Adhyaya 27

Verse 1

सूत उवाच । स प्रभुः सर्वलोकेशो ह्यभिषिच्य ततो नृपम् । पृथुं वेनस्य तनयं सर्वराज्ये महाप्रभुम्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ຕໍ່ມາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕແຫ່ງໂລກທັງປວງ ໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກໃຫ້ ພຣະຣາຊາປຣຶຖຸ ບຸດຂອງເວນະ ເປັນມະຫາຜູ້ປົກຄອງເຫນືອອານາຈັກທັງມວນ।

Verse 2

महाबाहुं महाकायं यथेंद्रं च सुरेश्वरम् । क्रमेणापि ततो ब्रह्मा राज्यानि च विचार्य वै

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ພິຈາລະນາອານາຈັກທັງຫຼາຍຕາມລຳດັບ ແລະໄດ້ເຫັນຜູ້ນັ້ນຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ ກາຍໃຫຍ່ຍິ່ງ ດັ່ງພຣະອິນທຣາ ຈອມເທວະທັງປວງ।

Verse 3

यद्यस्यापि भवेद्योग्यं दातुं तदुपचक्रमे । वृक्षाणां ब्राह्मणानां च ग्रहर्क्षाणां तथैव च

ສິ່ງໃດທີ່ບຸກຄົນສົມຄວນແລະສາມາດໃຫ້ໄດ້ ພຶງເລີ່ມກຳທານນັ້ນ—ໂດຍສະເພາະເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຕົ້ນໄມ້ ແກ່ພຣາຫມະນ ແລະແກ່ດາວເຄາະກັບນັກສັດຕະຣາທັງຫຼາຍ।

Verse 4

सोमं राज्ये सोभ्यषिंचत्तपसां च महामतिः । धर्माणां धर्मयज्ञानां पुण्यानां पुण्यतेजसाम्

ມະຫາຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກໃຫ້ ໂສມະ ຂຶ້ນຄອງຣາຊະສົມບັດ—ໂສມະຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພະລັງຕະປະ ດ້ວຍທັມມະແລະຍັດຍະແຫ່ງທັມມະ ແລະດ້ວຍເດຊະແຫ່ງບຸນອັນບໍລິສຸດ।

Verse 5

अपां मध्ये तथा देवं तीर्थानां हि तथैव च । वरुणं सोभिषिच्यैव रत्नानां च द्विजोत्तम

ແລະໃນທ່າມກາງນ້ຳ ທ່ານໄດ້ອະພິເສກເທວະຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕແຫ່ງຕີຣຖະທັງຫຼາຍ; ແລະ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ທ່ານໄດ້ອະພິເສກ ວຣຸນະ ດ້ວຍ ໃຫ້ເປັນປະທານໃນຫມູ່ຣັດນະທັງປວງ।

Verse 6

अन्येषां सर्वयक्षाणां राज्ये वैश्रवणं पुनः । विष्णुमेव महाप्राज्ञमादित्यानां पितामहः

ໃນບັນດາຢັກສະທັງປວງອື່ນໆ ອີກຄັ້ງ ໄວສຣະວະນະ (ກຸເບຣ) ເປັນຜູ້ຄອງລາຊ; ແລະໃນບັນດາອາທິຕະຍະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງກ່າວວ່າ ພຣະວິສນຸເທົ່ານັ້ນແມ່ນປິຕາມະຫະ ບັນພະບຸລຸດສູງສຸດ।

Verse 7

राज्ये संस्थापयामास जनता हितहेतवे । सर्वेषामेव पुण्यानां दक्षमेव प्रजापतिम्

ເພື່ອຄວາມຜາສຸກຂອງປະຊາຊົນ ພວກເຂົາໄດ້ສະຖາປະນາ ທັກສະ ປຣະຊາປະຕິ ໃນລາຊະອານາຈັກ—ທັກສະ ຜູ້ສາມາດແທ້ໃນບັນດາຜູ້ມີບຸນທັງປວງ।

Verse 8

समर्थं सर्वधर्मज्ञं प्रजापतिगणेश्वरम् । प्रह्रादं सर्वधर्मज्ञं स हि राज्ये न्यरूपयत्

ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາ ປຣະຫລາດ ໃຫ້ຄອງລາຊ—ຜູ້ສາມາດ, ຜູ້ຮູ້ທັນທຳມະທັງປວງ, ແລະເປັນຈອມເຈົ້າໃນຫມູ່ປຣະຊາປະຕິ; ແທ້ຈິງ ຜູ້ຮູ້ໜ້າທີ່ທັງປວງນັ້ນ ຖືກຕັ້ງໃຫ້ເປັນກະສັດ।

Verse 9

दैत्यानां दानवानां च विष्णुतेजः समन्वितम् । यमं वैवस्वतं धर्मं पैत्र्ये राज्येभिषिच्य च

ໂດຍປະດັບດ້ວຍພຣະເດຊະພຣະວິສນຸ ພຣະອົງໄດ້ອະພິເສກ ຍົມ ໄວວັດສະວະຕະ—ຄືທຳມະເອງ—ໃຫ້ຄອງອານາຈັກແຫ່ງບັນພະບຸລຸດ ເພື່ອປົກຄອງດາຍຕະຍະ ແລະ ດານະວະ ດ້ວຍ।

Verse 10

यक्षराक्षसभूतानां पिशाचोरगसर्पिणाम् । योगिनीनां च सर्वासां वैतालानां महात्मनाम्

ກ່ຽວກັບພວກຢັກສະ, ຣາກສະສະ ແລະ ພູຕ; ພວກປິສາຈ, ອຸຣະກະ ແລະ ງູ; ໂຍຄິນີທັງປວງ; ແລະ ໄວຕາລະຜູ້ມີຈິດໃຈສູງສົ່ງທັງຫຼາຍ।

Verse 11

कंकालानां हि सर्वेषां कूष्मांडानां तथैव च । पार्थिवानां च सर्वेषां गिरिशं शूलपाणिनम्

ແທ້ຈິງ ສໍາລັບຄັງກາລາທັງປວງ ສໍາລັບກູສະມານຑະທັງປວງ ແລະສໍາລັບສັດໂລກໃນແຜ່ນດິນທັງໝົດ—ກິຣີສະ ພຣະສິວະຜູ້ຖືຕຣິສູນ ແມ່ນອົງເຈົ້ານາຍ។

Verse 12

पर्वतानां हि सर्वेषां हिमवंतं महागिरिम् । नदीनां च तडागानां वापिकानां तथैव च

ແທ້ຈິງ ໃນບັນດາພູເຂົາທັງປວງ ພູໃຫຍ່ຫິມະວານເປັນຍອດ; ແລະດັ່ງນັ້ນໃນບັນດາແມ່ນ້ໍາ ໜອງ ແລະບໍ່ນ້ໍາທັງຫຼາຍດ້ວຍ

Verse 13

कुंडानां कूपराज्ये हि दिव्येषु च सुरेश्वरः । सागरं स्थापितं पुण्यं सर्वतीर्थमनुत्तमम्

ແທ້ຈິງ ໃນອານາເຂດອັນເປັນບຸນຂອງສະນ້ໍາແລະບໍ່ນ້ໍາ ໃນບັນດາສະຖານທີ່ທິບ ອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະໄດ້ສະຖາປະນາ ‘ສາຄະຣະ’ ເປັນຕີຣະຖະອັນບໍລິສຸດ—ຍອດຢ່າງ ຮວບຮວມຕີຣະຖະທັງປວງ

Verse 14

गंधर्वाणां तु सर्वेषां राज्ये पुण्ये तथैव च । चित्ररथं ततो ब्रह्मा अभिषिच्य सुरेश्वरः

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກ ສະຖາປະນາ ຈິຕຣະຣະຖະ ໃຫ້ຄອງອໍານາດອັນຊອບທໍາແລະເປັນມົງຄຸນ ເໜືອຄັນທັຣວະທັງປວງ

Verse 15

नागानां पुण्यवीर्याणां वासुकिं च चतुर्मुखः । सर्पाणां तु तथा राज्ये अभिषिच्य स तक्षकम्

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກ ສະຖາປະນາ ວາສຸກິ ໃນບັນດານາຄະຜູ້ມີພະລັງອັນເປັນບຸນ; ແລະດັ່ງນັ້ນ ໄດ້ຕັ້ງ ຕັກສະກະ ເປັນກະສັດເໜືອຫມູ່ງູທັງຫຼາຍ

Verse 16

वारणानां ततो राज्ये ऐरावणमसिंचत । अश्वानां चैव सर्वेषामुच्चैःश्रवसमेव च

ຕໍ່ມາ ໃນອຳນາດແຫ່ງຝູງຊ້າງ ພຣະອົງໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກໃຫ້ ໄອຣາວະຕະ ເປັນຈອມຊ້າງ; ແລະໃນຝູງມ້າທັງປວງ ກໍອະພິເສກໃຫ້ ອຸຈໄຉສຣະວັສ ແຕ່ຜູ້ດຽວ।

Verse 17

पक्षिणां चैव सर्वेषां वैनतेयमथापि सः । मृगाणां च ततो राज्ये ब्रह्मा सिंहमथादिशत्

ແລະໃນຝູງນົກທັງປວງ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງ ໄວນະເຕຍ (ກະຣຸດ) ເປັນຜູ້ປົກຄອງ; ຕໍ່ມາ ໃນອານາຈັກແຫ່ງສັດປ່າ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກຳນົດໃຫ້ ສິງ ເປັນຈອມສັດ।

Verse 18

गोवृषं तु गवां मध्ये अभिषिच्य प्रजापतिः । वनस्पतीनां सर्वेषां प्लक्षमेव पितामहः

ພຣະປຣະຊາປະຕິ ໄດ້ອະພິເສກໃຫ້ ງົວຜູ້ ໃນຝູງງົວ ແລະປະກາດໃຫ້ເປັນຜູ້ສູງສຸດ; ສ່ວນປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ກຳນົດໃຫ້ ຕົ້ນປລັກສະ ເປັນປະທານໃນບັນດາພືດພັນທັງປວງ।

Verse 19

एवं राज्यानि सर्वाणि संस्थाप्य च पितामहः । दिशापालांस्ततो ब्रह्मा स्थापयामास सत्तमः

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອປິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ມີທຳ—ໄດ້ສ້າງຕັ້ງອານາຈັກທັງປວງແລ້ວ ຈຶ່ງແຕ່ງຕັ້ງ ຜູ້ພິທັກທິດ (ດິກປາລາ) ຕໍ່ມາ।

Verse 20

वैराजस्य तथा पुत्रं पूर्वस्यां दिशि सत्तमः । सुधन्वानं दिशःपालं राजानं सोभ्यषिंचत

ແລະຕໍ່ມາ ໃນທິດຕາເວັນອອກ ພຣະອົງຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໄດ້ອະພິເສກໃຫ້ ສຸທັນວານ ບຸດແຫ່ງ ໄວຣາຊະ ເປັນພຣະຣາຊາ ແລະເປັນຜູ້ພິທັກທິດ।

Verse 21

दक्षिणस्यां महात्मानं कर्दमस्य प्रजापतेः । पुत्रं शंखपदं नाम राजानं सोभ्यषिंचत

ໃນພາກໃຕ້ ພຣະອົງໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກ ສະຖາປະນາ “ສັງຂະປະດະ” ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງ ບຸດຂອງປຣະຊາປະຕິ ກັດດະມະ ເປັນກະສັດ।

Verse 22

पश्चिमायां तथा ब्रह्मा वरुणस्य प्रजापतेः । पुत्रं च पुष्करं नाम सोऽभ्यषिंचत्प्रजापतिः

ດັ່ງນັ້ນໃນພາກຕາເວັນຕົກ ພຣະພຣະຫມາ—ອົງອະທິປະຕິແຫ່ງປຣະຊາປະຕິ—ໄດ້ອະພິເສກ “ປຸສະກະຣະ” ບຸດຂອງວຣຸນະ ແລະສະຖາປະນາເປັນປຣະຊາປະຕິ।

Verse 23

उत्तरस्यां दिशि ब्रह्म नलकूबरमेव च । एवं चैवाभ्यषिंचच्च दिक्पालान्समहौजसः

ໃນທິດເໜືອ ໂອ ພຣະພຣະຫມາ ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາ “ນະລະກູບະຣະ” ດ້ວຍ। ແລະດ້ວຍວິທີນີ້ ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໄດ້ອະພິເສກດິກປາລາ ຜູ້ພິທັກທິດທັງຫຼາຍ ຕາມພິທີ।

Verse 24

यैरियं पृथिवी सर्वा सप्तद्वीपा सपत्तना । यथाप्रदेशमद्यापि धर्मेण प्रतिपाल्यते

ໂດຍພຣະອົງເຫຼົ່ານັ້ນ ແຜ່ນດິນທັງປວງນີ້—ພ້ອມທັງສັບຕະດວີປ ແລະນະຄອນທັງຫຼາຍ—ຍັງຖືກອຸປະຖຳ ແລະປົກຄອງຕາມທຳມະ ແບ່ງຕາມແຕ່ລະພື້ນທີ່ ຈົນຮອດປັດຈຸບັນ।

Verse 25

पृथुश्चैवं महाभागः सोभिषिक्तो नराधिपः । राजसूयादिभिः सर्वैरभिषिक्तो महामखैः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣຶຖຸ ຜູ້ມີມະຫາພາກະ ອະທິປະຕິແຫ່ງມະນຸດ ໄດ້ຮັບອະພິເສກ—ໂດຍອະພິເສກຜ່ານມະຫາຍັດຍະທັງປວງ ເລີ່ມດ້ວຍຣາຊະສູຍະເປັນຕົ້ນ।

Verse 26

विधिना वेददृष्टेन राजराज्ये महीपतिः । चाक्षुषे नाम्नि संपुण्ये अतीते च महौजसि

ຕາມພິທີກົດລະບຽບທີ່ພຣະເວດຮັບຮອງ ພຣະມະຫາກະສັດເຈົ້າແຜ່ນດິນໄດ້ປົກຄອງອານາຈັກ; ແລະໃນຍຸກອັນເປັນບຸນຍິ່ງຊື່ “ຈາກຊຸສ” ທີ່ບັດນີ້ຜ່ານໄປແລ້ວ ພຣະອົງມີສະຫງ່າລາສີໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 27

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे । राज्याभिषेकोनाम सप्तविंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີປັດມະປຸຣານ ພາກພູມິຂັນດະ ໃນສັງຫິຕາ 55,000 ສະໂລກ ບົດທີ 27 ຊື່ “ຣາຊະອະພິເສກ” ກໍສິ້ນສຸດລົງ।

Verse 28

विस्तरं चापि व्याख्यास्ये पृथोश्चैव महात्मनः । यदि मामेव विप्रेन्द्र शुश्रूषसि अतंद्रितः

ເຮົາຈະອະທິບາຍເລື່ອງຂອງພຣະປຣຶຖຸ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ຢ່າງລະອຽດດ້ວຍ; ຖ້າທ່ານ ໂອ ວິປເຣນດຣະ ຈົ່ງຟັງແລະຮັບໃຊ້ເຮົາແຕ່ຜູ້ດຽວ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ບໍ່ເມື່ອຍລ້າ।

Verse 29

एतदेवमधिष्ठानं महत्पुण्यं प्रकीर्तितम् । सर्वेष्वेव पुराणेषु एतद्धि निश्चितं सदा

ດັ່ງນີ້ ອະທິດຖານ (ຖານອັນສັກສິດ) ນີ້ ຖືກປະກາດວ່າເປັນບຸນຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະແທ້ຈິງ ຂໍ້ນີ້ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນວ່າແນ່ນອນສະເໝີ ໃນປຸຣານະທັງປວງ।

Verse 30

पुण्यं यशस्यमायुष्यं स्वर्गवासकरं शुभम् । धन्यं पवित्रमायुष्यं पुत्रदं वृद्धिदायकम्

ມັນເປັນບຸນ ໃຫ້ຊື່ສຽງ ແລະຍືດອາຍຸ; ເປັນມົງຄຸນ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ໄດ້ພັກອາໄສໃນສະຫວັນ। ເປັນພອນ ແລະຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ໃຫ້ອາຍຸຍືນ, ປະທານບຸດ ແລະເພີ່ມພູນຄວາມເຈຣິນຮຸ່ງເຮືອງ।

Verse 31

यः शृणोति नरो भक्त्या भावध्यानसमन्वितः । अश्वमेधफलं तस्य जायते नात्र संशयः

ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍພັກຕິ ພ້ອມດ້ວຍການພິຈາລະນາໃນໃຈ ແລະຈິດຕັ້ງໝັ້ນໃນສະມາທິ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນແຫ່ງຍັດອັດສະວະເມດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।