Adhyaya 115

Verse 1

कुंजल उवाच । ततस्त्वसौ संयति राजमानः समुद्यतश्चापधरो महात्मा । यथैव कालः कुपितः सलोकान्संहर्तुमैच्छत्तु तथा सुदानवान्

ກຸນຈະລາ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ວິລະບຸລຸດຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ສ່ອງປະກາຍໃນສະໜາມຮົບ ຍົກຄັນທະນູຂຶ້ນພ້ອມຮົບ. ດັ່ງກາລະ (ເວລາ) ທີ່ໂກດເກຣີຍວຢາກທຳລາຍໂລກທັງປວງ ສັນໃດ ລາວກໍສັນນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍພວກດານະວະ ປາດຖະນາຈະທຳລາຍໂລກາທັງຫຼາຍ.

Verse 2

महास्त्रजालै रवितेजतुल्यैः सुदीप्तिमद्भिर्निजघान दानवान् । वायुर्यथोन्मूलयतीह पादपांस्तथैव राजा निजघान दानवान्

ດ້ວຍຂ່າຍມະຫາອາວຸດອັນລຸກໂພງ ເທົ່າກັບລັດສະໝີຕາເວັນ ລາວໄດ້ຟາດຟັນພວກດານະວະໃຫ້ລົ້ມລົງ. ດັ່ງລົມພັດຖອນຕົ້ນໄມ້ຈາກຮາກ ສັນໃດ ພະຣາຊາກໍສັນນັ້ນ ປາບດານະວະໃຫ້ພິນາດ.

Verse 3

वायुर्यथा मेघचयं च दिव्यं संचालयेत्स्वेन बलेन तेजसा । तथा स राजा असुरान्मदोत्कटाननाशयद्बाणवरैः सुतीक्ष्णैः

ດັ່ງລົມດ້ວຍກຳລັງແລະຄວາມສ່ອງໃສຂອງຕົນ ຂັບເຄື່ອນກອງເມກທິບໃຫ້ເຄື່ອນໄປ ສັນໃດ ພະຣາຊານັ້ນກໍສັນນັ້ນ ທຳລາຍອະສຸຣະຜູ້ຫຍິ່ງຍໂສ ແລະເມົາມົວດ້ວຍອຳນາດ ດ້ວຍລູກສອນຊັ້ນຍອດອັນຄົມກິບ.

Verse 4

न शेकुर्दानवाः सर्वे बाणवर्षं महात्मनः । मृताः केचिद्द्रुताः केचित्केचिन्नष्टा महाहवात्

ດານະວະທັງປວງບໍ່ອາດທົນຕໍ່ຝົນລູກສອນຂອງຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້. ບາງພວກຖືກສັງຫານ, ບາງພວກໜີຢ່າງຮີບຮ້ອນ, ແລະບາງພວກກໍຫາຍໄປຈາກມະຫາສົງຄາມ.

Verse 5

सूत उवाच । महातेजं महाप्राज्ञं महादानवनाशनम् । चुक्रोध हुंडो दुष्टात्मा दृष्ट्वा तं नृपनंदनम्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນພະຣາຊະບຸດນັ້ນ—ຜູ້ມີເດຊະຍິ່ງໃຫຍ່ ມີປັນຍາຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍດານະວະ—ຫຸນຑະຜູ້ໃຈຊົ່ວກໍເກີດໂທສະລຸກໂພງ.

Verse 6

स्थितो गत्वेदमाभाष्य तिष्ठतिष्ठेति चाहवे । त्वामद्य च नयिष्यामि आयुपुत्र यमांतिकम्

ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເຂົາເຂົ້າໄປກາງສົງຄາມ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ຢຸດ—ຢຸດ! ມື້ນີ້ ຂ້າຈະນຳເຈົ້າ, ໂອ ບຸດແຫ່ງອາຍຸ, ໄປສູ່ພຣະຍົມໂດຍຕົງ.”

Verse 7

नहुष उवाच । स्थितोस्मि समरे पश्य त्वामहं हंतुमागतः । अहं त्वां तु हनिष्यामि दानवं पापचेतनम्

ນະຫຸສະກ່າວວ່າ: “ເບິ່ງເຖີດ, ຂ້າຢືນມັ່ນໃນສົງຄາມ; ຂ້າມາເພື່ອຂ້າເຈົ້າ. ໂອ ດານະວະ ຜູ້ມີໃຈບາບ, ຂ້າຈະສັງຫານເຈົ້າແນ່ນອນ.”

Verse 8

इत्युक्त्वा धनुरादाय बाणानग्निशिखोपमान् । छत्रेण ध्रियमाणेन शुशुभे सोऽपि संयुगे

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເຂົາຍົກຄັນທະນູ ແລະລູກທະນູດຸຈລິ້ນໄຟ; ມີຮົ່ມພິທີການກາງເຫນືອສີສະ ເຂົາກໍສ່ອງສະຫວ່າງໃນສົງຄາມ

Verse 9

इंद्रस्य सारथिं दिव्यं मातलिं वाक्यमब्रवीत् । वाहयतु रथं मेऽद्य हुंडस्य सम्मुखं भवान्

ແລ້ວເຂົາໄດ້ກ່າວກັບ ມາຕະລິ ສາລະທີທິບຂອງພຣະອິນທຣ໌ວ່າ: “ມື້ນີ້ ຂໍໃຫ້ທ່ານຂັບລົດຮົບຂອງຂ້າ ໄປຢູ່ຕໍ່ໜ້າຫຸນຑະ ໂດຍກົງ”

Verse 10

इत्युक्तस्तेन वीरेण मातलिर्लघुविक्रमः । तुरगांश्चोदयामास महावातजवोपमान्

ເມື່ອຖືກວີຣະບຸລຸດນັ້ນກ່າວແລ້ວ ມາຕະລິຜູ້ວ່ອງໄວ ໄດ້ເຮັ່ງມ້າໃຫ້ແລ່ນ ໄວດຸຈຄວາມໄວແຫ່ງລົມໃຫຍ່

Verse 11

उत्पेतुश्च ततो वाहा हंसा इव यथांबरे । छत्रेण इंदुवर्णेन रथेनापि पताकिना

ແລ້ວມ້າສຶກກໍກະໂດດຂຶ້ນ ດັ່ງຫົງໃນນະພາ; ມີລົດຮົບຖືທຸງຊັຍ ແລະມີສະຫວັດຂາວດັ່ງດວງຈັນ.

Verse 12

नभस्तलं तु संप्राप्य यथा सूर्यो विराजते । आयुपुत्रस्तथा संख्ये तेजसा विक्रमेण तु

ເຫມືອນດວງອາທິດເມື່ອຂຶ້ນຮອດຟ້າກໍສ່ອງສະຫວ່າງຮຸ່ງໂຮງ ສັນໃດ ບຸດແຫ່ງອາຍຸກໍສ່ອງປານນັ້ນໃນສົງຄາມ ດ້ວຍລັດສະມີແລະຄວາມກ້າຫານ.

Verse 13

अथ हुंडो रथस्थोऽपि राजमानः स्वतेजसा । सर्वायुधैश्च संयुक्तस्तद्वद्वीरव्रते स्थितः

ຕໍ່ມາ ຫຸນຑະນັ່ງຢູ່ເທິງລົດຮົບ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຕົນເອງ; ພ້ອມອາວຸດທຸກຢ່າງ ແລະຍືນຫມັ້ນໃນວຣະຕະຂອງນັກຮົບ.

Verse 14

उभयोर्वीरयोर्युद्धं देवविस्मयकारकम् । तदा आसीन्महाप्राज्ञ दारुणं भीतिदायकम्

ການຮົບຂອງວີລະຊົນທັງສອງນັ້ນ ເຮັດໃຫ້ເທວະດາຍັງຕື່ນຕະລຶງ; ໃນຂະນະນັ້ນ ໂອ້ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ມັນດຸຮ້າຍແລະນ່າຢ້ານກົວ.

Verse 15

सुबाणैर्निशितैस्तीक्ष्णैः कंकपत्रैः शिलीमुखैः । हुंडेन ताडितो राजा सुबाह्वोरंतरे तदा

ໃນຂະນະນັ້ນ ກະສັດຖືກຫຸນຑະຍິງດ້ວຍລູກສອນອັນດີເລີດ—ແຫຼມຄົມຮ້າຍ ປະດັບຂົນນົກແຮ້ງ ແລະທະລຸດດຸຈລູກສອນຊິລີມຸຂ—ກາງລະຫວ່າງແຂນທັງສອງ.

Verse 16

सुभाले पंचभिर्बाणैर्विद्धः क्रुद्धोऽभवत्तदा । सविद्धस्तु तदा बाणैरधिकं शुशुभे नृपः

ໃນເວລານັ້ນ ພະຣາຊາຖືກລູກສອນຫ້າດອກປັກກາຍ ຈຶ່ງເກີດໂກດແຄ້ນ. ແຕ່ແມ່ນຖືກລູກສອນເຈາະທະລຸ ພະນຣິປະກໍຍິ່ງສ່ອງສະຫວ່າງສົດໃສກວ່າເກົ່າ.

Verse 17

सारुणः करमालाभिरुदयंश्च दिवाकरः । रुधिरेण तु दिग्धांगो हेमबाणैस्तनुस्थितैः

ພະອາທິດຂຶ້ນມາດ້ວຍສີແດງອົມນ້ຳຕານ ດັ່ງຖືພວງມາລາແຫ່ງລັງສີໄວ້ໃນມື. ກາຍຂອງທ່ານຖືກທາດ້ວຍເລືອດ ແລະລູກສອນຄຳຝັງຢູ່ຕາມອະວັຍວະ.

Verse 18

सूर्यवच्छोभते राजा पूर्वकालस्य चांबरे । दृष्ट्वा तु पौरुषं तस्य दानवं वाक्यमब्रवीत्

ພະຣາຊາສ່ອງສະຫວ່າງດຸດພະອາທິດໃນນະພາແຫ່ງການກ່ອນ. ເມື່ອດານະວະເຫັນຄວາມກ້າຫານຂອງພະອົງ ກໍໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 19

तिष्ठतिष्ठ क्षणं दैत्य पश्य मे लाघवं पुनः । इत्युक्त्वा तु रणे दैत्यं जघान दशभिः शरैः

“ຢຸດເຖີດ, ຢຸດສັກຂະນະ, ໂອ ໄດຕະຍະ—ຈົ່ງເບິ່ງຄວາມວ່ອງໄວຂອງຂ້າອີກຄັ້ງ!” ເວົ້າແລ້ວ ລາວກໍຟັນຟາດໄດຕະຍະໃນສົງຄາມດ້ວຍລູກສອນສິບດອກ.

Verse 20

मुखे भाले हतस्तेन मूर्च्छितो निपपात ह । पश्यामानैः सुरैर्दिव्यै रथोपरि महाबलः

ເມື່ອຖືກລາວຕີທີ່ໃບໜ້າແລະໜ້າຜາກ ນັກຮົບຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ກໍສະຫຼົບ ແລະລົ້ມລົງເທິງລົດຮົບ ໃນຂະນະທີ່ເທວະທິບທັງຫຼາຍກຳລັງເບິ່ງຢູ່.

Verse 21

देवैश्च चारणैः सिद्धैः कृतः शब्दः सुहर्षजः । जयजयेति राजेंद्र शंखान्दध्मुः पुनः पुनः

ແລ້ວເທວະທັງຫຼາຍ—ພ້ອມດ້ວຍຈາຣະນະ ແລະ ສິດທະ—ໄດ້ຮ້ອງສຽງອັນເກີດຈາກປີຕິຍິ່ງວ່າ “ໄຊ! ໄຊ!” ໂອ ພຣະຣາຊາ ແລະເຂົາໄດ້ເປົ່າສັງຂາຊ້ຳໆ ຫຼາຍເທື່ອ।

Verse 22

सकोलाहलशब्दस्तु तुमलो देवतेरितः । कर्णरंध्रमाविवेश हुंडस्य मूर्छितस्य च

ແລ້ວສຽງອື້ອຶງກຶກກ້ອງອັນຮຸນແຮງ—ອັນເທວະດົນໃຈ—ໄດ້ເຂົ້າສູ່ຮູຫູຂອງຫຸນດາ ໃນຂະນະທີ່ເຂົານອນສະຫຼົບຢູ່।

Verse 23

श्रुत्वा सधनुरादाय बाणमाशीविषोपमम् । स्थीयतां स्थीयतां युद्धे न मृतोस्मि त्वया हतः

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ເຂົາຈຶ່ງຢືນຄັນທະນູ ແລະຈັບລູກສອນດັ່ງງູພິດ ພ້ອມຮ້ອງວ່າ “ຢືນຢັນ—ຢືນຢັນໃນສົງຄາມ! ຂ້າຍັງບໍ່ຕາຍ ບໍ່ໄດ້ຖືກເຈົ້າຂ້າ!”

Verse 24

इत्युक्त्वा पुनरुत्थाय लाघवेन समन्वितः । एकविंशतिभिर्बाणैर्नहुषं चाहनत्पुनः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເຂົາກໍລຸກຂຶ້ນອີກຄັ້ງດ້ວຍຄວາມວ່ອງໄວ ແລະຍິງນະຫຸສະຊ້ຳອີກດ້ວຍລູກສອນຊາວເອັດດອກ।

Verse 25

एकेन मुष्टिमध्ये तु चतुर्भिर्बाहुमध्यतः । चतुर्भिश्च महाश्वांश्च छत्रमेकेन तेन वै

ດ້ວຍມືໜຶ່ງ ເຂົາຈັບຢູ່ກາງກຳປັ້ນ; ດ້ວຍສີ່ມື ຈັບຢູ່ກາງແຂນ; ດ້ວຍສີ່ມືອີກ ກໍຍຶດມ້າໃຫຍ່ໄວ້, ແລະດ້ວຍມືອີກໜຶ່ງ ຖືສະຫຼອງພຣະຣາຊ (ຈັດຕະຣາ) ໄວ້ແນ່ນອນ।

Verse 26

पंचभिर्मातलिं विद्ध्वा रथनीडं तु सप्तभिः । ध्वजदंडं त्रिभिस्तीक्ष्णैर्दानवः शिखिपत्रिभिः

ດານະວະນັ້ນ ຍິງລູກສອນຄົມທີ່ປະດັບຂົນນົກຍູງ ທະລຸມາຕະລິ 5 ດອກ; ທະລຸໂຄງລົດຮົບ 7 ດອກ ແລະທະລຸເສົາທຸງ 3 ດອກ.

Verse 27

आदानं तु निदानं तु लक्षमोक्षं दुरात्मनः । लाघवं तस्य संदृष्ट्वा देवता विस्मयंगताः

ການຢຶດເອົາອັນບໍ່ຄວນ ແລະ ‘ເຫດຜົນ’ ທີ່ລາວອ້າງ ກະທັ້ງເປົ້າໝາຍຂອງຄົນຊົ່ວນັ້ນ ກໍປາກົດຊັດ; ເຫັນຄວາມເບົາວ່ອງໄວຂອງລາວ ເທວະທັງຫຼາຍກໍຕື່ນຕະລຶງ.

Verse 28

तस्य पौरुषमापश्य स राजा दानवोत्तमम् । शूरोसि कृतविद्योसि धीरोसि रणपंडितः

ເຫັນຄວາມກ້າຫານຂອງລາວ ພະຣາຊາຈຶ່ງກ່າວແກ່ດານະວະຜູ້ຍິ່ງວ່າ: “ເຈົ້າກ້າຫານ; ເຈົ້າສຳເລັດໃນວິຊາ; ເຈົ້າໝັ້ນຄົງ; ແລະເຈົ້າຊຳນານໃນສາດແຫ່ງສົງຄາມ.”

Verse 29

इत्युक्वा दानवं तं तु धनुर्विस्फार्य भूपतिः । मार्गणैर्दशभिस्तं तु विव्याध लघुविक्रमः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພະຣາຊາກໍດຶງຄັນທະນູໃຫ້ດັງກ້ອງ; ດ້ວຍພະລັງອັນວ່ອງໄວ ພະອົງຍິງລູກສອນ 10 ດອກ ທະລຸດານະວະນັ້ນ.

Verse 30

त्रिभिर्ध्वजं प्रचिच्छेद स पपात धरातले । तुरगान्पातयामास चतुर्भिस्तस्य सायकैः

ດ້ວຍລູກສອນ 3 ດອກ ລາວຕັດທຸງໃຫ້ຂາດ ແລະມັນຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ; ຕໍ່ມາດ້ວຍລູກສອນ 4 ດອກ ລາວກໍເຮັດໃຫ້ມ້າຂອງຜູ້ນັ້ນລົ້ມລົງ.

Verse 31

एकेन छत्रं तस्यापि चकर्त लघुविक्रमः । दशभिः सारथिस्तस्य प्रेषितो यममंदिरम्

ດ້ວຍຟັນພຽງຄັ້ງດຽວ ລະຄຸວິກຣະມະ ຕັດແມ່ນແຕ່ຮົ່ມສະຫວັນຂອງລາວໃຫ້ແຍກເປັນສອງ; ແລະດ້ວຍສິບຄັ້ງ ສາຣະຖີຂອງຜູ້ນັ້ນຖືກສົ່ງໄປຫາສຳນັກພຣະຍົມ.

Verse 32

दंशनं दशभिश्छित्त्वा शरैश्च विदलीकृतः । सर्वांगेषु च त्रिंशद्भिर्विव्याध दनुजेश्वरम्

ເມື່ອຕັດດັມຊະນະດ້ວຍລູກສອນສິບດອກ ແລະທຳໃຫ້ແຕກກະຈາຍດ້ວຍລູກສອນຫຼາຍດອກແລ້ວ ລາວຈຶ່ງຍິງຈອມແຫ່ງດານະວະໃຫ້ຖືກທົ່ວທຸກອະວັຍະວະດ້ວຍລູກສອນສາມສິບດອກ.

Verse 33

हताश्वो विरथो जातो बाणपाणिर्धनुर्धरः । अभ्यधावत्स वेगेन वर्षयन्निशितैः शरैः

ເມື່ອມ້າຂອງລາວຖືກສັງຫານ ລາວກໍເປັນຜູ້ບໍ່ມີລົດຮົບ; ແຕ່ຍັງຖືລູກສອນໃນມື ແລະກຳຄັນທະນູ ພຸ່ງເຂົ້າມາດ້ວຍຄວາມໄວ ພ້ອມທັງຫວ່ານຝົນລູກສອນອັນແຫຼມຄົມ.

Verse 34

खड्गचर्मधरो दैत्यो राजानं तमधावत । धावमानस्य हुंडस्य खड्गं चिच्छेद भूपतिः

ອະສູນຖືດາບແລະໂລ່ ພຸ່ງເຂົ້າໃສ່ພຣະຣາຊານັ້ນ. ເມື່ອຫຸນຑະພຸ່ງມາ ຈອມແຫ່ງແຜ່ນດິນກໍຕັດດາບຂອງມັນຂາດ.

Verse 35

क्षुरप्रैर्निशितैर्बाणैश्चर्म चिच्छेद भूपतिः । अथ हुंडः स दुष्टात्मा समालोक्य समंततः

ດ້ວຍລູກສອນຄົມດຸດມີດໂກນ ຈອມແຫ່ງແຜ່ນດິນຕັດໂລ່ຂອງມັນຂາດ. ແລ້ວຫຸນຑະຜູ້ມີໃຈຊົ່ວກໍເບິ່ງກວາດໄປທົ່ວທຸກທິດ.

Verse 36

जग्राह मुद्गरं तूर्णं मुमोच लघुविक्रमः । वज्रवेगं समायांतं ददृशे नृपतिस्तदा

ລະຄຸວິກຣະມະຈັບມຸດຄະຣະ (ຄະທາ) ຢ່າງວ່ອງໄວ ແລ້ວຂວ້າງອອກໄປ। ໃນຂະນະນັ້ນ ພະຣາຊາເຫັນວັຊຣະເວກະພຸ່ງເຂົ້າມາດ້ວຍຄວາມໄວດັ່ງຟ້າຜ່າ।

Verse 37

मुद्गरं स्वनवंतं चापातयदंबरात्ततः । दशभिर्निशितैर्बाणैः क्षुरप्रैश्च स्वविक्रमात्

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍພະລັງຂອງຕົນ ລາວຍິງໃຫ້ມຸດຄະຣະທີ່ກັງວານນັ້ນຕົກຈາກຟ້າ ດ້ວຍລູກສອນຄົມ 10 ດອກ—ຫົວຄົມດັ່ງມີດໂກນ।

Verse 38

मुद्गरं पतितं दृष्ट्वा दशखण्डमयं भुवि । गदामुद्यम्य वेगेन राजानमभ्यधावत

ເມື່ອເຫັນມຸດຄະຣະຕົກຢູ່ເທິງດິນ ແຕກເປັນ 10 ສ່ວນ ລາວຈຶ່ງຍົກຄະທາຂຶ້ນ ແລ້ວພຸ່ງເຂົ້າຫາພະຣາຊາດ້ວຍຄວາມໄວຢ່າງຫນັກແນ່ນ।

Verse 39

खड्गेन तीक्ष्णधारेण तस्य बाहुं विचिच्छिदे । सगदं पतितं भूमौ सांगदं कटकान्वितम्

ດ້ວຍດາບຄົມກຣິບ ລາວຟັນແຂນຂອງຜູ້ນັ້ນຂາດ; ແຂນນັ້ນຕົກລົງສູ່ດິນ ຍັງຈັບຄະທາຢູ່ ແລະປະດັບດ້ວຍປອກແຂນແລະກຳໄລ।

Verse 40

महारावं ततः कृत्वा वज्रस्फोटसमं तदा । रुधिरेणापि दिग्धांगो धावमानो महाहवे

ຈາກນັ້ນ ລາວຮ້ອງຄຳຮາມດັ່ງສຽງຟ້າຜ່າແຕກກະທົບ; ອະວະຍະວະຂອງລາວເປື້ອນເລືອດ ແລະຍັງຄົງວິ່ງຝ່າໃນມະຫາຍຸດທະນັ້ນ।

Verse 41

क्रोधेन महताविष्टो ग्रस्तुमिच्छति भूपतिम् । दुर्निवार्यः समायातः पार्श्वं तस्य च भूपतेः

ດ້ວຍໂທສະອັນແຮງກ້າຄອບງຳ ລາວປາດຖະນາຈະກືນກິນພະຣາຊາ. ຜູ້ຕ້ານທານຍາກ ແລະຫ້າມປາມຍາກນັ້ນ ໄດ້ເຂົ້າມາຮອດຂ້າງພະຣາຊາໂດຍກົງ.

Verse 42

नहुषेण महाशक्त्या ताडितो हृदि दानवः । पतितः सहसा भूमौ वज्राहत इवाचलः

ນະຫຸສະໃຊ້ພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຕີໃສ່ອົກຂອງອະສູນ. ມັນລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນທັນທີ—ດັ່ງພູຖືກວັຊຣະຟາດແຕກ.

Verse 43

तस्मिन्दैत्ये गते भूमावितरे दानवा गताः । विविशुः कति दुर्गेषु कति पातालमाश्रिताः

ເມື່ອໄທຕະຍະນັ້ນຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ ດານະວະອື່ນໆກໍພາກັນຈາກໄປ. ບາງພວກເຂົ້າໄປໃນປ້ອມປະການຫຼາຍແຫ່ງ ແລະບາງພວກໄປພຶ່ງພາປາຕາລະ ໂລກບາດານ.

Verse 44

देवाः प्रहर्षमाजग्मुर्गंधर्वाः सिद्धचारणाः । हते तस्मिन्महापापे नहुषेण महात्मना

ເມື່ອມະຫາຄົນບາບນັ້ນຖືກນະຫຸສະຜູ້ມີຈິດສູງສົ່ງສັງຫານ ເທວະທັງຫຼາຍ—ພ້ອມດ້ວຍຄັນທັຣວະ, ສິດທະ ແລະ ຈາຣະນະ—ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 45

तस्मिन्हते दैत्यवरे महाहवे देवाश्च सर्वे प्रमुदं प्रलेभिरे । तां देवरूपां तपसा प्रवर्द्धितां स आयुपुत्रः प्रतिलभ्य हर्षितः

ເມື່ອອະສູນຜູ້ເປັນຍອດໃນມະຫາສົງຄາມຖືກສັງຫານ ເທວະທັງປວງກໍຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ. ແລະບຸດຂອງອາຍຸ ເມື່ອໄດ້ນາງຄືນ—ຜູ້ມີຮູບດັ່ງເທວະ ແລະເພີ່ມພູນດ້ວຍຕະປະ—ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 115

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे नहुषाख्याने पंचदशाधिकशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສີຣີ ປັດມະປຸຣານະ» ພາກ «ພູມິຂັນຑະ»—ໃນເລື່ອງເວນະ, ມະຫາຕະມະຍະແຫ່ງ ຄຸຣຸ-ຕີຣຖະ, ຈະວະນະຈະຣິຕະ ແລະ ນະຫຸສະອາຄະຍານ—ບົດທີ 115 ສິ້ນສຸດລົງ.