडलो नाम ब्राह्मणः । सुकर्मा नाम सत्पुत्रः कुंडलस्य महात्मनः

ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: ໃນກຸຣຸເກສະຕຣະ ອັນເປັນທົ່ງສັກສິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ມີພຣາຫມັນຊື່ ກຸນຑະລະ ອາໄສຢູ່. ບຸດຜູ້ດີຂອງມະຫາອາດມາ ກຸນຑະລະ ຊື່ ສຸກັມມາ.

Verse 3

गुरू तस्य महावृद्धौ धर्मज्ञौ शास्त्रकोविदौ । द्वावेतौ तु महात्मानौ जरया परिपीडितौ

ຄູອາຈານຂອງລາວທັງສອງເຖົ້າຊະລາຫຼາຍ—ເປັນຜູ້ຮູ້ທຳ ແລະ ຊ່ຽວຊານໃນຄຳພີສາດສະຕຣາ. ມະຫາອາດມາທັງສອງນັ້ນຖືກຄວາມແກ່ຊະລາບີບຄັ້ນ.

Verse 4

तयोः शुश्रूषणं चक्रे भक्त्या च परया ततः । धर्मज्ञो भावसंयुक्तो अहर्निशमनारतम्

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ປະຄອງຮັບໃຊ້ທ່ານທັງສອງດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ—ເປັນຜູ້ຮູ້ທຳ ມີຄວາມເຄົາລົບຈາກໃຈ ແລະ ຂະຫຍັນຢູ່ໃນນັ້ນທັງກາງວັນກາງຄືນ.

Verse 5

तस्माद्वेदानधीते स पितुः शास्त्राण्यनेकशः । सर्वाचारपरो दक्षो धर्मज्ञो ज्ञानवत्सलः

ດັ່ງນັ້ນ ລາວໄດ້ສຶກສາພຣະເວດ ແລະ ອ່ານຄຳພີຂອງບິດາຊ້ຳໆຫຼາຍເທື່ອ. ລາວຍຶດຖືຈາຣີດອັນດີທຸກປະການ ມີຄວາມສາມາດຄ່ອງແຄ້ວ ຮູ້ທຳ ແລະ ຮັກໃນປັນຍາ.

Verse 6

अंगसंवाहनं चक्रे गुर्वोश्च स्वयमेव सः । पादप्रक्षालनं चैव स्नानभोजनकीं क्रियाम्

ລາວໄດ້ນວດບີບອວຍວະຂອງຄູອາຈານທັງສອງດ້ວຍຕົນເອງ; ລ້າງຕີນໃຫ້ທ່ານ; ແລະ ປະຕິບັດກິດຮັບໃຊ້ທີ່ກ່ຽວກັບການອາບນ້ຳ ແລະ ອາຫານຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 7

भक्त्या चैव स्वभावेन तद्ध्याने तन्मयो भवेत् । मातापित्रोश्च राजेंद्र उपचर्यां प्रकारयेत्

ດ້ວຍພັກຕິ ແລະດ້ວຍນິໄສທໍາມະຊາດຂອງຕົນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມກາຍເປັນຕັນມະຍະໃນການພິຈາລະນາພຣະປະຣະມະຕັດ. ໂອ ພຣະຣາຊາ ຄວນປະພຶດການຮັບໃຊ້ມານດາບິດາຢ່າງເຄົາລົບຕາມທໍາມະ.

Verse 8

सूत उवाच । तद्वर्तमानकाले तु बभूव नृपसत्तम । पिप्पलो नाम वै विप्रः कश्यपस्य महात्मनः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ໃນເວລານັ້ນມີພຣາຫມັນຊື່ ປິບພະລະ ເປັນບຸດຜູ້ສູງສົງຂອງມະຫາຣິຊິ ກັດສະຍະປະ.

Verse 9

तपस्तेपे निराहारो जितात्मा जितमत्सरः । दयादानदमोपेतः कामं क्रोधं विजित्य सः

ທ່ານບໍາເພັນຕະປະໂດຍອົດອາຫານ ເປັນຜູ້ຊະນະຕົນ ແລະປາສະຈາກຄວາມອິດສາ. ມີເມດຕາ ທານ ແລະຄວາມສໍາລວມ ທ່ານໄດ້ພິຊິດກາມແລະໂກຣດ.

Verse 10

दशारण्यगतो धीमाञ्ज्ञानशांतिपरायणः । सर्वेंद्रियाणि संयम्य तपस्तेपे महामनाः

ເມື່ອໄປຮອດດະຊາຣັນຍະ ທ່ານຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ອຸທິດໃຫ້ແກ່ຍານ ແລະຄວາມສະຫງົບໃນໃຈ ໄດ້ສໍາລວມອິນທຣີທັງປວງ ແລ້ວບໍາເພັນຕະປະດ້ວຍໃຈອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 11

तपःप्रभावतस्तस्य जंतवो गतविग्रहाः । वसंति सुयुगे तत्र एकोदरगता इव

ດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງຕະປະຂອງທ່ານ ສັດທັງຫຼາຍໃນທີ່ນັ້ນພົ້ນຈາກຂໍ້ຈໍາກັດແຫ່ງກາຍ. ໃນຍຸກອັນດີງາມນັ້ນ ພວກເຂົາຢູ່ຮ່ວມກັນ ດຸດດັ່ງເຂົ້າໄປໃນຄັນດຽວກັນ.

Verse 12

तत्तपस्तस्य मुनयो दृष्ट्वा विस्मयमाययुः । नेदृशं केनचित्तप्तं यथासौ तप्यते मुनिः

ເມື່ອບັນດາມຸນີເຫັນຕະປະຂອງມຸນີນັ້ນ ກໍພາກັນພິສົງຢ່າງຫຼາຍ: “ບໍ່ເຄີຍມີໃຜບຳເນັດຕະປະເຊັ່ນນີ້ ເຫມືອນມຸນີນີ້ກຳລັງທຳຢູ່”

Verse 13

देवाश्च इंद्रप्रमुखाः परं विस्मयमाययुः । अहो अस्य तपस्तीव्रं शमश्चेंद्रियसंयमः

ເທວະທັງຫຼາຍມີພະອິນທຣາເປັນປະມຸກ ກໍພິສົງຢ່າງຍິ່ງ: “ໂອ້! ຕະປະຂອງທ່ານຮຸນແຮງປານໃດ—ຄວາມສະງົບ ແລະການສຳລວມອິນທຣີຍ໌ຍິ່ງໃຫຍ່ປານໃດ!”

Verse 14

निर्विकारो निरुद्वेगः कामक्रोधविवर्जितः । शीतवातातपसहो धराधर इवस्थितः

ທ່ານບໍ່ປ່ຽນແປງ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ປາດຈາກກາມແລະໂກຣດ; ອົດທົນຕໍ່ຄວາມໜາວ ລົມ ແລະຄວາມຮ້ອນ ຍືນໝັ້ນດຸຈພູເຂົາ

Verse 15

विषये विमुखो धीरो मनसोतीतसंग्रहम् । न शृणोति यथा शब्दं कस्यचिद्द्विजसत्तमः

ຫັນຫນີຈາກອາຣົມວັດຖຸ ຜູ້ຮູ້ຜູ້ມັ່ນຄົງນັ້ນ—ຈິດໄດ້ລ່ວງພົ້ນການຍຶດກ່ຽວທັງປວງ—ປານດັ່ງບໍ່ໄດ້ຍິນຄຳຂອງຜູ້ໃດ ໂອ້ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ

Verse 16

संस्थानं तादृशं गत्वा स्थित्वा एकाग्रमानसः । ब्रह्मध्यानमयो भूत्वा सानंदमुखपंकजः

ໄປຮອດສະຖານທີ່ເຊັ່ນນັ້ນ ແລ້ວຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຈິດເປັນໜຶ່ງ; ກາຍເປັນຜູ້ຊຶມຊາບໃນພຣະພຣະຫມັນທະຍານ ໃບໜ້າດຸຈດອກບົວຂອງທ່ານສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍອານັນທະ

Verse 17

अश्मकाष्ठमयो भूत्वा निश्चेष्टो गिरिवत्स्थितः । स्थाणुवद्दृश्यते चासौ सुस्थिरो धर्मवत्सलः

ລາວປານດັ່ງກາຍເປັນຫີນແລະໄມ້ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ຢືນມັ່ນດັ່ງພູ. ປາກົດເຫມືອນເສົາທີ່ປັກແນ່ນ—ໝັ້ນຄົງ ສະຫງົບ ແລະເຄົາລົບຮັກທຳມະ.

Verse 18

तपःक्लिष्टशरीरोति श्रद्धावाननसूयकः । एवं वर्षसहस्रैकं संजातं तस्य धीमतः

ກາຍຂອງລາວຖືກທົນທຸກໂດຍຕະປະ ແຕ່ຍັງເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາ ແລະປາສະຈາກຄວາມອິດສາ. ດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບຜູ້ມີປັນຍານັ້ນ ຄົບໜຶ່ງພັນປີໄດ້ຜ່ານໄປ.

Verse 19

पिपीलिकाभिर्बह्वीभिः कृतं मृद्भारसंचयम् । तस्योपरि महाकायं वल्मीकं निजमंदिरम्

ມົດຈຳນວນຫຼາຍໄດ້ກໍ່ກອງດິນສະສົມຂຶ້ນ; ເທິງກອງນັ້ນມີຈອມມົດ/ຈອມປວກອັນໃຫຍ່—ເປັນທີ່ຢູ່ຂອງມັນເອງ.

Verse 20

वल्मीकोदरमध्यस्थो जडीभूत इवस्थितः । स एवं पिप्पलो विप्रस्तपते सुमहत्तपः

ລາວສະຖິດຢູ່ກາງໂພງຂອງຈອມມົດ/ຈອມປວກ ຢືນຢູ່ປານດັ່ງກາຍເປັນຜູ້ເຉື່ອຍຊາ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນປິບພະລະ ໄດ້ບຳເພັນຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 21

कृष्णसर्पैस्तु सर्वत्र वेष्टितो द्विजसत्तमः । तमुग्रतेजसं विप्रं प्रदशंति विषोल्बणाः

ງູດຳໄດ້ພັນລ້ອມດວິຊະຜູ້ປະເສີດນັ້ນທົ່ວທິດ. ງູດຸຮ້າຍທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍພິດ ໄດ້ກັດພຣາຫມັນຜູ້ມີເທດອັນນ່າຢຳເກງນັ້ນ.

Verse 22

संप्राप्य गात्रमर्माणि विषं तस्य न भेदयेत् । तेजसा तस्य विप्रस्य नागाः शांतिमथागमन्

ແມ່ນແຕ່ພິດໄດ້ເຂົ້າເຖິງຈຸດສຳຄັນໃນກາຍຂອງທ່ານ ກໍບໍ່ອາດຈະທະລຸໄດ້. ດ້ວຍຕະປະເຕຊະຂອງພຣາຫມັນນັ້ນ ພວກນາກຈຶ່ງສະຫງົບ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມສັນຕິ.

Verse 23

तस्य कायात्समुद्भूता अर्चिषो दीप्ततेजसः । नानारूपाः सुबहुशो दृश्यंते च पृथक्पृथक्

ຈາກກາຍຂອງທ່ານ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເປັນເປວໄຟອັນສະຫວ່າງໄສດ້ວຍເຕຊະອັນແຜ່ພົ່ນ. ມັນປາກົດເປັນຮູບນານາ ມີຈຳນວນຫຼາຍ ແລະເຫັນແຍກກັນແຕ່ລະອັນ.

Verse 24

यथा वह्नेः खरतरास्तथाविधा नरोत्तम । यथामेघोदरे सूर्यः प्रविष्टो भाति रश्मिभिः

ໂອ ນະໂຣຕະມະ, ດັ່ງເປວໄຟອັນຮຸນແຮງທີ່ສຸດລຸກໂຊນຢ່າງນັ້ນ ສຸລິຍະກໍດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ; ແມ່ນແຕ່ເຂົ້າໄປໃນທ້ອງເມກ ກໍຍັງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະມີຂອງຕົນ.

Verse 25

वल्मीकस्थस्तथाविप्रः पिप्पलो भाति तेजसा । सर्पा दशंति विप्रं तं सक्रोधा दशनैरपि

ພຣາຫມັນນັ້ນນັ່ງຢູ່ໃນຈອມປວກ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເຕຊະຕະປະ ດັ່ງຕົ້ນປິບພະລະອັນສັກສິດ. ແຕ່ພວກນາກທີ່ໂກດກໍຍັງກັດພຣາຫມັນນັ້ນດ້ວຍເຂົ້ຍວຂອງຕົນຢູ່ເລື້ອຍໆ.

Verse 26

न भिंदंति च दंष्ट्राग्राच्चर्म भित्त्वा नृपोत्तम । एवं वर्षसहस्रैकं तप आचरतस्ततः

ໂອ ນຣິໂປຕະມະ, ແມ່ນແຕ່ຈະທະລຸຜິວໜັງແລ້ວ ປາຍເຂົ້ຍວຂອງພວກມັນກໍບໍ່ຫັກ. ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຕໍ່ມາທ່ານໄດ້ປະພຶດຕະປະຄົບໜຶ່ງພັນປີ.

Verse 27

गतं तु राजराजेंद्र मुनेस्तस्य महात्मनः । त्रिकालं साध्यमानस्य शीतवर्षातपान्वितः

ແຕ່ໂອ ພະຣາຊາເຫນືອພະຣາຊາທັງປວງ! ເວລາໄດ້ຜ່ານໄປສໍາລັບມຸນີຜູ້ມະຫາຈິດນັ້ນ; ທ່ານປະພຶດຕະປະສາມການທຸກມື້ ອົດທົນຄວາມໜາວ ຝົນ ແລະແດດຮ້ອນ.

Verse 28

गतः कालो महाराज पिप्पलस्य महात्मनः । तद्वच्च वायुभक्षं तु कृतं तेन महात्मना

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ເວລາກໍຜ່ານໄປສໍາລັບປິບພະລະມະຫາຈິດນັ້ນ; ແລະມະຫາບຸລຸດໄດ້ຮັບປະພຶດ ‘ວາຍຸພັກສະ’ ຄືດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍອາກາດລ້ວນໆ.

Verse 29

त्रीणि वर्षसहस्राणि गतानि तस्य तप्यतः । तस्य मूर्ध्नि ततो देवैः पुष्पवृष्टिः कृता पुरा

ເມື່ອທ່ານຍັງຄົງຕະປະຢູ່ ສາມພັນປີກໍຜ່ານໄປ; ແລ້ວໃນການເກົ່າແກ່ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ໂປຍຝົນດອກໄມ້ລົງເທິງສີສະຂອງທ່ານ.

Verse 30

ब्रह्मज्ञोसि महाभाग धर्मज्ञोसि न संशयः । सर्वज्ञानमयोऽसि त्वं संजातः स्वेनकर्मणा

ໂອ ຜູ້ມີມະຫາພາກ! ທ່ານເປັນຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ (Brahman); ທ່ານເປັນຜູ້ຮູ້ທັມມະ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ທ່ານເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮູ້ທັງປວງ ເກີດມາດ້ວຍຜົນແຫ່ງກຳຂອງຕົນເອງ.

Verse 31

यं यं त्वं वांछसे कामं तं तं प्राप्स्यसि नान्यथा । सर्वकामप्रसिद्धस्त्वं स्वत एव भविष्यसि

ສິ່ງໃດທີ່ທ່ານປາຖະໜາ ທ່ານຈະໄດ້ຮັບສິ່ງນັ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ. ທ່ານຈະໂດງດັງດ້ວຍຕົນເອງວ່າເປັນຜູ້ສໍາເລັດຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ.

Verse 32

समाकर्ण्य महद्वाक्यं पिप्पलोपि महामनाः । प्रणम्य देवताः सर्वा भक्त्या नमितकंधरः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ປິບພະລະຜູ້ມີໃຈສູງກໍກົ້ມລົງ. ດ້ວຍພັກຕິ ທ່ານໄດ້ກາບນົບນ້ອມຕໍ່ເທວະທັງປວງ ຄໍຄ້ອມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 33

हर्षेण महताविष्टो वचनं प्रत्युवाच सः । इदं विश्वं जगत्सर्वं ममवश्यं यथा भवेत्

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່ ທ່ານຈຶ່ງຕອບວ່າ: “ຂໍໃຫ້ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້—ໂລກທັງປວງ—ຢູ່ໃນອຳນາດຂອງຂ້າ.”

Verse 34

तथा कुरुध्वं देवेंद्रा विद्याधरो भवाम्यहम् । एवमुक्त्वा स मेधावी विरराम नृपोत्तम

“ຕະຖາສະຕຸ—ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ ຕາມພຣະປະສົງ ໂອ ເທວະເອນທຣາ; ຂ້າຈະເປັນ ວິທຍາທະຣະ” ກ່າວແລ້ວ ກະສັດຜູ້ປັນຍາດີຜູ້ປະເສີດນັ້ນກໍນິ່ງສງົບ

Verse 35

एवमस्त्विति ते प्रोचुर्द्विजश्रेष्ठं सुरास्तदा । दत्वा वरं महाभाग जग्मुस्तस्मै महात्मने

ເມື່ອນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ກ່າວແກ່ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດວ່າ “ເອວະມັສຕຸ—ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ, ເມື່ອປະທານພອນແລ້ວ ພວກເທວະກໍຈາກມະຫາອາດມານັ້ນໄປ

Verse 36

गतेषु तेषु देवेषु पिप्पलो द्विजसत्तमः । ब्रह्मण्यं साधयेन्नित्यं विश्ववश्यं प्रचिंतयेत्

ເມື່ອເທວະເຫຼົ່ານັ້ນໄປແລ້ວ ປິບພະລະຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ ພຶງບຳເນີນພຣະຫມະນະຍະເປັນນິດ (ພັກຕິຕໍ່ພຣະພຣະຫມັນ ແລະ ຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ພຣາຫມະນ) ແລະພຶງພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງພະລັງທີ່ນຳໃຫ້ໂລກທັງປວງຢູ່ໃນອຳນາດ

Verse 37

तदाप्रभृति राजेंद्र पिप्पलो द्विजसत्तमः । विद्याधरपदं लब्ध्वा कामगामी महीयते

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ພິບພະລະ ພຣາຫມັນຜູ້ຍິ່ງ ໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງ “ວິທະຍາທອນ” ແລະສາມາດເດີນທາງຕາມປາຖະໜາ ພ້ອມທັງໄດ້ຮັບການນັບຖືຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 38

एवं स पिप्पलो विप्रो विद्याधरपदं गतः । संजातो देवलोकेशः सर्वशास्त्रविशारदः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນພິບພະລະ ໄດ້ບັນລຸຕຳແໜ່ງ “ວິທະຍາທອນ” ແລະເກີດເປັນອົງຜູ້ເປັນໃຫຍ່ໃນເທວະໂລກ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນຊາສະຕຣາທັງປວງ.

Verse 39

एकदा तु महातेजाः पिप्पलः पर्यचिंतयत् । विश्ववश्यं भवेत्सर्वं मम दत्तो वरोत्तमः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ພິບພະລະຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງ ໄດ້ຄິດໃນໃຈວ່າ: “ໂດຍພອນອັນສູງສຸດທີ່ຖືກປະທານແກ່ຂ້າ ຂໍໃຫ້ໂລກທັງປວງຢູ່ໃຕ້ອຳນາດແຫ່ງຈິດປາຖະໜາຂອງຂ້າ.”

Verse 40

तदर्थं प्रत्ययं कर्तुमुद्यतो द्विजपुंगवः । यं यं चिंतयते कर्तुं तं तं हि वशमानयेत्

ເພື່ອໃຫ້ບັນລຸເປົ້າໝາຍນັ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ແນ່ນອນ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນພາກພຽນ; ສິ່ງໃດທີ່ລາວຄິດຈະເຮັດ ສິ່ງນັ້ນແທ້ໆພຶງນຳມາໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດຂອງຕົນ.

Verse 41

एवं स प्रत्यये जाते मनसा पर्यकल्पयत् । द्वितीयो नास्ति वै लोके मत्समः पुरुषोत्तमः

ເມື່ອຄວາມໝັ້ນໃຈແບບນັ້ນເກີດຂຶ້ນ ລາວກໍຄິດໃນໃຈວ່າ: “ໂອ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ, ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີຜູ້ໃດເປັນຄົນທີສອງທີ່ເທົ່າທຽມຂ້າ.”

Verse 42

सूत उवाच । एवं हि कल्पमानस्य पिप्पलस्य महात्मनः । ज्ञात्वा मानसिकं भावं सारसस्तमुवाच ह

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອມະຫາອາດມາ ປິບພະລະ ກຳລັງຄິດພິຈາລະນາໃນໃຈ ນົກສາຣະສະໄດ້ຮູ້ສະພາບໃຈນັ້ນ ແລ້ວກ່າວກັບລາວ।

Verse 43

सरस्तीरगतो राजन्सुस्वरं व्यंजनान्वितम् । स्वनं सौष्ठवसंयुक्तमुक्तवान्पिप्पलं प्रति

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອໄປຮອດຝັ່ງສະລະແລ້ວ ລາວໄດ້ເອີ້ນຫາປິບພະລະດ້ວຍສຽງໄພເຣາະ ອອກສຽງຊັດ ແລະມີສຳນຽງອ່ອນລະມຸນງາມ।

Verse 44

कस्मादुद्वहसे गर्वमेवं त्वं परमात्मकम् । सर्ववश्यात्मिकीं सिद्धिं नाहं मन्ये तवैव हि

ເຈົ້າເຫັນຕົນເອງເປັນປະຣະມາດມັນ ແລ້ວເຫດໃດຈຶ່ງຖືຄວາມຍິ່ງຍະໂສ? ສິດທິທີ່ເຮັດໃຫ້ທຸກສິ່ງຢູ່ໃຕ້ອຳນາດນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຊື່ອວ່າເປັນຂອງເຈົ້າແທ້।

Verse 45

वश्यावश्यमिदं कर्म अर्वाचीनं प्रशस्यते । पराचीनं न जानासि पिप्पल त्वं हि मूढधीः

ກຳນີ້—ຈະນຳໄປສູ່ການຄອບງຳ ຫຼືການຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດ—ຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນເລື່ອງໃກ້ຕົວແຫ່ງໂລກ. ແຕ່ສິ່ງອັນເຫນືອໂລກ ແລະເກົ່າແກ່ນິລັນດອນ ເຈົ້າບໍ່ຮູ້, ໂອ ປິບພະລະ; ເພາະປັນຍາເຈົ້າຖືກມົວມົນ।

Verse 46

वर्षाणां तु सहस्राणि यावत्त्रीणि त्वया तपः । समाचीर्णं ततो गर्वं कुरुषे किं मुधा द्विज

ເຈົ້າໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາຕະຫຼອດສາມພັນປີ; ແລ້ວເຫດໃດຈຶ່ງຍັງຖືຄວາມຍິ່ງຍະໂສຢ່າງໄຮ້ປະໂຫຍດ, ໂອ ດວິຊະ (ພຣາຫມະນ)?

Verse 47

कुंडलस्य सुतो धीरः सुकर्मानाम यः सुधीः । वश्यावश्यं जगत्सर्वं तस्यासीच्छृणु सांप्रतम्

ບຸດຂອງກຸນດະລະ ເປັນຜູ້ໝັ້ນຄົງ ແລະມີປັນຍາ ປະພຶດກຸສົນກຳອັນດີ. ໂລກທັງປວງ—ຈະຍອມຫຼືບໍ່ຍອມ—ກໍຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງລາວ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງວ່າເກີດຫຍັງແກ່ລາວ।

Verse 48

अर्वाचीनं पराचीनं स वै जानाति बुद्धिमान् । लोके नास्ति महाज्ञानी तत्समः शृणु पिप्पल

ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນ ຮູ້ແທ້ທັງສິ່ງທີ່ໃກ້ແລະໄກ ທັງກ່ອນແລະຫຼັງ. ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີມະຫາປັນຍາຜູ້ໃດເທົ່າທຽມລາວ—ໂອ ປິບພະລະ ຈົ່ງຟັງ।

Verse 49

न कुंडलस्य पुत्रेण सदृशस्त्वं सुकर्मणा । न दत्तं तेन वै दानं न ज्ञानं परिचिंतितम्

ໂອ ຜູ້ປະພຶດດີ, ເຈົ້າບໍ່ເໝືອນບຸດຂອງກຸນດະລະໃນການກະທຳດີເລີຍ. ລາວບໍ່ເຄີຍໃຫ້ທານຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະບໍ່ໄດ້ພິຈາລະນາຍານທາງທຳເລີຍ।

Verse 50

हुतयज्ञादिकं कर्म न कृतं तेन वै कदा । न गतस्तीर्थयात्रायां न च वह्नेरुपासनम्

ລາວບໍ່ເຄີຍປະກອບພິທີໂຫມະ ແລະຍັຊະ ແລະກຳພິທີອື່ນໆ. ບໍ່ເຄີຍໄປຈາລິກທີ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດ ແລະບໍ່ເຄີຍບູຊາໄຟອັນບໍລິສຸດ।

Verse 51

स कदा कृतवान्विप्र धर्मसेवार्थमुत्तमम् । स्वच्छंदचारी ज्ञानात्मा पितृमातृसुहृत्सदा

ໂອ ວິປຣາ (ພຣາຫມັນ), ລາວບໍ່ເຄີຍເຮັດກິດອັນປະເສີດເພື່ອຮັບໃຊ້ທຳມະເລີຍ. ດຳລົງຊີວິດຕາມໃຈຕົນ, ເປັນ “ຜູ້ຮູ້” ແຕ່ໃນນາມ, ແລະມັກຂັດຄ້ານບິດາ ມານດາ ແລະຜູ້ຫວັງດີຢູ່ເສມອ।

Verse 52

वेदाध्ययनसंपन्नः सर्वशास्त्रार्थकोविदः । यादृशं तस्य वै ज्ञानं बालस्यापि सुकर्मणः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ສຳເລັດໃນການສຶກສາເວດ ແລະຮູ້ຄວາມໝາຍແຫ່ງສາດສະຕຣາທັງປວງ ກໍຍັງບໍ່ອາດເທົ່າກັບປັນຍາຂອງເດັກນ້ອຍຜູ້ຍຶດຫມັ້ນໃນກຳດີຕາມທຳມະໄດ້।

Verse 53

तादृशं नास्ति ते ज्ञानं वृथा त्वं गर्वमुद्वहेः । पिप्पल उवाच । को भवान्पक्षिरूपेण मामेवं परिकुत्सयेत्

ຄວາມຮູ້ແບບນັ້ນບໍ່ມີໃນເຈົ້າ; ເຈົ້າແບກຄວາມຍິ່ງຍໂສໄວ້ໂດຍເປົ່າປະໂຫຍດ. ພິບປະລະກ່າວວ່າ: ເຈົ້າແມ່ນໃຜໃນຮູບນົກ ຈຶ່ງມາດູຖູກຂ້ອຍແບບນີ້?

Verse 54

कस्मान्निंदसि मे ज्ञानं पराचीनं तु कीदृशम् । तन्मे विस्तरतो ब्रूहि त्वयि ज्ञानं कथं भवेत्

ເຈົ້າເຫດໃດຈຶ່ງນິນທາຄວາມຮູ້ຂອງຂ້ອຍ? ແລະ ‘ຄວາມຮູ້ໂບຮານ’ ນັ້ນແທ້ຈິງເປັນແນວໃດ? ຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍຟັງໂດຍລະອຽດ—ຄວາມຮູ້ນັ້ນເກີດຂຶ້ນໃນເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ?

Verse 55

अर्वाचीनगतिं सर्वां पराचीनस्य सांप्रतम् । वद त्वमंडजश्रेष्ठ ज्ञानपूर्वं सुविस्तरम्

ບັດນີ້ຈົ່ງບອກມາ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດຈາກໄຂ່ ດ້ວຍຄວາມເຂົ້າໃຈອັນແທ້ ແລະໂດຍລະອຽດຢ່າງຍິ່ງ—ທັງເສັ້ນທາງພາຍຫຼັງ ແລະພາຍກ່ອນ ທັງໝົດຕາມທີ່ເປັນຢູ່ໃນປັດຈຸບັນ.

Verse 56

किं वा ब्रह्मा च विष्णुश्च किं वा रुद्रो भविष्यसि । सारस उवाच । नास्ति ते तपसो भावः फलं नास्ति च तस्य तु

“ເຈົ້າຈະເປັນພຣະພຣະຫມາ ແລະພຣະວິສນຸ ຫຼືຈະເປັນພຣະຣຸທຣ?” ສາຣະສະກ່າວວ່າ: “ຕະປະຂອງເຈົ້າບໍ່ມີເຈດຕະນາອັນແທ້; ດັ່ງນັ້ນຜົນຂອງມັນກໍບໍ່ມີ.”

Verse 57

त्वया न परितप्तस्य तपसः सांप्रतं शृणु । कुंडलस्यापि पुत्रस्य बालस्यापि यथा गुणः

ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງເຖິງຕະປະທີ່ທ່ານຍັງບໍ່ໄດ້ບຳເນັດໃຫ້ສົມບູນ; ເຊັ່ນກໍລະນີລູກຊາຍຂອງກຸນດະລະ ແມ່ນແຕ່ເດັກນ້ອຍ ອານຸພາບກໍປາກົດຕາມບຸນຄຸນແຕ່ເກີດຂອງເຂົາ।

Verse 58

तथा ते नास्ति वै ज्ञानं परिज्ञातं न तत्पदम् । इतो गत्वापि पृच्छ त्वं मम रूपं द्विजोत्तम

ດັ່ງນັ້ນແທ້ໆ ທ່ານຍັງບໍ່ມີຍານນັ້ນ ແລະຍັງບໍ່ໄດ້ຮູ້ແຈ້ງພະສະຖານອັນສູງສຸດນັ້ນ। ແມ່ນແຕ່ໄປຈາກນີ້ແລ້ວ ກໍຈົ່ງຖາມເຖິງຮູບພະອົງຂອງເຮົາ ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ।

Verse 59

स वदिष्यति धर्मात्मा सर्वं ज्ञानं तवैव हि । विष्णुरुवाच । एवमाकर्ण्य तत्सर्वं सारसेन प्रभाषितम्

ຜູ້ມີຈິດໃຈເປັນທຳນັ້ນ ຈະບອກຄວາມຮູ້ທັງປວງໃຫ້ທ່ານແທ້ໆ। ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງທຸກຢ່າງທີ່ສາຣະສະໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ,

Verse 60

निर्जगाम स वेगेन दशारण्यं महाश्रमम्

ເຂົາໄດ້ອອກເດີນທາງດ້ວຍຄວາມໄວ ແລະໄປຮອດດະຊາຣັນຍະ ປ່າອາສຣົມອັນຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 61

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने एकषष्टितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີປັດມະປຸຣານ ພາກພູມິຂັນຑະ ເລື່ອງເວນະ ບົດທີ 61 ຈົບລົງແລ້ວ।