Adhyaya 4

Verse 1

सूत उवाच । गतेषु तेषु गोलोकं वैष्णवं तमसः परम् । शिवशर्मा महाप्राज्ञः कनिष्ठं वाक्यमब्रवीत्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ໂກໂລກ—ວິສະນຸທາມອັນຢູ່ເຫນືອຄວາມມືດ—ແລ້ວ, ຊິວະຊະຣະມາຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳແກ່ຜູ້ນ້ອຍກວ່າ।

Verse 2

ब्राह्मण उवाच । सोमशर्मन्महाप्राज्ञ त्वं पितुर्भक्तितत्परः । अमृतस्य महाकुंभं रक्ष दत्तं मयाधुना

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ໂອ ໂສມະຊະຣະມັນ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ເນື່ອງຈາກເຈົ້າຕັ້ງໃຈໃນພັກຕິແລະການຮັບໃຊ້ບິດາ, ຈົ່ງປົກປ້ອງມະຫາກຸມພະແຫ່ງອະມຣິຕະນີ້ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມອບໄວ້ໃຫ້ເຈົ້າໃນບັດນີ້।”

Verse 3

तीर्थयात्रां प्रयास्यामि अनया भार्यया सह । एवमस्तु महाभाग करिष्ये रक्षणं शुभम्

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະອອກເດີນທາງໄປທຳຕີຣະຖະຍາຕຣາ ພ້ອມກັບພັນລະຍານີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।” — “ຂໍໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ມີວາສນາດີ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະປົກປ້ອງດ້ວຍຄວາມມົງຄຸນ।”

Verse 4

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे शिवशर्मोपाख्याने चतुर्थोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ ບົດທີ່ສີ່ ເລື່ອງອຸປາຂະຍານຂອງຊິວະຊະຣະມາ ໃນພູມິຂັນຑະ ແຫ່ງສີຣີປັດມະປຸຣານ ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।

Verse 5

कुंभं रक्षति धर्मात्मा दिवारात्रमतंद्रितः । पुनः स हि समायातः शिवशर्मा महायशाः

ຜູ້ມີທຳມະໄດ້ປົກປ້ອງກຸມພະນັ້ນ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ໂດຍບໍ່ເມື່ອຍລ້າ. ຕໍ່ມາ ຊິວະຊະຣະມາຜູ້ມີກຽດສູງ ກໍກັບຄືນມາອີກຄັ້ງ।

Verse 6

मायां कृत्वा महाप्राज्ञो भार्यया सह तं सुतम् । कुष्ठरोगातुरो भूत्वा तस्य भार्या च तादृशी

ໂດຍໃຊ້ມາຍາ (ພາບລວງ) ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍພັນລະຍາ ໄດ້ສ້າງບຸດນັ້ນ; ຕໍ່ມາລາວກໍເປັນໂລກຂີ້ກະດົງ ແລະພັນລະຍາກໍເປັນເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 7

मांसपिंडोपमौ जातौ द्वावेतौ मायया कृतौ । संनिधिं तस्य घोरस्य विप्रस्य सोमशर्मणः

ສອງຜູ້ນັ້ນເກີດຂຶ້ນ ຄ້າຍກອນເນື້ອສົດ; ທັງສອງເປັນຜົນຈາກມາຍາ ແລະໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ສຳນັກຂອງພຣາຫມັນຜູ້ນ່າຢ້ານ ນາມວ່າ ໂສມະຊະຣະມານ.

Verse 8

समागतौ हि तौ दृष्ट्वा सर्वतो हि सुदुःखितौ । कृपया परयाविष्टः सोमशर्मा महायशाः

ເມື່ອເຫັນທັງສອງມາຮອດ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກທຸກທາງ ໂສມະຊະຣະມາ ຜູ້ມີກຽດຍິ່ງ ກໍຖືກຄວາມກະຣຸນາອັນລຶກຊຶ້ງຄອບງຳ.

Verse 9

तयोः पादं नमस्कृत्य भक्त्या नमितकंधरः । भवादृशौ न पश्यामि तपसाभिसमन्वितम्

ດ້ວຍສັດທາແຫ່ງພັກຕິ ລາວກໍກົ້ມຄໍ ນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະບາດຂອງທັງສອງ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຫັນໃຜເທົ່າທ່ານ ຜູ້ສົມບູນດ້ວຍຕະປະ (ຕະປັສຍາ).”

Verse 10

गुणव्रातैः सुपुण्यैश्च किमिदं वर्तितं त्वयि । दासवद्देवताः सर्वा वर्तंते सर्वदा तव

ດ້ວຍຫມູ່ຄຸນທຳແລະບຸນກຸສົນອັນປະເສີດ ທ່ານໄດ້ບັນລຸສິ່ງນີ້ແນວໃດ? ບັນດາເທວະທັງປວງລ້ວນຮັບໃຊ້ທ່ານເປັນນິດ ດຸດດັ່ງຂ້າຮັບໃຊ້.

Verse 11

आदेशं प्राप्य विप्रेंद्र आकृष्टास्तेजसा तव । तवांगे केन पापेन गदोयं वेदनान्वितः

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາແລ້ວ ພວກເຮົາຖືກດຶງມາທີ່ນີ້ດ້ວຍແສງເຕຊະຂອງທ່ານ. ໂດຍບາບໃດ ໂລກອັນເຈັບປວດນີ້ຈຶ່ງເກີດໃນກາຍທ່ານ ໃຫ້ທຸກຂ໌ຫນັກໜ່ວງ?

Verse 12

संजातो ब्राह्मणश्रेष्ठ तन्मे कथय कारणम् । इयं पुण्यवती माता महापुण्या पतिव्रता

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດ! ຈົ່ງບອກເຫດແຫ່ງການເກີດນີ້ໃຫ້ຂ້ອຍ. ມານີ້ເປັນຜູ້ມີບຸນ—ມີມະຫາບຸນ ເປັນປະຕິວຣະຕາ ຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ສາມີ.

Verse 13

या हि भर्तृप्रसादेन त्रैलोक्यं कर्तुमिच्छति । सा कथं दुःखमाप्नोति किं नास्ति तपसः फलम्

ນາງຜູ້ປາດຖະນາຈະສຳເລັດອຳນາດເຫນືອຕຣິໂລກ ໂດຍພຣະກຸສົນແຫ່ງສາມີ ຈະຕົກໃນຄວາມທຸກຂ໌ໄດ້ແນວໃດ? ຫຼືວ່າຕະປະສະຍາບໍ່ມີຜົນ?

Verse 14

रागद्वेषौ परित्यज्य विविधेनापि कर्मणा । या च शुश्रूषते कांतं देववद्गुरुवत्सला

ລະທິ້ງຣາຄະແລະທະເວດສະ ແລ້ວບໍລິການດ້ວຍກິດຫຼາຍປະເພດ; ນາງຜູ້ຂະຫຍັນຊູຊຣູສາສາມີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຮັກເຂົາດັ່ງເທວະ ແລະດັ່ງຄູບາອາຈານ—ຍ່ອມເປັນທີ່ສັນລະເສີນ.

Verse 15

सा कथं दुःखमाप्नोति कुष्ठरोगं सुदुःखदम् । शिवशर्मोवाच । मा शुचस्त्वं महाभाग भुज्यते कर्मजं फलम्

ນາງຈະເຖິງທຸກຂ໌ໄດ້ແນວໃດ—ຖືກໂລກກຸດຖະ (ໂລກເຮື້ອນ) ອັນເຈັບປວດຫນັກ? ຊິວະຊະຣະມາກ່າວວ່າ: “ຢ່າໂສກເສົ້າເລີຍ ທ່ານຜູ້ມີວາສະນາ; ຜົນທີ່ເກີດຈາກກຳ ຈຳເປັນຕ້ອງເສວຍ”

Verse 16

नरेण कर्मयुक्तेन पापपुण्यमयेन हि । शोधनं च कुरुष्व त्वमुभयो रोगयुक्तयोः

ໂດຍຜ່ານມະນຸດຜູ້ປະກອບກຳ—ຜູ້ທີ່ການກະທຳປົນທັງບາບແລະບຸນ—ທ່ານຈົ່ງເຮັດການຊຳລະໃຫ້ແກ່ທັງສອງຜູ້ປ່ວຍໂລກນັ້ນເຖີດ।

Verse 17

शुश्रूषणं महाभाग यदि पुण्यमिहेच्छसि । एवमुक्ते शुभे वाक्ये सोमशर्मा महायशाः

“ໂອ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ, ຖ້າທ່ານປາຖະໜາບຸນໃນໂລກນີ້ ຈົ່ງປະພຶດການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ (śuśrūṣā) ເຖີດ।” ເມື່ອຖ້ອຍຄຳມົງຄຸນນັ້ນຖືກກ່າວ ໂສມະຊັຣມາ ຜູ້ມີກຽດຍິ່ງ…

Verse 18

शुश्रूषां वा करिष्यामि युवयोः पुण्ययुक्तयोः । मया पापेन दुष्टेन कृपणेन द्विजोत्तम

ຫຼືຂ້າພະເຈົ້າຈະຮັບໃຊ້ທ່ານທັງສອງ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍບຸນ. ໂອ ທະວິຊະໂອດຕະມະ (ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ), ຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ມີບາບ ຜູ້ຊົ່ວ ແລະຜູ້ອັບຈົນ—ຂໍກ່າວດັ່ງນີ້।

Verse 19

किं कर्तव्यमिहाद्यैव यो गुरुं न हि पूजयेत् । एवमाभाष्य दुःखाद्वा तयोर्दुःखेन दुःखितः

“ຢູ່ນີ້—ແມ່ນແຕ່ມື້ນີ້ເທົ່ານັ້ນ—ຄວນເຮັດຢ່າງໃດກັບຜູ້ທີ່ບໍ່ນະມັດສະການກູຣູ?” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ ລາວກໍເສົ້າໝອງ ບາງທີເພາະທຸກຂອງຕົນ ຫຼືເພາະທຸກຂອງທັງສອງນັ້ນ

Verse 20

श्लेष्ममूत्रपुरीषं च उभयोः पर्यशोधयत् । पादप्रक्षालनं चक्रे अंगसंवाहनं तथा

ລາວໄດ້ຊຳລະເສມະ, ປັດສາວະ ແລະອຸຈະລະຂອງທັງສອງໃຫ້ສະອາດຫມົດ; ແລ້ວລ້າງຕີນ ແລະນວດຄລຶງອະວະຍະວະຂອງທ່ານທັງສອງດ້ວຍ

Verse 21

स्नानस्थानादिकं सोपि तयोर्भक्त्यान्वितः स्वयम् । द्वावेतौ हि गुरू विप्रः सोमशर्मा महायशाः

ລາວເອງກໍມີພັກຕິຕໍ່ທ່ານທັງສອງ ແລະຊີ້ບອກສະຖານທີ່ອາບນ້ຳສັກສິດ ພ້ອມການຈັດຕຽມອື່ນໆ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ທ່ານທັງສອງນີ້ແມ່ນຄຸຣຸ—ດັ່ງທີ່ພຣາຫມະນ ໂສມະຊຣະມາ ຜູ້ມີກຽດສຽງໃຫຍ່ ກ່າວໄວ້.

Verse 22

तीर्थं नयति धर्मात्मा स्कंधमारोप्य सत्तमः । द्वावेतौ हि स्वहस्तेन स्नापयित्वा तु मंगलैः

ຜູ້ມີທຳແລະຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ອຸ້ມທ່ານທັງສອງຂຶ້ນບ່າ ແລ້ວນຳໄປຫາຕີຣະຖະ; ຈາກນັ້ນກໍໃຊ້ມືຂອງຕົນເອງອາບນ້ຳໃຫ້ທ່ານທັງສອງ ພ້ອມພິທີມົງຄຸນ.

Verse 23

सुमंत्रैर्वेदविच्चैव स्नानस्य विधिपूर्वकम् । तर्पणं च पितॄणां तु देवतानां तु पूजनम्

ດ້ວຍມົນຕຣາອັນມົງຄຸນ ແລະມີຜູ້ຮູ້ເວທະຮ່ວມດ້ວຍ ພຶງປະກອບການອາບນ້ຳຕາມວິທີການອັນຖືກຕ້ອງ; ພ້ອມທັງເຮັດຕັຣປະນະແດ່ປິຕຣຶ ແລະບູຊາເທວະຕາທັງຫຼາຍ.

Verse 24

द्वाभ्यामपि स धर्मात्मा स कारयति नित्यशः । स्वयं होमं ददात्यग्नौ पचत्यन्नमनुत्तमम्

ຜູ້ມີທຳນັ້ນ ໃຫ້ທ່ານທັງສອງປະກອບກິດປະຈຳວັນເປັນນິດ; ແລະຕົນເອງຖວາຍອາຫຸຕິໃນໄຟໂຫມະ ພ້ອມທັງຫຸງຫາອາຫານອັນປະເສີດຍິ່ງ.

Verse 25

संज्ञापयति सुप्रीतौ द्वावेतौ च महागुरू । शय्यासने च तौ विप्रः प्रस्वापयति नित्यशः

ພຣາຫມະນນັ້ນ ປະຄອງຮັບໃຊ້ທ່ານມະຫາຄຸຣຸທັງສອງຜູ້ພໍໃຈ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ແລະທຸກວັນຈັດໃຫ້ທ່ານທັງສອງໄດ້ພັກຜ່ອນໃນທີ່ນອນແລະອາສະນະ.

Verse 26

वस्त्रपुष्पादिकं सर्वं ताभ्यां नित्यं प्रयच्छति । तांबूलं बहुगंधाढ्यमुभयोरर्पयेत्स तु

ຜູ້ນັ້ນພຶງຖວາຍແດ່ທ່ານທັງສອງເປັນນິດ ທັງເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ; ແລະພຶງນ້ອມຖວາຍຕໍາບູນ (ໝາກພູ) ທີ່ຫອມດ້ວຍກິ່ນຫອມຫຼາຍປະການແດ່ທ່ານທັງສອງ។

Verse 27

सोमशर्मा महाभागस्ताभ्यामपि च पूरयेत् । मूलं पयः सुभक्ष्याद्यं नित्यमेव ददात्यसौ

ໂສມະຊະຣະມາ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ຍັງເຮັດໃຫ້ທ່ານທັງສອງພໍໃຈໄດ້; ລາວໃຫ້ຮາກໄມ້, ນົມ ແລະອາຫານດີອື່ນໆ ເປັນນິດທຸກມື້។

Verse 28

तयोस्तु वांछितं नित्यं सोमशर्मा महायशाः । अनेन क्रमयोगेन नित्यमेव प्रसादयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ໂສມະຊະຣະມາ ຜູ້ມີກຽດຍິ່ງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບສິ່ງທີ່ຕົນປາດຖະໜາຈາກທ່ານທັງສອງຢ່າງບໍ່ຂາດ; ໂດຍປະຕິບັດຕາມວິທີອັນເປັນລຳດັບນີ້ ລາວຍ່ອມເຮັດໃຫ້ທ່ານທັງສອງພໍໃຈຢູ່ເສມອ।

Verse 29

सोमशर्मा सुधर्मात्मा पितरौ परिपूजयेत् । सोमशर्माणमाहूय पिता कुत्सति निष्ठुरः

ໂສມະຊະຣະມາ ຜູ້ມີໃຈຕັ້ງຢູ່ໃນທຳ ຍ່ອມນັບຖືບູຊາພໍ່ແມ່ຕາມຄວນ; ແຕ່ພໍ່ໄດ້ເອີ້ນໂສມະຊະຣະມາມາ ແລ້ວດ່າຕຳນິຢ່າງໂຫດຮ້າຍ।

Verse 30

निंदितैर्निष्ठुरैर्वाक्यैस्ताडयेन्मुनिसन्निधौ । कृतकार्ये कृते पुण्ये नित्यमेव सुते पुनः

ໃນທ່າມກາງມຸນີ ພຶງຕັກເຕືອນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຕຳນິອັນເຂັ້ມງວດເພື່ອອົບຮົມ; ແລະເມື່ອວຽກສຳເລັດ ໄດ້ບຸນແລ້ວ ກໍພຶງສອນສັ່ງລູກຊາຍຢູ່ເປັນນິດອີກ।

Verse 31

न कृतं शोभनं मह्यं त्वयैव कुलपांसन । एवं नानाविधैर्वाक्यैर्निष्ठुरैर्दुःखदायकैः

ໂອ ຜູ້ເປັນຄວາມອັບອາຍແຫ່ງຕະກູນ! ເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເຮັດສິ່ງດີໃຫ້ຂ້າເລີຍ; ແລະເຈົ້າຍັງເວົ້າຄໍາຫຍາບຄາຍ ທໍາໃຫ້ເຈັບປວດ ຫຼາຍປະເພດ.

Verse 32

अताडयद्दंडघातैः शिवशर्मा सदातुरः । एवं कृतेपि धर्मात्मा नैव कुप्यति कर्हिचित्

ຊິວະຊັຣມາ ຜູ້ກະວົນກະວາຍຢູ່ເສມອ ໄດ້ຕີເຂົາດ້ວຍການຟາດໄມ້ທ່ອນ; ແຕ່ແມ່ນຖືກກະທໍາເຊັ່ນນັ້ນ ຜູ້ມີຈິດເປັນທຳກໍບໍ່ເຄີຍໂກດໃນການໃດໆ.

Verse 33

मनसा वचसा चैव कर्मणा त्रिविधेन च । संतुष्टः सर्वदा सोपि पितरं परिपूजयेत्

ດ້ວຍໃຈ ດ້ວຍຄໍາເວົ້າ ແລະດ້ວຍການກະທໍາ—ໂດຍວິທີສາມປະການນີ້—ເມື່ອມີຄວາມສັນໂດດຢູ່ເສມອ ພຶງເຄົາລົບບູຊາບິດາຂອງຕົນໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 34

तद्वत्स सोमशर्मा वै मातरं च दिनेदिने । यज्ज्ञात्वा शिवशर्मा च चरितं स्वीयमीक्षते

ເຊັ່ນນັ້ນເອງ ໂສມະຊັຣມາກໍໄດ້ປະຄອງຮັບໃຊ້ແມ່ຂອງຕົນທຸກມື້; ເມື່ອຊິວະຊັຣມາຮູ້ເລື່ອງນີ້ ກໍໄດ້ພິຈາລະນາຄວາມປະພຶດຂອງຕົນເອງ.

Verse 35

अमृतं मत्कृते चापि आनीतं विष्णुशर्मणा । पुण्ययुक्तः स धर्मात्मा पितृभक्तिपरः सदा

ແລະເພື່ອຂ້າເອງ ວິສນຸຊັຣມາໄດ້ນໍາອະມຣິຕະ (ນ້ໍາທິບ) ມາດ້ວຍ; ທ່ານເປັນຜູ້ມີບຸນກຸສົນ ມີຈິດເປັນທຳ ແລະຕັ້ງໝັ້ນໃນປິຕຣະພັກຕິ ຕໍ່ບັນພະບຸລຸດຢູ່ເສມອ.

Verse 36

एवं बहुतिथे काले शतसंख्ये गते सति । शिवशर्मा पितस्यैव भक्तिं दृष्ट्वा विचिंत्य वै

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເວລາຍາວນານຜ່ານໄປ—ຈົນກະທັ້ງຜ່ານໄປນັບຮ້ອຍຄັ້ງ—ຊິວະຊາຣະມາເຫັນຄວາມສັດທາບູຊາອັນແທ້ຂອງພໍ່ ແລ້ວຈຶ່ງຄິດໄຕ່ຕອງໃນໃຈ।

Verse 37

मया वै पूर्वमित्युक्तं सुपुत्रं यज्ञसंज्ञकम् । मातृखंडानिमान्पुत्र यत्र तत्र क्षिपस्व हि

ແທ້ຈິງ ດັ່ງທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ໂອ້ລູກດີ—ຜູ້ມີນາມວ່າ “ຍັຊຍະ”—ຈົ່ງໂຍນຊິ້ນສ່ວນແຫ່ງແມ່ນີ້ ໄປທີ່ໃດກໍໄດ້ເຖີດ।

Verse 38

मद्वाक्यं पालितं तेन कृता न मातरि कृपा । एतत्स्वल्पतरं दुःखं निर्जीवे घातमिच्छतः

ເຂົາໄດ້ຮັກສາວາຈາຂອງຂ້າ ແຕ່ບໍ່ມີເມດຕາຕໍ່ແມ່ຂອງຕົນ. ຄວາມໂສກນີ້ນ້ອຍນັກ ເມື່ອທຽບກັບຄວາມໂສກຂອງຜູ້ປາດຖະນາຈະທຳຮ້າຍສັດທີ່ຍັງມີຊີວິດ।

Verse 39

साहसं तु कृतं तेन पुत्रेण वेदशर्मणा । अस्याधिकमहं मन्ये यतोऽयं चलते न च

ແຕ່ລູກນັ້ນ ເວທະຊາຣະມາ ໄດ້ກະທຳການອັນຫຸນຫັນ. ແຕ່ຂ້າກັບເຫັນວ່ານ່າອັດສະຈັນຍິ່ງກວ່າ—ເພາະສິ່ງນີ້ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວເລີຍ।

Verse 40

निमेषमात्रमेवापि साहसं कारयेत्पुनः । अपरं सत्यसंपन्नं प्रभावं तपसः पुनः

ແມ່ນແຕ່ໃນຊົ່ວພິບຕາ ຕະປະສະຍາກໍອາດບັນດານໃຫ້ເກີດການກະທຳອັນກ້າຫານພິເສດໄດ້ອີກ. ແຕ່ອຳນາດຕະປະສະຍາທີ່ສູງກວ່ານັ້ນອີກຄື ມັນສຳເລັດດ້ວຍສັດຈະ।

Verse 41

नित्यं समाराधनेपि अधिकं चास्य दृश्यते । तस्मादस्य परीक्षा च समये तपसः कृता

ແມ່ນແຕ່ໃນການບູຊາອາຣາທະນາຢ່າງສະເໝີ ກໍປາກົດຄວາມພິເສດໃນຕົວເຂົາ; ດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລາອັນຄວນ ຈຶ່ງໄດ້ທົດສອບເຂົາດ້ວຍຕະປະ (ການບຳເນັດພະຍາຍາມ)។

Verse 42

भक्तिभावात्तथा सत्यान्नैव पुत्रः प्रणश्यति । मायया च निजांगेऽपि कुष्ठरोगो निदर्शितः

ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງພັກຕິ ແລະຄວາມສັດຈິງ ບຸດບໍ່ພິນາດ; ແລະໂດຍມາຍາອັນທິບ ແມ່ນແຕ່ໃນກາຍຕົນເອງກໍຖືກສະແດງໂລກຂີ້ກະຕອງ (ເຮື້ອນ) ໃຫ້ເຫັນ

Verse 43

श्लेष्ममूत्रमलानां च घृणां नैव करोति च । व्रणान्विशोधयेन्नित्यं स्वहस्तेन महायशाः

ເຂົາບໍ່ຮູ້ສຶກຂີ້ຂະຍະຕໍ່ເສມະ, ປັດສະວະ ຫຼືອຸຈະລະ; ຜູ້ມີກຽດສັກນັ້ນ ຊຳລະບາດແຜເປັນນິດດ້ວຍມືຂອງຕົນ

Verse 44

पादसंवाहनं दद्याच्छौचं चैव महामतिः । दुःसहं वचनं मह्यं दारुणं सहते सदा

ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງຄວນຖວາຍການນວດຕີນ ແລະຮັກສາຄວາມສະອາດບໍລິສຸດ; ເພາະເພື່ອຂ້ອຍ ນາງອົດທົນຖ້ອຍຄຳອັນຮຸນແຮງ ແລະທົນບໍ່ໄດ້ ທີ່ຖືກເວົ້າຢ່າງໂຫດຮ້າຍຢູ່ເສມອ

Verse 45

भर्त्सने ताडने चैव सदाभीष्टप्रवाचकः । एवं दुःखसमाचारो मम पुत्रो महामतिः

ເຂົາພ້ອມເສມອທີ່ຈະເວົ້າຖ້ອຍຄຳທີ່ນ່າພໍໃຈ; ແຕ່ກໍຍັງດຸດ່າ ແລະບາງຄັ້ງກໍຕີ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ນຳພາຂ່າວທຸກຂ໌—ບຸດຂອງຂ້ອຍ—ແມ່ນຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ

Verse 46

दुःखानां सागरं मन्ये बहुक्लेशैस्तु क्लेशितः । अपनेष्याम्यहं दुःखं विष्णोश्चैव प्रसादतः

ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກດັ່ງເປັນທະເລແຫ່ງທຸກຂ໌ ຖືກທົນທຸກດ້ວຍຄວາມລຳບາກຫຼາຍປະການ। ແຕ່ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະວິສນຸ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະລັດທຸກຂ໌ນີ້ອອກໄປ

Verse 47

विचार्य मनसा विप्रः शिवशर्मा महामतिः । पुनर्मायां चकाराथ कुंभादपहृतं पयः

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາໃນໃຈແລ້ວ ພຣາຫມັນຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຊິວະຊັຣມາ ໄດ້ໃຊ້ມາຍາອີກຄັ້ງ ແລະນຳນ້ຳນົມທີ່ຖືກເອົາອອກຈາກໝໍ້ໄປ

Verse 48

पश्चात्तं च समाहूय सोमशर्माणमब्रवीत् । तव हस्ते मया दत्तममृतं व्याधिनाशनम्

ຕໍ່ມາລາວໄດ້ເອີ້ນເຂົາມາ ແລະກ່າວແກ່ ໂສມະຊັຣມາ ວ່າ: “ໃນມືຂອງເຈົ້າ ຂ້າໄດ້ວາງອະມຣິຕະ—ຜູ້ທຳລາຍໂຣຄພະຍາດ”

Verse 49

तन्मे शीघ्रं प्रयच्छस्व यथा पानं करोम्यहम् । येन नीरुग्भवाम्यद्य प्रसादाद्विष्णुशर्मणः

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມອບໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໂດຍໄວ ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ດື່ມ; ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ວິສນຸຊັຣມາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ປອດໂຣຄໃນມື້ນີ້

Verse 50

एवमुक्ते तदा वाक्ये ऋषिणा शिवशर्मणा । समुत्थाय त्वरायुक्तः सोमशर्मा कमंडलुम्

ເມື່ອຣິສີ ຊິວະຊັຣມາ ໄດ້ກ່າວຄຳນັ້ນແລ້ວ ໂສມະຊັຣມາ ກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ແລະຢືນຢັນຈັບກະມັນດະລຸ (ຫມໍ້ນ້ຳ)

Verse 51

तं च रिक्तं ततो दृष्ट्वा ह्यमृतेन विना कृतम् । कस्य पापस्य वै कर्म केन मे विप्रियं कृतम्

ເມື່ອເຫັນມັນວ່າງເປົ່າ ປາດສະຈາກນ້ຳອະມະຕະ ເຂົາຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ນີ້ແມ່ນກຳແຫ່ງບາບຂອງໃຜ? ໃຜໄດ້ເຮັດຄວາມຜິດຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ?”

Verse 52

इति चिंतापरो भूत्वा सोमशर्मा सुदुःखितः । पितुरग्रे च वृत्तांतं कथयिष्याम्यहं यदा

ດັ່ງນັ້ນ ໂສມະຊັຣມາ ຜູ້ເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກ ຈົມຢູ່ໃນຄວາມກັງວົນ ຄິດວ່າ: “ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຢືນຕໍ່ໜ້າບິດາ ຈະເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດໃຫ້ທ່ານຟັງ”

Verse 53

ततः कोपं प्रयास्येत गुरुर्मे व्याधिपीडितः । सुचिरं चिंतयित्वा तु सोमशर्मा महामतिः

ແລ້ວເຂົາຄິດວ່າ: “ອາຈານຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກໂລກາພາດບີບຄັ້ນ ອາດຈະໂກດ” ເມື່ອຄິດຢູ່ດົນ ໂສມະຊັຣມາຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ຈຶ່ງພິຈາລະນາວິທີການ

Verse 54

यदि मे सत्यमस्तीति गुरुशुश्रूषणं यदि । तपस्तप्तं मयापूर्वं निर्व्यलीकेन चेतसा

ຖ້າວ່າຄວາມສັດຈິງມີຢູ່ໃນຂ້າພະເຈົ້າ; ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະຄອງຮັບໃຊ້ອາຈານຢ່າງແທ້ຈິງ; ຖ້າໃນອະດີດຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບຳເນັດຕະປະດ້ວຍໃຈບໍ່ມີການຫລອກລວງ—

Verse 55

दमशौचादिभिः सत्यं धर्ममेव प्रपालितम् । तदा घटोऽमृतयुतो भवत्वेष न संशयः

ເມື່ອຮັກສາຄວາມສັດຈິງແລະທຳມະໄວ້ດ້ວຍການຂົ່ມໃຈຕົນ ຄວາມບໍລິສຸດ ແລະຄຸນທຳອື່ນໆ ແລ້ວ ໝໍ້ນີ້ຈະເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳອະມະຕະແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 56

यावदेव महाभागश्चिंतयित्वा विलोकयेत् । तावच्चामृतपूर्णस्तु पुनरेवाभवद्घटः

ເມື່ອມະຫາພາກນັ້ນຄິດພິຈາລະນາແລ້ວເບິ່ງ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ໝໍ້ກໍກັບເຕັມໄປດ້ວຍອະມຣິຕະອີກຄັ້ງ

Verse 57

तं दृष्ट्वा हर्षसंयुक्तः सोमशर्मा महायशाः । गत्वा गुरुं नमस्कृत्य कुंभमादाय सत्वरम्

ເມື່ອເຫັນເຂົາ ໂສມະຊະຣະມາຜູ້ມີກຽດສູງກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ; ໄປຫາຄູອາຈານ ກໍ່ນົບນ້ອມ ແລ້ວຍົກຄຸມພະຂຶ້ນຢ່າງຮີບດ່ວນ

Verse 58

गृहाण त्वं पितश्चेमं पयः कुंभं समागतम् । पानं कुरु महाभाग गदान्मुक्तो भवाचिरम्

ພໍ່ເອີຍ ຂໍໃຫ້ທ່ານຮັບໝໍ້ນົມນີ້ທີ່ນຳມາແລ້ວ. ຂໍທ່ານມະຫາພາກດື່ມເຖີດ ແລ້ວຈະພົ້ນຈາກໂລກາໃນໄມ່ຊ້າ

Verse 59

एतद्वाक्यं महापुण्यं सत्यधर्मार्थकं पुनः । शिवशर्मा सुतस्यापि श्रुत्वा च मधुराक्षरम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ອັນເປັນມະຫາບຸນ ສະແດງສັດຈະ ທັມມະ ແລະເປົ້າໝາຍອັນຖືກຕ້ອງ ພ້ອມທັງຫວານໄພໃນພະຍາງ ຊິວະຊະຣະມາກໍຟັງຄຳຂອງລູກຊາຍດ້ວຍ

Verse 60

हर्षेण महताविष्ट इदं वचनमब्रवीत्

ຖືກຄວາມຍິນດີອັນໃຫຍ່ຫຼວງຫຸ້ມຫໍ້ ລາວຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້