Adhyaya 49

Verse 1

ब्राह्मण्युवाच । एकदा तु महाभाग गता सा पर्वतोत्तमे । रमणीयं वनं दृष्ट्वा कदलीखंडमंडितम्

ນາງພຣາຫມະນີກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ຄັ້ງໜຶ່ງນາງໄດ້ໄປຍັງພູອັນປະເສີດ ແລະເຫັນປ່າອັນງາມ ປະດັບດ້ວຍກຸ່ມກ້ວຍ”

Verse 2

शालैस्तालैस्तमालैश्च नालिकेरैस्तथोत्कटैः । पूगीफलैर्मातुलिगैर्नारंगैश्चारुजंबुकैः

ທີ່ນັ້ນມີຕົ້ນສາລະ ຕົ້ນຕານ ແລະຕົ້ນຕະມາລະ ພ້ອມທັງຕົ້ນໝາກພ້າວອັນດົກໜາ ແລະພືດພັນອຸດົມອື່ນໆ; ມີໝາກຫມາກ (ຫມາກພູກີ) ມາຕຸລິງກະ ໝາກສົ້ມ ແລະໝາກຈຳບູອັນງາມ

Verse 3

चंपकैः पाटलैः पुण्यैः पुष्पितैः कुटकैर्वटैः । अशोकबकुलोपेतं नानावृक्षैरलंकृतम्

ສະຖານນັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍຕົ້ນຈຳປາ ແລະ ຕົ້ນປາຕະລາອັນສັກສິດ ບານສະພັ່ງ; ມີກຸ່ມໄມ້ ແລະ ຕົ້ນໄທຍັກ, ພ້ອມດ້ວຍອະໂສກ ແລະ ບະກຸລາ, ງາມວິຈິດດ້ວຍໄມ້ນານາພັນ.

Verse 4

पर्वतं पुण्यवंतं तं पुष्पितैश्च नगोत्तमैः । सर्वत्र दृश्यते रम्यो नानाधातुसमाकुलः

ພູເຂົາອັນສັກສິດນັ້ນ ຖືກປະດັບດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ຊັ້ນຍອດທີ່ບານດອກຫຼາຍ ເຫັນງາມຮື່ນຮົມທົ່ວທຸກທິດ ແລະອຸດົມດ້ວຍແຮ່ທາດນານາຊະນິດອັນຫຼາກສີ.

Verse 5

तडागं सर्वतोभद्रं पुण्यतोयेन पूरितम् । कमलैः पुष्पितैश्चान्यैः सुगंधैः कनकोत्पलैः

ມີສະນ້ຳອັນເປັນມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ ດີງາມຮອບດ້ານ ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳອັນສັກສິດ; ປະດັບດ້ວຍດອກບົວບານ ແລະດອກໄມ້ຫອມອື່ນໆ ຮວມທັງອຸດປະລາສີຄຳ.

Verse 6

श्वेतोत्पलैर्विभासंतं रक्तोत्पलसुपुष्पितैः । नीलोत्पलैश्च कह्लारैर्हंसैश्च जलकुक्कुटैः

ສະນ້ຳນັ້ນສ່ອງປະກາຍດ້ວຍອຸດປະລາສີຂາວ ແລະບານງາມດ້ວຍອຸດປະລາສີແດງ; ເຕັມໄປດ້ວຍອຸດປະລາສີຟ້າ ແລະດອກນ້ຳ (ຄະຫລາຣ) ພ້ອມທັງຫົງ ແລະນົກນ້ຳຫຼາຍຊະນິດ.

Verse 7

पक्षिभिर्जलजैश्चान्यैर्नानाधातुसमाकुलः । तडागं सर्वतः शुभ्रं नानापक्षिगणैर्युतम्

ສະນ້ຳນັ້ນແອດແນ້ນດ້ວຍນົກນ້ຳ ແລະສັດນ້ຳອື່ນໆ ພ້ອມທັງອຸດົມດ້ວຍແຮ່ທາດນານາຊະນິດ; ມັນສ່ອງຂາວຜ່ອງທົ່ວທຸກດ້ານ ແລະມີຝູງນົກຫຼາຍພວກມາຮ່ວມຢູ່.

Verse 8

कोकिलानां रुतैः पुण्यैः सुस्वरैः परिशोभितः । मधुराणां तथा शब्दैः सर्वत्र मधुरायते

ສະຖານນັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍສຽງຮ້ອງອັນບໍລິສຸດ ແລະ ໄພເຣາະຂອງນົກກຸກກິລາ ພ້ອມດ້ວຍສຽງຫວານອື່ນໆ; ທຸກທິດທາງລ້ວນຫວານຊື່ນ.

Verse 9

षट्पदानां सुनादेन सर्वत्र परिशोभते । एवंविधं गिरिं रम्यं तदेव वनमुत्तमम्

ດ້ວຍສຽງຫຶ່ງຫວານຂອງຝູງເຜິ້ງ ມັນງາມເດັ່ນທົ່ວທຸກແຫ່ງ. ພູອັນຮື່ນຮົມແບບນີ້ແຫຼະ ແມ່ນປ່າອັນປະເສີດທີ່ສຸດ.

Verse 10

तडागं सर्वतोभद्रं ददृशे नृपनंदिनी । वैदर्भी क्रीडमाना सा सखीभिः सहिता तदा

ແລ້ວພຣະທິດາແຫ່ງພຣະຣາຊາ—ເຈົ້າຍິງແຫ່ງວິດັຣພະ—ເມື່ອກຳລັງເລີນຫຼິ້ນກັບໝູ່ສາວ ກໍໄດ້ເຫັນສະນ້ຳອັນເປັນມົງຄົນ ງາມທຸກດ້ານ.

Verse 11

समालोक्य वनं पुण्यं सर्वत्र कुसुमाकुलम् । चापल्येन प्रभावेण स्त्रीभावेन च लीलया

ເມື່ອໄດ້ເຫັນປ່າອັນສັກສິດ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍດອກໄມ້ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ນາງກໍເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍຄວາມຊຸກຊົນແຫ່ງການເລີນຫຼິ້ນ ດ້ວຍລັດສະໝີອັນໂດດເດັ່ນ ແລະດ້ວຍລີລາຕາມອາລົມນາຣີດຸດການຫຼິ້ນ.

Verse 12

पद्मावती सरस्तीरे सखीभिः सहिता तदा । जलक्रीडा समालीना हसते गायते पुनः

ແລ້ວປັດມາວະຕີ ຢູ່ຂ້າງຝັ່ງສະນ້ຳພ້ອມໝູ່ສາວ ໄດ້ຈົມຢູ່ໃນການຫຼິ້ນນ້ຳ ແລະຫົວເຮາະຮ້ອງເພງຊ້ຳໆ.

Verse 13

रममाणा च सा तस्मिंस्तस्मिन्सरसि भामिनी । एवं विप्र तदा सा तु सुखेन परिवर्तयेत्

ນາງຜູ້ງາມສະຫວ່າງນັ້ນເພີດເພີນຢູ່ໃນສະຣະນ້ຳນັ້ນຊ້ຳໆ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມະນ, ໃນເວລານັ້ນນາງໄດ້ຜ່ານເວລາໄປດ້ວຍຄວາມສຸກສະບາຍ.

Verse 14

विष्णुरुवाच । गोभिलो नाम वै दैत्यो भृत्यो वैश्रवणस्य च । दिव्येनापि विमानेन सर्वभोगपरिप्लुतः

ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: ມີດາຍຕະຊື່ ໂກພິລາ ເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງ ໄວສຣະວະນ; ແລະແມ່ນແຕ່ໂດຍວິມານທິບ ກໍຍັງຈົມຢູ່ໃນການເສບສຸກທຸກປະການ.

Verse 15

याति चाकाशमार्गेण गोभिलो दैत्यसत्तमः । तेन दृष्टा विशालाक्षी वैदर्भी निर्भया तदा

ໂກພິລາ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໃນຫມູ່ດາຍຕະ ໄດ້ເດີນທາງຕາມເສັ້ນທາງແຫ່ງຟ້າ; ແລ້ວເຂົາເຫັນນາງວິໄທຣະພີ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ ແລະບໍ່ຫວາດກົວໃນເວລານັ້ນ.

Verse 16

सर्वयोषिद्वरा सा हि उग्रसेनस्य वै प्रिया । रूपेणाप्रतिमा लोके सर्वांगेषु विराजते

ນາງແມ່ນຍອດແຫ່ງຍິງທັງປວງ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງ ອຸກຣະເສນ ໂດຍແທ້; ດ້ວຍຄວາມງາມບໍ່ມີໃຜເທົ່າໃນໂລກ ນາງສ່ອງສະຫວ່າງໃນທຸກອະວັຍວະ.

Verse 17

रतिर्वै मन्मथस्यापि किं वापीयं हरिप्रिया । किं वापि पार्वती देवी शची किं वा भविष्यति

ນາງຈະເປັນ ຣະຕິ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ມັນມະຖະ ຫຼື? ຫຼືຈະເປັນທີ່ຮັກຂອງ ພຣະຫຣິ? ຫຼືຈະເປັນ ເທວີປາຣະວະຕີ—ຫຼື ສະຈີ? ແທ້ຈິງແລ້ວ ນາງຈະເປັນຫຍັງ?

Verse 18

यादृशी दृश्यते चेयं नारीणां प्रवरोत्तमा । अन्यापि ईदृशी नास्ति द्वितीया क्षितिमंडले

ນາງຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ສະຕຣີນີ້ປາກົດງາມດັ່ງນີ້ ໃນວົງແຜ່ນດິນບໍ່ມີສະຕຣີໃດເຫມືອນນາງ ບໍ່ມີຜູ້ທີສອງເລີຍ

Verse 19

नक्षत्रेषु यथा चंद्रः संपूर्णो भाति शोभनः । गुणरूपकलाभिस्तु तथा भाति वरानना

ດັ່ງດວງຈັນເຕັມດວງສ່ອງງາມທ່າມກາງດາວທັງຫຼາຍ ນາງຜູ້ໜ້າງາມກໍສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄຸນຄວາມດີ ຄວາມງາມ ແລະສິລະປະອ່ອນຊ້ອຍ

Verse 20

पुष्करेषु यथा हंसस्तथेयं चारुहासिनी । अहो रूपमहोभाव अस्यास्तु परिदृश्यते

ດັ່ງຫົງສາງາມໃນສະບົວແຫ່ງປຸສກະຣະ ນາງຜູ້ຍິ້ມງາມນີ້ກໍດັ່ງນັ້ນ ໂອ! ຄວາມງາມ ໂອ! ຄວາມສະຫງ່າງາມຂອງນາງປາກົດແຈ້ງ

Verse 21

का कस्य शोभना बाला चारुवृत्तपयोधरा । व्यमृशद्गोभिलो दैत्यः पद्मावतीं वराननाम्

“ນາງສາວຜູ້ງາມນີ້ແມ່ນໃຜ ແລະເປັນຂອງໃຜ—ຜູ້ມີຈິດຈັນຍາງາມ ແລະອົກເຕັມກົມ?” ດັ່ງນີ້ໄທຕະຍະ ໂກພິລາ ໄດ້ກ່າວ ແລ້ວແຕະຕ້ອງນາງປັດມາວະຕີຜູ້ໜ້າງາມ

Verse 22

चिंतयित्वा क्षणं विप्र का कस्यापि भविष्यति । ज्ञानेन महता ज्ञात्वा वैदर्भीति न संशयः

ເມື່ອຄິດໄຕ່ຕອງຊົ່ວຂະນະ ໂອ ພຣາຫມັນ (ເຂົາສະຫຼຸບວ່າ) “ນາງຈະເປັນຂອງຜູ້ອື່ນໄດ້ແນວໃດ?” ດ້ວຍຍານອັນຍິ່ງ ເຂົາຮູ້ແນ່—ນາງແມ່ນທິດາແຫ່ງວິດັຣພະ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 23

दयिता उग्रसेनस्य पतिव्रतपरायणा । आत्मबलेन तिष्ठंती दुष्प्राप्या पुरुषैरपि

ນາງເປັນຜູ້ຮັກຂອງອຸກຣະເສນ ມຸ່ງໝັ້ນໃນພຣະທຳປະຕິວຣະຕາຢ່າງສິ້ນເຊີງ; ຍືນຢັນດ້ວຍພະລັງໃຈຂອງຕົນ ນາງຍາກຈະໄດ້ມາແມ່ນແຕ່ຊາຍທັງຫຼາຍ.

Verse 24

उग्रसेनो महामूर्खः प्रेषिता येन वै वरा । पितुर्गेहमियं बाला स तु भाग्येन वर्जितः

ອຸກຣະເສນເປັນຄົນໂງ່ຢ່າງຍິ່ງ—ເປັນຜູ້ທີ່ສັ່ງໃຫ້ກຸມາຣີຜູ້ປະເສີດນີ້ຖືກສົ່ງໄປ. ນາງເປັນຂອງເຮືອນພໍ່; ແຕ່ຊາຍນັ້ນຂາດວາສະນາດີ.

Verse 25

अनया विना स जीवेच्च कथं कूटमतिः सदा । किं वा नपुंसको राजा एनां यो हि परित्यजेत्

ບໍ່ມີນາງແລ້ວ ລາວຈະມີຊີວິດຢູ່ໄດ້ແນວໃດ—ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຄົດຄຽວຢູ່ເສມອ? ຫຼືວ່າ ກະສັດນັ້ນເປັນນະປຸງສະກະ ຖ້າຈະລະທິ້ງນາງແທ້?

Verse 26

तां दृष्ट्वा स तु कामात्मा संजातस्तत्क्षणादपि । इयं पतिव्रता बाला दुष्प्राप्या पुरुषैरपि

ເຫັນນາງແລ້ວ ລາວກໍຕົກຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງກາມທັນທີ. “ນາງນີ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ ຊື່ສັດຕໍ່ຜົວ; ນາງຍາກຈະໄດ້ມາ ແມ່ນແຕ່ຊາຍທັງຫຼາຍ.”

Verse 27

कथं भोक्ष्याम्यहं गत्वा कामो मामति पीडयेत् । अभुक्त्वैनां यदा यास्ये तत्स्यान्मृत्युर्ममैव हि

ຂ້ອຍຈະໄປແລ້ວເສບສົມນາງໄດ້ແນວໃດ ເມື່ອກາມະກຳລັງທໍລະມານຂ້ອຍຢ່າງແຮງ? ຖ້າຂ້ອຍຈາກໄປໂດຍບໍ່ໄດ້ເສບນາງ ນັ້ນຈະເປັນຄວາມຕາຍຂອງຂ້ອຍແທ້ໆ.

Verse 28

अद्यैव हि न संदेहो यतः कामो महाबलः । इति चिंतापरो भूत्वा गोभिलो मनसैक्षत

ມື້ນີ້ແທ້ໆ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ເນື່ອງຈາກກາມຕັນຫາມີພະລັງອັນໃຫຍ່. ຄິດດັ່ງນັ້ນ ໂກບິລາຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມກັງວົນ ຈຶ່ງພິຈາລະນາໃນໃຈ.

Verse 29

कृत्वा मायामयं रूपमुग्रसेनस्य भूपतेः । यादृशस्तूग्रसेनश्च सांगोपांगो महानृपः

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ລາວໄດ້ສ້າງຮູບມາຍາເປັນພະອຸກຣະເສນ—ເໝືອນພະອຸກຣະເສນແທ້ໆ ຄົບຖ້ວນທັງອະວະຍະວະ ແລະລັກສະນະ ເປັນມະຫານະຣະປະຕິຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 30

गोभिलस्तादृशो भूत्वा गत्या च स्वरभाषया । यथावस्त्रो यथावेशो वयसा च तथा पुनः

ລາວກາຍເປັນເໝືອນໂກບິລາ—ທັງທ່າເດີນ ແລະສຽງພາສາທີ່ເວົ້າ—ແລ້ວປາກົດອີກຄັ້ງໃຫ້ເໝືອນເກົ່າ ທັງເຄື່ອງນຸ່ງ ທັງການແຕ່ງກາຍ ແລະອາຍຸດ້ວຍ

Verse 31

दिव्यमाल्यांबरधरो दिव्यगंधानुलेपनः । सर्वाभरणशोभांगो यादृशो माथुरेश्वरः

ຊົງສວມພວງມາລາທິບ ແລະອາພອນທິບ ຊົງທາດ້ວຍກິ່ນຫອມສະຫວັນ ແລະງາມສະຫງ່າດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທຸກປະການ—ນີ້ແມ່ນພະລັກສະນະຂອງພະມາຖຸເຣສະວະຣະ ເຈົ້າແຫ່ງມະຖຸຣາ

Verse 32

भूत्वाथ तादृशो दैत्य उग्रसेनमयस्तदा । मायया परया युक्तो रूपलावण्यसंपदा

ແລ້ວອະສູນນັ້ນກໍກາຍເປັນເໝືອນພະອຸກຣະເສນ; ປະກອບດ້ວຍມາຍາອັນສູງສຸດ ແລະອຸດົມດ້ວຍຄວາມງາມແລະເສນ່ຫາ

Verse 33

पर्वताग्रे अशोकस्यच्छायामाश्रित्य संस्थितः । शिलातलस्थो दुष्टात्मा वीणादंडेन वीरकः

ຢູ່ຍອດພູ ລາວຢືນອາໄສຮົ່ມເງົາຕົ້ນອະໂສກ; ນັ່ງເທິງແຜ່ນຫີນ ວີຣະກະຜູ້ໃຈຊົ່ວ ຖືຄັນວີນາໄວ້ໃນມື।

Verse 34

सुस्वरं गायमानस्तु गीतं विश्वप्रमोहनम् । तालमानक्रियोपेतं सप्तस्वरविभूषितम्

ດ້ວຍສຽງຫວານແລະສຽງຖືກຈັງຫວະ ລາວຂັບຮ້ອງເພງທີ່ມະນຸດໂລກທັງປວງຖືກມົນສະເໜ່—ມີຕາລະ ມານ ແລະລະຍະພ້ອມການປະຕິບັດຖືກຕ້ອງ ແລະປະດັບດ້ວຍສຽງ 7 ສຽງ।

Verse 35

गीतं गायति दुष्टात्मा तस्या रूपेण मोहितः । पर्वताग्रे स्थितो विप्र हर्षेण महतान्वितः

ຜູ້ໃຈຊົ່ວນັ້ນຮ້ອງເພງ ເພາະຖືກຫຼອກລວງໂດຍຄວາມງາມຂອງນາງ। ໂອ ພຣາຫມະນ! ຢືນຢູ່ຍອດພູ ລາວເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນໃຫຍ່।

Verse 36

सखीमध्यगता सा तु पद्मावती वरानना । शुश्रुवे सुस्वरं गीतं तालमानलयान्वितम्

ແລ້ວນາງປັດມາວະຕີ ຜູ້ໜ້າງາມ ນັ່ງຢູ່ກາງໝູ່ສະຫາຍຍິງ ໄດ້ຍິນເພງສຽງຫວານ—ມີຈັງຫວະ ມາດຕະຣາ ແລະລະຍະຄົບຖ້ວນ।

Verse 37

कोऽयं गायति धर्मात्मा महत्सौख्यप्रदायकम् । गीतं हि सत्क्रियोपेतं सर्वभावसमन्वितम्

ຜູ້ໃຈທຳມະນີ້ແມ່ນໃຜ ທີ່ຮ້ອງເພງອັນໃຫ້ຄວາມສຸກອັນໃຫຍ່? ເພາະເພງນີ້ມີການປະພຶດດີງາມປະກອບ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍອາລົມບໍລິສຸດທຸກປະການ।

Verse 38

सखीभिः सहिता गत्वा औत्सुक्येन नृपात्मजा । अशोकच्छायामाश्रित्य विमले सुशिलातले

ພຣະທິດາແຫ່ງກະສັດໄປພ້ອມສະຫາຍສາວດ້ວຍຄວາມຄາດຫວັງອັນແຮງ; ນາງອາໄສຮົ່ມເງົາຕົ້ນອະໂສກ ແລະຢືນຢູ່ເທິງລານຫີນອັນບໍລິສຸດງາມ।

Verse 39

ददर्श भूपवेषेण गोभिलं दानवाधमम् । पुष्पमालांबरधरं दिव्यगंधानुलेपनम्

ເຂົາໄດ້ເຫັນ ໂກພິລາ—ຜູ້ຕໍ່າຊ້າທີ່ສຸດໃນພວກດານະວະ—ປອມໂຕໃນເຄື່ອງຊຸດກະສັດ; ສວມພວງມາລາດອກໄມ້ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງງາມ, ທາດ້ວຍກິ່ນຫອມທິບ.

Verse 40

सर्वाभरणशोभांगं पद्मावती पतिव्रता । मथुरेशः समायातः कदा धर्मपरायणः

ປັດມາວະຕີ ຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ ຊື່ສັດຕໍ່ສາມີ ແລະອວຍວະງາມດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທຸກຢ່າງ ຄິດວ່າ: “ເມື່ອໃດ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງມະຖຸຣາ ຜູ້ຍຶດທຳ ຈະມາທີ່ນີ້?”

Verse 41

मम नाथो महात्मा वै राज्यं त्यक्त्वा प्रदूरतः । यावद्धि चिंतयेत्सा च तावत्पापेन तेन सा

“ນາຖາຂອງຂ້າ ຜູ້ເປັນມະຫາອາດມາ ໄດ້ລະທິ້ງລາຊະອານາຈັກແລ້ວໄປໄກ. ຕາບໃດນາງຍັງຄິດຄຳນຶງຢູ່ ຕາບນັ້ນນາງຈະຖືກທຸກຂ໌ໂດຍບາບນັ້ນເອງ.”

Verse 42

समाहूता तुरीभूय एहि त्वं हि प्रिये मम । चकिताशंकितासाचकथंभर्त्तासमागतः

ເມື່ອຖືກເອີ້ນ ນາງກໍນິ່ງງຽບ. ແລ້ວເຂົາກ່າວວ່າ “ມາເຖີດ ຄົນຮັກຂອງຂ້າ.” ແຕ່ນາງຕົກໃຈແລະຫວາດຫວັນ ຄິດວ່າ “ສາມີຂອງຂ້າມາຮອດນີ້ໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 43

लज्जिता दुःखिता जाता अधःकृत्वा ततो मुखम् । अहं पापा दुराचारा निःशंका परिवर्तिता

ນາງອາຍແລະເສົ້າໃຈ ຈຶ່ງກົ້ມໜ້າລົງແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຂ້າເປັນຄົນບາບ ປະພຶດຊົ່ວ; ບໍ່ມີຄວາມກົດກັ້ນ ແລະຫຼົງອອກຈາກທາງທຳມະ”

Verse 44

कोपमेवं महाभागः करिष्यति न संशयः । यावद्धि चिंतयेत्सा च तावत्तेनापि पापिना

ຄົນບາບນັ້ນຈະກະທຳດ້ວຍໂທສະແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ຕາບໃດທີ່ນາງຍັງຄິດເຖິງເຂົາ ຕາບນັ້ນເຂົາຜູ້ບາບກໍຈະຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄວາມຄິດນັ້ນເຊັ່ນກັນ

Verse 45

समाहूता तुरीभूय एह्येहि त्वं मम प्रिये । त्वया विना कृतो देवि प्राणान्धर्तुं वरानने

ເມື່ອຖືກເອີ້ນແລ້ວ ຈົ່ງມາທັນທີ—ມາເຖີດ ຄົນຮັກຂອງຂ້າ. ໂອ ເທວີ ໂອ ຜູ້ມີໜ້າງາມ ບໍ່ມີເຈົ້າ ຂ້າໄດ້ຕັ້ງໃຈຈະລະຊີວິດ

Verse 46

न हि शक्नोम्यहं कांते जीवितं प्रियमेव च । तव स्नेहेन लुब्धोस्मि त्वां त्यक्त्वा नोत्सहे भृशम्

ໂອ ຄົນຮັກ ຂ້າບໍ່ອາດດຳລົງຊີວິດຕໍ່ໄປໄດ້ແທ້—ຊີວິດກໍເປັນຂອງຮັກ; ແຕ່ເມື່ອຖືກລໍ້ລວງດ້ວຍຄວາມສະເນ່ຫາຂອງເຈົ້າ ຂ້າບໍ່ກ້າປະຖິ້ມເຈົ້າແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ

Verse 47

ब्राह्मण्युवाच । एवमुक्ता गतापश्यत्सुमुखं लज्जयान्विता । समालिंग्य ततो दैत्यः सतीं पद्मावतीं तदा

ພຣາຫມະນີກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງຜູ້ມີໜ້າງາມຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອາຍ ກໍຈາກໄປ. ແລ້ວໃນເວລານັ້ນເອງ ດາຍຕະໄດ້ກອດອ້ອມ ນາງປັດມາວະຕີຜູ້ມີສິນ

Verse 48

एकांतं तु समानीता सुभुक्ता इच्छया ततः । दैत्येन गोभिलेनापि सत्यकेतोः सुता तदा

ແລ້ວບຸດສາວຂອງສັດຍະເກຕຸ ຖືກນຳໄປບ່ອນລັບຕາ ແລະອະສູຣ ໂກພິລະ ໄດ້ລ່ວງລະເມີດນາງໂດຍຝືນໃຈນາງ។

Verse 49

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे । एकोनपंचाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີປັດມະປຸຣານ ພູມິຂັນຑະ ໃນຕອນເວໂນປາຂະຍານ ບົດ “ສຸກະລາ-ຈະຣິດ” ບົດທີ 49 ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ।

Verse 50

सा सक्रोधा वचः प्राह गोभिलं दानवाधमम् । कस्त्वं पापसमाचारो निर्घृणो दानवाकृतिः

ນາງເກີດໂທສະຮຸນແຮງ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ ໂກພິລະ ຜູ້ຕໍ່າຊ້າທີ່ສຸດໃນຫມູ່ດານະວະວ່າ: “ເຈົ້າແມ່ນໃຜ—ຜູ້ປະພຶດບາບ ໄຮ້ເມດຕາ ແລະຖືຮູບອະສູຣ?”

Verse 51

शप्तुकामा समुद्युक्ता दुःखेनाकुलितेक्षणा । वेपमाना तदा राजन्दुःखभारेण पीडिता

ນາງລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະສາບແຊ່ງ ດວງຕາຂຸ່ນມົວເນື່ອງຈາກຄວາມໂສກ; ນາງສັ່ນໄຫວໃນຂະນະນັ້ນ, ໂອ ພະຣາຊາ, ຖືກກົດທັບດ້ວຍພາລະແຫ່ງຄວາມເສົ້າໂສກ।

Verse 52

मम कांतच्छलेनैव त्वयागत्य दुरात्मवन् । नाशितं धर्ममेवाग्र्यं पातिव्रत्यमनुत्तमम्

ໂອ ຜູ້ໃຈຊົ່ວ! ເຈົ້າມາທີ່ນີ້ໂດຍອ້າງວ່າເປັນຄົນຮັກຂອງຂ້າ; ແລະດ້ວຍການນັ້ນ ເຈົ້າໄດ້ທຳລາຍທຳອັນສູງສຸດ—ວັດຕະ «ປາຕິວຣັດຍະ» ຄວາມສັດຊື່ຂອງພັນລະຍາທີ່ຫາທຽບບໍ່ໄດ້।

Verse 53

सुस्वरं रुदितं कृत्वा मम जन्म त्वया हृतम् । पश्य मे बलमत्रैव शापं दास्ये सुदारुणम्

ເຈົ້າເຮັດໃຫ້ຂ້າຮ້ອງໄຫ້ດັງກ້ອງ ແລ້ວຊິງເອົາສິດແຫ່ງການເກີດຂອງຂ້າໄປ। ບັດນີ້ຈົ່ງເບິ່ງ຤ິດຂອງຂ້າຢູ່ນີ້ເອງ—ຂ້າຈະປະກາດຄຳສາບອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງ।

Verse 54

एवं संभाषमाणा तं शप्तुकामा तु गोभिलम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ນາງກ່າວກັບເຂົາ ນາງຜູ້ປາຖະໜາຈະສາບ ກໍໄດ້ເອີ້ນເຖິງ ໂກພິລ (Gobhila)।