Adhyaya 120

Verse 1

कुंजल उवाच । कामोदाख्यं पुरं दिव्यं सर्वदेवसमाकुलम् । सर्वकामसमृद्ध्यर्थमपश्यन्नारदस्ततः

ກຸນຊະລະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວນາຣະດະໄດ້ເຫັນນະຄອນທິບຊື່ “ກາໂມດາ” ອັນເນື່ອງແນ່ນດ້ວຍເທວະທັງປວງ ປາກົດເພື່ອຄວາມສຳເລັດສົມບູນ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງຄວາມປາດຖະນາທຸກປະການ।

Verse 2

कामोदाया गृहं प्राप्य प्रविवेश द्विजोत्तमः । कामोदां तु ततो दृष्ट्वा सर्वकामसमाकुलाम्

ເມື່ອໄປຮອດເຮືອນຂອງກາໂມດາ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດກໍເຂົ້າໄປຂ້າງໃນ। ແລ້ວເມື່ອເຫັນກາໂມດາ ກໍພົບວ່ານາງຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຄວາມປາດຖະນາທຸກປະການ।

Verse 3

तया संपूजितो विप्रः सुवाक्यैः स्वागतादिभिः । दिव्यासने समारूढस्तां पप्रच्छ द्विजोत्तमः

ນາງໄດ້ບູຊາຕ້ອນຮັບວິປຣະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະຖ້ອຍຄຳສະຫວັດດີອັນໄພເຮາະ। ເມື່ອພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດຂຶ້ນນັ່ງເທິງອາສນະທິບແລ້ວ ກໍໄດ້ຖາມນາງ។

Verse 4

सुखेन स्थीयते भद्रे विष्णुतेजः समुद्भवे । अनामयं च पप्रच्छ आशीर्भिरभिनंद्य ताम्

ລາວໄດ້ຖາມນາງ—ຜູ້ເກີດຈາກລັດສະຫມີທິບຂອງພຣະວິສນຸ—ໂດຍເອີ້ນວ່າ “ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ” ວ່ານາງຢູ່ດີມີສຸກ ແລະປອດໂລກພະຍາດບໍ; ພ້ອມທັງອວຍພອນສັນລະເສີນນາງ។

Verse 5

कामोदोवाच । प्रसादाद्भवतां विष्णोः सुखेन वर्तयाम्यहम् । कथयस्व महाप्राज्ञ त्वं प्रश्नोत्तरकारणम्

ກາມະດາ ກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະວິສນຸຂອງທ່ານ ຂ້ອຍດຳລົງຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍ. ໂອ ຜູ້ປັນຍາຍິ່ງ ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍ—ທ່ານແມ່ນຕົ້ນເຫດແຫ່ງຄຳຖາມແລະຄຳຕອບ”

Verse 6

महामोहः समुत्पन्नो ममांगे मुनिपुंगव । व्यापकः सर्वलोकानां ममांगे मतिनाशकः

ໂອ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງມຸນີ, ໃນກາຍຂອງຂ້ອຍໄດ້ເກີດມະຫາໂມຫະ—ມັນແຜ່ກວ້າງໄປທົ່ວທຸກໂລກ ແລະໃນຕົວຂ້ອຍເອງມັນທຳລາຍປັນຍາການແຍກແຍະ।

Verse 7

तस्मान्निद्रा समुत्पन्ना यथा मर्त्येषु वर्तते । सुप्तया तु मया दृष्टः स्वप्नो वै दारुणो मुने

ຈາກນັ້ນ ຄວາມຫຼັບກໍເກີດຂຶ້ນ ເຫມືອນທີ່ເກີດໃນຫມູ່ມະນຸດ. ແລະໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍຫຼັບຢູ່ ໂອ ມຸນີ, ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນຄວາມຝັນອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງແທ້ໆ।

Verse 8

केनाप्युक्तं समेत्यैव पुरतो द्विजसत्तम । अव्यक्तोऽसौ हृषीकेशः संसारं स गमिष्यति

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ດວິຊະ, ເມື່ອມີຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງກ່າວບອກ ລາວກໍມາແລະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າທັນທີ. ພຣະຫຣິສີເກດສະຜູ້ອະວະຍັກຕະນັ້ນ ຈະເຂົ້າສູ່ສັງສາຣະ ແຫ່ງການເກີດດັບຕໍ່ໄປ।

Verse 9

तदा प्रभृति दुःखेन व्यापिताहं महामते । तन्मे त्वं कारणं ब्रूहि भवाञ्ज्ञानवतां वरः

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນມາ ໂອ ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຄວາມໂສກທຸກຄອບງຳ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກເຫດຂອງມັນ; ທ່ານເປັນຜູ້ຮູ້ທີ່ຍອດຢ່າງແທ້.

Verse 10

नारद उवाच । वातिकः पैत्तिकश्चैव कफजः सान्निपातिकः । स्वप्नः प्रवर्तते भद्रे मानवेषु न संशयः

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົລ ໃນມະນຸດທັງຫຼາຍ ຄວາມຝັນຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ—ເກີດຈາກວາຕະ, ຈາກປິຕຕະ, ຈາກກະຟະ, ແລະຈາກການປະຊຸມພ້ອມຂອງໂດສະທັງປວງ (ສັນນິປາຕະ); ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ”

Verse 11

न जायते च देवेषु स्वप्नो निद्रा च सुंदरि । आदित्योदयवेलायां दृश्यते स्वप्न उत्तमः

ໂອ ນາງຜູ້ງາມ ໃນຫມູ່ເທວະດາ ບໍ່ມີທັງຄວາມຝັນ ແລະບໍ່ມີການນອນຫຼັບ. ໃນເວລາຕາເວັນຂຶ້ນ ຈຶ່ງເຫັນຄວາມຝັນອັນປະເສີດ (ເປັນມງຄົລ)

Verse 12

सत्स्वप्नो मानवानां हि पुण्यस्य फलदायकः । अन्यदेवं प्रवक्ष्यामि स्वप्नस्य कारणं शुभे

ສໍາລັບມະນຸດ ຄວາມຝັນອັນດີແທ້ (ສັດສະວັບນະ) ຍ່ອມໃຫ້ຜົນແຫ່ງບຸນແນ່ນອນ. ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົລ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍເຫດແຫ່ງຄວາມຝັນອີກແນວໜຶ່ງ

Verse 13

महावातांदोलनैश्च चलंत्यापो वरानने । त्रुटंत्यंबुकणाः सूक्ष्मास्तस्मादुदकसंचयात्

ໂອ ນາງຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ ເມື່ອນ້ໍາຖືກສັ່ນໄຫວໂດຍການກະເທືອນຂອງລົມໃຫຍ່ ລະອອງນ້ໍາອັນລະອຽດຍິ່ງຈະແຕກອອກ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງເກີດການສະສົມແຫ່ງນ້ໍາ

Verse 14

बहिरेव पतंत्येते निर्मलांबुकणाः शुभे । पुनर्लयं प्रयांत्येते दृश्यादृश्या भवंति वै

ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຫຍອດນ້ຳອັນບໍລິສຸດເຫຼົ່ານີ້ຕົກລົງໄປພາຍນອກເທົ່ານັ້ນ; ແລ້ວກໍກັບລະລາຍເຂົ້າສູ່ລະຍະອີກ—ບາງຄັ້ງເຫັນ, ບາງຄັ້ງບໍ່ເຫັນ.

Verse 15

तद्वत्स्वप्नस्य वै भावः कथ्यते शृणु भामिनि । आत्मा शुद्धो विरक्तस्तु रागद्वेषविवर्जितः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຂ້າຈະອະທິບາຍສະພາບແທ້ຂອງຄວາມຝັນ—ຈົ່ງຟັງ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ. ອາດມັນບໍລິສຸດ ແລະວາງວຽງ, ພົ້ນຈາກຣາກະແລະທະເວດສະ.

Verse 16

पंचभूतात्मकानां च मुषित्वैव सुनिश्चलः । षड्विंशतिसु तत्वानां मध्ये चैष विराजते

ເມື່ອຂ້າມພົ້ນສະພາບມີກາຍທີ່ປະກອບດ້ວຍມະຫາພູດທັງຫ້າແລ້ວ ລາວຍັງຄົງໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ; ແລະໃນບັນດາຕັດຕະວະ 26 ປະການ ນີ້ແຫຼະສ່ອງສະຫວ່າງເປັນສັດຈະກາງ.

Verse 17

शुद्धात्मा केवलो नित्यः प्रकृतेः संगतिं गतः । तद्भावैर्वायुरूपैश्च चलते स्थानतो यदा

ເມື່ອອາດມັນອັນບໍລິສຸດ—ໂດດດ່ຽວແລະນິລັນດອນ—ເຂົ້າໄປສຳພັນກັບປຣະກຣິຕິ ແລ້ວ, ໂດຍອາການຂອງນາງ ແລະໂດຍຮູບແບບຂອງປຣານະ-ວາຍຸ ຈຶ່ງເຫັນຄືວ່າມັນເຄື່ອນຈາກບ່ອນໜຶ່ງໄປອີກບ່ອນໜຶ່ງ.

Verse 18

आत्मनस्तेजसश्चैव प्रतितेजः प्रजायते । अंतरात्मा शुभं नाम तस्य एव प्रकथ्यते

ຈາກອາດມັນ ແລະຈາກແສງສະຫວ່າງຂອງມັນ ຍ່ອມເກີດແສງສະຫວ່າງທີ່ສອດຄ່ອງກັນ; ແລະອາດມັນພາຍໃນນັ້ນແຫຼະ ຖືກປະກາດວ່າມີນາມອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 19

पयसश्च यथा भिन्ना भवंत्यंबुकणाः शुभे । आत्मनस्तु तथा तेज अंतरात्मा प्रकथ्यते

ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົນ! ເຫມືອນຢ່າງທີ່ຫຍອດນ້ຳປາກົດວ່າແຍກອອກຈາກນ້ຳນົມ, ອັນຕະຣາຕະມາ—ແສງສະຫວ່າງພາຍໃນ—ກໍຖືກກ່າວວ່າແຕກຕ່າງຈາກຕົນນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 20

स हि पृथ्वी स वै वायुः स चाप्याकाश एव हि । स वै तोयं स दीप्येत एते पंच पुरा कृताः

ພຣະອົງນັ້ນແທ້ແມ່ນດິນ, ພຣະອົງນັ້ນແທ້ແມ່ນລົມ, ແລະພຣະອົງນັ້ນເອງແມ່ນອາກາດ. ພຣະອົງນັ້ນແມ່ນນ້ຳ, ແລະພຣະອົງນັ້ນລຸກໂຊດເປັນໄຟ—ທາດທັງຫ້ານີ້ຖືກປັ້ນແຕ່ປະຖົມການ।

Verse 21

आत्मनस्तेजसो भूता मलरूपा महात्मनः । तस्यापि संगतिं प्राप्ता एकत्वं हि प्रयांति ते

ສັດທັງຫຼາຍນີ້ເກີດຈາກແສງຕະເຈະຂອງອາຕະມາແຫ່ງມະຫາຕະມາ; ແມ່ນແຕ່ຈະປາກົດດັ່ງມົນທິນ, ແຕ່ເມື່ອໄດ້ຮັບສັງຄົມກັບພຣະອົງ ກໍຍ່າງໄປສູ່ຄວາມເປັນໜຶ່ງດຽວກັນ।

Verse 22

स्वात्मभावप्रदोषेण नाशयंति वरानने । तत्पिंडमन्यमिच्छंति वारं वारं वरानने

ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ! ເນື່ອງຈາກຄວາມເສື່ອມເສຍໃນສະພາບຕົນເອງ ພວກເຂົານຳຕົນໄປສູ່ຄວາມພິນາດ; ແລ້ວກໍປາຖະໜາຮ່າງກາຍໃໝ່ອີກ ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ।

Verse 23

तेषां क्रीडाविहारोयं सृष्टिसंबंधकारणम् । उदकस्य तरंगस्तु जायते च विलीयते

ການຫຼິ້ນລີລາຂອງພວກເຂົານີ້ແມ່ນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມຜູກພັນກັບການສ້າງສັນ; ເຫມືອນຄື້ນນ້ຳເທິງນ້ຳ ທີ່ເກີດຂຶ້ນແລ້ວກໍລະລາຍໄປ।

Verse 24

पुनर्भूतिः पुनर्हानिस्तादृशस्य पुनः पुनः । अपां रूपस्य दृष्टांतं तद्वदेषां न संशयः

ສິ່ງທີ່ເປັນແນວນັ້ນ ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແລ້ວດັບໄປ ຊ້ຳໆອີກແລ້ວອີກ. ການປ່ຽນຮູບຂອງນ້ຳແມ່ນຕົວຢ່າງ; ດັ່ງນັ້ນໃນກໍລະນີຂອງເຂົາທັງຫຼາຍກໍເຊັ່ນກັນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 25

आत्मा न नश्यते देवि तेजो वायुर्न नश्यति । न नश्यतो धराकाशौ न नश्यंत्याप एव च

ໂອ ເທວີ, ອາດມັນບໍ່ພິນາດ. ໄຟແລະລົມກໍບໍ່ພິນາດ. ແຜ່ນດິນແລະອາກາດກໍບໍ່ພິນາດ, ແລະນ້ຳກໍບໍ່ພິນາດເຊັ່ນກັນ.

Verse 26

पंचैव आत्मना सार्द्धं प्रभवंति प्रयांति च । आत्मादयो ह्यमी भद्रे नित्यरूपा न संशयः

ທາດທັງຫ້ານີ້ ພ້ອມກັບອາດມັນ ປາກົດວ່າເກີດຂຶ້ນແລະດັບໄປ. ແຕ່ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄົນ, ອາດມັນແລະສິ່ງອື່ນໆເຫຼົ່ານີ້ມີສະພາບນິລັນດອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 27

पिंड एव प्रणश्येत तेषां संजात एव च । विषयाणां सुदोषैः स रागद्वेषादिभिर्हतः

ກອງກາຍອັນເປັນຮ່າງຮວມຂອງເຂົາທັງຫຼາຍ ພິນາດທັນທີເມື່ອເກີດຂຶ້ນ ເນື່ອງຈາກຖືກໂທດອັນຮ້າຍແຮງຂອງອາລົມທາງອິນຊີ—ຄວາມຕິດພັນ, ຄວາມຊັງ ແລະອື່ນໆ—ທຳລາຍລົງ.

Verse 28

प्राणाः प्रयांति वै पिंडात्पंचपंचात्मका द्विज । पिंडांते वसते आत्मा प्रतिरूपस्तु तस्य च

ໂອ ທະວິຊະ, ປຣານທັງຫຼາຍອັນມີລັກສະນະຫ້າປະການ ຍ່ອມຈາກກອງກາຍນີ້ໄປແທ້. ເມື່ອຮ່າງກາຍສິ້ນສຸດ ອາດມັນຍັງສະຖິດຢູ່, ແລະມີຮູບລະອຽດອັນສອດຄ່ອງກັບມັນຢູ່ຄຽງກັນ.

Verse 29

अंतरात्मा यथा चाग्नेः स्फुलिंगस्तु प्रकाशते । तथा प्रकाशमायाति दृश्यादृश्यः प्रजायते

ດັ່ງປະກາຍໄຟຈາກໄຟທີ່ປາກົດແລະສ່ອງສະຫວ່າງ ຉັນໃດ ອັນຕະຣາຕະມາພາຍໃນກໍປາກົດເປັນແສງ ເກີດທັງສິ່ງທີ່ເຫັນໄດ້ແລະບໍ່ເຫັນໄດ້।

Verse 30

शुद्धात्मा च परं ब्रह्म सदा जागर्ति नित्यशः । अंतरात्मा प्रबद्धस्तु प्रकृतेश्च महागुणैः

ອາຕະມາອັນບໍລິສຸດນັ້ນແມ່ນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ—ຕື່ນຮູ້ຢູ່ເສມອ ແລະນິດຕະການ; ແຕ່ອັນຕະຣາຕະມາ (ຈິດສຳນຶກທີ່ອາໄສກາຍ) ຍັງຖືກຜູກມັດໂດຍປຣະກຣິຕິ ແລະມະຫາຄຸນ (ສາມຄຸນ) ຂອງນາງ।

Verse 31

अन्नाहारेण संपुष्टैरंतरात्मा सुखं व्रजेत् । सुसुखाज्जायते मोहस्तस्मान्मनः प्रमुह्यति

ເມື່ອຖືກບຳລຸງດ້ວຍອາຫານ ອັນຕະຣາຕະມາກໍເຄື່ອນໄປສູ່ຄວາມສຸກສະບາຍ; ແຕ່ຈາກຄວາມສຸກທີ່ເກີນພໍ ມີໂມຫະເກີດຂຶ້ນ ເພາະສະນັ້ນໃຈຈຶ່ງຫຼົງງົງ।

Verse 32

पश्चात्संजायते निद्रा तामसी लयवर्द्धिनी । नाडीमार्गेण यः सूर्यो मेरुमुल्लंघ्य गच्छति

ຕໍ່ມາ ນິດຣາແບບຕາມັສກໍເກີດຂຶ້ນ ເພີ່ມພູນຄວາມລະລາຍແລະຄວາມເຉື່ອຍຊາ. (ໃນຂະນະນັ້ນ) ພຣະສຸຣິຍະຜູ້ເຄື່ອນໄປຕາມທາງດັ່ງນາດີ ຂ້າມພູເມຣຸ ແລ້ວດຳເນີນຕໍ່ໄປ।

Verse 33

तदा रात्रिः प्रजायेत यावन्नोदयते रविः । विषयांधकारैर्मुक्तस्तु अंतरात्मा प्रकाशते

ໃນຂະນະນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນ “ກາງຄືນ” ຕາບໃດທີ່ພຣະອາທິດຍັງບໍ່ຂຶ້ນ; ແຕ່ເມື່ອພົ້ນຈາກຄວາມມືດແຫ່ງອາຣົມວັດຖຸ ອັນຕະຣາຕະມາພາຍໃນກໍສ່ອງສະຫວ່າງຂຶ້ນ।

Verse 34

भावैस्तत्त्वात्मकानां तु पंचतत्त्वैः प्रपोषितैः । पूर्वजन्मस्थितैः पिंडैरंतरात्मा प्रगृह्यते

ແຕ່ “ອາດມັນພາຍໃນ” ຖືກຜູກມັດແລະຖືກພາໄປ ໂດຍກອງຮ່າງກາຍທີ່ເກີດຈາກພາວະອັນມີສະພາບເປັນຕັດຕະວະ ຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍທາດທັງຫ້າ ແລະຖືກປັ້ນແຕ່ງດ້ວຍສັງສະການຈາກຊາດກ່ອນ।

Verse 35

स यास्यति च वै स्थानमुच्चावचं महामते । संसार अंतरात्मा वै दोषैर्बद्धः प्रणीयते

ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ! ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປສູ່ສະຖານະ—ບາງຄັ້ງສູງ ບາງຄັ້ງຕ່ຳ; ເພາະອາດມັນພາຍໃນທີ່ຕິດຢູ່ໃນວົງຈອນສັງສານ ຖືກຂັບເຄື່ອນໄປ ໂດຍຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄວາມດ່າງພ້ອງຂອງຕົນ।

Verse 36

कायं रक्षति जीवात्मा पश्चात्तिष्ठति मध्यगः । उदानः स्फुरते तीव्रस्तस्माच्छब्दः प्रजायते

ຊີວາດມັນປົກປ້ອງຮ່າງກາຍ ແລະສະຖິດຢູ່ພາຍໃນກາງໆ ເປັນທີ່ພຶ່ງ. ເມື່ອອຸດານະປຣານສັ່ນໄຫວຢ່າງແຮງ ຈາກການສັ່ນໄຫວນັ້ນເອງ ຈຶ່ງເກີດສຽງ (ສັບທະ).

Verse 37

शुष्का भस्त्रा यथा श्वासं कुरुते वायुपूरिता । तद्वच्छब्दवशाच्छ्वासमुदानः कुरुते बलात्

ເຫມືອນຫີບລົມແຫ້ງ ເມື່ອເຕັມໄປດ້ວຍລົມ ກໍພົ່ນລົມຫາຍໃຈອອກ; ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງສຽງ ອຸດານະປຣານບັງຄັບໃຫ້ລົມຫາຍໃຈເຄື່ອນໄຫວຢ່າງແຮງກ້າ.

Verse 38

आत्मनस्तु प्रभावेण उदानो बलवान्भवेत् । एवं कायः प्रमुग्धस्तु मृतकल्पः प्रजायते

ໂດຍອຳນາດແຫ່ງອາດມັນ ກະແສອຸດານະປຣານຈຶ່ງແຂງແຮງ; ດັ່ງນັ້ນຮ່າງກາຍກໍມືດມົນສິ້ນເຊີງ ແລະກາຍເປັນດັ່ງຮ່າງຕາຍ.

Verse 39

ततो निद्रा महामाया तस्यांगेषु प्रयाति सा । हृदि कंठे तथा चास्ये नासिकाग्रे प्रतिष्ठति

ຈາກນັ້ນ ນິທຣາ—ມະຫາມາຍາ—ເຄື່ອນໄປຕາມອະວະຍະວະຂອງລາວ; ນາງຕັ້ງຢູ່ໃນຫົວໃຈ, ໃນຄໍ, ໃນປາກ ແລະທີ່ປາຍດັ່ງ.

Verse 40

बाहू संकुच्य संतिष्ठेद्धृद्गतो नाभिमंडले । आत्मनस्तु प्रभावाच्च उदानो नाम मारुतः

ເມື່ອຫົດແຂນທັງສອງແລະຢືນຢ່າງໝັ້ນຄົງ—ຄັ້ງມັນສະຖິດຢູ່ໃນຫົວໃຈ ແລະແຖວວົງສະດື—ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງອາດມັນ ລົມຊີວິດນັ້ນເອີ້ນວ່າ “ອຸດານະ”.

Verse 41

प्रजायते महातीव्रा बलरोधं करोति सः । यथा रज्ज्वा प्रबद्धस्तु दारु कीलधरः स्थितः

ມັນເກີດຂຶ້ນຢ່າງຮຸນແຮງຍິ່ງ ແລະເຮັດໃຫ້ເກີດການກັ້ນຂວາງພະລັງ; ເຫມືອນເສົາໄມ້ທີ່ຖືກມັດແນ່ນດ້ວຍເຊືອກ ຍ່ອມຕັ້ງຢູ່ໝັ້ນຄົງໃນທີ່ຂອງມັນ.

Verse 42

तथा चात्मासु संलग्नः प्राणवायुर्न संशयः । अंतरात्मप्रसक्तस्तु प्राणवायुः शुभानने

ດັ່ງນັ້ນ ປຣານະວາຍຸ ຍ່ອມຜູກພັນກັບດວງຊີວິດທັງຫຼາຍແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແຕ່ເມື່ອປຣານະວາຍຸໝັ້ນໃຈໃນອັນຕະຣາດມັນ, ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ມັນຈະຕັ້ງຢູ່ໝັ້ນໃນການດຳດິ່ງພາຍໃນນັ້ນ.

Verse 43

बुद्धिवद्रोहितो भद्रे अंतरात्मा प्रधावति । पूर्वजन्मार्जितान्वासान्स्मृत्वा तत्र प्रधावति

ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ເມື່ອພຸດທິຖືກນຳໃຫ້ຫຼົງທາງ ອັນຕະຣາດມັນຍ່ອມວິ່ງວຸ່ນໄປມາ. ເມື່ອລະລຶກສັງສະກາຣະທີ່ສະສົມຈາກຊາດກ່ອນໆ ມັນກໍພຸ່ງໄປຫາແນວໂນ້ມເກົ່ານັ້ນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.

Verse 44

तत्र संस्थो महाप्राज्ञः स्वेच्छया रमते पुनः । एवं नानाविधान्स्वप्नानंतरात्मा प्रपश्यति

ເມື່ອສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງໃຫຍ່ຍ່ອມຊື່ນບານອີກຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນ. ດັ່ງນັ້ນ ອາດມັນພາຍໃນຈຶ່ງເຫັນຄວາມຝັນຫຼາຍປະເພດ.

Verse 45

उत्तमांश्च विरुद्धांश्च कर्मयुक्तान्प्रपश्यति । गिरींस्तथा सुदुर्गांश्च उच्चावचान्प्रपश्यति

ລາວເຫັນທັງຜູ້ດີງາມແລະຜູ້ຕໍ່ຕ້ານ ພ້ອມທັງສັດທັງຫຼາຍທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍກຳ. ລາວຍັງເຫັນພູເຂົາ—ບາງລູກຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ—ແລະພື້ນດິນທັງສູງທັງຕ່ຳ.

Verse 46

तदेव वातिकं विद्धि कफवत्तद्वदाम्यहम् । जलं नदीं तडागं च पयः स्थानानि पश्यति

ຈົ່ງຮູ້ວ່ານັ້ນແມ່ນສະພາບອັນເກີດຈາກ ວາຕະ; ແລະເຮົາກໍກ່າວວ່າຄ້າຍ ກະຟະ ດ້ວຍ. ແລ້ວຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງເຫັນນ້ຳ—ແມ່ນ້ຳ, ໜອງ, ແລະສະຖານທີ່ມີນ້ຳດື່ມ.

Verse 47

अग्निं च पश्यते देवि बहुकांचनमुत्तमम् । तदेव पैत्तिकं विद्धि भाव्यं चैव वदाम्यहम्

ໂອ ເທວີ, ຖ້າຜູ້ໃດເຫັນໄຟ ແລະຄຳທອງອັນປະເສີດມາກມາຍ ຈົ່ງຮູ້ວ່ານິມິດນັ້ນເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງສະພາບທີ່ກ່ຽວກັບ ປິຕຕະ; ແລະເຮົາຈະກ່າວຖຶງສິ່ງທີ່ຈະເກີດຕໍ່ໄປດ້ວຍ.

Verse 48

प्रभाते दृश्यते स्वप्नो भव्यो वाभव्य एव च । कर्मयुक्तो वरारोहे लाभालाभप्रकाशकः

ຄວາມຝັນທີ່ເຫັນໃນຍາມອາລຸນ, ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ອາດເປັນມົງຄຸນ ຫຼື ອັບມົງຄຸນ. ເພາະຜູກພັນກັບກຳ ມັນຈຶ່ງເຜີຍໃຫ້ເຫັນທັງໄດ້ແລະເສຍ.

Verse 49

स्वप्नस्यापि अवस्था मे कथिता वरवर्णिनि । तद्भाव्यंचवरारोहेविष्णोश्चैवभविष्यति

ໂອ ນາງຜູ້ຜິວພັນງາມ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍແມ່ນແຕ່ສະພາບແຫ່ງຄວາມຝັນໃຫ້ເຈົ້າແລ້ວ; ແລະ ໂອ ຜູ້ສູງສົ່ງ ສິ່ງທີ່ຈະເກີດ ຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະວິດສະນຸ।

Verse 50

तन्निमित्तं त्वया दृष्टो दुःस्वप्नः स तु प्रेक्षितः

ເນື່ອງຈາກເຫດນັ້ນແທ້ໆ ເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ເຫັນ—ແລະໄດ້ປະຈັກພະຍານ—ຄວາມຝັນຮ້າຍອັນເປັນລາງຮ້າຍນັ້ນ।