Adhyaya 100

Verse 1

विष्णुरुवाच । नर्मदायास्तटे रम्ये वटे तिष्ठति वै पिता । विज्वलोऽपि समायातः पितरं प्रणिपत्य सः

ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: ທີ່ຝັ່ງນ້ຳນະຣະມະດາອັນງາມ ບິດາພັກຢູ່ໃຕ້ຕົ້ນໄຊ (ບັນຍັນ) ໂດຍແທ້. ວິຈວະລະກໍມາຮອດ ແລ້ວກົ້ມກາບບິດາ ຖວາຍຄວາມນົບນ້ອມ

Verse 2

वासुदेवाभिधानस्य स्तोत्रस्यापि महामतिः । समाचष्टे स धर्मात्मा महिमानं पितुः पुरः

ຜູ້ມີທຳ ແລະ ປັນຍາຍິ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງອະທິບາຍຕໍ່ໜ້າບິດາ ເຖິງມະຫິມາແຫ່ງບົດສັນລະເສີນທີ່ເອີ້ນວ່າ “ວາສຸເທວາພິທານ”

Verse 3

यथा विष्णुः समागत्य ददौ तस्मै वरं शुभम् । तत्सर्वं कथयामास सुप्रसन्नेन चेतसा

ຕໍ່ມາ ເຂົາໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບຜ່ອງໃສຢ່າງຍິ່ງ—ວ່າພຣະວິສນຸໄດ້ມາແນວໃດ ແລະ ປະທານພອນອັນເປັນມົງຄຸນໃຫ້ເຂົາແນວໃດ

Verse 4

कुंजलोपि च वृत्तांतं समाकर्ण्य स भूपतेः । हर्षेण महताविष्टः पुत्रमालिंग्य विज्वलम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງລາວຂອງພະຣາຊາ ກຸນຊະລາກໍຖືກຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່ຄອບງຳ; ລາວກອດລູກຊາຍແລ້ວສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຄວາມຍິນດີ।

Verse 5

आह पुण्यं कृतं वत्स त्वया राज्ञे महात्मने । उपकारं महापुण्यं वासुदेवस्य कीर्तनात्

ລາວກ່າວວ່າ: “ລູກເອີຍ ເຈົ້າໄດ້ກະທຳກຸສົນແກ່ພະຣາຊາຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ. ຄວາມເກື້ອກູນນີ້ເປັນມະຫາບຸນອັນບໍລິສຸດ ເພາະເກີດຈາກການກີຣຕະນາສັນລະເສີນພຣະວາສຸເທວະ.”

Verse 6

एवमाभाष्य तं पुत्रमाशीर्भिरभिनंद्य च । पुत्रं देवसमोपेतं स्तुत्वा चैव पुनः पुनः

ເມື່ອໄດ້ກ່າວກັບລູກຊາຍດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວກໍອວຍພອນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳມົງຄຸນ ແລະສັນລະເສີນລູກຊາຍຜູ້ມີຄຸນດັ່ງເທວະ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ।

Verse 7

स्थितः सरित्तटे रम्ये च्यवनस्योपपश्यतः । एतत्ते सर्वमाख्यातं तेषां वृत्तं महात्मनाम्

ຢືນຢູ່ທີ່ຝັ່ງນ້ຳອັນງາມ ໃນພຣະພັກຂອງຈະຍະວະນະ ບັດນີ້ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງທັງໝົດແລ້ວ—ເລື່ອງລາວແຫ່ງຄວາມປະພຶດຂອງມະຫາຕະມະເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 8

वैष्णवानां महाराज अन्यत्किं ते वदाम्यहम् । वेन उवाच । अमृतं शंखपात्रेण पानार्थं मम चार्पितम्

“ຂ້າແຕ່ມະຫາຣາຊາ ກ່ຽວກັບພວກໄວສະນະວະ ຂ້າຈະກ່າວອັນໃດເພີ່ມອີກ?” ເວນະກ່າວວ່າ: “ອະມຣິຕະໄດ້ຖືກຖວາຍໃຫ້ຂ້າເພື່ອດື່ມ ໃນພາຊະນະຮູບສັງຂ໌।”

Verse 9

तस्मात्कस्य न च श्रद्धा पातुं मर्त्यस्य भूतले । उत्तमं वैष्णवं ज्ञानं पानानामिह सर्वदा

ດັ່ງນັ້ນ ມະນຸດຜູ້ຢູ່ໃນໂລກນີ້ຜູ້ໃດຈະບໍ່ມີສັດທາເພື່ອດື່ມ—ໝາຍເຖິງຮັບເອົາ—ມັນໄດ້ແນວໃດ? ທີ່ນີ້ທຸກເວລາ ປັນຍາໄວສະນະວະອັນສູງສຸດ ແມ່ນດີທີ່ສຸດໃນບັນດາສິ່ງທີ່ຄວນດື່ມ।

Verse 10

त्वयैवं कथ्यमानस्य पाने तृप्तिर्न जायते । श्रोतुं हि देवदेवेश मम श्रद्धा विवर्द्धते

ເມື່ອພຣະອົງກ່າວແບບນີ້ ສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ເກີດຄວາມອິ່ມໃຈ ດັ່ງດື່ມແລ້ວກໍບໍ່ອິ່ມ. ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຍິ່ງຂ້າພະເຈົ້າຟັງ ສັດທາກໍຍິ່ງເພີ່ມພູນ।

Verse 11

कथयस्व प्रसादान्मे कुंजलस्यापि चेष्टितम् । महात्मना किमुक्तं च चतुर्थं तनयं प्रति

ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາ ເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງດ້ວຍ ກ່ຽວກັບການກະທໍາຂອງກຸນຊະລະ ແລະມະຫາຕະມະນັ້ນໄດ້ກ່າວຫຍັງກ່ຽວກັບບຸດຄົນທີ່ສີ່

Verse 12

तत्त्वं सुविस्तरादेव कृपया कथयस्व मे । श्रीभगवानुवाच । श्रूयतामभिधास्यामि चरित्रं कुंजलस्य च

“ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາ ອະທິບາຍສັດຈະທັດວະໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງລະອຽດພິສະດານ.” ພຣະພະຄະວານຕັດວ່າ: “ຈົ່ງຟັງ—ບັດນີ້ເຮົາຈະເລົ່າຈະຣິດຂອງກຸນຊະລະດ້ວຍ”

Verse 13

बहुश्रेयः समायुक्तं चरित्रं च्यवनस्य च । इदं पुण्यं नरश्रेष्ठ आख्यानं पापनाशनम्

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ ອາຂະຍານອັນເປັນບຸນນີ້ ອຸດົມດ້ວຍມົງຄຸນຫຼາຍປະການ ກ່ຽວກັບຈະຣິດຂອງຈະຍະວະນະ; ມັນບໍລິສຸດ ແລະທໍາລາຍບາບທັງປວງ

Verse 14

यः शृणोति नरो भक्त्या गोसहस्रफलं लभेत्

ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍຄວາມພັກດີ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບການຖວາຍທານງົວໜຶ່ງພັນໂຕ।

Verse 100

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थमाहात्म्ये च्यवनचरित्रे शततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີປັດມະປຸຣານ ພາກພູມິຂັນຑະ ໃນຕອນເວໂນປາຂະຍານະ ໃນການສັນລະເສີນມະຫາຕະມະຍະຂອງຄຸຣຸທີຣຖະ ບົດທີ່ໜຶ່ງຮ້ອຍ ວ່າດ້ວຍຈະຍະວະນະຈະຣິດ ກໍສິ້ນສຸດລົງ