Adhyaya 107

Verse 1

कुंजल उवाच । अथासौ नारदः स्वर्गादायुराजानमागतः । आगत्य कथयामास कस्माद्राजन्प्रशोचसे

ກຸນຊະລະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ລິສີນາຣະດະ ໄດ້ລົງຈາກສະຫວັນ ມາຫາພຣະຣາຊາ ອາຍຸຣາຊາ; ເມື່ອມາຮອດແລ້ວ ກ່າວວ່າ “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເປັນຫຍັງຈຶ່ງໂສກເສົ້າ?”

Verse 2

पुत्रापहरणं तेऽद्य क्षेमं जातं महामते । देवादीनां महाराज एवं ज्ञात्वा तु मा शुचः

ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ວັນນີ້ ເຫດການລັກພາບຸດຂອງທ່ານ ກໍໄດ້ສຳເລັດໄປດ້ວຍຄວາມປອດໄພ. ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ເມື່ອຮູ້ແລ້ວວ່າສິ່ງໃດເກີດຂຶ້ນໃນຫມູ່ເທວະ ແລະອື່ນໆ ຈົ່ງຢ່າໂສກເສົ້າເລີຍ.

Verse 3

सर्वज्ञः सगुणो भूत्वा सर्वविज्ञानसंयुतः । सर्वकलाभिसंपूर्ण आगमिष्यति ते सुतः

ບຸດຂອງເຈົ້າຈະເກີດມາ: ເປັນຜູ້ຮູ້ທົ່ວທັງ, ປະກອບດ້ວຍຄຸນອັນເປັນມົງຄຸນ, ມີວິຊາຄວາມຮູ້ທຸກປະການ, ແລະສົມບູນໃນສິລະປະທັງປວງ.

Verse 4

येनाप्यपहृतस्तेऽद्य बालो देवगुणोपमः । आत्मगेहे महाराज कालो नीतो न संशयः

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ເດັກນ້ອຍຜູ້ມີຄຸນດັ່ງເທວະນັ້ນ ມື້ນີ້ແທ້ໆມີຜູ້ໃດໜຶ່ງພາໄປແລ້ວ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສວ່າ ເຂົາຖືກເກັບໄວ້ຊົ່ວເວລາໜຶ່ງໃນເຮືອນຂອງຜູ້ນັ້ນເອງ.

Verse 5

तस्याप्यंतं स वै कर्त्ता महावीर्यो महाबलः । स त्वामभ्येष्यते भूप शिवस्य सुतया सह

ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆ ເປັນຜູ້ກະທຳ ມີວິລະພາບໃຫຍ່ ແລະກຳລັງຫຼາຍ ຈະນຳເອົາຈຸດຈົບໃຫ້ແກ່ເຂົາດ້ວຍ. ໂອ ພະຣາຊາ, ເຂົາຈະມາຫາເຈົ້າພ້ອມກັບທິດາຂອງພຣະສິວະ.

Verse 6

इंद्रोपेंद्रसमः पुत्रो भविष्यति स्वतेजसा । इंद्रत्वं भोक्ष्यते सोऽपि निजैश्च पुण्यकर्मभिः

ດ້ວຍລັດສະມີແຫ່ງຕົນເອງ ບຸດຂອງເຈົ້າຈະເທົ່າທຽມພຣະອິນທຣ໌ ແລະອຸເປນທຣ໌; ແລະດ້ວຍກຸສົນກຳຂອງຕົນ ເຂົາກໍຈະໄດ້ບັນລຸ ແລະເສວຍອິນທຣະພາບນັ້ນ.

Verse 7

एवमाभाष्य राजानमायुं देवर्षिसत्तमः । जगाम सहसा तस्य पश्यतः सानुगस्य ह

ເມື່ອໄດ້ກ່າວຕໍ່ພະຣາຊາ ອາຍຸ ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ທ່ານດະວະຣິສີຜູ້ປະເສີດສຸດກໍຈາກໄປຢ່າງກະທັນຫັນ; ໃນຂະນະທີ່ພະຣາຊາພ້ອມບໍລິວານຍືນເບິ່ງຢູ່.

Verse 8

गते तस्मिन्महाभागे नारदे देवसंमिते । आयुरागत्य तां राज्ञीं तत्सर्वं विन्यवेदयत्

ເມື່ອນາຣະດະຜູ້ມະຫາພາກ ຜູ້ເປັນທີ່ນັບຖືໃນຫມູ່ເທວະດາ ໄດ້ເດີນທາງໄປແລ້ວ ອາຍຸສກໍມາຫາພຣະມະເຫສີ ແລະທູນບອກທຸກສິ່ງທັງປວງ.

Verse 9

दत्तात्रेयेण यो दत्तः पुत्रो देववरोत्तमः । स वै राज्ञि कुशल्यास्ते विष्णोश्चैव प्रसादतः

ບຸດຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ເທວະດາ ທີ່ທັດຕາເຕຣຍະໄດ້ປະທານນັ້ນ ແທ້ຈິງໄດ້ມາຮອດພຣະນາງກຸສະລະຍາ ໂດຍພຣະກະລຸນາແຫ່ງພຣະວິສນຸເທົ່ານັ້ນ.

Verse 10

येनाप्यसौ हृतः पुत्रः सगुणो मे वरानने । शिरस्तस्य गृहीत्वा तु पुनरेवागमिष्यति

ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ພາບຸດຜູ້ມີຄຸນທຳຂອງຂ້າໄປ ເມື່ອເອົາສີສະຂອງເຂົາໄປແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະກັບມາອີກຄັ້ງ.

Verse 11

इत्याह नारदो भद्रे मा कृथाः शोकमेव च । त्यज चैनं महामोहं कार्यधर्मविनाशनम्

ນາຣະດະໄດ້ກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ດີ, ຢ່າໄດ້ຈົມຢູ່ໃນຄວາມໂສກ. ຈົ່ງລະທິ້ງມະຫາໂມຫະນີ້ ທີ່ທຳລາຍທັງກິດທີ່ຄວນເຮັດ ແລະ ທັມມະ.”

Verse 12

भर्तुर्वाक्यं निशम्यैवं राज्ञी इंदुमती ततः । हर्षेणापि समाविष्टा पुत्रस्यागमनं प्रति

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະສະວາມີດັ່ງນັ້ນ ພຣະນາງອິນດຸມະຕີກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະມີໃຈຄອຍຫວັງການມາຮອດຂອງພຣະລູກຊາຍ.

Verse 13

यथोक्तं देवऋषिणा तत्तथैव भविष्यति । दत्तात्रेयेण मे दत्तस्तनपो ह्यजरामरः

ດັ່ງທີ່ຣິຊີເທວະໄດ້ກ່າວໄວ້ ກໍຈະເປັນໄປຕາມນັ້ນແນ່ນອນ। ຕະປະທີ່ທ່ານດັດຕາເຕຣຍະປະທານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ແທ້ຈິງບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ແລະອະມະຕະ

Verse 14

भविष्यति न संदेहः प्रतिभात्येनमेव हि । इत्येवं चिंतयित्वा तु ननाम द्विजपुंगवम्

“ມັນຈະເກີດຂຶ້ນແນ່—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ; ມັນປາກົດແກ່ໃຈຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງນັ້ນແທ້” ຄິດແລ້ວ ຈຶ່ງກົດກາບນົບນ້ອມຕໍ່ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ ຄື ພຣາຫມະນຜູ້ເລີດ

Verse 15

नमोस्तु तस्मै परिसिद्धिदाय अत्रेः सुपुत्राय महात्मने च । यस्य प्रसादेन मया सुपुत्रः प्राप्तः सुधीरः सुगुणः सुपुण्यः

ຂໍນະມັດສະການແດ່ມະຫາອາດມາ ບຸດຜູ້ດີຂອງອະຕຣິ ຜູ້ປະທານສິດທິອັນສົມບູນ। ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບຸດຜູ້ຄວນຄ່າ—ມີປັນຍາ, ມີຄຸນທຳ, ແລະມີບຸນຍິ່ງ

Verse 16

एवमुक्त्वा तु सा देवी विरराम सुदुःखिता । आगमिष्यंतमाज्ञाय नहुषं तनयं पुनः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເທວີນັ້ນຜູ້ເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກ ກໍກັບມານິ່ງງຽບອີກຄັ້ງ ເນື່ອງຈາກຮູ້ວ່າ ນະຫຸສະ ບຸດຂອງນາງ ກຳລັງຈະກັບຄືນມາ

Verse 107

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे नाहुषाख्याने सप्तोत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີປັດມະປຸຣານະ ພາກບູມິຂັນດະ—ໃນຕອນເວນໂນປາຂະຍານ, ການສັນລະເສີນຄຸຣຸຕີຣຖະ, ເລື່ອງຈະຍະວະນ, ແລະນາຫຸສາຂະຍານ—ບົດທີ 107 ຈົບລົງແລ້ວ