Adhyaya 25

Verse 1

सूत उवाच । इयं हि का गायति चारुलोचना विलासभावैः परिविश्वमेव । अतीव बाला शुशुभे मनोहरा संपूर्णभावैः परिमोहयेज्जनम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ນາງຜູ້ມີນັຍນາກວ້າງງາມນີ້ແມ່ນໃຜ ຜູ້ຂັບຮ້ອງດ້ວຍອາການລີລາຫຼິ້ນໆ ຈົນດຸດດື່ມໂລກທັງປວງ? ແມ່ນແຕ່ຍັງໜຸ່ມນ້ອຍ ນາງກໍສະຫງ່າງາມນ່າຫຼົງ ແລະດ້ວຍເສ່ນເຫຼືອມອັນຄົບຖ້ວນ ນາງທຳໃຫ້ຜູ້ຄົນຫຼົງມົວໄປທັງໝົດ.”

Verse 2

दृष्ट्वा स रंभां कमलायताक्षीं पीनस्तनीं चर्चितकुंकुमांगीम् । पद्माननां कामगृहं ममैषा नो वा रतिश्चारुमनोहरेयम्

ເມື່ອເຫັນ ຣັມພາ—ຜູ້ມີນັຍນາດຸດດອກບົວ ອົກເຕັມອິ່ມ ອະວະຍະວະທາດ້ວຍກຸງກຸມະ ແລະໃບໜ້າດຸດປະທຸມ—ເຂົາຄິດວ່າ: “ນາງນີ້ແມ່ນທີ່ພັກແຫ່ງຮັກຂອງຂ້າແນ່; ຫຼືວ່ານາງແມ່ນ ຣະຕິ ເອງ ຜູ້ງາມຈັບໃຈ?”

Verse 3

संपूर्णभावां परिरूपयुक्तां कामांगशीलामतिशीलभावाम् । यास्याम्यहं वश्यमिहैव अस्या मनोभवेनाद्य इहैव प्रेषितः

ນາງມີເສ່ນເຫຼືອມຄົບຖ້ວນ ຮູບງາມສົມບູນ ມີລີລາແຫ່ງກາມ ແລະນິໄສຊວນໃຫ້ຫຼົງໄຫຼຢ່າງຍິ່ງ—ຂ້າຈະໄປດຽວນີ້ ແລະນຳນາງໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງຂ້າ ຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ; ເພາະວ່າມື້ນີ້ ມໂນພະວະ (ກາມ) ໄດ້ສົ່ງຂ້າມາເອງ.

Verse 4

इतीव दैत्यः सुविचिंतयान्वितः कामेन मुग्धो बहुकालनोदितः । समातुरस्तत्र जगाम सत्वरमुवाच तां दीनमनाः सुलोचनाम्

ດັ່ງນັ້ນ ອະສູຣນັ້ນໄດ້ຕັ້ງໃຈແນ່ ຈົມຢູ່ໃນກົນອຸບາຍຂອງຕົນ ແລະຖືກກາມຕັນຫາທີ່ສະສົມມາດົນນານຫຼອກໃຫ້ຫຼົງ; ຈຶ່ງຮີບໄປທັນທີດ້ວຍຄວາມຮ້ອນຮົນ ແລະດ້ວຍໃຈເສົ້າໄດ້ກ່າວກັບນາງຜູ້ມີດວງຕາງາມນັ້ນ។

Verse 5

कस्यासि वा सुंदरि केन प्रेषिता किं नाम ते पुण्यतमं वदस्व मे । तवैव रूपेण महातितेजसा मुग्धोस्मि बाले मम वश्यतां व्रज

ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ເຈົ້າເປັນຂອງໃຜ ແລະໃຜເປັນຜູ້ສົ່ງເຈົ້າມາ? ຈົ່ງບອກນາມຂອງເຈົ້າໃຫ້ຂ້າຟັງ, ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນຍິ່ງ. ດ້ວຍຮູບງາມອັນມີຕະຫຼອດແສງອັນໃຫຍ່ ຂ້າຖືກຫຼົງໄຫຼ, ໂອ ສາວນ້ອຍ—ຈົ່ງມາຢູ່ໃນອຳນາດຂອງຂ້າ.

Verse 6

एवमुक्ता विशालाक्षी वृत्रं कामाकुलं प्रति । अहं रंभा महाभाग क्रीडार्थं वनमुत्तमम्

ເມື່ອຖືກເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ນາງຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງໄດ້ກ່າວຕອບຕໍ່ວຶດຣະຜູ້ຖືກກາມຄວາມປາຖະໜາຮົ້ນຮົນວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຂ້າແມ່ນ ຣັມພາ; ມາເພື່ອຫຼິ້ນສະໜຸກໃນປ່າອັນປະເສີດນີ້.”

Verse 7

सखीसार्धं समायाता नंदनं वनमुत्तमम् । त्वं तु को वा किमर्थं हि मम पार्श्वं समागतः

ຂ້າມາພ້ອມກັບໝູ່ສາວຂອງຂ້າ ຍັງປ່ານັນດະນະອັນປະເສີດນີ້. ແຕ່ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ແລະມາຢູ່ຂ້າງຂ້າເພື່ອຈຸດປະສົງອັນໃດ?

Verse 8

वृत्र उवाच । श्रूयतामभिधास्यामि योहं बाले समागतः । हुताशनात्समुत्पन्नः कश्यपस्य सुतः शुभे

ວຶດຣະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ສາວນ້ອຍ, ຂ້າຈະບອກວ່າຂ້າແມ່ນໃຜທີ່ມາຮອດນີ້. ຂ້າເກີດຈາກເທວະແຫ່ງໄຟ (ອັກນິເທວະ); ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຂ້າແມ່ນບຸດຂອງ ກັດຊະຍະປະ.”

Verse 9

सखाहं देवदेवस्य इंद्र स्यापि वरानने । ऐंद्रं पदं वरारोहे अर्धं मे भुक्तिमागतम्

ໂອ ນາງໜ້າງາມ, ຂ້າເປັນສະຫາຍຂອງເທວະເທວະ; ແລະ ໂອ ນາງຜູ້ສູງສົ່ງ, ຕຳແໜ່ງອັນເປັນໃຫຍ່ຂອງພະອິນທຣາກໍມາຮອດຂ້າແຕ່ພຽງຄື່ງໜຶ່ງ ດັ່ງຂອງທີ່ໄດ້ເສວຍແລ້ວ.

Verse 10

अहं वृत्रः कथं देवि मामेवं न तु विंदसि । त्रैलोक्यं वशमायातं यस्यैव वरवर्णिनि

ຂ້າແມ່ນ ວຶຕຣະ. ໂອ ເທວີ, ເຈົ້າເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ຈື່ຈຳຂ້າໃນທຳນອງນີ້? ໂອ ນາງຜິວພອງ, ໂດຍພະລັງຂອງຜູ້ນັ້ນເອງ ໄຕໂລກຍ໌ຈຶ່ງຕົກຢູ່ໃນອຳນາດ.

Verse 11

अहं शरणमायातः कामाद्रक्ष वरानने । भजस्व मां विशालाक्षि कामेनाकुलितं प्रिये

ຂ້າມາຂໍພຶ່ງພາ—ໂອ ນາງໜ້າງາມ, ຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າຈາກກາມຕັນຫາ. ໂອ ຄົນຮັກຜູ້ຕາກວ້າງ, ຈົ່ງຮັບຂ້າໄວ້; ຂ້າຖືກກາມຄອບງຳ ວຸ້ນວາຍເຫຼືອເກີນ, ໂອ ທີ່ຮັກ.

Verse 12

रंभोवाच । वशगा हं तवैवाद्य भविष्यामि न संशयः । यं यं वदाम्यहं वीर तं तं कार्यं त्वयैव हि

ຣັມພາ ກ່າວວ່າ: ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ຂ້າຈະຢູ່ໃນອຳນາດຂອງເຈົ້າແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໂອ ວີຣະບຸລຸດ, ສິ່ງໃດທີ່ຂ້າເວົ້າ ສິ່ງນັ້ນເຈົ້າຕ້ອງເຮັດເອງ.

Verse 13

एवमस्तु महाभागे तं तं सर्वं करोम्यहम् । एवं संबंधकं कृत्वा तया सह महाबलः

ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ ໂອ ນາງຜູ້ມີວາສະນາ; ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າເວົ້າ ຂ້າຈະເຮັດທັງໝົດ. ເມື່ອສ້າງສາຍສຳພັນນີ້ແລ້ວ ຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງກໍຢູ່ຮ່ວມກັບນາງ.

Verse 14

तस्मिन्वने महापुण्ये रेमे दानवसत्तमः । तस्या गीतेन नृत्येन हास्येन ललितेन च

ໃນປ່າອັນສັກສິດມີບຸນຍິ່ງນັ້ນ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ດານະວະໄດ້ເພີດເພີນ; ຖືກຫຼົງໃຫຼດ້ວຍເພງ ການຟ້ອນ ສຽງຫົວເຮາະ ແລະລີລາອ່ອນຊ້ອຍຂອງນາງ।

Verse 15

अतिमुग्धो महादैत्यः स तस्याः सुरतेन च । तमुवाच महाभागं वृत्रं दानवसत्तमम्

ມະຫາອະສູນນັ້ນຫຼົງໃຫຼຢ່າງຫນັກ—ທັງເນື່ອງຈາກກາມກິລາກັບນາງດ້ວຍ; ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າກັບ ວຶຕຣະ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ຜູ້ປະເສີດໃນດານະວະ।

Verse 16

सुरापानं कुरुष्वेह पिबस्व मधुमाधवीम् । तामुवाच विशालाक्षीं रंभां शशिनिभाननाम्

“ຈົ່ງດື່ມສຸຣາຢູ່ນີ້; ຈົ່ງດື່ມເຫຼົ້າມາທະວີອັນຫວານດຸດນ້ຳເຜິ້ງນີ້” ດັ່ງນັ້ນໄດ້ກ່າວແກ່ ຣັມພາ ຜູ້ມີນັຍນາກວ້າງ ໜ້າດຸດຈັນທຣາ।

Verse 17

पुत्रोहं ब्राह्मणस्यापि वेदवेदांगपारगः । सुरापानं कथं भद्रे करिष्यमि विनिंदितम्

ຂ້າເປັນບຸດຂອງພຣາຫມັນ ແລະຊໍານານໃນເວດກັບເວດາງຄະ. ໂອ ນາງຜູ້ດີ, ຂ້າຈະດື່ມສຸຣາອັນຖືກຕິຕຽນໄດ້ແນວໃດ?

Verse 18

तया तु रंभया देव्या प्रीत्या दत्ता सुरा हठात् । तस्या दाक्षिण्यभावेन सुरापानं कृतं तदा

ແຕ່ເທວີ ຣັມພາ ເນື່ອງຈາກຄວາມຮັກ ໄດ້ຍື່ນສຸຣາໃຫ້ຢ່າງຝືນໆ; ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມເກງໃຈໃນນ້ຳໃຈດີຂອງນາງ ເຂົາຈຶ່ງດື່ມສຸຣານັ້ນໃນເວລານັ້ນ।

Verse 19

अतीवमुग्धं सुरया ज्ञानभ्रष्टो यदाभवत् । तदंतरे सुरेंद्रेण वज्रेण निहतस्तदा

ເມື່ອເຂົາຫຼົງໄຫຼຢ່າງຫນັກດ້ວຍນ້ຳເຫຼົ້າ ຈົນປັນຍາເສຍຫາຍ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະອິນທຣາ ຈອມເທວະ ໄດ້ຟາດດ້ວຍວັຊຣະ ໃຫ້ຕາຍທັນທີ।

Verse 20

ब्रह्महत्यादिकैः पापैः स लिप्तो वृत्रहा ततः । ब्राह्मणास्तु ततः प्रोचुरिंद्र पापं कृतं त्वया

ຕໍ່ມາ ອິນທຣາ ຜູ້ສັງຫານວຶດຣະ ກໍຖືກມົນທິນດ້ວຍບາບເຊັ່ນ ບາບພຣະຫມັນຫັດຕະຍາ ແລະອື່ນໆ। ແລ້ວພວກພຣາຫມັນກ່າວວ່າ “ໂອ ອິນທຣາ, ທ່ານໄດ້ກະທຳບາບແລ້ວ”។

Verse 21

अस्माद्वाक्यात्तु विश्वस्तो वृत्रो नाम महाबलः । हतो विश्वासभावेन एवं पापं त्वया कृतम्

ເພາະເຊື່ອຖືຄຳຂອງພວກເຮົາ ວຶດຣະຜູ້ມີກຳລັງຍິ່ງໃຫຍ່ຈຶ່ງໝັ້ນໃຈ; ແລະໃນຄວາມໄວ້ໃຈນັ້ນເອງ ລາວຖືກສັງຫານ—ດັ່ງນັ້ນບາບນີ້ເກີດຈາກທ່ານ।

Verse 22

इंद्र उवाच । येन केनाप्युपायेन हंतव्योरिः सदैव हि । देवब्राह्मणहंतारं यज्ञानां धर्मकंटकम्

ອິນທຣາກ່າວວ່າ: “ບໍ່ວ່າດ້ວຍອຸບາຍໃດກໍຕາມ ສັດຕູນີ້ພຶງຖືກສັງຫານເສມອ—ຜູ້ຂ້າເທວະແລະພຣາຫມັນ ເປັນໜາມຂວາງຍັດຍະ ແລະ ທັມມະ”។

Verse 23

निहतं दानवं दुष्टं त्रैलोक्यस्यापि नायकम् । तदर्थं कुपिता यूयमेतन्न्यायस्य लक्षणम्

“ດານະວະຜູ້ຊົ່ວນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເປັນຜູ້ນຳໃນໄຕໂລກ ກໍຖືກສັງຫານແລ້ວ. ຖ້າພວກເຈົ້າໂກດເພາະເຂົາ ນັ້ນແຫຼະເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງຄວາມຮູ້ສຶກຍຸດຕິທຳຂອງພວກເຈົ້າ।”

Verse 24

विचारमेवं कर्त्तव्यं भवद्भिर्द्विजसत्तमाः । पश्चात्कोपं प्रकर्त्तव्यमन्यायं मम चिंत्यताम्

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ພວກທ່ານຄວນໄຕ່ຕອງດັ່ງນີ້ກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງຄ່ອຍສະແດງຄວາມໂກດ. ຈົ່ງພິຈາລະນາວ່າ ມີອະຍຸດຕິທຳຕໍ່ຂ້າຫຼືບໍ່.

Verse 25

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वृत्रासुरवधोनाम पंचविंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີປັດມະປຸຣານອັນສັກສິດ ພາກພູມິຂັນຑະ ບົດທີ 25 ຊື່ “ການປະຫານວຶຕຣາສຸຣະ” ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ

Verse 26

जग्मुः स्वस्थानमेवं हि निहते धर्मकंटके

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໜາມແຫ່ງທັມມະຖືກປະຫານແລ້ວ ພວກເຂົາກໍແທ້ຈິງກັບໄປຍັງຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ