Adhyaya 19

Verse 1

सूत उवाच । सोमशर्मा महाप्राज्ञः सुमनया सह सत्तमः । कपिलासंगमे पुण्ये रेवातीरे सुपुण्यदे

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ໂສມະຊະຣະມາ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ແລະປະເສີດ, ພ້ອມດ້ວຍ ສຸມະນາ, ໄດ້ໄປຍັງສັງຄົມອັນສັກສິດຂອງແມ່ນ້ຳກະປິລາ ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາ (ນະຣະມະດາ) ອັນບໍລິສຸດຍິ່ງ។

Verse 2

स्नात्वा तत्र स मेधावी तर्पयित्वा सुरान्पितॄन् । तपस्तेपे सुशांतात्मा जपन्नारायणं शिवम्

ເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ຖວາຍຕັຣປະນະເພື່ອໃຫ້ເທວະດາ ແລະບັນພະບຸລຸດພໍໃຈ; ຈາກນັ້ນດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ຈຶ່ງບຳເພັນຕະປະ ແລະຈັບພະນາມອັນສັກສິດຂອງ ນາຣາຍະນະ ແລະ ສິວະ ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ।

Verse 3

द्वादशाक्षरमंत्रेण ध्यानयुक्तो महामनाः । तस्यैव देवदेवस्य वासुदेवस्य सुव्रतः

ດ້ວຍມົນຕຣາສິບສອງພະຍາງ ແລະດ້ວຍຈິດທີ່ຜູກພັນກັບສະມາທິ ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະມັ່ນຄົງໃນວຣະຕະອັນດີ ຍ່ອມຈົມຢູ່ໃນການພິຈາລະນາຕໍ່ ວາສຸເທວະ ຜູ້ເປັນເທວະເຫນືອເທວະທັງປວງ।

Verse 4

आसने शयने याने स्वप्ने पश्यति केशवम् । सदैव निश्चलो भूत्वा कामक्रोधविवर्जितः

ບໍ່ວ່ານັ່ງ ນອນ ເດີນທາງ ຫຼືແມ່ນໃນຄວາມຝັນ ລາວກໍເຫັນແຕ່ ເກສະວະ; ດຳລົງຢ່າງໝັ້ນຄົງເສມອ ແລະປາດສະຈາກກາມະກັບໂກຣະດະ।

Verse 5

सा च साध्वी महाभागा पतिव्रतपरायणा । सुमना कांतमेवापि शुश्रूषति तपोन्वितम्

ແລະນາງຜູ້ເປັນສາດວີ ຜູ້ມີວາສນາດີຍິ່ງ, ສຸມະນາ ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນທຳມະປະຕິວຣະຕາ, ໄດ້ປະຄອງຮັບໃຊ້ສາມີອັນເປັນທີ່ຮັກ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍຕະປະ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ।

Verse 6

ध्यायमानस्य तस्यापि विघ्नैः संदर्शितं भयम् । सर्पा विषोल्बणाः कृष्णास्तत्र यांति महात्मनः

ແມ່ນແຕ່ເມື່ອທ່ານຈົ່ງຈອງໃນສະມາທິ ອຳນາດແຫ່ງອຸປະສັກກໍສະແດງຄວາມຢ້ານໃຫ້ເຫັນ; ໂອ ມະຫາມຸນີ ທີ່ນັ້ນງູດຳພິດແຮງໄດ້ປາກົດມາ।

Verse 7

पार्श्वे ते तप्यमानस्य तस्य ते सोमशर्मणः । सिंहव्याघ्रगजा दृष्टा भयमेवं प्रचक्रिरे

ເມື່ອໂສມະຊະຣະມັນກຳລັງບຳເນັດຕະປະ ຂ້າງກາຍທ່ານມີສິງ, ເສືອ ແລະ ຊ້າງປາກົດ; ດັ່ງນັ້ນພວກນັ້ນຈຶ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຢ້ານ।

Verse 8

वेताला राक्षसा भूताः कूष्मांडाः प्रेतभैरवाः । भयं विदर्शयंत्येते दारुणं प्राणनाशनम्

ເວຕາລ, ຣາກະສະ, ພູດ, ກູສະມານຑະ ແລະ ປຣະເຕຕະໄພຣະວະອັນນ່າຢ້ານ—ພວກນີ້ສະແດງຄວາມຢ້ານອັນດຸຮ້າຍ ທີ່ທຳລາຍລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ।

Verse 9

नानाविधा महाभीमाः सिंहास्तत्र समागताः । दंष्ट्राकरालवक्त्राश्च जगर्जुश्चातिभैरवम्

ທີ່ນັ້ນ ສິງຫຼາຍຊະນິດອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງໄດ້ມາຊຸມນຸມ; ປາກນ່າຢ້ານເນື່ອງຈາກເຂົ້ວ ແລະພວກມັນຮ້ອງຄຳຮາມຢ່າງໄພຣະວະຍິ່ງ।

Verse 10

विष्णोर्ध्यानात्स धर्मात्मा न चचाल महामतिः । महाविघ्नैः सुसंरूढैश्चालितो मुनिपुंगवः

ທ່ານຜູ້ມີທຳ ແລະປັນຍາຍິ່ງ ຈົ່ງຈອງໃນການພິຈາລະນາພຣະວິສນຸ ບໍ່ໄດ້ຫວັ່ນໄຫວ; ແມ່ນແຕ່ອຸປະສັກໃຫຍ່ທີ່ທະວີແຮງເຕັມທີ ກໍບໍ່ອາດເຂົ້າສັ່ນຄອນມຸນີຜູ້ຍິ່ງໄດ້।

Verse 11

एवं न चलते ध्यानात्सोमशर्मा द्विजोत्तमः । झंझावातैश्च शीतेन महावृष्ट्या सुपीडितः

ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນ ໂສມະຊະຣະມາ—ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ—ກໍບໍ່ເຄື່ອນຈາກສະມາທິ; ແມ່ນວ່າຖືກລົມພາຍຸ ຄວາມໜາວ ແລະຝົນຫນັກກົດຂີ່ຢ່າງຫນັກໜ່ວງກໍຕາມ.

Verse 12

भंभारावमहाभीमः सिंहस्तत्र समागतः । तं दृष्ट्वा भयवित्रस्तः सस्मार नृहरिं द्विजः

ຕໍ່ມາ ສິງໂຕຜູ້ນ່າຢ້ານຢ່າງຫຼາຍ ຮ້ອງກັງວານດຸດຟ້າຮ້ອງ ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ. ເມື່ອດວງພຣາຫມັນເຫັນ ກໍສັ່ນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ແລະລະລຶກເຖິງ ນຶຫຣິ (ພຣະວິດສະນຸໃນປາງນະຣະສິງ)

Verse 13

इंद्रनीलप्रतीकाशं पीतवस्त्रं महौजसम् । शंखचक्रधरं देवं गदापंकजधारिणम्

ລາວໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າ—ສ່ອງປະກາຍດຸດມະນີອິນທຣະນີລ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ມີຣັດສະມີອັນຍິ່ງ—ຖືສັງຂ໌ແລະຈັກຣ ພ້ອມທັງຖືຄະທາ ແລະດອກບົວ

Verse 14

महामौक्तिकहारेण इंदुवर्णानुकारिणा । कौस्तुभेनापि रत्नेन द्योतमानं जनार्दनम्

ພຣະຊະນາຣະດະນ (ພຣະວິດສະນຸ) ສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຍິ່ງ—ປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍໄຂ່ມຸກໃຫຍ່ສີຄ້າຍແສງຈັນ ແລະຍັງສະຫວ່າງດ້ວຍແກ້ວເກົາສະຕຸພະ

Verse 15

श्रीवत्सांकेन दिव्येन हृदयं यस्य राजते । सर्वाभरणशोभांगं शतपत्रनिभेक्षणम्

ທີ່ອົກຂອງພຣະອົງ ມີເຄື່ອງໝາຍສັກສິດ «ສຣີວັດສະ» ສ່ອງປະກາຍ; ພຣະວະກາຍງາມດ້ວຍສະເໝີອາພອນແຫ່ງເຄື່ອງປະດັບທັງປວງ; ແລະພຣະເນດດຸດດອກບົວຮ້ອຍກີບ

Verse 16

सुस्मितास्यं सुप्रसन्नं रत्नदामाभिशोभितम् । भ्राजमानं हृषीकेशं ध्यानं तेन कृतं ध्रुवम्

ດ້ວຍໃບໜ້າຍິ້ມອ່ອນໆ ສະຫງົບຜ່ອງໃສຢ່າງຍິ່ງ ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາຮັດຕະນະ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງ—ເຂົາໄດ້ຕັ້ງສະມາທິໄວ້ໃນພຣະຫຣິສີເກດ (ວິສນຸ) ໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວດຸຈທຣຸວະ।

Verse 17

त्वमेव शरणं कृष्ण शरणागतवत्सल । नमोस्तु देवदेवाय किं मे भयं करिष्यति

ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ພຣະກຣິສນະ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ ຂໍນົບນ້ອມແດ່ເທບເຫນືອເທບ—ຄວາມຢ້ານກົວຈະເຮັດອັນໃດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້?

Verse 18

यस्योदरे त्रयो लोकाः सप्त चान्ये महात्मनः । शरणं तस्य प्रविष्टोस्मि क्वास्ते भयं ममैव हि

ໂອ ມະຫາຕະມະ—ພຣະອົງຜູ້ທີ່ໃນພຣະອຸທອນມີສາມໂລກ ແລະອີກເຈັດໂລກອື່ນໆ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ພຣະຊະຣະນະຂອງພຣະອົງແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນຄວາມຢ້ານກົວຈະຢູ່ໃສສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າ?

Verse 19

यस्माद्भयाः प्रवर्तंते कृत्यादिक महाबलाः । सर्वभयप्रहर्तारं तमस्मि शरणं गतः

ແມ່ນແຕ່ຄວາມຢ້ານກົວອັນມີພະລັງ ເຊັ່ນ ກຣິຕະຍາ (ມົນດຳ) ແລະອື່ນໆ ກໍເກີດຈາກພຣະອົງ; ແຕ່ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ທໍາລາຍຄວາມຢ້ານກົວທັງປວງ—ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຮອດພຣະຊະຣະນະຂອງພຣະອົງແລ້ວ।

Verse 20

पातकानां तु सर्वेषां दानवानां महाभयम् । रक्षको विष्णुभक्तानां तमस्मि शरणं गतः

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຕໍ່ບາບທັງປວງ ແລະຕໍ່ພວກດານະວະ ພ້ອມທັງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງບັນດາຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະວິສນຸ।

Verse 21

वृंदारकाणां सर्वेषां दानवानां महात्मनाम् । यो गतिः कृष्णभक्तानां तमस्मि शरणं गतः

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຈຸດໝາຍສູງສຸດຂອງເທວະທັງປວງ ແລະດານະວະຜູ້ມີມະຫາອາດມັນ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງແນ່ນອນຂອງພະກຣິດສະນະພັກຕະ.

Verse 22

अभयो भयनाशाय पापनाशाय ज्ञानवान् । एकश्चेंद्रस्वरूपेण तमस्मि शरणं गतः

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງຜູ້ດຽວ—ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານ ແລະມີປັນຍາ—ຜູ້ທຳລາຍຄວາມຢ້ານແລະບາບ ແລະປາກົດເປັນຮູບແຫ່ງພຣະອິນທຣາ.

Verse 23

व्याधीनां नाशकायैव य औषधस्वरूपवान् । निरामयो निरानंदस्तमस्मि शरणंगतः

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຢາ ແລະທຳລາຍໂລກພະຍາດ; ຜູ້ປອດໂລກ ແລະບໍ່ຖືກແຕະຕ້ອງໂດຍຄວາມສຸກໂລກີ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍມອບຕົນແດ່ພຣະອົງ.

Verse 24

अचलश्चालयेल्लोकानपापो ज्ञानमेव च । तमस्मि शरणं प्राप्तो भयं किं मे करिष्यति

ແມ້ສິ່ງທີ່ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວຈະສັ່ນສະເທືອນໂລກທັງປວງ ແມ້ຄວາມບໍ່ມີບາບ ແລະແມ້ແຕ່ປັນຍາຈະຫວັ່ນໄຫວ—ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພຶ່ງພາພຣະອົງແລ້ວ ຄວາມຢ້ານຈະເຮັດອັນໃດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້?

Verse 25

साधूनां चापि सर्वेषां पालको यो ह्यनामयः । पाति विश्वं च विश्वात्मा तमस्मि शरणंगतः

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງສາທຸຊົນທັງປວງ ແລະປອດທຸກຂ໌ເສມອ; ຜູ້ຄຸ້ມຄອງຈັກກະວານ ແລະເປັນອາດມັນແຫ່ງຈັກກະວານນັ້ນເອງ.

Verse 26

यो मे मृगेंद्ररूपेण भयं दर्शयतेग्रतः । तमहं शरणं प्राप्तो नरसिंहं नमाम्यहम्

ຜູ້ໃດປາກົດເປັນຈອມແຫ່ງສັດປ່າ ແລ້ວສະແດງຄວາມຢ້ານຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະນະຣະສິງຫະ ແລະນົບນ້ອມບູຊາ

Verse 27

मदमत्तो महाकायो वनहस्ती समागतः । गजलीलागतिं देवं शरणागतवत्सलम्

ຊ້າງປ່າຮ່າງໃຫຍ່ ເມົາມັນດ້ວຍລະດູມຸສທ໌ ພຸ່ງເຂົ້າມາ; ແຕ່ພຣະເທວະຜູ້ມີກ້າວຍ່າງດຸຈລີລາຊ້າງອັນງາມ ຍັງເປັນຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ຂໍພຶ່ງພາ

Verse 28

गजास्यं ज्ञानसंपन्नं सपाशांकुशधारिणम् । कालास्यं गजतुंडं च शरणं सुगतोस्म्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະຜູ້ມີໜ້າເປັນຊ້າງ ປະດັບດ້ວຍປັນຍາ ຖືບາດ (pāśa) ແລະຕະຂໍຊ້າງ (aṅkuśa); ໜ້າຄ່ຳ ມີງວງຊ້າງ—ຂ້າພະເຈົ້າມາຂໍຮົ່ມເຢັນແຫ່ງພຣະອົງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ

Verse 29

हिरण्याक्षप्रहर्तारं वाराहं शरणंगतः । वामनं तं प्रपन्नोस्मि शरणागतवत्सलम्

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະວະຣາຫະ ຜູ້ປະຫານຮິຣັນຍາກສະ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າຂໍມອບຕົນແດ່ພຣະວາມະນະ ຜູ້ເມດຕາຮັກໃຜ້ຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາເສມອ

Verse 30

ह्रस्वास्तु वामनाः कुब्जाः प्रेताः कूष्मांडकादयः । मृत्युरूपधराः सर्वे दर्शयंति भयं मम

ພວກວາມະນະຕົວເຕັ້ຍ, ຄົນຫຼັງຄໍ້, ພຣີຕະ, ແລະພວກກູສະມານຑະເປັນຕົ້ນ—ທັງໝົດສວມຮູບແຫ່ງຄວາມຕາຍ ປາກົດຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ ແລະສະແດງຄວາມຢ້ານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 31

अमृतं तं प्रपन्नोस्मि किं भयं मे करिष्यति । ब्रह्मण्यो ब्रह्मदो ब्रह्मा ब्रह्मज्ञानमयो हरिः

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງຜູ້ອະມະຕະ ຜູ້ເປັນອະມຣິຕນັ້ນແລ້ວ—ຄວາມຢ້ານຈະເຮັດຫຍັງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້? ພຣະຫຣິເປັນຜູ້ອຸປະຖຳພຣາຫມະນ, ຜູ້ປະທານພະລັງພຣະພຣະຫມັນ, ດຸຈພຣະພຣະຫມາ ແລະເປັນສະພາວະແຫ່ງຍານພຣະພຣະຫມັນ.

Verse 32

शरणं तं प्रपन्नोस्मि भयं किं मे करिष्यति । अभयो यो हि जगतो भीतिघ्नो भीतिदायकः

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງ—ຄວາມຢ້ານຈະເຮັດຫຍັງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້? ເພາະພຣະອົງເປັນຜູ້ໃຫ້ຄວາມອະພັຍແກ່ໂລກ ເປັນຜູ້ທຳລາຍຄວາມຢ້ານ ແລະ (ແກ່ຄົນຊົ່ວ) ເປັນຜູ້ໃຫ້ຄວາມຫວາດຫວັນ.

Verse 33

भयरूपं प्रपन्नोस्मि भयं किं मे करिष्यति । तारकः सर्वलोकानां नाशकः सर्वपापिनाम्

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຄວາມຢ້ານ (ແລະເປັນຜູ້ຄອບຄອງມັນ) —ບັດນີ້ຄວາມຢ້ານຈະເຮັດຫຍັງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້? ພຣະອົງເປັນຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ສັບພະໂລກຂ້າມພົ້ນ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບຂອງຜູ້ມີບາບທັງປວງ.

Verse 34

तमहं शरणं प्राप्तो धर्मरूपं जनार्दनम् । सुरारणं यो हि रणे वपुर्द्धारयतेऽद्भुतम्

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະຊະນາຣະດະນະ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງທັມມະ—ພຣະອົງຜູ້ໃນສົງຄາມຊົງຖືຮູບກາຍອັນອັດສະຈັນ ເພື່ອເປັນສັດຕູແກ່ສັດຕູຂອງເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 35

शरणं तस्य गंतास्मि सदागतिरयं मम । झंझावातो महाचंडो वपुर्दूयति मे भृशम्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປຫາພຣະອົງເພື່ອຂໍພຶ່ງພາ—ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງແທ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າເສມອ. ລົມພາຍຸອັນຮຸນແຮງກຳລັງພັດກະໜ່ຳ ແລະກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກທໍລະມານຢ່າງໜັກ.

Verse 36

शरणं तं प्रपन्नोस्मि सदागतिरयं मम । अतिशीतं चातिवर्षा आतपस्तापदायकः

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອົງເປັນສະຣະນະ; ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນທີ່ພຶ່ງອັນຖາວອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຄວາມໜາວຈັດ, ຝົນຫນັກ, ແລະແດດແຜດເຜົາ ລ້ວນເປັນເຫດໃຫ້ເກີດທຸກຂ໌.

Verse 37

एषां रूपेण यो देवस्तस्याहं शरणं गतः । कालरूपा अमी प्राप्ता भयदा मम चालकाः

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະເທວະຜູ້ປາກົດໃນຮູບເຫຼົ່ານີ້. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ມາໃນຮູບແຫ່ງກາລ(ເວລາ) ໃຫ້ເກີດຄວາມຢ້ານ ແລະຂັບດັນຂ້າພະເຈົ້າໄປຂ້າງໜ້າ.

Verse 38

एषां शरणं प्रपन्नोस्मि हरेः स्वरूपिणां सदा

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພວກເຂົາເປັນສະຣະນະຢູ່ເສມອ—ຜູ້ທີ່ເປັນສະພາວະແທ້ແຫ່ງພຣະຫຣິຕະຫຼອດການ.

Verse 39

यं सर्वदेवं परमेश्वरं हि निष्केवलं ज्ञानमयं प्रदीपम् । वदंति नारायणमादिसिद्धं सिद्धेश्वरं तं शरणं प्रपद्ये

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະນາຣາຍະນະນັ້ນເປັນສະຣະນະ—ຜູ້ທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດເໜືອເທວະທັງປວງ ບໍລິສຸດແລະສົມບູນ ເປັນປະທີບແຫ່ງຍານລ້ວນໆ; ເປັນຜູ້ສຳເລັດດັ້ງເດີມ ແລະເປັນຈອມແຫ່ງຜູ້ສຳເລັດ (ສິດທະ).

Verse 40

इति ध्यायन्स्तुवन्नित्यं केशवं क्लेशनाशनम् । भक्त्या तेन समानीतस्तदात्महृदये हरिः

ດັ່ງນັ້ນ ລາວໄດ້ພິຈາລະນາພາວະນາ ແລະສັນລະເສີນພຣະເກສະວະ ຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກຂ໌ຮ້ອນ ຢູ່ເສມອ. ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງພັກຕິ ລາວໄດ້ອັນເຊີນພຣະຫຣິໃຫ້ສະຖິດໃນຫົວໃຈແຫ່ງອັດຕາຂອງຕົນເອງ.

Verse 41

उद्यमं विक्रमं तस्य स दृष्ट्वा सोमशर्मणः । आविर्भूय हृषीकेशस्तमुवाच प्रहृष्टवान्

ເມື່ອຫຼັງເຫັນຄວາມພາກພຽນແລະວິລະກຳຂອງ ໂສມະຊະຣະມັນ ພຣະຫຣິສີເກສ (ພຣະວິດສະນຸ) ກໍປາກົດຕໍ່ໜ້າເຂົາ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິຈຶ່ງຕັດກັບເຂົາ

Verse 42

सोमशर्मन्महाप्राज्ञ श्रूयतां भार्यया सह । वासुदेवोस्मि विप्रेंद्र वरं याचय सुव्रत

ໂອ ໂສມະຊະຣະມັນ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຈົ່ງຟັງພ້ອມກັບພັນລະຍາຂອງເຈົ້າ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຂ້າແມ່ນ ວາສຸເທວະ; ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ ຈົ່ງຂໍພອນເຖີດ

Verse 43

तेनोक्तो हि स विप्रेन्द्र उन्मील्य नयनद्वयम् । दृष्ट्वा विश्वेश्वरं देवं घनश्यामं महोदयम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ລາວໄດ້ເປີດຕາທັງສອງ ແລະເຫັນ ວິສເວສະວະຣະ ພຣະເຈົ້າ—ດຳດັ່ງເມກຝົນ ແລະສະຫງ່າງາມດ້ວຍມະຫາຣັດສະມີ

Verse 44

सर्वाभरणशोभांगं सर्वायुधसमन्वितम् । दिव्यलक्षणसंपन्नं पुंडरीकनिभेक्षणम्

ພຣະວະກາຍງາມສະຫງ່າດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທຸກປະການ ພ້ອມດ້ວຍອາວຸດທັງປວງ ສົມບູນດ້ວຍໝາຍມົງຄຸນອັນທິບ ແລະມີພຣະເນດດຸດດອກບົວ

Verse 45

पीतेन वाससा युक्तं राजमानं सुरेश्वरम् । वैनतेयसमारूढं शंखचक्रगदाधरम्

ຊົງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າສີເຫຼືອງ ສະຫງ່າງາມເປັນຈອມແຫ່ງເທວະ ປະທັບເທິງ ວາຍນະເຕຍະ (ກະຣຸດ) ແລະຊົງຖື ສັງຂ໌ ຈັກຣະ ແລະ ຄະທາ

Verse 46

ब्रह्मादीनां सुधातारं जगतोस्य महायशाः । विश्वस्यास्य सदातीतं रूपातीतं जगद्गुरुम्

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຄ້ຳຈຸນອັນປະເສີດຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ເປັນຫຼັກພຶ່ງຂອງໂລກອັນມີກຽດຍິ່ງ—ຢູ່ເໜືອການເວລາ ເໜືອຮູບທັງປວງ ແລະເປັນຈັກກະວານຄູຂອງສາກົນ.

Verse 47

हर्षेण महताविष्टो दंडवत्प्रणिपत्य तम् । श्रियायुक्तं भासमानं सूर्यकोटिसमप्रभम्

ເມື່ອຖືກປິຕິອັນໃຫຍ່ຫຼວງຄອບງຳ ລາວໄດ້ກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດຕໍ່ພຣະອົງ—ພຣະຜູ້ປະດັບດ້ວຍສິຣີ ສ່ອງສະຫວ່າງ ມີປະພາສະເໝີດັ່ງສຸລິຍະນັບກໍຕິ.

Verse 48

बद्धांजलिपुटोभूत्वा तया सुमनया सह । जयजयेत्युवाचैनं जयमाधवमानद

ລາວປະນົມມືເປັນອັນຈະລີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະພ້ອມກັບນາງຜູ້ມີໃຈດີນາມສຸມະນາ ກ່າວຕໍ່ພຣະອົງວ່າ “ຊະນະ ຊະນະ! ໂອ ມາທະວະ ຜູ້ປະທານເກຍດ!”

Verse 49

जय योगीश योगीन्द्र जय नागांगशायन । यज्ञांग जय यज्ञेश जय शाश्वतसर्वग

ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ໂອ ໂຍຄີອີສະ ຈອມແຫ່ງໂຍຄີ! ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ໂອ ນາກາງຄະຊາຍະນ ຜູ້ເອົານາກເປັນທີ່ບັນທົມ! ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ໂອ ຍັດຍາງຄະ ຜູ້ມີອົງເປັນຍັດຍາ ໂອ ຍັດເຍສະ! ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ນິລັນດອນ ແຜ່ຊຶມຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ!

Verse 50

जय सर्वेश्वरानंत यज्ञरूप नमोऽस्तु ते । जय ज्ञानवतां श्रेष्ठ जय त्वं ज्ञाननायक

ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ໂອ ສັບເວສະວະຣະ ອະນັນຕະ ຜູ້ມີຮູບເປັນຍັດຍາ—ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ. ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້; ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນນາຍົກແລະຜູ້ນຳທາງແຫ່ງປັນຍາທາງທຳ.

Verse 51

जय सर्वदसर्वज्ञ जय त्वं सर्वभावन । जय जीवस्वरूपेश महाजीव नमोस्तुते

ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະທານທຸກສິ່ງ ແລະຜູ້ຮູ້ທຸກຢ່າງ; ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຕົ້ນກໍາເນີດ ແລະຜູ້ຄ້ຳຈຸນສັພພະພາວະ. ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສະພາວະຊີວິດ; ໂອ ມະຫາຊີວະ ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມບູຊາ.

Verse 52

जय प्रज्ञादप्रज्ञांग जय प्राणप्रदायक । जय पापघ्न पुण्येश जय पुण्यपते हरे

ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີພຣະວະກາຍເປັນປັນຍາ ແລະເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງປັນຍາ; ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະທານປຣານະ. ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ທໍາລາຍບາບ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງບຸນ; ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ໂອ ຮະຣິ ຜູ້ເປັນນາຍແຫ່ງຄວາມບໍລິສຸດທັງປວງ.

Verse 53

जय ज्ञानस्वरूपेश ज्ञानगम्याय ते नमः । जय पद्मपलाशाक्ष पद्मनाभाय ते नमः

ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຈອມເຈົ້າຜູ້ເປັນສະພາວະແຫ່ງຍານ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ບັນລຸໄດ້ດ້ວຍຍານອັນແທ້. ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີນັຍນາດຸດກີບບົວ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ໂອ ປັດມະນາພະ.

Verse 54

जय गोविंदगोपाल जय शंखधरामल । जय चक्रधराव्यक्त व्यक्तरूपाय ते नमः

ໄຊຊະນະແດ່ ໂຄວິນດະ, ໄຊຊະນະແດ່ ໂຄປາລະ; ໄຊຊະນະແດ່ຜູ້ຖືສັງຂະອັນບໍລິສຸດ. ໄຊຊະນະແດ່ຜູ້ຖືຈັກຣະ ຜູ້ບໍ່ປາກົດຮູບ; ແດ່ພຣະອົງຜູ້ປາກົດຮູບ ຂໍນົບນ້ອມບູຊາ.

Verse 55

जय विक्रमशोभांग जय विक्रमनायक । जय लक्ष्मीविलासांग नमो वेदमयाय ते

ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີພຣະວະກາຍສະຫວ່າງໄສດ້ວຍວິກຣະມະ; ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຈອມນາຍແຫ່ງຄວາມກ້າຫານ. ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບອັນເປັນຄວາມຊື່ນບານໃນລີລາຂອງພຣະລັກສະມີ; ໂອ ຜູ້ເປັນແກ່ນແທ້ແຫ່ງເວທ ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ.

Verse 56

जय विक्रमशोभांग जय उद्यमदायक । जय उद्यमकालाय उद्यमाय नमोनमः

ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີວິກຣະມະສະຫງ່າງາມສ່ອງສະຫວ່າງ; ໄຊຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະທານຄວາມພາກພຽນ. ໄຊຊະນະແດ່ເວລາແຫ່ງການລົງມື; ນະໂມນະມະແດ່ “ຄວາມພາກພຽນ” ນັ້ນເອງ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.

Verse 57

जय उद्यमशक्ताय उद्यमत्रयधारक । युद्धोद्यमप्रवृत्ताय तस्मै धर्माय ते नमः

ໄຊຊະນະແດ່ພຣະທັມ ຜູ້ເປັນພະລັງແຫ່ງຄວາມພາກພຽນອັນຖືກທາງ, ຜູ້ທົງຮັບຄວາມພາກພຽນສາມປະການ, ແລະຜູ້ດຳເນີນໃນຄວາມພາກພຽນແຫ່ງສົງຄາມ; ຂ້າພະເຈົ້ານະໂມນະມະແດ່ພຣະທັມນັ້ນ.

Verse 58

नमो हिरण्यरेताय तस्मै ते जायते नमः । अतितेजःस्वरूपाय सर्वतेजोमयाय च

ນະໂມນະມະແດ່ພຣະອົງ “ຫິຣັນຍະເຣຕາ” ແຫຼ່ງກຳເນີດເມັດພັນທອງ; ນະໂມນະມະແດ່ພຣະຜູ້ທີ່ພຣະອົງເກີດຈາກພຣະອົງນັ້ນ. ນະໂມນະມະແດ່ພຣະຜູ້ມີສະພາວະເປັນຄວາມສະຫວ່າງເຫນືອປະມານ ແລະເປັນອົງປະກອບແຫ່ງປະກາຍທັງປວງ.

Verse 59

दैत्यतेजोविनाशाय पापतेजोहराय च । गोब्राह्मणहितार्थाय नमोस्तु परमात्मने

ນະໂມນະມະແດ່ພຣະປະຣະມາດມັນ ຜູ້ທຳລາຍອຳນາດຮຸ່ງເຮືອງຂອງອະສູຣ, ຜູ້ກຳຈັດແຮງແຫ່ງບາບ, ແລະຜູ້ກະທຳເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂຄ ແລະພຣາຫມະນ.

Verse 60

नमोस्तु हुतभोक्त्रे च नमो हव्यवहाय ते । नमः कव्यवहायैव स्वधारूपाय ते नमः

ນະໂມນະມະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເສວຍອາຫຸຕິ; ນະໂມນະມະແດ່ພຣະອົງ “ຫັວຍະວາຫະ” ຜູ້ນຳພາເຄື່ອງບູຊາ. ນະໂມນະມະແດ່ພຣະອົງ “ກັວຍະວາຫະ” ຜູ້ນຳພາເຄື່ອງບູຊາແດ່ບັນພະບຸຣຸດ; ນະໂມນະມະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບເປັນ “ສະວະທາ” (Svadhā).

Verse 61

स्वाहारूपाय यज्ञाय पावनाय नमोनमः । नमस्ते शार्ङ्गहस्ताय हरये पापहारिणे

ນະໂມນະມະຫຼາຍເທື່ອແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງ «ສວາຫາ» ເປັນຍັດຍະເອງ ແລະເປັນຜູ້ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ। ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ໂອ້ ພຣະຫຣິ ຜູ້ຖືຄັນທະນູ «ຊາຣັງກະ» ແລະຜູ້ກໍາຈັດບາບ।

Verse 62

सदसच्चोदनायैव नमो विज्ञानशालिने । नमो वेदस्वरूपाय पावनाय नमोनमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຊັກນໍາສັດທັງປວງໄປສູ່ຄວາມຈິງ ແລະຫ້າມຈາກຄວາມບໍ່ຈິງ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງປັນຍາ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງພຣະເວດ—ຜູ້ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ—ນະໂມນະມະຊໍ້າໆ.

Verse 63

नमोस्तु हरिकेशाय सर्वक्लेशहराय ते । केशवाय परायैव नमस्ते विश्वधारिणे

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ໂອ້ ພຣະຫຣິເກສະ ຜູ້ກໍາຈັດຄວາມທຸກທ້ອນທັງປວງ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ໂອ້ ພຣະເກສະວະ ຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ຄໍ້າຈຸນຈັກກະວານ.

Verse 64

नमः कृपाकरायैव नमो हर्षमयाय ते । अनंताय नमो नित्यं शुद्धाय क्लेशनाशिने

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ປະທານຄວາມເມດຕາ ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມເປັນນິດແດ່ພຣະອົງຜູ້ອະນັນຕະ—ບໍລິສຸດ ແລະຜູ້ທໍາລາຍຄວາມທຸກທ້ອນ.

Verse 65

आनंदाय नमो नित्यं शुद्धाय केवलाय ते । रुद्रैर्नमितपादाय विरंचिनमिताय ते

ຂ້າພະເຈົ້ານະໂມເປັນນິດແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນອານັນທະເອງ—ບໍລິສຸດ ແລະເປັນເອກະ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ທີ່ພຣະບາດຖືກຮຸດຣະທັງຫຼາຍນົບນ້ອມ ແລະຜູ້ທີ່ວິຣັນຈິ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍນົບນ້ອມສັກກາລະ.

Verse 66

सुरासुरेंद्रनमित पादपद्माय ते नमः । नमोनमः परेशाय अजितायामृतात्मने

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ພຣະອິນທຣ໌ແຫ່ງເທວະ ແລະຈອມແຫ່ງອະສຸຣະ ຍັງກໍ່ກົດກົງກາບທີ່ດອກບົວພຣະບາດ. ນະໂມນະໂມອີກແລ້ວອີກແດ່ພຣະປະເຣສະວອນ ຜູ້ບໍ່ອາດຊະນະ ແລະມີສະພາວະເປັນອະມະຕະ

Verse 67

क्षीरसागरवासाय नमः पद्माप्रियाय ते । ओंकाराय च शुद्धाय अचलाय नमोनमः

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະທັບໃນທະເລນ້ຳນົມ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງປັດມາ (ລັກສະມີ). ນະໂມນະໂມອີກແລ້ວອີກແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນໂອມກາຣອັນບໍລິສຸດ ຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະຜູ້ອະຈະລະ

Verse 68

व्यापिने व्यापकायैव सर्वव्यसनहारिणे । नमोनमो वराहाय महाकूर्माय ते नमः

ນະໂມນະໂມອີກແລ້ວອີກແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກແຫ່ງ ຜູ້ຄອບຄຸມທັງປວງ ແລະຜູ້ກຳຈັດເຄາະຮ້າຍທຸກປະການ. ໂອ ວະຣາຫະ, ໂອ ມະຫາກູຣະມະ, ຂໍກາບນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ

Verse 69

नमो वामनरूपाय नृसिंहाय महात्मने । नमो रामाय दिव्याय सर्वक्षत्रवधाय च

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນວາມະນະ; ນະມັດສະການແດ່ນະຣະສິງຫະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່. ນະມັດສະການແດ່ພຣະຣາມະອັນທິບຍະດ້ວຍ—ຜູ້ປາບປະຫານກະສັດກະສັດຕຣິຍະທັງປວງ

Verse 70

सर्वज्ञानाय मत्स्याय नमो रामाय ते नमः । नमः कृष्णाय बुद्धाय नमो म्लेच्छप्रणाशिने

ນະມັດສະການແດ່ມັດສະຍະຜູ້ຮູ້ທັງປວງ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະຣາມະ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະກຣິດສະນະ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະພຸດທະ; ນະມັດສະການແດ່ຜູ້ທຳລາຍມະເລັດສະ (ພະລັງອະທຳ)

Verse 71

नमः कपिलविप्राय हयग्रीवाय ते नमः । नमो व्यासस्वरूपाय नमः सर्वमयाय ते

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງໃນຮູບພຣາຫມັນກະປິລ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງໃນຮູບຫະຍະກຣີວ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນວະຍາສ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນສັບພະມະຍະ ແຜ່ຊານໃນທຸກສິ່ງ.

Verse 72

एवं स्तुत्वा हृषीकेशं तमुवाच जनार्दनम् । गुणानां तु परं पारं ब्रह्मा वेत्ति न पावन

ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນພຣະຫຣິສີເກສະແລ້ວ ລາວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພຣະຈະນາຣະດະນະວ່າ: “ໂອ້ ຜູ້ບໍລິສຸດ, ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣົມກໍບໍ່ຮູ້ຂອບເຂດອັນໄກສຸດ ທີ່ຢູ່ເຫນືອກຸນະທັງຫມົດ.”

Verse 73

न चैव स्तोतुं सर्वज्ञस्तथा रुद्र सःहस्रदृक् । वक्तुं को हि समर्थस्तु कीदृशी मे मतिर्विभो

ແມ່ນແຕ່ພຣະຣຸດຣະຜູ້ຮູ້ທຸກຢ່າງ ຜູ້ມີພັນຕາ ກໍຍັງສັນລະເສີນພຣະອົງໃຫ້ຄົບຖ້ວນບໍ່ໄດ້. ແລ້ວໃຜຈະສາມາດກ່າວພຣະມະຫິມາໄດ້? ໂອ້ ວິພູ ພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊານທົ່ວ, ປັນຍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນຢ່າງໃດໄດ້ເລີຍ!

Verse 74

निर्गुणं सगुणं स्तोत्रं मयैव तव केशव । क्षमशब्दापशब्दं मे तव दासोस्मि सुव्रत

ໂອ້ ພຣະເກສະວະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວບົດສັນລະເສີນນີ້ແດ່ພຣະອົງ—ທັງໃນພາວະນິຣກຸນ (ໄຮ້ຄຸນລັກສະນະ) ແລະ ສະກຸນ (ມີຄຸນລັກສະນະ). ຂໍພຣະອົງໂປດອະໄພຄວາມຜິດແລະຄໍາບໍ່ສົມຄວນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ໂອ້ຜູ້ມີປະຕິຍານອັນດີງາມ.

Verse 75

जन्मजन्मनि लोकेश दयां मे कुरु पावन

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ ໂອ້ ຜູ້ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ໂປດເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າໃນການເກີດທຸກຊາດທຸກພົບ.