Adhyaya 1

Verse 1

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे शिवशर्मचरिते प्रथमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສຣີປັດມະປຸຣານະ ພາກພູມິຂັນຑະ ບົດທີ 1 ຊື່ “ປະຫວັດຂອງ ສິວະຊັຣມາ (Śivaśarmā)” ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 2

केचित्पठंति प्रह्लादं पुराणेषु द्विजोत्तमाः । पंचवर्षान्वितेनापि केशवः परितोषितः

ບາງພວກໃນບັນດາທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ ສວດເລື່ອງພຣະຫລາດ (Prahlāda) ໃນປຸຣານະທັງຫຼາຍ; ແລະ ພຣະເກສະວະ (Keśava) ກໍພໍພຣະໄທ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີອາຍຸພຽງ 5 ປີ.

Verse 3

देवासुरे कथं प्राप्ते हरिणा सह युध्यति । निहतो वासुदेवेन प्रविष्टो वैष्णवीं तनुम्

ເມື່ອສົງຄາມລະຫວ່າງເທວະກັບອະສຸຣະເກີດຂຶ້ນ ລາວໄດ້ຮົບຄຽງຂ້າງພຣະຫຣິແນວໃດ? ຖືກພຣະວາສຸເທວະປະຫານແລ້ວ ລາວເຂົ້າສູ່ຮູບທິບພະໄວສະນະວີ.

Verse 4

सूत उवाच । कश्यपेन पुरा ज्ञातं कृतं व्यासेन धीमता । ब्रह्मणा कथितं पूर्वं व्यासस्याग्रे स्वयं प्रभोः

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ໃນການກ່ອນ ກັສຍະປະໄດ້ຮູ້ເລື່ອງນີ້; ພຣະວະຍາສະຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ຮຽບຮຽງ; ແລະກ່ອນນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາເອງໄດ້ເລົ່າຕໍ່ໜ້າພຣະວະຍາສະ”

Verse 5

तमेवं हि प्रवक्ष्यामि भवतामग्रतो द्विजाः । संदेहकारणं जातं छिन्नं देवेन वेधसा

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍແນ່ນອນຕໍ່ໜ້າພວກທ່ານ ໂອ ທະວິຊະ ພຣາຫມະນະ. ເຫດແຫ່ງຄວາມສົງໄສທີ່ເກີດຂຶ້ນ ໄດ້ຖືກພຣະເວທັສ ຜູ້ສ້າງອັນທິບ (ພຣະພຣະຫມາ) ຕັດຂາດແລ້ວ.

Verse 6

व्यास उवाचः । शृणु सूत महाभाग ब्रह्मणा परिभाषितम् । प्रह्लादस्य यथा जन्म पुराणेप्यन्यथा श्रुतम्

ພຣະວະຍາສະກ່າວວ່າ: “ໂອ ສູຕະຜູ້ມີວາສະນາ ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ພຣະພຣະຫມາໄດ້ອະທິບາຍ. ການເກີດຂອງປຣະຫລາດເປັນແນວໃດ—ດັ່ງທີ່ໃນປຸຣານະອື່ນໆ ກໍຍັງໄດ້ຍິນແຕກຕ່າງກັນ”

Verse 7

जातमात्रः सर्वसुखं वैष्णवं मार्गमाश्रितः । महाभागवतश्रेष्ठः प्रह्लादो देवपूजितः

ແຕ່ເກີດມາໃໝ່ໆ ປຣະຫລາດໄດ້ອາໄສມັກຄາໄວສະນະວະ ໄດ້ຮັບມົງຄຸນທັງປວງ ແລະຄວາມສຸກແທ້. ທ່ານເປັນຍອດໃນຫມູ່ມະຫາພາຄະວະຕະ ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍຍັງນະມັດສະການບູຊາ.

Verse 8

विष्णुना सह युद्धाय सपुत्रः संगरंगतः । निहतो वासुदेवेन प्रविष्टो वैष्णवीं तनुम्

ພ້ອມກັບບຸດ ລາວເຂົ້າສູ່ສະໜາມຮົບເພື່ອຮົບກັບພຣະວິສນຸ; ຖືກພຣະວາສຸເທວະປະຫານ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ສະພາວະໄວສະນະວະ ບັນລຸໂມກສະ.

Verse 9

सृष्टिभावं शृणुष्व त्वमस्यैव च महात्मनः । संगरं प्राप्य पुत्राद्यैर्विष्णुना सह वीर्यवान्

ຈົ່ງຟັງຈາກເຮົາ ເລື່ອງການເກີດຂຶ້ນ/ການສ້າງຂອງມະຫາອາດຕະມະຜູ້ນີ້. ລາວຜູ້ກ້າຫານ ມາຮອດສະໜາມຮົບ ພ້ອມບຸດແລະພວກພ້ອມ ກັບພຣະວິສນຸ.

Verse 10

प्रविष्टो वैष्णवं तेजः संप्राप्य स्वेन तेजसा । पुराकल्पे महाभाग यथा जातः स वीर्यवान्

ດ້ວຍເຕຊະຂອງຕົນ ລາວໄດ້ບັນລຸຮັດສະມີໄວສະນະວະ ແລະເຂົ້າສູ່ຮັດສະມີນັ້ນ. ໂອ ທ່ານຜູ້ມີວາສນາ, ໃນກັລປະກ່ອນ ລາວເກີດມາແບບນີ້ ເຕັມໄປດ້ວຍພະລັງວີຣະ.

Verse 11

वृत्तांतं तस्य वीरस्य प्रवक्ष्यामि समासतः । पश्चिमे सागरस्यांते द्वारका नाम वै पुरी

ເຮົາຈະເລົ່າເລື່ອງຂອງວີຣະຜູ້ນັ້ນໂດຍຫຍໍ້. ທີ່ປາຍດ້ານຕາເວັນຕົກຂອງມະຫາສະໝຸດ ມີນະຄອນຊື່ ທະວາຣະກາ.

Verse 12

सर्वऋद्धिसमायुक्ता सर्वसिद्धिसमन्विता । तस्यामास्ते सदा देवो योगज्ञो योगवित्तमः

ນະຄອນນັ້ນພ້ອມດ້ວຍຣິດທິແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທັງປວງ ແລະປະກອບດ້ວຍສິດທິທັງຫຼາຍ. ທີ່ນັ້ນພຣະເຈົ້າປະທັບຢູ່ເປັນນິດ—ຜູ້ຮູ້ໂຍຄະ ແລະຍອດແຫ່ງຜູ້ເຂົ້າໃຈໂຍຄະ.

Verse 13

शिवशर्मेति विख्यातो वेदशास्त्रार्थकोविदः । तस्यापि पंचपुत्रास्तु बभूवुः शास्त्रकोविदाः

ທ່ານເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນນາມ «ສິວະຊະຣະມັນ» ຜູ້ຊໍານານໃນຄວາມໝາຍແຫ່ງເວທະ ແລະ ຊາສະຕຣະ. ທ່ານຍັງມີບຸດຊາຍຫ້າຄົນ ທຸກຄົນລ້ວນຮອບຮູ້ໃນຊາສະຕຣະ.

Verse 14

यज्ञशर्मा वेदशर्मा धर्मशर्मा तथैव च । विष्णुशर्मा महाभागो नूनं तत्कर्मकोविदः

ຍັດຍະຊະຣະມາ, ເວທະຊະຣະມາ, ແລະ ທັມມະຊະຣະມາ; ພ້ອມທັງ ວິສນຸຊະຣະມາ ຜູ້ມີວາສະນາ—ແນ່ນອນວ່າ ພວກເຂົາຊໍານານ ແລະ ຮູ້ແຈ້ງໃນໜ້າທີ່ທີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍນັ້ນ.

Verse 15

पंचमः सोमशर्मेति पितृभक्तिपरायणः । पितृभक्तिं विना चैव धर्ममन्यं द्विजोत्तमाः

ຄົນທີ່ຫ້າຊື່ «ໂສມະຊະຣະມັນ» ເປັນຜູ້ອຸທິດໃຈທັງໝົດໃນພິຕຣະພັກຕິ (ຄວາມເຄົາລົບບູຊາບັນພະບຸລຸດ). ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ, ຖ້າຂາດພິຕຣະພັກຕິ ກໍບໍ່ມີທັມມະອື່ນໃດເລີຍ.

Verse 16

न विदंति महात्मानस्तद्भावेन तु भाविताः । तेषां तु भक्तिं संपश्यञ्छिवशर्मा द्विजोत्तमः

ມະຫາຕະມະເຫຼົ່ານັ້ນ ຖືກຫຼໍ່ຫຼອມດ້ວຍພາວະນັ້ນເອງ ຈຶ່ງບໍ່ຮັບຮູ້ສິ່ງອື່ນ. ແຕ່ ສິວະຊະຣະມັນ ຜູ້ເປັນດວິຊະໂອດຕະມະ ເມື່ອເຫັນຄວາມພັກຕິຂອງພວກເຂົາ ກໍ (ເກີດຄວາມສະເທືອນໃຈ)

Verse 17

चिंतयामास मेधावी निष्कर्षिष्ये सुरोत्तमान् । पितृभक्तेषु यो भावो नैतेषां मनसि स्थितः

ຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ຄິດວ່າ: «ເຮົາຈະນໍາຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນໝູ່ເທວະອອກມາ; ເພາະພາວະແຫ່ງການເຄົາລົບບູຊາທີ່ມີໃນຜູ້ພັກຕິຕໍ່ພິຕຣະ ບໍ່ໄດ້ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈຂອງພວກນີ້»

Verse 18

यथा जानाम्यहं चाथ करिष्ये बुद्धिपूर्वकम् । विष्णोश्चैव प्रसादात्स सर्वसिद्धिर्बभूव ह

ດັ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໃຈ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກະທຳດ້ວຍຄວາມຮອບຄອບ. ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາແຫ່ງພຣະວິສນຸ ຄວາມສຳເລັດອັນສົມບູນກໍເກີດຂຶ້ນແທ້.

Verse 19

सद्भावं चिंतयामास अंजनार्थं द्विजोत्तमाः । उपायं ब्राह्मणश्रेष्ठस्तपसस्तेजसः किल

ດວິຊະຜູ້ປະເສີດໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງດ້ວຍໃຈດີ ເພື່ອໄດ້ອັນຊະນະ (ຂີ້ຕາຮັກສາ) ແລະພຣາຫມັນຜູ້ເລີດນັ້ນກໍວາງອຸບາຍດ້ວຍລັດສະໝີແຫ່ງຕະປະຂອງຕົນແທ້.

Verse 20

चकार सोप्युपायज्ञो मायया ब्रह्मवित्तमः । तेषामग्रे ततो व्याजं शिवशर्मा व्यदर्शयत्

ລາວດ້ວຍ—ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນອຸບາຍ ແລະເປັນຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນອັນຍອດ—ໄດ້ໃຊ້ກົນລະຍຸດຜ່ານມາຍາ. ແລ້ວຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາເອງ ຊິວະຊັຣມາໄດ້ສະແດງຂໍ້ອ້າງ (ກົນລວງ) ຂຶ້ນ.

Verse 21

महता ज्वररोगेण मृता माता विदर्शिता । तैस्तु दृष्टा मृता माता पितरं वाक्यमब्रुवन्

ແມ່ຜູ້ຕາຍດ້ວຍໄຂ້ຮ້າຍແຮງ ຖືກນຳມາໃຫ້ພວກເຂົາເຫັນ. ເມື່ອເຫັນແມ່ຕາຍແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງກ່າວຄຳນີ້ຕໍ່ພໍ່.

Verse 22

ययावयं महाभाग गर्भोदरे प्रवर्द्धिताः । कलेवरं परित्यज्य स्वयमेव गता क्षयम्

ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ! ພວກເຮົາກໍເຊັ່ນກັນ ເມື່ອເຕີບໃຫຍ່ໃນຄັນມານດາ ໄດ້ລະທິ້ງກາຍນີ້ ແລະໄປສູ່ຄວາມສູນສະລາຍດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 23

अपहाय गता सेयं स्वर्गे तात किमुच्यते । शिवशर्मोपरिभवं पुत्रं भक्तिपरायणम्

ນາງໄດ້ລະທິ້ງເຂົາແລ້ວໄປສູ່ສະຫວັນ—ໂອ ລູກເອີຍ ຈະກ່າວຫຍັງອີກ? ແຕ່ລູກຊາຍຂອງນາງ ຜູ້ເກີດຈາກ ຊິວະຊະຣະມັນ ເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນໃນພັກຕິຢ່າງໝົດໃຈ।

Verse 24

यज्ञशर्माणमाहूय इत्युवाच द्विजोत्तमः । शिवशर्मोवाच । अनेनापि सुतीक्ष्णेन शस्त्रेण निशितेन वै

ເມື່ອເອີ້ນ ຍັດຍະຊະຣະມັນ ມາແລ້ວ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ດວິຊະໄດ້ກ່າວດັ່ງນີ້। ຊິວະຊະຣະມັນ ກ່າວວ່າ: “ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍອາວຸດທີ່ຄົມກະລິບ ແລະລັບດີນີ້ແທ້ໆ…”

Verse 25

विच्छिद्यांगानि सर्वाणि यत्र तत्र क्षिपस्व ह । तत्कृतं तेन पुत्रेण यथादेशः श्रुतः पितुः

“ຈົ່ງຕັດອະວະຍະວະຂອງເຂົາໃຫ້ໝົດ ແລ້ວໂຍນຖິ້ມໄປທົ່ວໆ!”—ເມື່ອລູກຊາຍໄດ້ຍິນຄໍາສັ່ງຂອງພໍ່ ກໍໄດ້ກະທໍາຕາມນັ້ນທຸກປະການ।

Verse 26

समायातः पुनः पश्चात्पितरं वाक्यमब्रवीत् । यथादिष्टं त्वया तात तत्सर्वं कृतवानहम्

ຕໍ່ມາເຂົາກັບຄືນອີກ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ພໍ່ວ່າ: “ໂອ ພໍ່ເອີຍ ຕາມທີ່ທ່ານສັ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດທັງໝົດແລ້ວ”

Verse 27

समादिश ममान्यच्च कार्यकारणमद्य च । तच्च सर्वं करिष्यामि दुर्जयं दुर्लभं पितः

ຂໍໃຫ້ພໍ່ບັນຊາຂ້າພະເຈົ້າອີກວ່າ ຍັງມີວຽກໃດຕ້ອງເຮັດ ແລະເພື່ອເຫດໃດ ແມ່ນແຕ່ມື້ນີ້ກໍຕາມ। ຂ້າພະເຈົ້າຈະສໍາເລັດທຸກຢ່າງ—ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ພິຊິດຍາກ ແລະໄດ້ມາຍາກ ໂອ ພໍ່ເອີຍ।

Verse 28

तमाज्ञाय महाभागं पितृभक्तं स च द्विजः । निश्चयं परमं ज्ञात्वा द्वितीयस्य विचिंतयन्

ເມື່ອຮູ້ວ່າຜູ້ນັ້ນເປັນມະຫາພາກ ແລະເປັນຜູ້ມີພິທີກະຕັນຍູຕໍ່ບັນພະບຸລຸດ ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ຮູ້ແນ່ຄວາມໝັ້ນໃຈອັນສູງສຸດ ແລ້ວເລີ່ມຄິດພິຈາລະນາທາງເລືອກທີສອງ।

Verse 29

वेदशर्माणमाहूय गच्छ त्वं मम शासनात् । स्त्रिया विना न शक्नोमि स्थातुं कंदर्पमोहितः

ຈົ່ງເອີ້ນ ເວດະສະຣະມັນ ແລ້ວໄປໃນທັນທີຕາມຄໍາສັ່ງຂອງເຮົາ। ເພາະຖືກມາຍາຂອງກາມະເທວະຫຼອກລວງ ເຮົາຈຶ່ງຢູ່ບໍ່ໄດ້ໂດຍບໍ່ມີນາງສະຕຣີ।

Verse 30

मायया दर्शिता नारी सर्वसौभाग्यसंपदा । एनामानय वत्स त्वं ममार्थे कृतनिश्चयः

ດ້ວຍອໍານາດມາຍາຂອງເຮົາ ໄດ້ສະແດງນາງຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນຄົບຖ້ວນໃຫ້ເຈົ້າເຫັນແລ້ວ। ລູກເອີຍ ຈົ່ງຕັ້ງໃຈໝັ້ນເພື່ອເຮົາ ແລ້ວນໍານາງມາທີ່ນີ້।

Verse 31

एवमुक्तस्तथा प्राह करिष्ये तव सुप्रियम् । पितरं तं नमस्कृत्य तामुवाच गतस्ततः

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ລາວຕອບວ່າ “ຂ້າຈະເຮັດສິ່ງທີ່ເຈົ້າພໍໃຈທີ່ສຸດ” ແລ້ວກໍນົບນ້ອມບິດາ ແລະໄປກ່າວກັບນາງນັ້ນ।

Verse 32

त्वां देवि याचते तातः कामबाणप्रपीडितः । अतस्त्वं जरया युक्ते प्रसादसुमुखी भव

ໂອ ເທວີ ບິດາຂອງເຈົ້າຜູ້ຖືກລູກສອນແຫ່ງກາມະບີບຄັ້ນ ກໍາລັງວອນຂໍເຈົ້າ। ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຈະຄຽງຄູ່ກັບຄວາມແກ່ຊະລາ ກໍຈົ່ງເປັນຜູ້ເມດຕາ ແລະຫັນໃບໜ້າອັນອ່ອນໂຍນໄປຫາທ່ານ।

Verse 33

भज त्वं चारुसर्वांगि पितरं मम सुंदरि । एवमाकर्णितं तस्य मायया वेदशर्मणः

ໂອ ນາງຜູ້ງາມ ຜູ້ມີອະວະຍະວະອ່ອນຊ້ອຍ ຈົ່ງບູຊາບິດາຂອງເຮົາເຖີດ। ເມື່ອເວທະຊະຣະມັນໄດ້ຍິນ ກໍຖືກມາຍາຂອງນາງຄອບງຳຈົນຫວັ່ນໄຫວ।

Verse 34

स्त्र्युवाच । जरया पीडितस्यापि नैवेच्छामि कदाचन । सश्लेष्ममुखरोगस्य व्याधिग्रस्तस्य सांप्रतम्

ນາງກ່າວວ່າ: “ແມ່ນແຕ່ເຂົາຖືກຊະຣາພາບບີບຄັ້ນ ຂ້າກໍບໍ່ເຄີຍປາດຖະນາເຂົາ; ຍິ່ງໃນຍາມນີ້ ເມື່ອເຂົາທຸກທ້ອນດ້ວຍເສມະແລະໂຣກປາກ ແລະກຳລັງເຈັບໄຂ້ຢູ່”

Verse 35

शिथिलस्यापि चार्तस्य तस्य वृद्धस्य संगमम् । भवंतं रंतुमिच्छामि करिष्ये तव सुप्रियम्

ແມ່ນແຕ່ເຂົາອ່ອນແອ ທຸກທ້ອນ ແລະແກ່ຊະຣາ ຂ້າກໍບໍ່ປາດຖະນາສົມຄົມກັບເຂົາ। ຂ້າປາດຖະນາຮ່ວມຮື່ນຮົມກັບທ່ານ ແລະຈະເຮັດສິ່ງທີ່ທ່ານຮັກຍິ່ງໃຫ້ສຳເລັດ

Verse 36

भवंतं रूपसौभाग्यैर्गुणरत्नैरलंकृतम् । दिव्यलक्षणसंपन्नं दिव्यरूपं महौजसम्

ທ່ານຖືກປະດັບດ້ວຍສິຣິມົງຄົນແຫ່ງຄວາມງາມ ແລະຄຸນຄ່າດຸຈຣັດນະ; ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະທິບ ມີຮູບທິບ ແລະມີຣັດສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 37

किं करिष्यसि तातेन वृद्धेन शृणु मानद । ममांगभोगभावेन सर्वं प्राप्स्यसि दुर्लभम्

ທ່ານຈະເຮັດຫຍັງກັບຊາຍແກ່ນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ? ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ຜູ້ໃຫ້ກຽດ: ດ້ວຍການເສບສຸກແຫ່ງກາຍຂອງຂ້າ ທ່ານຈະໄດ້ທຸກສິ່ງ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ໄດ້ຍາກ

Verse 38

यद्यत्त्वमिच्छसे विप्र तद्ददामि न संशयः । एतद्वाक्यं महच्छ्रुत्वा अप्रियं पापसंकुलम्

ໂອ ພຣາຫມັນ! ສິ່ງໃດທີ່ທ່ານປາດຖະນາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບໃຫ້ແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາອັນໜັກນັ້ນ ທີ່ບໍ່ນ່າພໍໃຈ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍບາບ ໃຈຂອງເຂົາກໍຫວັ່ນໄຫວ

Verse 39

वेदशर्मोवाच । अधर्मयुक्तं ते वाक्यमयुक्तं पापमिश्रितम् । नेदृशं मां वदेर्देवि पितृभक्तिमनागसम्

ເວດະຊະຣະມະ ກ່າວວ່າ: “ຖ້ອຍຄໍາຂອງເຈົ້າປະກອບດ້ວຍອະທັມ—ບໍ່ສົມຄວນ ແລະປົນເປື້ອນບາບ. ໂອ ເທວີ, ຢ່າເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າແນວນັ້ນ; ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ບິດາ ແລະບໍ່ມີຄວາມຜິດ”

Verse 40

पितुरर्थं समायातस्त्वामहं प्रार्थये शुभे । अन्यदेवं न वक्तव्यं भज त्वं पितरं मम

ເພາະເລື່ອງຂອງບິດາ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາທີ່ນີ້, ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍວິນວອນ: ຢ່າເວົ້າເຖິງເທວະອື່ນ; ຈົ່ງນະມັດສະການບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 41

यद्यत्त्वमिच्छसे देवि त्रैलोक्ये सचराचरम् । तत्तद्दद्मि न संदेहो देवराज्याधिकं शुभे

ໂອ ເທວີ, ໃນສາມໂລກ—ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າປາດຖະນາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບໃຫ້; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນ, ແມ່ນແຕ່ເກີນກວ່າອານາຈັກແຫ່ງເທວະ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະປະທານໃຫ້

Verse 42

स्त्र्युवाच । एवं समर्थो दातुं मे पितुरर्थे यदा भवान् । तदा मे दर्शयाद्यैव सेंद्रास्त्वं समहेश्वरान्

ນາງກ່າວວ່າ: “ຖ້າທ່ານສາມາດປະທານສິ່ງນີ້ເພື່ອບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ແທ້ ກໍຂໍໃຫ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນໃນມື້ນີ້ເລີຍ—ບັນດາພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນທຣາ”

Verse 43

दातुमेवं समर्थोसि दुर्लभं सांप्रतं किल । किं ते बलं महाभाग दर्शयस्व त्वमात्मनः

ເຈົ້າແທ້ໆສາມາດປະທານທານແບບນີ້ໄດ້ ຊຶ່ງໃນການນີ້ຫາຍາກຍິ່ງ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ພະລັງຂອງເຈົ້າແມ່ນຫຍັງ? ຈົ່ງສະແດງກຳລັງຂອງຕົນເອງ.

Verse 44

वेदशर्मोवाच । पश्य पश्य बलं देवि प्रभावं तपसो मम । मयाहूताः समायाता इंद्राद्याः सुरसत्तमाः

ເວດະຊະຣະມາ ກ່າວວ່າ: “ເບິ່ງເຖີດ ເບິ່ງເຖີດ ໂອ ເທວີ—ຈົ່ງເບິ່ງພະລັງ ແລະ ອານຸພາບແຫ່ງຕະປະຂອງຂ້າ. ເມື່ອຂ້າເອີ້ນ ພະອິນທຣາ ແລະ ເທວະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍກໍມາຮອດນີ້ແລ້ວ”

Verse 45

वेदशर्माणमूचुस्ते किं कुर्मो हि द्विजोत्तम । यमेवमिच्छसे विप्र तं ददामो न संशयः

ພວກເຂົາກ່າວກັບເວດະຊະຣະມັນວ່າ: “ພວກເຮົາຄວນເຮັດຫຍັງ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ດວິຊະ? ໂອ ພຣາຫມັນ, ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ ພວກເຮົາຈະປະທານໃຫ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ”

Verse 46

वेदशर्मोवाच । यदि देवाः प्रसान्ना मे प्रसादसुमुखा यदि । ददंतु विमलां भक्तिं पादयोः पितुरेव मे

ເວດະຊະຣະມາ ກ່າວວ່າ: “ຖ້າເທວະທັງຫຼາຍພໍໃຈໃນຂ້າ ຖ້າພວກທ່ານມີໃບໜ້າຍິ້ມແຍ້ມໃນພຣະກະລຸນາ ຂໍຈົ່ງປະທານພັກຕິອັນບໍລິສຸດໃຫ້ຂ້າ ທີ່ພຣະບາດຂອງບິດາຂອງຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ”

Verse 47

एवमस्तु सुराः सर्वे यथायातास्तथा गताः । तमुवाच तथा दृष्ट्वा दृष्टं ते तपसो बलम्

“ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ເທວະທັງປວງກ່າວ; ມາແນວໃດ ກໍໄປແນວນັ້ນ. ເມື່ອເຫັນເຂົາແບບນັ້ນແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ພະລັງແຫ່ງຕະປະຂອງເຈົ້າ ໄດ້ປະຈັກແລ້ວແທ້”

Verse 48

देवैस्तु नास्ति मे कार्यं यदि दातुमिहेच्छसि । यन्मां नयसि गुर्वर्थं तत्कुरुष्व मम प्रियम्

ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີກິດການໃດກັບເທວະດາ. ຖ້າທ່ານປາດຖະນາຈະໃຫ້ສິ່ງໃດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ ຈົ່ງເຮັດສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຮັກ—ນຳຂ້າພະເຈົ້າໄປເພື່ອກິດຂອງຄູອາຈານ (ກຸຣຸ) ໃຫ້ສຳເລັດ.

Verse 49

देहि त्वं स्वं शिरो विप्र स्वहस्तेन निकृत्य वै । वेदशर्मोवाच । धन्योहमद्य संजातो मुक्तश्चैव ऋणत्रयात्

“ໂອ ພຣາຫມັນ, ຈົ່ງໃຫ້ຫົວຂອງຕົນແກ່ຂ້າ—ຕັດອອກດ້ວຍມືຂອງຕົນເອງແທ້.” ເວທະຊະຣະມັນກ່າວວ່າ: “ວັນນີ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ; ວັນນີ້ປານດັ່ງໄດ້ເກີດໃໝ່ ແລະພົ້ນຈາກໜີ້ສາມປະການແລ້ວ.”

Verse 50

स्वशिरो देवि दास्यामि गृह्यतां गृह्यतां शुभे । शितेन तीक्ष्णधारेण शस्त्रेण द्विजसत्तमः

“ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖວາຍຫົວຂອງຕົນ—ຂໍຈົ່ງຮັບ, ຂໍຈົ່ງຮັບ, ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ.” ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນກ່າວແລ້ວ ຈຶ່ງຈັບອາວຸດຄົມກຣິບຂຶ້ນ

Verse 51

निकृत्य स्वं शिरश्चाथ दत्तं तस्यै प्रहस्य च । रुधिरेण प्लुतं सा च परिगृह्य गता मुनिम्

ເມື່ອຕັດຫົວຂອງຕົນແລ້ວ ລາວກໍຫົວເຮາະພ້ອມມອບໃຫ້ນາງ. ສ່ວນນາງນັ້ນຊຸ່ມໂລຫິດ ຮັບຖືຂຶ້ນແລ້ວໄປຫາມຸນີ

Verse 52

स्त्र्युवाच । तवार्थे प्रेषितं विप्र पुत्रेण वेदशर्मणा । एतच्छिरः संगृहाण निकृत्तं चात्मनात्मनः

ນາງກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ, ນີ້ແມ່ນລູກຊາຍຂອງທ່ານ ເວທະຊະຣະມັນ ສົ່ງມາເພື່ອທ່ານ. ຈົ່ງຮັບເອົາຫົວນີ້ ທີ່ເຂົາຕັດອອກດ້ວຍມືຂອງຕົນເອງ.”

Verse 53

उत्तमांगं प्रदत्तं मे पितृभक्तेन तेन ते । तवार्थे द्विजशार्दूल मामेवं परिभुंक्ष्व वै

ສີສະອັນປະເສີດນັ້ນ ຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ບິດາໄດ້ມອບໃຫ້ຂ້າ ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທະວິຊະຜູ້ດຸຈເສືອ ເພື່ອການຂອງທ່ານ ຂໍຈົ່ງຮັບຂ້າໃນສະພາບນີ້ເຖີດ

Verse 54

तस्य तैर्भ्रातृभिर्दृष्टं साहसं वेदशर्मणः । वेपितांगत्वमापन्नास्ते बभूवुः परस्परम्

ເມື່ອພີ່ນ້ອງເຫຼົ່ານັ້ນເຫັນຄວາມກ້າຫານບ້າບິ່ນຂອງ ເວດະຊະຣະມັນ ອວັຍວະຂອງເຂົາກໍສັ່ນ ແລະມອງກັນໄປມາດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ

Verse 55

मृता नो धर्मसाध्वी सा माता सत्यसमाधिना । अयमेव महाभागः पितुरर्थे मृतः शुभः

ແມ່ຂອງພວກເຮົາ—ນາງຜູ້ສະອາດໃນທຳ—ໄດ້ລ່ວງລັບໄປ ໂດຍຕັ້ງຢູ່ໃນສະມາທິແຫ່ງສັດຈະ. ແລະຜູ້ມີພາກດີອັນມົງຄຸນນີ້ກໍໄດ້ຕາຍເພື່ອບິດາເຊັ່ນກັນ

Verse 56

धन्योयं धन्यतां प्राप्तः पितुरर्थे कृतं शुभम् । एवं संभाषितं तैस्तु भ्रातृभिः पुण्यचारिभिः

“ຜູ້ນີ້ແມ່ນຜູ້ມີບຸນ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມເປັນມົງຄຸນ ເພາະໄດ້ກະທຳການອັນດີເພື່ອບິດາ” ດັ່ງນີ້ພີ່ນ້ອງຜູ້ດຳເນີນທາງບຸນໄດ້ກ່າວ

Verse 57

समाकर्ण्य द्विजो वाक्यं ज्ञात्वा भक्तिपरायणम् । निकृत्तं च शिरस्तेन पुत्रेण वेदशर्मणा

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ພຣາຫມັນກໍຮູ້ວ່າເຂົາເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນໃນພັກຕິ; ແລະຍັງຮູ້ອີກວ່າ ສີສະຂອງຕົນຖືກຕັດໂດຍບຸດຂອງຕົນເອງ ຄື ເວດະຊະຣະມັນ

Verse 58

धर्मशर्माणमाहाथ शिर एतत्प्रगृह्यताम्

ແລ້ວລາວໄດ້ກ່າວແກ່ ທັມມະຊັຣມາ ວ່າ: “ຈົ່ງຍົກເອົາສີສະນີ້ໄປ”