Adhyaya 125

Verse 1

सूत उवाच । वेनस्याज्ञां सुसंप्राप्य पृथुः परमधार्मिकः । संबभ्रे सर्वसंभारान्नानापुण्यान्नृपात्मजः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາຂອງເວນາຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ພຣະປຣຶຖຸ ຜູ້ທຣົງທຳຢ່າງສູງສຸດ—ໂອ ລູກແຫ່ງກະສັດ—ໄດ້ຮວບຮວມເຄື່ອງສຳພັນທັງປວງທີ່ຈຳເປັນ ອັນມີຫຼາຍຢ່າງເປັນມງຄົລ।

Verse 2

निमंत्र्य ब्राह्मणान्सर्वान्नानादेशोद्भवानपि । अथ वेन इयाजासावश्वमेधेन भूपतिः

ເມື່ອໄດ້ເຊີນບຣາຫມັນທັງປວງ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມາຈາກດິນແດນນານາແລ້ວ, ພຣະເວນາ ຜູ້ເປັນພຣະມະຫາກະສັດ ຈຶ່ງປະກອບອັສວເມທະຍັຊະ (ຍັຊະບູຊາມ້າ)។

Verse 3

दानान्यदाद्ब्राह्मणेभ्यो नानारूपाण्यनेकशः । जगाम वैष्णवं लोकं सकायो जगतीपतिः

ພຣະອົງໄດ້ປະທານທານແກ່ບຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ເປັນນານາຮູບແບບ ຢ່າງຫຼາຍຄັ້ງ ແລະຢ່າງອຸດົມ; ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ ໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ ໄວສະນະວະໂລກ ພ້ອມດ້ວຍກາຍຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 4

विष्णुना सह धर्मात्मा नित्यमेव प्रवर्तते । एतद्वः सर्वमाख्यातं चरित्रं तस्य भूपतेः

ພະຣາຊາຜູ້ມີຈິດໃຈແຫ່ງທຳ ຍ່ອມປະພຶດສອດຄ່ອງກັບພຣະວິສນຸເປັນນິດ. ໂອ ພະພູປະຕິ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າປະຫວັດແລະກິດຈະກຳຂອງຜູ້ປົກຄອງນັ້ນໃຫ້ທ່ານຟັງຄົບຖ້ວນແລ້ວ.

Verse 5

सर्वपापप्रशमनं सर्वदुःखविनाशनम् । पृथुरेव स धर्मात्मा राजा पृथ्वीं प्रशासति

ພຣະອົງເປັນຜູ້ບັນເທົາບາບທັງປວງ ແລະທຳລາຍທຸກຂ໌ທັງຫມົດ; ພະຣາຊາຜູ້ມີຈິດໃຈແຫ່ງທຳ ຄື ພຣະປຣຶຖຸ ນັ້ນແທ້ ປົກຄອງແຜ່ນດິນ.

Verse 6

त्रैलोक्येन समं पृथ्वीं दुदोह नृपसत्तमः । प्रजास्तु रंजितास्तेन पुण्यधर्मानुकर्मभिः

ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດນັ້ນໄດ້ ‘ບີບນ້ຳນົມ’ ຈາກແຜ່ນດິນ ໃຫ້ເກີດຄວາມອຸດົມສົມບູນເທົ່າກັບໄຕໂລກ. ປະຊາຊົນກໍຍິນດີປິຕິ ເນື່ອງດ້ວຍການປະພຶດຕາມບຸນແລະທຳອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງ.

Verse 7

एतत्ते सर्वमाख्यातं भूमिखण्डमनुत्तमम् । प्रथमं सृष्टिखंडं तु द्वितीयं भूमिखंडकम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າພູມິຂັນຑະອັນຍອດຢ່າງນີ້ໃຫ້ທ່ານຟັງຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ພາກທຳອິດແມ່ນ ສຣຶສຕິຂັນຑະ ແລະພາກທີສອງແມ່ນ ພູມິຂັນຑະ.

Verse 8

भूमिखंडस्यमाहात्म्यं कथयिष्याम्यहं पुनः । अस्य खंडस्य वै श्लोकं यः शृणोति नरोत्तमः

ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວພັນລະນາມະຫາຕະມະຍະອັນສັກສິດຂອງ ພູມິຂັນຑະ ອີກຄັ້ງ. ຜູ້ເປັນນະໂຣຕະມະຄົນໃດ ທີ່ໄດ້ຟັງແມ່ນແຕ່ຊະໂລກໜຶ່ງຂອງຂັນຑະນີ້,

Verse 9

दिनस्यैकस्य वै पापं तस्य चैव प्रणश्यति । यो नरो भावसंयुक्तोऽध्यायं संशृणुते सुधीः

ຜູ້ໃດມີສັດທາອັນຈິງໃຈ ແລະມີປັນຍາ ຟັງບົດນີ້ດ້ວຍຄວາມໃສ່ໃຈ ບາບແຫ່ງມື້ດຽວຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຖືກທຳລາຍສິ້ນແທ້.

Verse 10

तस्य पुण्यं प्रवक्ष्यामि श्रूयतां द्विजसत्तमाः । दत्तस्य गोसहस्रस्य ब्राह्मणेभ्यः सुपर्वणि

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຟັງ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວບຸນຜົນຂອງມັນ—ເທົ່າກັບການຖວາຍງົວໜຶ່ງພັນແກ່ພຣາຫມັນ ໃນວັນບຸນອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 11

यत्फलं तत्प्रजायेत विष्णुस्तस्य प्रसीदति । अस्य पद्मपुराणस्य पठमानस्य नित्यशः

ຜົນບຸນໃດທີ່ຄວນເກີດຈາກນີ້ ຜົນນັ້ນຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແທ້; ແລະພຣະວິສນຸຍ່ອມພໍພຣະໄທແກ່ຜູ້ທີ່ສວດອ່ານປັດມະປຸຣານະນີ້ເປັນນິດ.

Verse 12

कलौयुगे तु विघ्नाश्च न जायंते नरस्य वै । व्यास उवाच । कस्मात्कलौ न जायंते शृण्वानस्य च पद्मज

ໃນກະລີຍຸກ ອຸປະສັກທັງຫຼາຍຍ່ອມບໍ່ເກີດແກ່ມະນຸດໂດຍແທ້. ພຣະວະຍາສະກ່າວວ່າ: “ໂອ ປັດມະຊະ (ພຣະພຣົມ) ເປັນເຫດໃດໃນກະລີ ອຸປະສັກຈຶ່ງບໍ່ເກີດແກ່ຜູ້ຟັງ?”

Verse 13

नरस्य पुण्ययुक्तस्य नाना विघ्नाः सुदारुणाः । ब्रह्मोवाच । मखस्याप्यश्वमेधस्य यत्फलं परिकथ्यते

ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຜູ້ມີບຸນກໍຍັງມີອຸປະສັກອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງຫຼາຍປະການເກີດຂຶ້ນ. ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ: ຜົນທີ່ຖືກກ່າວສຳລັບຍັດຍະ—ແມ່ນແຕ່ອັດສະວະເມດະກໍດີ—(ບັດນີ້) ຈະຖືກພັນລະນາ.

Verse 14

तत्फलं दृश्यते तात पुराणे पद्मसंज्ञके । अश्वमेधमखः पुण्यः कलौ नैव प्रवर्तते

ໂອ້ ລູກເອີຍ, ຜົນນັ້ນແທ້ໆ ປາກົດອະທິບາຍໃນປຸຣານະທີ່ເອີ້ນວ່າ “ປັດມະ”। ໃນກາລີຍຸກ ພິທີຍັດຍາ ອັດສະວະເມທະ ອັນເປັນບຸນໃຫຍ່ ບໍ່ມີການປະຕິບັດແທ້ໆ।

Verse 15

पुराणं चापि यत्तद्वदश्वमेधसमं किल । अश्वमेधस्य यत्पुण्यं स्वर्गमोक्षफलप्रदम्

ແລະຍັງກ່າວອີກວ່າ ປຸຣານະນັ້ນ ແທ້ຈິງເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມທະ. ບຸນແຫ່ງອັດສະວະເມທະ ປະທານຜົນເປັນສະຫວັນ ແລະ ໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 16

न भुंजंति नराः पापाः पापमार्गेषु संस्थिताः । पुराणस्यास्य पुण्यस्य पद्मसंज्ञस्य सत्तम

ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຄົນດີ, ຄົນບາບທີ່ຍຶດຕິດຢູ່ໃນທາງບາບ ບໍ່ໄດ້ຮັບຫຼືເສວຍສ່ວນບຸນຂອງປຸຣານະອັນສັກສິດນາມ “ປັດມະ” ນີ້ເລີຍ।

Verse 17

अश्वमेधसमं पुण्यं न भुंजंति कलौ नराः । कलौ युगे नरैः पापैर्गंतव्यं नरकार्णवम्

ໃນກາລີຍຸກ ມະນຸດບໍ່ໄດ້ເສວຍບຸນທີ່ເທົ່າກັບອັດສະວະເມທະ. ໃນກາລີຍຸກ ຄົນບາບຖືກພັນນາວ່າກໍາລັງມຸ່ງໄປສູ່ “ທະເລນະລົກ” ເພື່ອເຕືອນໃຫ້ຮັກສາທຳມະ।

Verse 18

कस्माच्छ्रोष्यंति तत्पुण्यं चतुर्वर्गप्रसाधनम् । येन श्रुतमिदं पुण्यं पुराणं पद्मसंज्ञकम्

ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ຟັງບຸນທຳນັ້ນ ທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ສໍາເລັດ “ຈະຕຸວັກຄະ” ເປົ້າໝາຍຊີວິດສີ່ປະການ? ເພາະໂດຍການຟັງນີ້ແຫຼະ ປຸຣານະອັນເປັນບຸນນາມ “ປັດມະ” ຈຶ່ງໄດ້ຖືກຟັງ।

Verse 19

सर्वं हि साधितं तेन चतुर्वर्गस्य साधनम् । अश्वमेधादयो यज्ञास्तस्मान्नष्टा महामते

ໂດຍອານຸພາບນັ້ນ ສາລະທັງປວງທີ່ເປັນທາງບັນລຸຈະຕຸວັກ—ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ, ໂມກຂະ—ກໍສຳເລັດຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ ຍັດຍະເຊັ່ນອັດສະວະເມດະເປັນຕົ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ຈຳເປັນອີກຕໍ່ໄປ.

Verse 20

कलौ युगे गताः स्वर्गे सवेदाः सांगसस्वराः । यः कोपि सत्वसंपन्नः श्रद्धावान्भगवत्परः

ໃນຍຸກກະລິ ພຣະເວດທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍເວທາງຄະ ແລະການສວດດ້ວຍສະວະອັນຖືກຕ້ອງ ດຸຈດັ່ງໄດ້ໄປສູ່ສະຫວັນແລ້ວ. ແຕ່ກໍຍັງມີຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ມີສັດຕະວະຄຸນ ມີສັດທາ ແລະອຸທິດໃຈແດ່ພຣະພະຄະວານ…

Verse 21

श्रोतुमिच्छति धर्मात्मा सपुत्रो भार्यया सह । श्रवणार्थं महाश्रद्धा पूर्वं तस्य प्रजायते

ຜູ້ມີຈິດໃຈທັມມະນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍລູກຊາຍແລະພັນລະຍາ ປາຖະໜາຈະຟັງ; ແລະເພື່ອການຟັງນັ້ນ ສັດທາອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ກໍເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂອງເຂົາກ່ອນແລ້ວ.

Verse 22

शृण्वानस्य नरस्यापि महाविघ्नो न संचरेत् । अश्रद्धा जायते पूर्वं पाठकस्य नरस्य च

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຟັງຢູ່ຢ່າງດຽວ ອຸປະສັກໃຫຍ່ກໍບໍ່ເກີດຂຶ້ນ. ແຕ່ກ່ອນອື່ນ ຄວາມບໍ່ມີສັດທາ ກັບເກີດຂຶ້ນໃນຜູ້ອ່ານສວດ ແລະໃນຜູ້ນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 23

लोभश्च जायते तस्य शृण्वानस्य द्विजोत्तम । प्रेषितो विष्णुदेवेन महामोहः स दारुणः

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ເມື່ອເຂົາຟັງຢູ່ ຄວາມໂລບກໍເກີດຂຶ້ນໃນເຂົາ; ມະຫາໂມຫະອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ທີ່ພຣະວິດສະນຸເທວະສົ່ງມາ ກໍເຂົ້າຄອບງຳເຂົາ.

Verse 24

अकरोत्स विनाशं तु शृण्वतश्चास्य नित्यशः । दूषकाः कुत्सकाः पापाः संभवंति दिने दिने

ແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດຟັງສິ່ງນີ້ຢູ່ເປັນນິດ ຍ່ອມນຳພາໄປສູ່ຄວາມພິນາດ; ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ ຄົນບາບ—ຜູ້ຕິຕຽນແລະຜູ້ເຢາະເຍີ້ຍ—ກໍເກີດຂຶ້ນບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 25

ज्ञातव्यं तु सुबुद्धेन विघ्नरूपं ममाधुना । संजातं दृश्यते व्यास तथा होमं समाचरेत्

ແຕ່ຜູ້ມີປັນຍາພຶງຮູ້ວ່າ ໃນບັດນີ້ ອຸປະສັກໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຮູບຂອງຂ້າເອງ. ໂອ ວະຍາສະ, ມັນປາກົດໃຫ້ເຫັນແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງປະກອບໂຮມ (ບູຊາໄຟ) ຕາມຄວນ.

Verse 26

वैष्णवैश्च महामंत्रैर्विष्णुसूक्तैः सुपुण्यदैः । विष्णोरराटमंत्रेण सहस्रशीर्षकेण च

ແລະດ້ວຍມະຫາມັນຕຣາແຫ່ງໄວສະນະວະ, ດ້ວຍສຸກຕະສັນລະເສີນພຣະວິສນຸອັນໃຫ້ບຸນຢ່າງຍິ່ງ, ແລະດ້ວຍອະຣາຏະ-ມັນຕຣາຂອງພຣະວິສນຸ ພ້ອມທັງສະຫັດສະຣະຊີຣະສະ (ບົດສັນລະເສີນຜູ້ມີພັນສີສະ) ດ້ວຍ.

Verse 27

इदं विष्णु सुमंत्रेण आब्रह्मेण पुनः पुनः । त्र्यंबकेन च मंत्रेण होममेवं समाचरेत्

ດັ່ງນັ້ນ ພຶງປະກອບໂຮມຕາມນີ້ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ດ້ວຍມັນຕຣາອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະວິສນຸນີ້, ດ້ວຍການອັນເຊີນທີ່ຂະຫຍາຍໄປຮອດພຣະພຣະຫມາ, ແລະດ້ວຍມັນຕຣາຂອງຕຣະຍັມບະກະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍ.

Verse 28

बृहत्साम्ना सुमंत्रेण द्वादशाक्षरकेण च । यस्य देवस्य यो होमस्तस्य मंत्रेण होमयेत्

ດ້ວຍບຣິຫັດ-ສາມັນ, ດ້ວຍມັນຕຣາອັນເປັນມົງຄຸນ, ແລະດ້ວຍມັນຕຣາສິບສອງພະຍາງດ້ວຍ; ໂຮມໃດທີ່ມຸ່ງຖວາຍແດ່ເທວະອົງໃດ ກໍພຶງຖວາຍໂຮມນັ້ນດ້ວຍມັນຕຣາປະຈຳຂອງເທວະອົງນັ້ນເອງ.

Verse 29

अष्टोत्तरतिलाज्यैश्च पालाशैः समिधैरपि । ग्रहाणामपि कर्त्तव्यं स्थापनं पूजनं द्विज

ດ້ວຍອາຫຸຕິ 108 ຄັ້ງ ຈາກເມັດງາແລະນ້ຳມັນເນີຍໃສ (ghee) ພ້ອມທັງໄມ້ສະມິດຈາກຕົ້ນປາລາຊ (palāśa) ໂອ ທະວິຊ (ພຣາຫມະນ) ພຶງຕັ້ງແລະບູຊາພຣະກຣະຫະ (ນວະກຣະຫະ) ດ້ວຍ

Verse 30

विघ्नेशं पूजयेत्तत्र शारदां च सुरेश्वरीम् । जातवेदां महामायां चंडिकां क्षेत्रनायकम्

ທີ່ນັ້ນພຶງບູຊາພຣະວິຆເນສ (Vighneśa) ແລະບູຊາພຣະສາຣະດາ (Śāradā) ຜູ້ເປັນເທວີອະທິຣາຊແຫ່ງເທວະທັງປວງ; ອີກທັງບູຊາ ຊາຕະເວດາ (Jātavedā) ມະຫາມາຍາ (Mahāmāyā) ຈັນຑິກາ (Caṇḍikā) ແລະນາຍົກຜູ້ພິທັກຂອງເຂດສັກສິດນັ້ນ

Verse 31

तिलैश्च तंदुलैराज्यैस्तेषां मंत्रसमुद्यतैः । एवं होमः प्रकर्त्तव्यो ब्राह्मणेभ्यो ददेद्धनम्

ດ້ວຍເມັດງາ ເມັດເຂົ້າ ແລະນ້ຳມັນເນີຍໃສ (ghee) ພ້ອມມົນຕຣາທີ່ກຳນົດໄວ້ ພຶງປະກອບພິທີໂຫມະ (homa) ດັ່ງນີ້ ແລ້ວຈຶ່ງຖວາຍທຣັບເປັນທານແກ່ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ

Verse 32

यथासंभाविकां तात दक्षिणां धेनुसंयुताम् । ततो विघ्नाः प्रणश्यंति पुराणं सिद्धिमाप्नुयात्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຈົ່ງຖວາຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ຕາມກຳລັງ ພ້ອມດ້ວຍງົວ; ແລ້ວອຸປະສັກທັງປວງຈະສິ້ນໄປ ແລະການສະທາຍະປຸຣານະຈະບັນລຸສິດທິ (siddhi)

Verse 33

एवं न कुरुते यो हि तस्य विघ्नं वदाम्यहम् । तस्यांगे जायते रोगो बहुपीडाप्रदायकः

ຜູ້ໃດບໍ່ກະທຳດັ່ງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງອຸປະສັກຂອງຜູ້ນັ້ນ: ໃນກາຍຂອງເຂົາຈະເກີດໂຣກທີ່ໃຫ້ຄວາມທຸກທໍລະມານຢ່າງໜັກ

Verse 34

भार्या शोकः पुत्रशोको धनहानिः प्रजायते । नानाविधान्महारोगान्भुंजते नात्र संशयः

ຄວາມໂສກເພາະເມຍ, ຄວາມໂສກເພາະລູກຊາຍ, ແລະການສູນເສຍຊັບສິນ ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ; ແລະຈະທົນທຸກຈາກໂລກຮ້າຍຫຼາຍປະເພດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 35

यस्य गेहे नास्ति वित्तमुपवासं समाचरेत् । एकादशीं सुसंप्राप्य पूजयेन्मधुसूदनम्

ຜູ້ໃດໃນເຮືອນບໍ່ມີຊັບສິນ ພຶງປະພຶດອຸປະວາສ (ອົບອາຫານ). ເມື່ອຮອດວັນເອກາດະຊີໂດຍຖືກຕ້ອງແລ້ວ ພຶງບູຊາພຣະມະທຸສູດະນະ (ພຣະວິສນຸ).

Verse 36

षोडशैश्चोपचारैश्च भावयुक्तेन चेतसा । ब्राह्मणान्भोजयेत्पश्चाद्यथावित्तानुसारतः

ດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍພາວະແຫ່ງພັກຕິ ພຶງບູຊາດ້ວຍອຸປະຈາຣະ 16 ປະການ; ແລ້ວພາຍຫຼັງພຶງເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມະນຕາມກຳລັງຊັບຂອງຕົນ.

Verse 37

केशवाय ततो दत्वा संकल्पं हविषान्वितम् । स्वयं कुर्यात्ततः प्राज्ञो भोजनं सह बांधवैः

ຈາກນັ້ນ ຖວາຍແດ່ພຣະເກສະວະ ສັງກັນປະ (ຄຳປະຕິຍານ) ພ້ອມດ້ວຍຫະວິສ (ເຄື່ອງບູຊາ) ແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ປັນຍາພຶງຮັບປະທານອາຫານພາຍຫຼັງ ຮ່ວມກັບຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ.

Verse 38

पुत्रैस्तु भार्यया युक्तस्ततः सिद्धिमवाप्नुयात् । पुराणसंहितापूर्णा श्रोतव्या धर्मतत्परैः

ມີບຸດທັງຫຼາຍ ແລະມີເມຍຄຽງຂ້າງ ແລ້ວຈຶ່ງບັນລຸສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດທາງຈິດວິນຍານ). ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນທຳມະພຶງຟັງພຣະປຸຣານະ ອັນສົມບູນດ້ວຍສັງຫິຕາທັງຫຼາຍ.

Verse 39

चतुर्वर्गस्य वै सिद्धिर्जायते तस्य नान्यथा । सपादं लक्षमेकं तु ब्रह्माख्यं पुष्करं शृणु

ຈາກສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຄວາມສຳເລັດແຫ່ງຈະຕຸວັກ—ທັມມະ, ອັດຖະ, ກາມະ, ໂມກສະ—ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນແທ້ ບໍ່ມີທາງອື່ນ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງເລື່ອງປຸສະກະຣະ ທີ່ເອີ້ນວ່າຕີຣະຖະຂອງພຣະພຣະຫມາ ມີຂອບເຂດສະວາລັກ (1 ແລະ 1/4 ລັກ).

Verse 40

कृते युगे तु निष्पापाः शृण्वंति मनुजा द्विज । लक्षस्यार्द्धं ततः कृत्स्नं पुराणं पद्मसंज्ञकम्

ໃນກຣິຕະຍຸກ ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ເປັນທະວິຊ ມະນຸດຜູ້ບໍ່ມີບາບ ຍ່ອມຟັງປຸຣານະທັງໝົດທີ່ຊື່ “ປັດມະ” ມີຈຳນວນເທົ່າກັບຄຶ່ງລັກ ຄື ຫ້າໝື່ນ ສະໂລກະ.

Verse 41

श्लोकानां तु सहस्राभ्यां द्वाभ्यामेव तथाधिकम् । त्रेतायुगे तथा प्राप्ते यदा श्रोष्यंति मानवाः

ໃນນັ້ນມີສະໂລກະສອງພັນ ແລະເພີ່ມອີກສອງ. ເມື່ອເຕຣຕາຍຸກມາຮອດ ມະນຸດທັງຫຼາຍຈະໄດ້ຟັງມັນ.

Verse 42

चतुर्वर्गफलं भुक्त्वा ते यास्यंति हरिं पुनः । द्वाविंशतिसहस्राणि संहितापद्मसंज्ञिता

ເມື່ອໄດ້ເສວຍຜົນແຫ່ງຈະຕຸວັກແລ້ວ ພວກເຂົາຈະໄດ້ບັນລຸພຣະຫຣິອີກຄັ້ງ. ສັງຫິຕາທີ່ຊື່ “ປັດມະ” ນີ້ມີສະໂລກະສອງໝື່ນສອງພັນ.

Verse 43

द्वापरे कथिता विप्र ब्रह्मणा परमात्मना । द्वादशैव सहस्राणां पद्माख्या सा तु संहिता

ໂອ ວິປຣະພຣາຫມະນະ ໃນທະວາປະຣະຍຸກ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ເປັນປະຣະມາຕະມັນ ໄດ້ສອນແລະກ່າວໄວ້. ສັງຫິຕາທີ່ຊື່ “ປັດມະ” ນັ້ນມີສະໂລກະພອດດີ ໜຶ່ງໝື່ນສອງພັນ.

Verse 44

कलौ युगे पठिष्यंति मानवा विष्णुतत्पराः । एकोर्थश्चैकभावश्च चतुर्ष्वपि प्रवर्तितः

ໃນກະລິຍຸກ ມະນຸດຜູ້ອຸທິດໃຈແດ່ພຣະວິສນຸ ຈະສວດທ່ອງຄຳສອນນີ້. ຄວາມໝາຍດຽວ ແລະ ຈຸດປະສົງດຽວ ຖືກປະກາດໃນວິດທັງສີ່.

Verse 45

संहितास्वेव विप्रेंद्र शेषाख्यानप्रविस्तरः । द्वादशैव सहस्राणि नाशं यास्यंति सत्तम

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ໃນສັງຫິຕາເອງ ມີອາຄະຍານຂະຫຍາຍຊື່ ‘ເສສາຂະຍານ’ ຍາວຮອດສິບສອງພັນຄາຖາ; ໂອຜູ້ດີ ມັນຈະສູນສິ້ນໄປແທ້.

Verse 46

कलौ युगे तु संप्राप्ते प्रथमं हि भविष्यति । भूमिखंडं नरः श्रुत्वासर्वपापैः प्रमुच्यते

ເມື່ອກະລິຍຸກມາຮອດ ຄຳສອນນີ້ຈະເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ສຸດແທ້. ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ ‘ພູມິຂັນດະ’ ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 47

मुच्यते सर्वदुःखेभ्यः सर्वरोगैः प्रमुच्यते । अन्यत्सर्वं परित्यज्य जपं दानं तथा श्रुतम्

ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກຄວາມທຸກທັງປວງ ແລະ ພົ້ນຈາກໂລກໄພທັງຫມົດຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ລະທິ້ງສິ່ງອື່ນທັງໝົດແລ້ວ ພຶງປະພຶດ ຈະປະ, ທານ ແລະ ສຣະວະນະ/ສຣຸຕະ (ຟັງແລະສຶກສາຄຳສອນສັກສິດ).

Verse 48

श्रोतव्यं हि प्रयत्नेन पद्माख्यं पापनाशनम् । प्रथमं सृष्टिखंडं तु द्वितीयं भूमिखंडकम्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຄວນພາກພຽນຟັງ ປຸຣານະນາມ ‘ປັດມະ’ ຜູ້ທຳລາຍບາບ. ພາກທຳອິດແມ່ນ ‘ສຣິສຕິຂັນດະ’ ແລະ ພາກທີສອງແມ່ນ ‘ພູມິຂັນດະ’.

Verse 49

तृतीयं स्वर्गखंडं च पातालं तु चतुर्थकम् । पंचमं चोत्तरं खंडं सर्वपापप्रणाशनम्

ພາກທີສາມແມ່ນ ສະຫວັນຂັນຑະ ແລະພາກທີສີ່ແມ່ນ ປາຕາລຂັນຑະ. ພາກທີຫ້າແມ່ນ ອຸດຕະຣະຂັນຑະ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 50

यः शृणोति नरो भक्त्या पंचखंडान्यनुक्रमात् । गोप्रदानसहस्रस्य मानवो लभते फलम्

ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍສັດທາພັກດີ ຂັນຑະທັງຫ້າຕາມລຳດັບ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວພັນໂຕ.

Verse 51

महाभाग्येन लभ्यंते पंचखंडानि भूसुराः । श्रुतानि मोक्षदानि स्युः सत्यं सत्यं न संशयः

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ດຸດເທວະ (ພູສຸຣະ) ທັງຫຼາຍ, ຂັນຑະທັງຫ້ານີ້ໄດ້ມາດ້ວຍມະຫາວາສະນາເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອໄດ້ຟັງ ຍ່ອມເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະ—ຈິງແທ້, ຈິງແທ້, ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 125

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां वेनोपाख्याने पंचविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 125 ໃນເຣື່ອງເວນໂນປາຂະຍານະ ພາຍໃນ ພູມິຂັນຑະ ແຫ່ງ ສີຣີປັດມະປຸຣານະ ໃນສັງຫິຕາ 55,000 ສະໂລກ.