Adhyaya 123

Verse 1

सिद्ध उवाच । श्रूयतामभिधास्यामि ज्ञानरूपं तवाग्रतः । ज्ञानस्य नास्ति वै देहो हस्तौ पादौ च चक्षुषी

ສິດທະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງ; ຂ້າຈະອະທິບາຍສະພາບແທ້ຂອງຍານຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ. ຍານນັ້ນບໍ່ມີກາຍ—ບໍ່ມີມື ບໍ່ມີຕີນ ແລະບໍ່ມີຕາ।”

Verse 2

नासाकर्णौ न ज्ञानस्य नास्ति चैवास्थिसंग्रहः । केन दृष्टं तु वै ज्ञानं कानि लिंगानि तस्य वै

ຍານບໍ່ມີດັ່ງ ບໍ່ມີຫູ ແລະບໍ່ມີໂຄງກະດູກ. ແລ້ວຍານນັ້ນແທ້ຈິງເຫັນໄດ້ດ້ວຍຫຍັງ ແລະເຄື່ອງໝາຍຂອງມັນມີຫຍັງບ້າງ?

Verse 3

आकारैर्वर्जितं नित्यं सर्वं वेत्ति स सर्ववित् । दिवाप्रकाशकः सूर्यो रात्रौ प्रकाशयेच्छशी

ຜູ້ໃດທີ່ເປັນນິດພົ້ນຈາກຮູບຮ່າງທັງປວງ ຜູ້ນັ້ນຮູ້ທຸກສິ່ງ ເປັນຜູ້ຮູ້ທັງປວງ. ດວງອາທິດສ່ອງກາງວັນ ແລະ ດວງຈັນສ່ອງກາງຄືນ.

Verse 4

गृहं प्रकाशयेद्दीपो लोकमध्ये स्थिता अमी । तत्पदं केन वै धाम्ना दृश्यते शृणु सत्तम

ເຫມືອນດັ່ງຕະກຽງສ່ອງໃຫ້ເຮືອນສະຫວ່າງ ສິ່ງສ່ອງສະຫວ່າງເຫຼົ່ານີ້ກໍຕັ້ງຢູ່ກາງໂລກ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງ ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດ: ດ້ວຍລັດສະໝີໃດຈຶ່ງເຫັນພະທຳມະສະຖານສູງສຸດນັ້ນ?

Verse 5

न विंदंति हि मूढास्ते मोहिता विष्णुमायया । कायमध्ये स्थितं ज्ञानं ध्यानदीप्तमनौपमम्

ຄົນໂງ່ທີ່ຖືກມາຍາຂອງພຣະວິສນຸຫຼອກລວງ ບໍ່ຮູ້ຈັກປັນຍາອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ທີ່ສະຖິດໃນກາຍ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍແສງແຫ່ງສະມາທິ.

Verse 6

तत्पदं तेन दृश्येत चंद्रसूर्यादिभिर्न च । हस्तपादौ विना ज्ञानमचक्षुः कर्णवर्जितम्

ພະທຳມະສະຖານສູງສຸດນັ້ນ ເຫັນໄດ້ດ້ວຍພຣະອົງນັ້ນເອງເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍດວງຈັນ ດວງອາທິດ ແລະອື່ນໆ. ປັນຍານັ້ນບໍ່ມີມືບໍ່ມີຕີນ ບໍ່ມີຕາ ແລະປາສະຈາກຫູ.

Verse 7

तस्य सर्वत्र गतिरस्ति सर्वं गृह्णाति पश्यति । सर्वमाघ्राति विप्रेंद्र शृणोत्येवं न संशयः

ການເຄື່ອນໄຫວຂອງພຣະອົງມີຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ; ພຣະອົງຈັບຮັບແລະເຫັນທຸກສິ່ງ. ໂອ ຜູ້ເປັນໃຫຍ່ໃນບັນດາພຣາຫມັນ, ພຣະອົງຍັງດົມກິ່ນທຸກສິ່ງ ແລະຟັງທຸກສິ່ງເຊັ່ນກັນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 8

नास्ति ज्ञानसमो दीपः सर्वांधकारनाशने । स्वर्गे भूमौ च पाताले स्थाने स्थाने च दृश्यते

ບໍ່ມີປະທີບໃດເທົ່າກັບປັນຍາ ເພື່ອທຳລາຍຄວາມມືດທັງປວງ; ມັນປາກົດທຸກແຫ່ງ—ໃນສະຫວັນ ໃນໂລກ ແລະໃນພາຕານ.

Verse 9

कायमध्ये स्थितं ज्ञानं न विंदंति कुबुद्धयः । ज्ञानस्थानं प्रवक्ष्यामि यस्माज्ज्ञानं प्रजायते

ປັນຍາສະຖິດຢູ່ໃນກາຍ ແຕ່ຜູ້ມີຄວາມຄິດຜິດພາດບໍ່ພົບ; ຂ້າຈະກ່າວເຖິງທີ່ຕັ້ງແຫ່ງປັນຍາ ທີ່ເກີດຄວາມເຂົ້າໃຈແທ້.

Verse 10

प्राणिनां हृदये नित्यं निहितं सर्वदा द्विज । कामादीन्सुमहाभोगान्महामोहादिकांस्तथा

ໂອ ທະວິຊະ, ໃນດວງໃຈຂອງສັດທັງຫຼາຍ ມີກາມເປັນຕົ້ນສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ—ທັງຄວາມເພີດເພີນອັນໃຫຍ່ ແລະໂມຫະອັນໃຫຍ່ພ້ອມສະພາວະອື່ນໆ.

Verse 11

विवेकवह्निना सर्वान्दिधक्षति सदैव यः । सर्वशांतिमयोभूत्वा इंद्रियार्थं प्रमर्द्दयेत्

ຜູ້ໃດເຜົາຜານທຸກສິ່ງຢູ່ເສມອດ້ວຍໄຟແຫ່ງວິເວກ ເມື່ອເປັນຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍສັນຕິແລ້ວ ພຶງຂົ່ມອາລົມແຫ່ງອິນທຣີຍທັງຫຼາຍ.

Verse 12

ततस्तु जायते ज्ञानं सर्वतत्त्वार्थदर्शकम् । तत्त्वमूलमिदं ज्ञानं निर्मलं सर्वदर्शकम्

ແລ້ວປັນຍາກໍເກີດຂຶ້ນ ອັນເຫັນຄວາມໝາຍແຫ່ງຕັດຕະວະທັງປວງ; ປັນຍານີ້ມີສັດຈະເປັນຮາກ ບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງທົ່ວທຸກຢ່າງ.

Verse 13

तस्माच्छांतिं कुरुष्व त्वं सर्वसौख्यप्रवर्द्धिनीम् । समः शत्रौ च मित्रे च यथात्मनि तथापरे

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຝຶກສັນຕິ—ອັນເພີ່ມພູນຄວາມສຸກທັງປວງ. ຈົ່ງມີໃຈເສມພາກຕໍ່ສັດຕູແລະມິດ ແລະຕໍ່ຜູ້ອື່ນດັ່ງຕໍ່ຕົນເອງ.

Verse 14

भव स्वनियतो नित्यं जिताहारो जितेंद्रियः । मैत्रं नैव प्रकर्तव्यं वैरं दूरे परित्यजेत्

ຈົ່ງຢູ່ໃນວິໄນຕົນເອງເປັນນິດ ສຳຮອງໃນອາຫານ ແລະຊະນະອິນທຣີ. ຢ່າຮີບຮ້ອນຜູກຄວາມສະນິດ ແລະຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມພະຍາດພະຍອມໃຫ້ໄກ.

Verse 15

निःसंगो निःस्पृहो भूत्वा एकांतस्थानमाश्रितः । सर्वप्रकाशको ज्ञानी सर्वदर्शी भविष्यसि

ເມື່ອເປັນຜູ້ບໍ່ຍຶດຕິດ ແລະບໍ່ມີຄວາມຢາກ ພ້ອມອາໄສຢູ່ສະຖານທີ່ສະງົບສົງັດ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຮູ້ທີ່ສ່ອງແສງທຸກສິ່ງ ແລະເປັນປັນຍາວິໄສທີ່ເຫັນທົ່ວ.

Verse 16

एकस्थानस्थितो वत्स त्रैलोक्ये यद्भविष्यति । वृत्तांतं वेत्स्यसि त्वं तु मत्प्रसादान्न संशयः

ໂອ ລູກນ້ອຍທີ່ຮັກ, ເມື່ອຢູ່ປັກຫມຸດໃນບ່ອນດຽວ ເຈົ້າຈະຮູ້ທຸກສິ່ງທີ່ຈະເກີດໃນສາມໂລກ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າ ເຈົ້າຈະຮູ້ເລື່ອງລາວທັງໝົດແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 17

कुंजल उवाच । सिद्धेन तेन मे विप्र ज्ञानरूपं प्रकाशितम् । तस्य वाक्ये स्थितो नित्यं तद्भावेनापि भावितः

ກຸ້ນຈະລາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ, ໂດຍຜ່ານລະສີຜູ້ສຳເລັດ (ສິດທະ) ນັ້ນ ຮູບແທ້ແຫ່ງຍານໄດ້ປາກົດແກ່ຂ້າ. ຂ້າຕັ້ງມັ່ນໃນຄຳສອນຂອງທ່ານເປັນນິດ ແລະຖືກຫຼໍ່ຫຼອມຊຶມຊາບດ້ວຍພາວະຂອງທ່ານເອງ.”

Verse 18

त्रैलोक्ये वर्त्तते यद्यदेकस्थाने स्थितो ह्यहम् । तत्तदेव प्रजानामि प्रसादात्तस्य सद्गुरोः

ແມ່ນວ່າຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ປັກຫຼັກໃນບ່ອນດຽວ ແຕ່ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນໄຕໂລກ ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ໄດ້ທັງໝົດ ໂດຍພຣະກະລຸນາແຫ່ງສັດຄຸຣຸຜູ້ແທ້ນັ້ນ।

Verse 19

एतत्ते सर्वमाख्यातमात्मवृत्तांतमेव हि । अन्यत्किं ते प्रवक्ष्यामि तद्ब्रूहि द्विजसत्तम

ທັງໝົດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງແລ້ວ—ແທ້ຈິງແມ່ນແຕ່ເລື່ອງລາວຂອງຂ້າພະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ। ຈະໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າອະທິບາຍອັນໃດອີກ? ຈົ່ງກ່າວມາ ໂອ ດວິຊະສັດຕະມະ (ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ)។

Verse 20

च्यवन उवाच । कीरयोनिं कथं प्राप्तो भवाञ्ज्ञानवतां वरः । तन्मे त्वं कारणं ब्रूहि सर्वसंदेहनाशनम्

ຈະຍະວະນະ ກ່າວວ່າ: “ທ່ານເປັນຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ ແຕ່ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດຈຶ່ງໄດ້ເກີດໃນຄັນຂອງນົກແກ້ວ? ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກເຫດປັດໃຈແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອທຳລາຍຄວາມສົງໄສທັງປວງ”

Verse 21

कुंजल उवाच । संसर्गाज्जायते पापं संसर्गात्पुण्यमेव हि । तस्माद्विवर्जयेच्छुद्धो भव्यं विरुद्धमेव च

ກຸ້ນຈະລະ ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍການຄົບຄ້າ ບາບຍໍ້ມເກີດ; ດ້ວຍການຄົບຄ້າ ບຸນກໍເກີດແທ້. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດພຶງຫຼີກເວັ້ນການຄົບຄ້າກັບສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນ ແລະສິ່ງທີ່ຂັດກັບທຳມະ

Verse 22

लुब्धकेनापि पापेन केनाप्येकः शुकः शिशुः । बंधयित्वा समानीतो विक्रयार्थं समुद्यतः

ນາຍພານຜູ້ມີບາບຄົນໜຶ່ງ ຈັບລູກນົກແກ້ວຕົວດຽວ ມັດໄວ້ ແລ້ວນຳຕິດຕົວໄປ ແລະອອກເດີນທາງໂດຍມີໃຈຈະນຳໄປຂາຍ

Verse 23

चाटुकांर सुरूपं तं पटुवाक्यं समीक्ष्य च । गृहीतो ब्राह्मणैकेन मम प्रीत्या समर्पितः

ເມື່ອພິຈາລະນາເຫັນວ່າເຂົາເປັນຜູ້ປາກຫວານຍ້ອງຍໍ ຮູບງາມ ແລະຊໍານານໃນຖ້ອຍຄໍາ ພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງຈຶ່ງຮັບເຂົາໄວ້ ແລະດ້ວຍຄວາມຮັກຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຈຶ່ງອຸທິດຖວາຍເຂົາໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 24

ज्ञानध्यानस्थितो नित्यमहमेव द्विजोत्तम । समे बालस्वभावेन कौतुकात्करसंस्थितः

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ, ຂ້າພະເຈົ້າດໍາລົງຢູ່ເສມອໃນຍານ ແລະ ສະມາທິ. ໃນພື້ນດິນຮາບພຽງ ດ້ວຍນິໄສດັ່ງເດັກນ້ອຍ ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ສະຖິດໃນຝາມື ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ລ້ວນໆ।

Verse 25

तस्य कौतुकवाक्यैर्वा मुग्धोऽहं द्विजसत्तम । शुकस्य पुत्ररूपस्य नित्यं तत्परमानसः

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດ, ຂ້າພະເຈົ້າຖືກດຶງດູດໂດຍຖ້ອຍຄໍາຫຍອກຢ້ອນຂອງເຂົາ; ແລະໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍອຸທິດໃຫ້ເຂົາເສມອ—ຜູ້ປາກົດໃນຮູບເປັນບຸດຂອງ ສຸກະ (Śuka).

Verse 26

मामेवं वदते सोपि ताततातेति आस्यताम् । स्नातुं गच्छ महाभाग देवमर्चय सांप्रतम्

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າກໍາລັງເວົ້າຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ເຂົາກໍຕອບວ່າ “ທີ່ຮັກເອີຍ, ທີ່ຮັກເອີຍ—ຂໍໃຫ້ນັ່ງເຖີດ” ແລ້ວກ່າວຕໍ່ວ່າ “ໂອ ຜູ້ມີວາສນາ, ບັດນີ້ຈົ່ງໄປອາບນ້ໍາ ແລະບູຊາເທວະດາໃນທັນທີ”

Verse 27

इत्यादिचाटुकैर्वाक्यैर्मामेवं परिभाषयेत् । तस्यवाक्यविनोदेन विस्मृतं ज्ञानमुत्तमम्

ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຍ້ອງຍໍປະຈົບສອພລໍແບບນີ້ ເຂົາຈຶ່ງເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງນັ້ນ; ແລະໂດຍຄວາມບັນເທີງໃນວາຈາຂອງເຂົາ ຍານອັນສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຫຼຸດຫາຍຈາກຄວາມຈໍາ

Verse 28

पुष्पार्थं फलभोगार्थं गतोहं वनमेव च । नीतः शुको बिडालेन मम दुःखस्य हेतवे

ຂ້າພະເຈົ້າໄປປ່າເພື່ອເກັບດອກໄມ້ ແລະເພື່ອຊິມລົດຜົນໄມ້; ແຕ່ແມວໄດ້ຄາບນົກແກ້ວໄປ—ນັ້ນແຫຼະເປັນເຫດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໂສກເສົ້າ।

Verse 29

मम संसर्गिभिः सर्वैर्वयस्यैः साधुचारिभिः । बिडालेन हतः पक्षी तेनैव भक्षितो हि सः

ຕໍ່ໜ້າສະຫາຍທັງປວງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ມິດຜູ້ປະພຶດດີ—ແມວໄດ້ຂ້ານົກໜຶ່ງ ແລະແທ້ຈິງມັນກໍໄດ້ກິນນົກນັ້ນເອງ

Verse 30

श्रुत्वा मृत्युं गतं विप्र शुकं तं चाटुकारकम् । महता दुःखभावेन असुखेनातिदुःखितः

ໂອ ພຣາຫມັນ ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ ສຸກະ—ຜູ້ກ່າວຄໍາປະຈົບ—ໄດ້ຕາຍໄປແລ້ວ ລາວກໍທຸກຂ໌ຫນັກຫນ່ວງ ຖືກຄວາມໂສກໃຫຍ່ແລະຄວາມອຶດອັດລຶກຊຶ້ງຄອບງໍາ

Verse 31

तस्य दुःखेन मुग्धोस्मि तीव्रेणापि सुपीडितः । महता मोहजालेन बद्धोऽहं द्विजपुंगव

ດ້ວຍທຸກຂ໌ຂອງລາວ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຫຼົງງົງ ແລະຖືກຄວາມຮຸນແຮງນັ້ນບີບຄັ້ນຢ່າງໜັກ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຜູກໄວ້ໃນຂ່າຍໂມຫະອັນໃຫຍ່

Verse 32

प्रालपं रामचंद्रेति शुकराजेति पंडित । श्लोकराजेति तं विप्र मोहाच्चलितमानसः

ຈິດໃຈຂອງລາວຖືກໂມຫະເຮັດໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວ ລາວຈຶ່ງພຶມພໍາຢູ່ເລື້ອຍໆວ່າ “ຣາມະຈັນທຣາ!” ແລະ “ສຸກະຣາຊາ!”—ແລະໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ ລາວຍັງເອີ້ນລາວວ່າ “ສະໂລກະຣາຊາ” ອີກດ້ວຍ

Verse 33

ततोऽहं दुःखसंतप्तः संजातः स्वेनकर्मणा । वियोगेनापि विप्रेंद्र शुकस्य शृणु सांप्रतम्

ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຖືກຄວາມໂສກເຜົາໄໝ້ ເພາະກຳຂອງຕົນເອງຈົນເຖິງສະພາບນີ້. ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງເລື່ອງຂອງສຸກະດ້ວຍ ຄືເລື່ອງການພັດພາກຂອງລາວ.

Verse 34

विस्मृतं तन्मया ज्ञानं सिद्धेनापि प्रकाशितम् । संस्मरञ्छोकसंतप्तस्तं शुकं चाटुकारकम्

ຄວາມຮູ້ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ສິດທະ຤ິສີໄດ້ເປີດເຜີຍແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຍັງລືມໄປ. ເມື່ອລະລຶກເຖິງນົກແກ້ວສຸກະຜູ້ເວົ້າປະຈົບ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຖືກຄວາມໂສກເຜົາໄໝ້.

Verse 35

वत्सवत्सेति नित्यं वै प्रलपञ्छृणु भार्गव । गद्यपद्यमयैर्वाक्यैः संस्कृताक्षरसंयुतैः

ໂອ ພາຣກະວະ, ຈົ່ງຟັງ—ລາວເວົ້າພຶມພຳຢູ່ເປັນນິດວ່າ “ວັດສະ, ວັດສະ!” ໂດຍຖ້ອຍຄຳທັງຮ້ອຍແກ້ວແລະຮ້ອຍກອນ ປະກອບດ້ວຍພະຍາງສັນສະກຣິດອັນປະນີດ.

Verse 36

त्वां विना कश्च मां वत्स बोधयिष्यति सांप्रतम् । कथाभिस्तु विचित्राभिः पक्षिराजप्रसाद्य माम्

ບໍ່ມີເຈົ້າ ໂອ ລູກນ້ອຍຜູ້ຮັກ, ໃນຍາມນີ້ໃຜຈະຊີ້ນຳໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ແຈ້ງ? ໂອ ຣາຊາແຫ່ງນົກ, ດ້ວຍນິທານອັນພິສະດານ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຊື່ນໃຈ ແລະໂປຣດເມດຕາດ້ວຍ.

Verse 37

अस्मिन्सुनिर्जनोद्याने विहाय क्व गतो भवान् । केन दोषेण लिप्तोस्मि तन्मे कथय सांप्रतम्

ໃນສວນອັນເງົາງຽບນີ້ ເຈົ້າປະຖິ້ມຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວໄປໃສ? ຂ້າພະເຈົ້າຖືກປົນເປື້ອນດ້ວຍຄວາມຜິດອັນໃດ? ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າໃນບັດນີ້.

Verse 38

एवंविधैरहं वाक्यैः करुणैस्तैस्तु मोहितः । एवमादि प्रलप्याहं शोकेनापि सुपीडितः

ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາເຊັ່ນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຫຼອກໃຫ້ຫຼົງ. ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງພູດຕໍ່ໄປແບບນັ້ນ ຄຳຄວນຄວາຍ ແລະຖືກຄວາມໂສກບີບຄັ້ນຢ່າງໜັກ.

Verse 39

मृतोहं तेन मोहेन तद्भावेनापि मोहितः । मरणे यादृशो भावो मतिश्चासीच्च यादृशी

ຂ້າພະເຈົ້າຕາຍເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງນັ້ນ ແລະຍັງຖືກຄວາມຮູ້ສຶກສະພາບນັ້ນເຮັດໃຫ້ສັບສົນອີກ. ໃນຍາມມໍລະນະຮູ້ສຶກແນວໃດ ມະຕິແລະຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍແນວນັ້ນ.

Verse 40

तादृशेनापि भावेन जातोऽहं द्विजसत्तम । गर्भवासो मया प्राप्तो ज्ञानस्मृतिविधायकः

ແມ່ນແຕ່ມີສະພາບໃຈແນວນັ້ນ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເກີດມາ; ແລະໄດ້ຮັບການພັກຢູ່ໃນຄັນມານດາ ອັນບັນດານປັນຍາແລະຄວາມລະລຶກໄດ້.

Verse 41

स्मृतं पूर्वकृतं कर्म स्वयमेव विचेष्टितम् । मया पापेन मूढेन किं कृतं ह्यकृतात्मना

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລະລຶກເຖິງກຳທີ່ເຄີຍເຮັດໄວ້ກ່ອນ—ເປັນການກະທຳທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດໂດຍຈົ່ງໃຈເອງ. ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ບາບ ແລະຫຼົງໂງ່ ຜູ້ບໍ່ສຳລວມຕົນ—ໄດ້ເຮັດຫຍັງລົງໄປ?

Verse 42

गर्भयोगसमारूढः पुनस्तं चिंतयाम्यहम् । तेन मे निर्मलं ज्ञानं जातं वै सर्वदर्शकम्

ເມື່ອຕັ້ງມັ່ນອີກຄັ້ງໃນກັຣພະໂຍຄະ ຂ້າພະເຈົ້າກໍພິຈາລະນາພຣະອົງອີກເທື່ອ. ໂດຍພຣະນັ້ນ ປັນຍາອັນບໍ່ມີມົນທິນໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ—ເປັນທັດສະນະທີ່ເຫັນທົ່ວທຸກສິ່ງ.

Verse 43

गुरोस्तस्य प्रसादाच्च प्राप्तं वै ज्ञानमुत्तमम् । तस्यवाक्योदकैः स्वच्छैः कायस्य मलमेव च

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຄູບາອາຈານນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບປັນຍາອັນສູງສຸດແທ້; ແລະດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຂອງຄູບາອາຈານອັນໃສສະອາດດັ່ງນ້ໍາ ຄວາມມົນມົວແຫ່ງກາຍກໍປານດັ່ງຖືກຊໍາລະລ້າງໄປ.

Verse 44

सबाह्याभ्यंतरं विप्र क्षालितं निर्मलं कृतम् । तिर्यक्त्वं च मया प्राप्तं शुकजातिसमुद्भवम्

ໂອ ພຣາຫມັນ! ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຊໍາລະລ້າງທັງພາຍນອກແລະພາຍໃນ ໃຫ້ບໍລິສຸດ; ແລະຍັງໄດ້ຮັບກໍາເນີດເປັນສັດເດຣັດສານ ເກີດໃນສາຍພັນນົກແກ້ວ (ສຸກະ) ອີກດ້ວຍ.

Verse 45

शुकस्य ध्यानभावेन मरणे समुपस्थिते । तस्मिन्काले मृतो विप्र तद्भावेनापि भावितः

ເມື່ອຄວາມຕາຍເຂົ້າມາໃກ້ ໂດຍອໍານາດແຫ່ງການພິຈາລະນາສະມາທິໃນ Śuka ພຣາຫມັນນັ້ນກໍສິ້ນຊີວິດໃນການນັ້ນເອງ—ຈິດສໍານຶກຖືກຫຼໍ່ຫຼອມໂດຍພາວະນັ້ນຢ່າງໝົດຈົດ.

Verse 46

तादृशोऽस्मि पुनर्जातः शुकरूपो महीतले । मरणे यादृशो भावः प्राणिनां परिजायते

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເກີດໃໝ່ເທິງແຜ່ນດິນ ໃນຮູບຂອງ Śuka (ນົກແກ້ວ); ເພາະໃນຍາມຈະສິ້ນຊີວິດ ຈິດພາວະແບບໃດເກີດຂຶ້ນແກ່ສັດທັງຫຼາຍ ກໍຍ່ອມນໍາໄປສູ່ກໍາເນີດຕໍ່ໄປຕາມນັ້ນ.

Verse 47

तादृशाः स्युस्तु सत्वास्ते तद्रूपास्तत्परायणाः । तद्गुणास्तत्स्वरूपास्ते भावभूता भवंति हि

ສັດທັງຫຼາຍນັ້ນຍ່ອມກາຍເປັນເຊັ່ນນັ້ນແທ້: ຮັບເອົາຮູບນັ້ນ ຖືວ່ານັ້ນເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ ຮັບເອົາຄຸນລັກສະນະນັ້ນ; ແລະເມື່ອຖືກປະກອບຂຶ້ນດ້ວຍພາວະນັ້ນ ກໍຍ່ອມເປັນຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 48

मृत्यकालस्य विप्रेंद्र भावेनापि न संशयः । अतुलं प्राप्तवाञ्ज्ञानमहमत्र महामते

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ກ່ຽວກັບເວລາແຫ່ງຄວາມຕາຍ ແມ່ນບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ແມ່ນແຕ່ໃນໃຈ. ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່, ທີ່ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບັນລຸຍານອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 49

तेन सर्वं विपश्यामि यद्भूतं यद्भविष्यति । वर्तमानं महाप्राज्ञ ज्ञानेनापि महामते

ໂດຍ (ຍານ/ພະລັງ) ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຊັດທຸກສິ່ງ—ອະດີດ, ອະນາຄົດ, ແລະ ປັດຈຸບັນ. ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ໂອ ຜູ້ມີໃຈໃຫຍ່, ແມ່ນແຕ່ໂດຍຍານເອງກໍຮູ້ແຈ້ງ.

Verse 50

सर्वं विदाम्यहं ह्यत्र संस्थितोपि न संशयः । तारणाय मनुष्याणां संसारे परिवर्तताम्

ທີ່ນີ້ ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຍັງສະຖິດຢູ່ ກໍຮູ້ທຸກສິ່ງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ນີ້ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ມະນຸດຜູ້ຫມຸນວຽນໃນສັງສາຣາ ໄດ້ຂ້າມພົ້ນ.

Verse 51

नास्ति तीर्थं गुरुसमं बंधच्छेदकरं द्विज । एतत्ते सर्वमाख्यातं शृणु भार्गवनंदन

ໂອ ດວິຈ, ບໍ່ມີຕີຣຖະ (tīrtha) ໃດເທົ່າກັບ ຄຸຣຸ (Guru) ຜູ້ຕັດຂາດພັນທະແຫ່ງການຜູກມັດໂລກ. ທັງໝົດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບອກແກ່ເຈົ້າແລ້ວ; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ບຸດອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງ ພຣຶກຸ.

Verse 52

यत्त्वया पृच्छितं विप्र तत्ते सर्वं प्रकाशितम् । स्थलजाच्चोदकात्सर्वं बाह्यं मलं प्रणश्यति

ໂອ ພຣາຫມັນ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມມາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເປີດເຜີຍໃຫ້ຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ໂດຍນ້ຳ ມົນທິນພາຍນອກທັງໝົດ—ທັງທີ່ເກີດຈາກການແຕະດິນ ແລະອື່ນໆ—ຍ່ອມສູນໄປ.

Verse 53

जन्मांतरकृतान्पापान्गुरुतीर्थं प्रणाशयेत् । संसारतारणायैव जंगमं तीर्थमुत्तमम्

ການປະທັບຢູ່ອັນສັກສິດຂອງພຣະຄູຣຸ ເປັນດັ່ງທີຣຖະ ຍ່ອມທຳລາຍບາບທີ່ເຮັດໄວ້ໃນຊາດກ່ອນໆ. ເພື່ອຂ້າມພົ້ນສັງສາຣາ ທີຣຖະທີ່ເຄື່ອນໄຫວໄດ້ (ທີຣຖະມີຊີວິດ) ນີ້ແຫຼະສູງສຸດ.

Verse 54

विष्णुरुवाच । शुक एवं महाप्राज्ञश्च्यवनाय महात्मने । तत्त्वं प्रकाशयित्वा तु विरराम नृपोत्तम

ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ຊຸກະຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ໄດ້ເປີດເຜີຍຕັດຕະວະແກ່ມະຫາອາດມາ ຈະຍະວະນະ ແລ້ວກໍຢຸດນິ່ງສງົບ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ.

Verse 55

एतत्ते सर्वमाख्यातं जंगमं तीर्थमुत्तमम् । वरं वरय भद्रं ते यत्ते मनसि वर्त्तते

ເລື່ອງທັງໝົດກ່ຽວກັບທີຣຖະຈະລັນອັນສູງສຸດນີ້ ຂ້າໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ແລ້ວ. ບັດນີ້ຈົ່ງເລືອກພອນ—ຂໍໃຫ້ມີມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ—ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ.

Verse 56

वेन उवाच । नाहं राज्यस्य कामार्थी नान्यत्किंचित्प्रकामये । सदेहो गंतुमिच्छामि तव कायं जनार्दन

ເວນະກ່າວວ່າ: ຂ້າບໍ່ປາຖະໜາລາຊະອານາຈັກເພາະຄວາມໃຄ່ອຳນາດ ແລະບໍ່ໄດ້ປາຖະໜາສິ່ງອື່ນໃດ. ໂອ ຈະນາຣະດະນ, ຂ້າປາຖະໜາຈະໄປ—ພ້ອມກາຍນີ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ—ເຂົ້າສູ່ພຣະຮູບທິບຂອງພຣະອົງ.

Verse 57

एवं वरमहं मन्ये यदि दातुमिहेच्छसि । विष्णुरुवाच । यज त्वमश्वमेधेन राजसूयेन भूपते

ພອນນີ້ແຫຼະຂ້າເຫັນວ່າເໝາະສົມ ຖ້າພຣະອົງປາຖະໜາຈະປະທານໃນທີ່ນີ້. ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງປະກອບຍັດຍະ ອັດສະວະເມທະ ແລະ ຣາຊະສູຍະ.

Verse 58

गो भू स्वर्णाम्बुधान्यानां कुरु दानं महामते । दानान्नश्यति वै पापं ब्रह्मवध्यादिघोरकम्

ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຈົ່ງເຮັດທານເປັນງົວ ດິນ ຄຳ ນ້ຳ ແລະເຂົ້າທັນຍາຫານ. ດ້ວຍທານນັ້ນ ບາບຍ່ອມສູນສິ້ນແທ້ ແມ່ນແຕ່ບາບຮ້າຍແຮງເຊັ່ນ ພຣະຫມັນຫັດຍາ ແລະອື່ນໆ.

Verse 59

चतुर्वर्गस्तु दानेन सिद्ध्यत्येव न संशयः । तस्माद्दानं प्रकर्तव्यं मामुद्दिश्य च भूपते

ຈຸດໝາຍສີ່ປະການແຫ່ງຊີວິດ (ຈະຕຸວັກຄະ) ຍ່ອມສຳເລັດດ້ວຍທານແທ້ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ ຈົ່ງເຮັດທານໂດຍອຸທິດແດ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 60

यादृशेनापि भावेन मामुद्दिश्य ददाति यः । तादृशं तस्य वै भावं सत्यमेवं करोम्यहम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ໃຫ້ທານໂດຍລະລຶກເຖິງຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍຈິດໃຈແບບໃດ ຂ້າພະເຈົ້າຍ່ອມກະທຳໃຫ້ເກີດຜົນແທ້ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຈິດໃຈນັ້ນເອງ.

Verse 61

ऋषीणां दर्शनात्स्पर्शाद्भ्रष्टस्ते पापसंचयः । आगमिष्यसि यज्ञांते मम देहं न संशयः

ດ້ວຍການເຫັນແລະການສຳຜັດບັນດາລຶສີ ຄັງບາບທີ່ສະສົມໄວ້ຂອງເຈົ້າໄດ້ຫຼຸດລົງແລ້ວ. ເມື່ອຍັດຍະພິທີສິ້ນສຸດ ເຈົ້າຈະມາຮອດກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 62

एवमाभाष्य तं वेनमंतर्द्धानं गतो हरिः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແກ່ເວນາແລ້ວ ພຣະຫຣິ (ວິສນຸ) ກໍອັນຕະທານ ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ.