Adhyaya 101

Verse 1

सूत उवाच । देवदेवो हृषीकेशस्त्वंगपुत्रं नृपोत्तमम् । समाचष्ट महाश्रेय आख्यानं पापनाशनम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ພຣະຫຣິສີເກສະ ເທວະເຫນືອເທວະທັງປວງ ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ເປັນລູກຂອງອັງຄະ ຟັງເຖິງອາຂະຍານອັນມະຫາມົງຄຸນ ຊຶ່ງລ້າງບາບໄດ້

Verse 2

श्रूयतामभिधास्यामि चरित्रं श्रेयदायकम् । द्विजस्यापि च वृत्तांतं कुंजलस्य महात्मनः

ຈົ່ງຟັງເຖິດ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຈະຣິດທີ່ປະທານຄວາມສິຣິມົງຄຸນ ແລະບັນທຶກຂອງທະວິຊະ (ພຣາຫມະນ) ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ນາມກຸນຊະລະ ດ້ວຍ

Verse 3

विष्णुरुवाच । कुंजलश्चापि धर्मात्मा चतुर्थं पुत्रमेव च । समाहूय मुदायुक्त उवाचैनं कपिंजलम्

ພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ກຸນຊະລະຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳ ໄດ້ເອີ້ນບຸດຄົນທີ່ສີ່ຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລ້ວກ່າວແກ່ກະປິນຊະລະຜູ້ນັ້ນວ່າ

Verse 4

किं नु पुत्र त्वया दृष्टमपूर्वं कथयस्व मे । भोजनार्थं तु यासि त्वमितः कस्मिन्सुतोत्तम

ໂອ ລູກເອີຍ ເຈົ້າໄດ້ເຫັນສິ່ງອັນອັດສະຈັນທີ່ບໍ່ເຄີຍມີຫຼື? ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພໍ່ຟັງ. ເພື່ອອາຫານ ເຈົ້າຈະໄປຈາກນີ້ໄປໃສ ໂອ ລູກຜູ້ປະເສີດ?

Verse 5

तदाचक्ष्व महाभाग यदि दृष्टं सुपुण्यदम् । कपिंजल उवाच । यच्च तात त्वया पृष्टमपूर्वं प्रवदाम्यहम्

“ໂອ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ ຖ້າເຈົ້າໄດ້ເຫັນສິ່ງໃດທີ່ໃຫ້ບຸນອັນໃຫຍ່ ຈົ່ງບອກ” ກະປິນຈະລະກ່າວວ່າ “ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ເລື່ອງອັນບໍ່ເຄີຍມີທີ່ເຈົ້າຖາມ ບັດນີ້ຂ້າຈະເລົ່າ”

Verse 6

यन्न दृष्टं श्रुतं केन कस्मान्नैव श्रुतं मया । तदिहैव प्रवक्ष्यामि श्रूयतामधुना पितः

ສິ່ງທີ່ບໍ່ມີໃຜເຄີຍເຫັນ ຫຼືເຄີຍໄດ້ຍິນ ຂ້າຈະໄດ້ຍິນມາແນວໃດ? ບັດນີ້ ໂອ ພໍ່ ຂ້າຈະປະກາດຢູ່ນີ້ເອງ ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ

Verse 7

शृण्वंतु भ्रातरः सर्वे मातस्त्वं शृणु सांप्रतम् । कैलासः पर्वतश्रेष्ठो धवलश्चंद्र सन्निभः

ຂໍໃຫ້ພີ່ນ້ອງທັງປວງຈົ່ງຟັງ ແລະ ໂອ ແມ່ ເຈົ້າກໍຈົ່ງຟັງໃນບັດນີ້. ໄກລາສ—ພູຜາຜູ້ປະເສີດສຸດ—ຂາວຜ່ອງດັ່ງຈັນທຣາ

Verse 8

नानाधातुसमाकीर्णो नानावृक्षोपशोभितः । गंगाजलैः शुभैः पुण्यैः क्षालितः सर्वतः पितः

ພູນັ້ນປົກຄຸມດ້ວຍແຮ່ທາດນານາ ແລະ ງາມດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ຫຼາກຫຼາຍ; ໂອ ພໍ່ ມັນຖືກຊຳລະຈາກທຸກທິດດ້ວຍນ້ຳຄົງຄາອັນມົງຄຸນ ແລະ ບໍລິສຸດ

Verse 9

नदीनां तु सहस्राणि दिव्यानि विविधानि च । यस्मात्तात प्रसूतानि जलानि विविधानि च

ໂອ ຜູ້ຮັກ, ຈາກພຣະອົງນັ້ນເອງ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນແມ່ນ້ຳນັບພັນ—ເປັນທິບ ແລະຫຼາກຫຼາຍ—ພ້ອມທັງນ້ຳຫຼາຍຊະນິດກໍໄຫຼອອກມາເຊັ່ນກັນ।

Verse 10

तडागानि सहस्राणि सोदकानि महागिरौ । नद्यः संति विशालिन्यो हंससारससेविताः

ໃນພູໃຫຍ່ນັ້ນ ມີສະນ້ຳນັບພັນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳ; ແລະມີແມ່ນ້ຳກວ້າງໃຫຍ່ ທີ່ຫົງ ແລະສາຣະສາ (ນົກກະຮຽນ) ມາເຂົ້າຢ້ຽມຢາມ।

Verse 11

तस्मिञ्छिखरिणां श्रेष्ठे पुण्यदाः पापनाशनाः । वनानि विविधान्येव पुष्पितानि फलानि च

ໃນຍອດພູອັນປະເສີດທີ່ສຸດນັ້ນ ມີປ່າຫຼາຍຊະນິດ—ໃຫ້ບຸນ ແລະທຳລາຍບາບ—ອຸດົມດ້ວຍດອກໄມ້ແລະໝາກໄມ້।

Verse 12

नानावृक्षोपयुक्तानि हरितानि शुभानि च । किन्नराणां गणैर्युक्तश्चाप्सरोभिः समाकुलः

ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ—ຂຽວຂະຫຍາຍ ແລະເປັນມົງຄຸນ—ມີຫມູ່ຄິນນະຣາ ແລະແອດແນ່ນດ້ວຍອັບສະຣາ।

Verse 13

गंधर्वचारणैः सिद्धैर्देववृंदैः सुशोभितः । दिव्यवृक्षवनोपेतो दिव्यभावैः समाकुलः

ມັນງາມສະຫງ່າດ້ວຍຫມູ່ຄັນທັຣວະ, ຈາຣະນະ, ສິດທະ ແລະຫມູ່ເທວະທັງຫຼາຍ; ມີສວນປ່າຕົ້ນໄມ້ທິບ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍພາວະແລະຄຸນອັນທິບ।

Verse 14

दिव्यगंधैः सुशोभाढ्यैर्नानारत्नसमन्वितः । शिलाभिः स्फटिकस्यापि शुक्लाभिस्तु सुशोभनः

ຖືກປະດັບດ້ວຍກິ່ນຫອມທິບ ງາມສະຫງ່າອຸດົມ ແລະພ້ອມດ້ວຍຮັດຕະນະນານາ; ຍັງງາມຍິ່ງດ້ວຍແຜ່ນຫີນຂາວດຸດຜະລຶກໃສ।

Verse 15

सूर्यतेजोमयो राजंस्तेजोभिस्तु समाकुलः । चंदनैश्चारुगंधैश्च बकुलैर्नीलपुष्पकैः

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ! ມັນເກີດຈາກລັດສະໝີແຫ່ງຕາເວັນ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສະຫງ່າຮອບດ້ານ; ປະດັບດ້ວຍຈັນທະນາຫອມ ດອກບະກຸລ ແລະດອກໄມ້ສີຟ້າ।

Verse 16

नानापुष्पमयैर्वृक्षैः सर्वत्र समलंकृतः । पक्षिणां सुनिनादैश्च दिव्यानां मधुरायते

ທົ່ວທຸກແຫ່ງປະດັບດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ອອກດອກນານາພັນ; ແລະກໍຫວານຊື່ນດ້ວຍສຽງຮ້ອງອັນເປັນມົງຄຸນ ໄພເຣາະຂອງນົກທິບ।

Verse 17

षट्पदानां निनादैश्च वृक्षौघैर्मधुरायते । रुतैश्च कोकिलानां तु शोभते स वनो गिरिः

ດ້ວຍສຽງຮືມຂອງເຜິ້ງ ແລະຄວາມຫນາແນ່ນຂອງຫມູ່ໄມ້ ປ່າເຂົານັ້ນຫວານຊື່ນນ່າຟັງ; ແລະດ້ວຍສຽງຂັນຂອງນົກກຸກກິລາ ພູປ່ານັ້ນສ່ອງງາມດ້ວຍສະໂພກສະໄພ।

Verse 18

गणकोटिसमाकीर्णं तत्रास्ति शिवमंदिरम् । अंशुभिर्धवलं पुण्यं पुण्यराशिशिलोच्चयम्

ທີ່ນັ້ນມີວິຫານພຣະສິວະ ແອອັດດ້ວຍກະນະ (Gaṇa) ນັບໂກດ; ຂາວຜ່ອງດ້ວຍລຳແສງ ບໍລິສຸດແລະສັກສິດ—ດຸດກອງຫີນສູງທີ່ກໍຈາກກອງບຸນທີ່ສະສົມ।

Verse 19

सिंहैश्च गर्जमानैश्च सैरिभैः कुंजरैस्ततः । दिग्गजानां सुघोषैश्च शब्दितं च समंततः

ແລ້ວໂດຍຮອບດ້ານທັງປວງ ກໍກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງຄໍາຮ້ອງຂອງສິງ ສຽງຮ້ອງຂອງຊ້າງຜູ້ກ້າແຂງ ແລະສຽງແຕຣອັນເປັນມົງຄຸນຂອງດິກກະຊ້າງຜູ້ພິທັກທິດທັງຫຼາຍ។

Verse 20

नानामृगैः समाकीर्णं शाखामृगगणाकुलम् । मयूरकेकाघोषैश्च गुहासु च विनादितम्

ທີ່ນັ້ນແອດແນ້ນດ້ວຍສັດປ່ານານາຊະນິດ ເຕັມໄປດ້ວຍຝູງລີງຜູ້ອາໄສຕາມກິ່ງໄມ້ ແລະກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງຮ້ອງນົກຢູງ ຈົນກັບກ້ອງເຂົ້າໄປໃນຖໍ້າທັງຫຼາຍ।

Verse 21

कंदरैर्लेपनैः कूटैः सानुभिश्च विराजितम् । नानाप्रस्रवणोपेतमोषधीभिर्विराजितम्

ມັນງາມເດັ່ນດ້ວຍຖໍ້າ ຜິວຫີນລາດ ຍອດຜາ ແລະສັນເຂົາ; ພ້ອມດ້ວຍນ້ໍາພຸແລະທາງນ້ໍາໄຫຼນານາ ຈຶ່ງສະຫວ່າງໄສດ້ວຍພືດສະຫມຸນໄພອັນເປັນຢາ।

Verse 22

दिव्यं दिव्यगुणं पुण्यं पुण्यधाम समाकुलम् । सेवितं पुण्यलोकैश्च पुण्यराशिं महागिरिम्

ພູໃຫຍ່ນັ້ນເປັນທິບ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທິບ—ບໍລິສຸດ ແອດແນ້ນດ້ວຍສະຖານທີ່ອັນສັກສິດ; ຖືກບູຊາຮັບໃຊ້ໂດຍຜູ້ຢູ່ໃນໂລກອັນມີບຸນ ແລະເປັນດັ່ງກອງບຸນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 23

पुलिंदभिल्लकोलैश्च सेवितं पर्वतोत्तमम् । विकटैः शिखरैः कोटैरद्रिराजः प्रकाशते

ພູອັນສູງສຸດນັ້ນ ເປັນທີ່ຜູ້ຄົນພູລິນດະ ພິລລະ ແລະໂກລະ ມາເຄົາລົບຢ້ຽມຢາມ; ລາຊາແຫ່ງພູເຂົາສ່ອງສະຫວ່າງ ເພາະຍອດຜາອັນນ່າຢ້ານແລະສັນຫີນສູງຊັນ।

Verse 24

अन्यैर्नानाविधैः पुण्यैः कौतुकैर्मंगलैः शुभैः । गंगोदकप्रवाहैश्च महाशब्दं प्रसुस्रुवे

ດ້ວຍບຸນກຳນານາປະເພດ ພິທີສະໜຸກສະໜານ ແລະພິທີມົງຄຸນອັນດີງາມ ພ້ອມທັງສາຍນ້ຳສັກສິດຂອງຄົງຄາ ສຽງອື້ອອຶງອັນໃຫຍ່ກໍດັງກັງວານ।

Verse 25

शंकरस्य गृहं तत्र कैलासं गतवानहम् । तत्राश्चर्यं मया दृष्टं यन्न दृष्टं कदा श्रुतम्

ທີ່ນັ້ນຂ້ອຍໄດ້ໄປຮອດໄກລາສ ອັນເປັນທີ່ພຳນັກຂອງພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara)। ທີ່ນັ້ນຂ້ອຍໄດ້ເຫັນອັດສະຈັນ—ສິ່ງທີ່ບໍ່ເຄີຍເຫັນກ່ອນ ແລະບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນໃນເວລາໃດເລີຍ।

Verse 26

श्रूयतामभिधास्यामि तात सर्वं मयोदितम् । शिखराद्गिरिराजस्य मेरोः पुण्यान्महोदयात्

ຈົ່ງຟັງເຖີດ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ; ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະປະກາດທຸກຢ່າງຕາມທີ່ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວໄວ້। ນີ້ເກີດຈາກຄວາມສັກສິດອັນເປັນບຸນ ແລະຍົກຈິດໃຫ້ສູງສົ່ງ ຂອງເມຣຸ ລາຊາແຫ່ງພູເຂົາ ຈາກຍອດຂອງມັນເອງ।

Verse 27

हिमक्षीरसुवर्णस्तु प्रवाहः पतते भुवि । गंगायाश्च महाभाग रंहसा घोषभूषितः

ໂອ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ, ສາຍນ້ຳໜຶ່ງຂາວດຸດຫິມະ ແລະນ້ຳນົມ ພ້ອມປະກາຍສີຄຳ ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ; ແລະແມ່ນ້ຳຄົງຄາທີ່ໄຫຼໄວ ກໍງາມດ້ວຍສຽງຄຳຮາມຂອງນາງ।

Verse 28

कैलासस्य शिरः प्राप्य तत्र विस्तरतां गतः । दशयोजनमानेन तत्र गंगा ह्रदो महान्

ເມື່ອໄປຮອດຍອດໄກລາສ ນາງ (ຄົງຄາ) ກໍແຜ່ຂະຫຍາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລະໃນສະຖານນັ້ນມີທະເລສາບຄົງຄາອັນໃຫຍ່ ກວ້າງໄກປະມານສິບໂຍຊະນາ।

Verse 29

महातोयेन पुण्येन विमलेन विराजते । सर्वतोभद्रतां प्राप्तो महाहंसैः प्रशोभते

ມັນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍນ້ຳອັນກວ້າງໃຫຍ່ ບຸນສິດ ແລະບໍ່ມີມົນທິນ; ໄດ້ຮັບຄວາມມົງຄຸນທຸກທິດ ແລະຍິ່ງງາມດ້ວຍມະຫາຫັງສາ (ຫົງສາຫຼວງ) ຫຼາຍຕົວ

Verse 30

सामोच्चारेण पुण्येन दिव्येन मधुरेण च । हंसास्तत्र प्रकूजंति सरस्तेन विराजते

ດ້ວຍສຽງສະດຸດສະຫວັນ ອັນບຸນສິດ ເປັນທິບ ແລະຫວານໄພເຮັດຈາກການສວດເວດະ ຫົງສາທີ່ນັ້ນຮ້ອງກ້ອງຢ່າງໄພເຮັດ; ເພາະສຽງນັ້ນ ສະລະນ້ຳຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງສະງ່າງາມ

Verse 31

तस्य तीरे शिलायां वै हिमकन्या महामते । आसीना मुक्तकेशांता रूपद्रविणशालिनी

ທີ່ຝັ່ງນັ້ນແທ້ໆ ເທິງກ້ອນຫີນກ້ອນໜຶ່ງ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ທິດາແຫ່ງພູຫິມະວັດນັ່ງຢູ່—ປ່ອຍຜົມຍາວສະພັດພິ້ວ—ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຄວາມງາມ ແລະພ້ອມດ້ວຍຊັບສົມບັດ

Verse 32

दिव्यरूपसुसंपन्ना सगुणा दिव्यलक्षणा । दिव्यालंकारभूषा च तस्यास्तीरे विराजते

ນາງພ້ອມດ້ວຍຮູບທິບ ມີຄຸນມົງຄຸນ ແລະລັກສະນະສະຫວັນ ພ້ອມທັງປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທິບ; ນາງສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ທີ່ຝັ່ງນັ້ນ

Verse 33

न जाने गिरिराजस्य तनया वा महोदधेः । नो वास्ति ब्रह्मणः पत्नी सा वा स्वाहा भविष्यति

ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ວ່ານາງເປັນທິດາຂອງກິຣິຣາຊາ ກະສັດແຫ່ງພູເຂົາ ຫຼືເປັນທິດາຂອງມະຫາສະໝຸດ; ແລະກໍບໍ່ຮູ້ວ່ານາງເປັນພຣະມະເຫສີຂອງພຣະພຣະຫມາ ຫຼືບໍ່—ບາງທີນາງອາດຈະເປັນ ‘ສວາຫາ’

Verse 34

इंद्राणी वा महाभागा रोहिणी वा भविष्यति । ईदृशी रूपसंपत्तिर्युवतीनां न दृश्यते

ນາງຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງນີ້ ດັ່ງອິນດຣານີເອງ—ຫຼືບໍ່ກໍແມ່ນ ໂຣຫິນີ. ຄວາມງາມອັນອຸດົມແບບນີ້ ບໍ່ເຫັນໃນຫມູ່ສາວນ້ອຍ.

Verse 35

अन्यासां च सुदिव्यानां नारीणां तात सर्वथा । यादृशं रूपसंभावं गुणशीलं प्रदृश्यते

ແລະ ໂອ້ຜູ້ຮັກ ໃນຫມູ່ນາງທິບອັນສູງສົດອື່ນໆ ກໍຍັງມີບາງຜູ້ທີ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນວ່າ ມີຄວາມງາມແຫ່ງຮູບ ແລະ ຄຸນຄວາມດີອັນປະເສີດເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 36

अप्सरसां कदा नास्ति तादृशं रूपलक्षणम् । यादृशं तु मया दृष्टं तदंगं विश्वमोहनम्

ໃນຫມູ່ອັບສະຣາ ບໍ່ເຄີຍມີຄວາມງາມແລະລັກສະນະເຊັ່ນນັ້ນ; ຮູບທີ່ຂ້າໄດ້ເຫັນນັ້ນ ອະວະຍະວະທຸກສ່ວນຊັກຊວນໃຫ້ໂລກທັງປວງຫຼົງໄຫຼ.

Verse 37

शिलापदे समासीना दुःखेनापि समाकुला । रुदते सुस्वरैर्बाला अनेकैः स्वजनैर्विना

ນາງເດັກສາວນັ້ນນັ່ງຢູ່ເທິງແຜ່ນຫີນ ຖືກຄວາມໂສກເຂົ້າຫຸ້ມຫໍ້ມ ແລະເມື່ອຂາດຍາດພີ່ນ້ອງຫຼາຍຄົນ ນາງກໍເລີ່ມຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍສຽງໃສອັນເສົ້າສະເທືອນ.

Verse 38

अश्रूणि मुंचमाना सा मुक्ताभानि बहूनि च । निर्मलानि सरस्यत्र पतंत्येव महामते

ເມື່ອນາງປ່ອຍນ້ຳຕາໄຫຼ ໂອ້ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ຫຍອດໃສບໍລິສຸດດັ່ງໄຂ່ມຸກຈຳນວນຫຼາຍ ກໍຕົກລົງຢູ່ນັ້ນໃນສະຣະນ້ຳ.

Verse 39

बिंदवो मौक्तिकाभास्ते निपतंति महोदके । तेभ्यो भवंति पद्मानि हृद्यानि सुरभीणि तु

ຢອດນ້ຳດັ່ງໄຂ່ມຸກຕົກລົງໃນນ້ຳໃຫຍ່; ຈາກຢອດນັ້ນເກີດດອກປັດມະ ຊື່ນໃຈແລະຫອມຫວນແທ້

Verse 40

पद्मानि जज्ञिरे तेभ्यो नेत्राश्रुभ्यो महामते । गंगांभसि तरंत्येव असंख्यातानि तानि तु

ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ! ຈາກນ້ຳຕາແຫ່ງດວງຕານັ້ນ ດອກປັດມະເກີດຂຶ້ນ; ແລະໃນນ້ຳຄົງຄາ ດອກປັດມະນັບບໍ່ຖ້ວນກໍລອຍຢູ່

Verse 41

पतितानि सुहृद्यानि रंहसा यानि तानि तु । गंगाप्रवाहमध्ये तु हंसवृंदैः सुसेविते

ສິ່ງງາມທີ່ຕົກລົງຢ່າງໄວນັ້ນ ຢູ່ກາງກະແສນ້ຳຄົງຄາທີ່ໄຫຼລື່ນ ແລະມີຝູງຫົງມາຊຸມນຸມຢ່າງດີ

Verse 42

भागीरथ्याः प्रवाहस्तु तस्मात्स्थानाद्विनिर्गतः । कैलासशिखरं प्राप्य रत्नाख्यं चारुकंदरम्

ແລ້ວກະແສແຫ່ງພາຄີຣະທີ ອອກຈາກສະຖານນັ້ນ ໄປຮອດຍອດໄກລາສ ແລະເຂົ້າສູ່ຖ້ຳງາມທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ຣັດນະ’

Verse 43

वर्तते तोयपूर्णस्तु योजनद्वयविस्तृतः । हंसवृंदसमाकीर्णो जलपक्षि समाकुलः

ສະຖານນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳ ກວ້າງຂວາງສອງໂຍຊະນະ; ແນ່ນຂັດດ້ວຍຝູງຫົງ ແລະຄຶກຄື້ນດ້ວຍນົກນ້ຳ

Verse 44

नानावर्णविशेषाणि संति पद्मानि तत्र च । प्रवाहे निर्मले तात मुनिवृंदनिषेविते

ທີ່ນັ້ນກໍມີດອກບົວຫຼາຍສີຫຼາຍຢ່າງ ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ; ໃນສາຍນ້ຳໄຫຼອັນບໍລິສຸດນັ້ນ ທີ່ຝູງມຸນີມາສະເຫຼີມສັກກາລະແລະເຄົາລົບຢູ່ເປັນນິດ।

Verse 45

अश्रुभ्यो यानि जातानि प्रभाते कमलानि तु । गंगोदकप्लुतान्येव सौरभाणि महांति च

ດອກບົວທີ່ເກີດຈາກນ້ຳຕາໃນຍາມອະຮຸນນັ້ນ ດັ່ງກັບໄດ້ອາບຊຳລະດ້ວຍນ້ຳຄົງຄາ; ກິ່ນຫອມຂອງມັນຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼືອເກີນ।

Verse 46

प्रतरंति प्रवाहे तु निर्मले जलपूरिते । मध्ये मध्ये सुहंसैश्च जलपक्षिनिनादिते

ພວກມັນລອຍໄປຕາມກະແສ ໃນນ້ຳທີ່ໃສແລະເຕັມປຽມ; ແລະບາງຊ່ວງບາງຕອນ ສາຍນ້ຳນັ້ນກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງຮ້ອງຂອງຫົງງາມ ແລະນົກນ້ຳອື່ນໆ।

Verse 47

सूत उवाच । रत्नाख्ये तु गिरौ तस्मिन्रत्नेश्वरमहेश्वरः । देवदैत्यसुपूज्योपि तिष्ठते तात सर्वदा

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຢູ່ເທິງພູທີ່ເອີ້ນວ່າ ຣັດນາ ນັ້ນ ຣັດເນສະວະຣະ—ມະເຫສະວະຣະ—ປະທັບຢູ່ເປັນນິດ ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ; ແມ່ນແຕ່ເທວະ ແລະ ໄດຕະຍະ ກໍຍັງນົບນ້ອມບູຊາພຣະອົງ।

Verse 48

तत्र दृष्टो मया तात कश्चित्पुण्यमयो मुनिः । जटाभारसमाक्रांतो निर्वासा दंडधारकः

ທີ່ນັ້ນ ໂອ້ພໍ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນມຸນີຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍບຸນກຸສົນຜູ້ໜຶ່ງ—ຖືກຫນັກທັບດ້ວຍມວຍຜົມຈະຕາ, ບໍ່ນຸ່ງຜ້າ, ແລະຖືໄມ້ດັນດາ (ດັນດະ) ຢູ່ໃນມື।

Verse 49

निराधारो निराहारस्तपसातीव दुर्बलः । कृशांगोऽप्यस्थिसंघातस्त्वचामात्रेण वेष्टितः

ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ ແລະບໍ່ມີອາຫານ ເນື່ອງຈາກຕະປະທ່ານອ່ອນແຮງຢ່າງຫນັກ। ແມ່ນແຕ່ກາຍຜອມກໍຄືໂຄງກະດູກ ຖືກຫໍ່ໄວ້ດ້ວຍຜິວໜັງເທົ່ານັ້ນ।

Verse 50

भस्मोद्धूलितमात्राणि सर्वांगानि महात्मनः । शुष्कपत्राणि भक्षेत शीर्णानि पतितानि च

ອະວະທັງປວງຂອງມະຫາຕະມະນັ້ນ ມີແຕ່ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດປົກຄຸມ. ທ່ານກິນແຕ່ໃບໄມ້ແຫ້ງ—ທັງໃບທີ່ເຫື່ອຍແລະໃບທີ່ຫຼົ່ນລົງມາແລ້ວດ້ວຍ।

Verse 51

शिवभक्तिसमासीनो दुराधारो महातपाः । अश्रुभ्यो यानि जातानि पद्मानि सुरभीणि च

ຜູ້ເປັນມະຫາຕະປະນັ້ນ ຕັ້ງຈິດໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ ໝັ້ນຄົງ ແລະຍາກຈະຫ້າມ ຈຶ່ງບຳເນົາຕະປະ; ແລະຈາກນ້ຳຕາຂອງທ່ານ ໄດ້ເກີດດອກປັດມະອັນຫອມກອບກຸ່ນດ້ວຍ।

Verse 52

गंगातोयात्समानीय देवदेवं प्रपूजयेत् । रत्नेश्वरं महाभागो गीतनृत्यविशारदः

ນຳນ້ຳຈາກແມ່ນ້ຳຄົງຄາມາ ຜູ້ມີບຸນຫຼາຍ ຊຳນານໃນການຮ້ອງເພງແລະຟ້ອນລຳ ພຶງບູຊາພຣະຣັດເນສະວະຣະ ຜູ້ເປັນເທວະເຫນືອເທວະທັງປວງ।

Verse 53

गायते नृत्यते तस्य द्वारस्थस्त्रिपुरद्विषः । मठमागत्य धर्मात्मा रोदते सुस्वरैरपि

ທີ່ປະຕູຂອງທ່ານ ຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣະ (ພຣະສິວະ) ຢືນຮ້ອງເພງແລະຟ້ອນລຳ; ແລະເມື່ອມາຮອດມະຖະ ຜູ້ມີທຳນັ້ນຍັງຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍສຽງອັນໄພເລາະອີກດ້ວຍ।

Verse 54

एतद्दृष्टं मया तात अपूर्वं वदतांवर । कथयस्व प्रसादान्मे यदि त्वं वेत्सि कारणम्

ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຜູ້ເວົ້າຈາດີເລີດ—ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນສິ່ງອັນບໍ່ເຄີຍມີນີ້ແລ້ວ। ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຖ້າທ່ານຮູ້ເຫດ ຂໍໃຫ້ບອກຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 55

सा का नारी महाभागा कस्मात्तात प्ररोदिति । कस्मात्स देवपुरुषो देवमर्चेन्महेश्वरम्

“ນາງຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງນັ້ນແມ່ນໃຜ ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ແລະເປັນຫຍັງນາງຈຶ່ງຮ້ອງໄຫ້? ແລະເປັນຫຍັງຊາຍຜູ້ດຸດເທວະນັ້ນຈຶ່ງນະມັດສະການພຣະມະເຫສວຣ?”

Verse 56

तन्मे त्वं विस्तराद्ब्रूहि सर्वसंदेहकारणम् । एवमुक्तो महाप्राज्ञः कुंजलोपि सुतेन हि

“ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກຂ້າພະເຈົ້າໂດຍລະອຽດ ເຖິງເຫດທີ່ຈະຂັບໄລ່ຄວາມສົງໄສທັງປວງ।” ເມື່ອຖືກລູກກ່າວດັ່ງນີ້ ກຸຍຊະລາຜູ້ຮູ້ຍິ່ງກໍໄດ້ເວົ້າ

Verse 57

कपिंजलेन प्रोवाच विस्तराच्छृण्वतो मुनेः

ຕໍ່ມາ ກະປິນຊະລາໄດ້ເວົ້າຢ່າງລະອຽດ ໃນຂະນະທີ່ມຸນີຟັງຢ່າງຕັ້ງໃຈ