Adhyaya 15

Verse 1

सोमशर्मोवाच । पापिनां मरणं भद्रे कीदृशैर्लक्षणैर्युतम् । तन्मे त्वं विस्तराद्ब्रूहि यदि जानासि भामिनि

ໂສມະຊະຣະມາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ, ຄວາມຕາຍຂອງຄົນບາບມີເຄື່ອງໝາຍແນວໃດປະກອບຢູ່? ຖ້າເຈົ້າຮູ້, ໂອ ຜູ້ງາມ, ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໂດຍລະອຽດ.”

Verse 2

सुमनोवाच । श्रूयतामभिधास्यामि तस्मात्सिद्धाच्छ्रुतं मया । पापिनां मरणे कांत यादृशं लिंगमेव च

ສຸມະນາ ກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງ ໂອ ຜູ້ຮັກ, ຂ້ອຍຈະກ່າວສິ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຍິນຈາກທ່ານສິດທະນັ້ນ; ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໃນຍາມຕາຍຂອງຄົນບາບ ມີເຄື່ອງໝາຍແນວໃດປາກົດ.”

Verse 3

महापातकिनां चैव स्थानं चेष्टां वदाम्यहम् । विण्मूत्रामेध्यसंयुक्तां भूमिं पापसमन्विताम्

ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງທີ່ຢູ່ແລະການປະພຶດຂອງຜູ້ກະທຳມະຫາບາບ: ພື້ນດິນທີ່ປົນເປື້ອນດ້ວຍອຸຈະ, ປັດສະວະ ແລະຄວາມສົກປົກອື່ນໆ—ແຜ່ນດິນທີ່ຊຸ່ມຊື່ນດ້ວຍບາບ.

Verse 4

सतां प्राप्य सुदुष्टात्मा प्राणान्दुःखेन मुंचति । चांडालभूमिं संप्राप्य मरणं याति दुःस्थितः

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຄົບຫາສັດບຸລຸດ ຄົນໃຈຊົ່ວຢ່າງຫນັກກໍຍັງປ່ອຍຊີວິດດ້ວຍຄວາມທຸກ; ເມື່ອໄປຮອດດິນແດນຂອງຈັນດານ ກໍພົບຄວາມຕາຍໃນຄວາມອັບອາຍທຸກຍາກ.

Verse 5

गर्दभाचरितां भूमिं वेश्यागेहं समाश्रितः । कल्पपालगृहं गत्वा निधनायोपगच्छति

ໄປອາໄສດິນແດນທີ່ລາມັກເຂົ້າອອກ, ໄປພັກພິງເຮືອນໂສເພນີ, ແລະໄປຫາເຮືອນຜູ້ເຝົ້າຊ່ອງ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເດີນໄປສູ່ຄວາມພິນາດ (ຄວາມຕາຍ).

Verse 6

अस्थिचर्मनखैः पूर्णमाश्रितं पापकिल्बिषैः । तां प्राप्य च स दुष्टात्मा मृत्युं याति सुनिश्चितम्

ເຕັມໄປດ້ວຍກະດູກ ໜັງ ແລະເລັບ ພ້ອມດ້ວຍມົນທິນແຫ່ງບາບອາໄສ; ເມື່ອໄປຮອດສະພາບ/ສະຖານນັ້ນ ຄົນໃຈຊົ່ວຍ່ອມໄປສູ່ຄວາມຕາຍແນ່ນອນ.

Verse 7

अन्यां पापसमाचारां प्राप्य मृत्युं स गच्छति । अथ चेष्टां प्रवक्ष्यामि दूतानां तु तमिच्छताम्

ເມື່ອຮັບເອົາວິທີປະພຶດບາບອີກຢ່າງໜຶ່ງ ລາວກໍໄປສູ່ຄວາມຕາຍ. ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນລະນາການກະທຳຂອງບັນດາທູດຜູ້ປາດຖະໜາຈະໄດ້ຕົວເຂົາ.

Verse 8

भैरवान्दारुणान्घोरानतिकृष्णान्महोदरान् । पिंगाक्षान्पीतनीलांश्च अतिश्वेतान्महोदरान्

ລາວໄດ້ພັນລະນາພວກໄພຣະວະ—ດຸຮ້າຍ ແລະນ່າສະພຶງກົວ—ບາງຕົນດຳສະຫງົບຫນັກ ທ້ອງໃຫຍ່; ບາງຕົນຕາສີພິງກະ ກາຍສີເຫຼືອງ ຫຼືສີຟ້າ; ແລະບາງຕົນຂາວຈັດ ແຕ່ກໍທ້ອງໃຫຍ່ມະໂຫດຣະ.

Verse 9

अत्युच्चान्विकरालांश्च शुष्कमांसवसोपमान् । रौद्रदंष्ट्रान्करालांश्च सिंहास्यान्सर्पहस्तकान्

ລາວໄດ້ເຫັນສັດທີ່ສູງລ້ຳແລະນ່າສະພຶງກົວ ຄ້າຍເນື້ອແລະໄຂມັນທີ່ແຫ້ງ; ມີເຂົ້ວດຸຮ້າຍ ຮູບຮ່າງນ່າຢ້ານ ໜ້າດັ່ງສິງ ແລະມືຄ້າຍງູ.

Verse 10

सतान्दृष्ट्वा प्रकंपेत खिद्यते च मुहुर्मुहुः । शिवासंनादवद्घोरान्महारावान्महामते

ເມື່ອເຫັນພວກນັ້ນ ຄົນຍ່ອມສັ່ນກົວ ແລະເສົ້າໝອງຊ້ຳໆ ໂອ້ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ; ເພາະສຽງຮ້ອງຄຳຮາມອັນນ່າຢ້ານ ກຶກກ້ອງດັ່ງສຽງຫອນຂອງໝາໄນ.

Verse 11

मुंचंति दूतकाः सर्वे कर्णमूले तु तस्य हि । गले पाशैः प्रबद्ध्वा ते कटिं बद्ध्वा तथोदरे

ທູດທັງປວງຕີລາວທີ່ໂຄນຫູ; ແລ້ວໃຊ້ບ່ວງຄໍຮັດຄໍ ມັດແອວ ແລະມັດທ້ອງຂອງລາວອີກດ້ວຍ.

Verse 12

समाधृष्य निपात्यंते हाहेति वदते मुहुः । म्रियमाणस्य या चेष्टा तामेवं प्रवदाम्यहम्

ເມື່ອຖືກຈັບກຸມແລະຖືກຟາດໃຫ້ລົ້ມ ລາວຮ້ອງຊ້ຳໆວ່າ “ອະນິຈຈາ! ອະນິຈຈາ!”—ອາການດິ້ນຮົນແລະການຕໍ່ສູ້ຂອງຜູ້ກຳລັງຈະຕາຍ ຂ້າພະເຈົ້າພັນລະນາໄວ້ດັ່ງນີ້.

Verse 13

परद्रव्यापहरणं परभार्याविडंबनम् । ऋणं परस्य सर्वस्वं गृहीतं यत्तु पापिभिः

ການລັກຊັບຂອງຜູ້ອື່ນ, ການລ່ວງລະເມີດເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ, ແລະການຍຶດເອົາຊັບສິນທັງໝົດຂອງຜູ້ອື່ນໂດຍອ້າງວ່າເປັນໜີ້—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນກຳຂອງຄົນບາບ.

Verse 14

पुनर्नैव प्रदत्तं हि लोभास्वादविमोहतः । अन्यदेवं महापापं कुप्रतिग्रहमेव च

ແທ້ຈິງ ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງທີ່ເກີດຈາກຄວາມໂລບແລະຄວາມຕິດລົດຢາກ ບໍ່ຄວນໃຫ້ຊ້ຳສິ່ງທີ່ໄດ້ຖວາຍແລ້ວ. ອີກມະຫາບາບໜຶ່ງຄື “ກຸປຣະຕິຄຣະຫະ” ການຮັບທານທີ່ບໍ່ສົມຄວນ.

Verse 15

कंठमायांति ते सर्वे म्रियमाणस्य तस्य च । यानिकानि च पापानि पूर्वमेव कृतानि च

ເມື່ອຜູ້ນັ້ນກຳລັງຈະຕາຍ ທຸກຢ່າງກໍຂຶ້ນມາຮອດຄໍ—ຄືບາບທັງຫມົດທີ່ເຄີຍເຮັດໄວ້ແຕ່ກ່ອນ

Verse 16

आयांति कंठमूलं ते महापापस्य नान्यथा । दुःखमुत्पादयंत्येते कफबंधेन दारुणम्

ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນໄປຮອດໂຄນຄໍ—ເປັນແຕ່ຜົນຂອງມະຫາບາບເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ມີທາງອື່ນ. ດ້ວຍການຮັດຮຶງອັນນ່າຢ້ານຂອງເສມຫະ ຈຶ່ງເກີດທຸກຂ໌ຮ້າຍແຮງ

Verse 17

पीडाभिर्दारुणाभिस्तु कंठो घुरघुरायते । रोदते कंपतेऽत्यर्थं मातरं पितरं पुनः

ຖືກທຸກຂ໌ທຣະມານຢ່າງຮ້າຍແຮງ ຄໍຂອງເຂົາສົ່ງສຽງກະຫຼົກກະຫຼາກຫຍາບກະດ້າງ; ເຂົາຮ້ອງໄຫ້ ສັ່ນສະທ້ານຢ່າງໜັກ ແລະເອີ້ນແມ່ກັບພໍ່ຊ້ຳໆ

Verse 18

स्मरते भ्रातरं तत्र भार्यां पुत्रान्पुनःपुनः । पुनर्विस्मरणं याति महापापेन मोहितः

ທີ່ນັ້ນ ເຂົາລະລຶກເຖິງພີ່ນ້ອງ ເມຍ ແລະລູກຊາຍຊ້ຳໆ; ແຕ່ກໍກັບຕົກສູ່ຄວາມຫຼົງລືມອີກ ເນື່ອງຈາກຖືກມະຫາບາບຫຼອກລວງ

Verse 19

तस्य प्राणान गच्छंति बहुपीडासमाकुलाः । पतते कंपते चैव मूर्च्छते च पुनःपुनः

ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດຂອງເຂົາເລີ່ມອ່ອນແຮງ ເພາະຖືກທຸກຂ໌ທໍລະມານຫຼາຍປະການຫຸ້ມຫໍ້; ເຂົາລົ້ມ ສັ່ນ ແລະສະຫຼົບຊ້ຳໆ.

Verse 20

एवं पीडासमायुक्तो दुःखं भुंक्तेति मोहितः । तस्य प्राणाः सुदुःखेन महाकष्टैः प्रचालिताः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກທໍລະມານຫຸ້ມຫໍ້ ແລະຫຼົງມົວ ເຂົາຈຶ່ງເສວຍທຸກຂ໌; ລົມຫາຍໃຈຂອງເຂົາຖືກຄວາມໂສກຮ້າຍແຮງ ແລະຄວາມລຳບາກໃຫຍ່ເຂົ້າມາສັ່ນສະເທືອນໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວ.

Verse 21

अपानमार्गमाश्रित्य शृणु कांत प्रयांति ते । एवं प्राणी महामुग्धो लोभमोहसमन्वितः

ອາໄສເສັ້ນທາງລົງຕ່ຳແຫ່ງອະປານະ (apāna) —ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ເຂົາເຈົ້າໄປທາງນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ສັດຜູ້ມີກາຍ ຜູ້ຫຼົງມົວຢ່າງຫນັກ ຈຶ່ງຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄວາມໂລບ ແລະຄວາມມົວມົນ.

Verse 22

नीयते यमदूतैस्तु तस्य दुःखं वदाम्यहम्

ເຂົາຖືກຍົມະດູດ (ທູດຂອງພຣະຍົມ) ນຳພາໄປ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນນາຄວາມທຸກຂ໌ຂອງເຂົາ.