Adhyaya 54

Verse 1

विष्णुरुवाच । एवमुक्ता गता दूती तया सुकलया तदा । समासेन सुसंप्रोक्तमवधार्य पुरंदरः

ພຣະວິດສະນຸຕັດວ່າ: ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງທູດກໍອອກໄປໃນເວລານັ້ນ ພ້ອມກັບສຸກະລາ. ພຸຣັນດະຣະ (ພຣະອິນ) ໄດ້ຈັບໃຈເນື້ອຄວາມທີ່ສະຫຼຸບໄວ້ຢ່າງແຈ້ງຊັດ।

Verse 2

तदर्थं भाषितं तस्याः सत्यधर्मसमन्वितम् । आलोच्य साहसं धैर्यं ज्ञानमेव पुरंदरः

ເມື່ອພິຈາລະນາຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງ—ທີ່ກ່າວເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍສັດຈະກັບທຳ—ພຸຣັນດະຣະ (ພຣະອິນ) ໄດ້ເຫັນໃນນາງແຕ່ຄວາມກ້າຫານ ຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະປັນຍາເທົ່ານັ້ນ।

Verse 3

ईदृशं हि वदेत्का हि नारी भूत्वा महीतले । योगरूपं सुसंशिष्टं न्यायोदैः क्षालितं वचः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ໃຜຈະເປັນແມ່ຍິງຢູ່ເທິງໂລກ ແລ້ວກ່າວໄດ້ເຊັ່ນນີ້? ຖ້ອຍຄໍາທີ່ມີຮູບແຫ່ງໂຍຄະ ຖືກສອນຢ່າງດີ ແລະຖືກຊໍາລະດ້ວຍນ້ໍາແຫ່ງເຫດຜົນອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 4

पवित्रेयं महाभागा सत्यरूपा न संशयः । त्रैलोक्यस्य समस्तस्य धुरं धर्तुं भवेत्क्षमा

ໂອ ນາງຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ, ນີ້ເປັນສິ່ງຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ; ເປັນຮູບແຫ່ງສັດຈະ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ນາງສາມາດແບກຮັບພາລະທັງໝົດແຫ່ງໄຕຣໂລກໄດ້।

Verse 5

एतदर्थं विचार्यैव जिष्णुः कंदर्पमब्रवीत् । त्वया सह गमिष्यामि द्रष्टुं तां कृकलप्रियाम्

ເມື່ອພິຈາລະນາເລື່ອງນີ້ແລ້ວ ຈິສນຸໄດ້ກ່າວກັບກັນດັຣປະວ່າ: “ຂ້າຈະໄປກັບເຈົ້າ ເພື່ອໄປເບິ່ງນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງກິ້ງກ່າ (ຄຣິກະລະ) ນັ້ນ.”

Verse 6

प्रत्युवाच सहस्राक्षं मन्मथो बलदर्पितः । गम्यतां तत्र देवेश यत्रास्ते सा पतिव्रता

ມະນມະຖະຜູ້ເມົາມານດ້ວຍພະລັງ ໄດ້ຕອບສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຈົ່ງໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ນາງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ ພັນລະຍາຜູ້ສັດຊື່ສະຖິດຢູ່”

Verse 7

मानं वीर्यं बलं धैर्यं तस्याः सत्यं पतिव्रतम् । गत्वाहं नाशयिष्यामि कियन्मात्रा सुरेश्वर

ຄວາມຍິ່ງຍະໂສ ຄວາມກ້າຫານ ພະລັງ ແລະຄວາມອົດທົນຫນັກແນ່ນຂອງນາງ ພ້ອມທັງຄວາມສັດຈິງ ແລະປະຕິວຣະຕາ—ຂ້າຈະໄປທຳລາຍໃຫ້ສິ້ນ ໂອ ສຸເຣສະວະຣະ ນາງຜູ້ຍິງຄົນດຽວຈະມີອຳນາດອັນໃດ?”

Verse 8

समाकर्ण्य सहस्राक्षो वचनं मन्मथस्य च । भो भोनंग शृणुष्व त्वमधिकं भाषितं मुधा

ເມື່ອສະຫັດສະຣາກສະໄດ້ຍິນຄຳຂອງມະນມະຖະ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໂອ ອະນັງຄະ ຈົ່ງຟັງ; ພໍແລ້ວ—ຢ່າເວົ້າຄຳເປົ່າໆອີກ”

Verse 9

सुदृढा सत्यवीर्येण सुस्थिरा धर्मकर्मभिः । सुकलेयमजेया वै तत्र ते पौरुषं नहि

ນາງແນ່ນຫນາດ້ວຍພະລັງແຫ່ງສັດຈະ ແລະມັ່ນຄົງດ້ວຍການປະພຶດທຳ ເປັນຜູ້ມີຊາດຕະກູນສູງ ຈຶ່ງແທ້ຈິງບໍ່ອາດພິຊິດໄດ້—ທີ່ນັ້ນຄວາມກ້າຫານຊາຍຂອງເຈົ້າບໍ່ມີທີ່ຢືນ”

Verse 10

इत्याकर्ण्य ततः क्रुद्धो मन्मथस्त्विन्द्रमब्रवीत् । ऋषीणां देवतानां च बलं मया प्रणाशितम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ມະນມະຖະ (ກາມະ) ໂກດຂຶ້ນ ແລະກ່າວກັບອິນທຣາວ່າ: “ພະລັງຂອງລະສີ ແລະເທວະທັງປວງ ຂ້າໄດ້ທຳລາຍແລ້ວ”

Verse 11

अस्या बलं कियन्मात्रं भवता मम कथ्यते । पश्यतस्तव देवेश नाशयिष्यामि तां स्त्रियम्

ຈົ່ງບອກເຮົາເຖີດ ຕາມທີ່ເຈົ້າເຂົ້າໃຈ ພະລັງຂອງນາງມີເທົ່າໃດ. ໂອ ຈອມເທວະ, ຕໍ່ໜ້າສາຍຕາເຈົ້າ ເຮົາຈະທຳລາຍນາງນັ້ນ.

Verse 12

नवनीतं यथा चाग्नेस्तेजो दृष्ट्वा द्रवं व्रजेत् । तथेमां द्रावयिष्यामि स्वेन रूपेण तेजसा

ເຫມືອນເນີຍສົດເມື່ອເຫັນຄວາມຮ້ອນແຫ່ງໄຟ ກໍລະລາຍເປັນນ້ຳ ສັນໃດ ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ນາງລະລາຍດ້ວຍລັດສະໝີເພລີງແຫ່ງຮູບແທ້ຂອງເຮົາ ສັນນັ້ນ.

Verse 13

गच्छ तत्र महत्कार्यमुपस्थं सांप्रतं ध्रुवम् । कस्मात्कुत्ससि मे तेजस्त्रैलोक्यस्य विनाशनम्

ໄປທີ່ນັ້ນເຖີດ—ວຽກໃຫຍ່ອັນແນ່ນອນກຳລັງຢູ່ຕໍ່ໜ້າໃນບັດນີ້. ເຈົ້າເຫດໃດຈຶ່ງດູຖູກຕະຈະຂອງເຮົາ ອັນສາມາດທຳລາຍສາມໂລກໄດ້?

Verse 14

विष्णुरुवाच । आकर्ण्य वाक्यं तु मनोभवस्य एतामसाध्यां तव कामजाने । धैर्यं समुद्यम्य च पुण्यदेहां पुण्येन पुण्यां बहुपुण्यचाराम्

ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງມະໂນພະວະ (ກາມ) ໂອ ກາມຊາເນ ແລະຮູ້ວ່າກິດນີ້ຍາກຈະສຳເລັດສຳລັບເຈົ້າ ນາງຜູ້ມີກາຍອັນບຸນບໍລິສຸດຈຶ່ງຮວບຮວມຄວາມອົດທົນ; ດ້ວຍບຸນຂອງນາງ ນາງຍິ່ງເປັນຜູ້ມີບຸນຫຼາຍ ແລະມີຈັດຈັນອຸດົມດ້ວຍກຸສົນກຳຫຼາຍປະການ.

Verse 15

पश्यामि ते पौरुषमुग्रवीर्यमितो हि गत्वा तु धनुष्मता वै । तेनापि सार्धं प्रजगाम भूयो रत्या च दूत्या च पतिव्रतां ताम्

ເຮົາເຫັນຄວາມເປັນຊາຍຂອງເຈົ້າ—ວິລະກຳອັນດຸເດືອດ. ຈາກນີ້ໄປກັບນັກທະນູຜູ້ນັ້ນ ນາງກໍໄປອີກຄັ້ງພ້ອມກັບເຂົາ ມີຣະຕີ ແລະນາງທູດຍິງຮ່ວມທາງ ໄປຫານາງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາຜູ້ນັ້ນ.

Verse 16

एकां सुपुण्यां स्वगृहस्थितां तां ध्यानेन पत्युश्चरणे नियुक्ताम् । यथा सुयोगी प्रविधाय चित्तं विकल्पहीनं न च कल्पयेत

ນາງຜູ້ມີບຸນສູງສຸດນັ້ນ ຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຕົນ ຕັ້ງໃຈດ້ວຍສະມາທິໄວ້ທີ່ພຣະບາດຂອງຜົວ; ເຫມືອນໂຍຄີແທ້ທີ່ຈັດຈິດໃຫ້ສະຫງົບ ຢູ່ໃນນິຣະວິກັລປະ ບໍ່ປຸງແຕ່ງຄວາມຄິດລວງ.

Verse 17

अत्यद्भुतं रूपमनंततेजोयुतं चकाराथ सतीप्रमोहम् । नीलांचितं भोगयुतं महात्मा झषध्वजश्चैव पुरंदरश्च

ແລ້ວມະຫາຕະມະນັ້ນໄດ້ເນຣະມິດຮູບອັນນ່າອັດສະຈັນ ປະກອບດ້ວຍຮັດສະມີອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ ຈົນແມ່ນແມ່ຍິງຜູ້ມີສິນກໍຕື່ນຕະລຶງ। ຮູບນັ້ນມີເງົາສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມ ແລະປະດັບອາພອນ; ທີ່ນັ້ນຍັງມີ Jhaṣadhvaja ແລະ Purandara (ພຣະອິນ) ດ້ວຍ

Verse 18

दृष्ट्वा सुलीलं पुरुषं महांतं चरंतमेवं परिकामभावम् । जाया हि वैश्यस्य महात्मनस्तु मेने न सा रूपयुतं गुणज्ञम्

ເມື່ອນາງເຫັນບຸລຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ມີອິຣິຍາບົດອ່ອນຊ້ອຍ ແລະເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍອາການແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາ ພັນລະຍາຂອງໄວສະຍະຜູ້ສູງສົ່ງກໍຄິດວ່າ: “ຜູ້ນີ້ບໍ່ແມ່ນຜູ້ມີຮູບງາມ ແລະບໍ່ແມ່ນຜູ້ຮູ້ຄຸນທຳ”

Verse 19

अंभो यथा पद्मदले गतं वै प्रयाति मुक्ताफलकस्य कीर्तिम् । तद्वत्स्वभावः परिसत्ययुक्तो जज्ञे च तस्यास्तु पतिव्रतायाः

ເຫມືອນນ້ຳທີ່ພັກຢູ່ເທິງກີບດອກບົວ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຊື່ສຽງແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງດັ່ງໄຂ່ມຸກ; ດັ່ງນັ້ນໃນນາງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ ກໍເກີດສະພາບທີ່ປະກອບດ້ວຍສັດຈະອັນສົມບູນ

Verse 20

अनेन दूती परिप्रेषिता पुरा यामां युवत्या ह गुणज्ञमेनम् । लीलास्वरूपं बहुधात्मभावं ममैष सर्वं परिदर्शयेच्च

ໃນການກ່ອນໆ ເຂົາໄດ້ສົ່ງນາງທູດມາຫາຂ້ອຍ—ຕາມຄຳຂອງຍິງສາວນັ້ນ—ເພື່ອໃຫ້ໄປຫາບຸລຸດຜູ້ຮູ້ຄຸນທຳນີ້. ນາງທູດພຶງສະແດງທຸກສິ່ງຂອງຂ້ອຍໃຫ້ເຂົາເຫັນ: ຜູ້ມີສະພາບເປັນລີລາ ແລະຮັບຮູບເປັນພາວະໄດ້ຫຼາຍປະການ

Verse 21

ममैव कालं प्रबलं विचिंत्यागतो हि मे कांतगुणैश्च सत्खलः । रत्यासमेतस्तु कथं च जीवेत्सत्याश्मभारेण प्रमर्दितश्च

ເມື່ອເຂົາຄິດວ່າ “ກາລະ—ເວລາ/ຊະຕາຂອງຂ້ອຍ” ແຮງກ້າທີ່ສຸດ ຊາຍຜູ້ຫລອກລວງນັ້ນຈຶ່ງມາຫາຂ້ອຍ ໂດຍຖືກດຶງດູດດ້ວຍຄຸນອັນງາມຂອງຂ້ອຍ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ຜູກຕົນກັບຣະຕິ (ກາມ) ຈະຢູ່ຕໍ່ໄດ້ແນວໃດ—ເມື່ອຖືກຄວາມຈິງອັນໜັກດັ່ງຫີນກົດທັບ?

Verse 22

ममापि भावं परिगृह्य कांतो जीवेत्कियान्वापि सुबुद्धियुक्तः । शून्यो हि कायो मम चास्ति सद्यश्चेष्टाविहीनो मृतकल्प एव

ແມ່ນແຕ່ຄົນຮັກຂອງຂ້ອຍຈະຮັບເອົາສະພາບໃຈຂອງຂ້ອຍ ແລະມີປັນຍາດີ ຈະຢູ່ໄດ້ດົນປານໃດກໍຕາມ, ກາຍຂອງຂ້ອຍໃນບັດນີ້ກໍວ່າງເປົ່າ ແລະເຉື່ອຍຊາ, ປາດສະຈາກການເຄື່ອນໄຫວທັງປວງ, ດັ່ງຄົນຕາຍແລ້ວ

Verse 23

कायस्य ग्रामस्य प्रजाः प्रनष्टाः सुविक्रियाख्यं परिगृह्य कर्म । ममाधिकेनापि समं सुकांतं स ऊर्द्ध्वशोभामनयच्च कामः

ເມື່ອປະຊາຊົນໃນບ້ານຂອງກາຍະພິນາດ ເຂົາຈຶ່ງຮັບເອົາອາຊີບທີ່ເອີ້ນວ່າ “ສຸວິກຣິຍາ”. ແລະກາມະເທວະ—ແມ່ນແຕ່ສູງກວ່າຂ້ອຍ—ກໍນຳສຸການຕະຜູ້ງາມໄປສູ່ຄວາມສະຫງ່າອັນສູງສົ່ງດ້ວຍ

Verse 24

यदामृतो बलवान्हर्षयुक्तः स्वयंदृशा वै परिनृत्यमानः । तथा अनेनापि प्रभाषयेद्भुतं यो मां हि वाञ्छत्यपि भोक्तुकामः

ເມື່ອອະມຣິຕະມີພະລັງ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະປານດັ່ງກຳລັງຟ້ອນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຕາຕົນເອງ, ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍວິທີນີ້ກໍຄວນເວົ້າຖ້ອຍຄຳອັນອັດສະຈັນ; ເພາະຜູ້ໃດປາຖະໜາຂ້ອຍ ດ້ວຍໃຈຢາກເສວຍຜົນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບ

Verse 25

एवं विचार्यैव तदा महासती सत्याख्यरज्ज्वा दृढबद्धचेतना । गृहं स्वकीयं प्रविवेश सा तदा तत्तस्यभावं नियमेन वेत्तुम्

ເມື່ອພິຈາລະນາດັ່ງນີ້ແລ້ວ ນາງມະຫາສະຕີ—ມີໃຈຖືກຜູກແນ່ນດ້ວຍເຊືອກທີ່ຊື່ວ່າ “ສັດຈະ” —ຈຶ່ງເຂົ້າເຮືອນຂອງຕົນໃນການນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈຈະຮູ້ສະພາບແທ້ຂອງເຂົາໃຫ້ແນ່ນອນຕາມຄຳປະຕິບັດ

Verse 54

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रेचतुःपंचाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 54—ເລື່ອງລາວຂອງ ສຸກະລາ—ໃນຕອນ ເວນະ ຂອງ ພູມິຂັນຑະ ໃນ «ສີຣີ ປັດມະປຸຣານະ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।