Shloka 32
वे सभी नारियाँ उत्तम वर्णकी थीं। रूपवती होनेके साथ ही वे भाँति-भाँतिके सुन्दर आभूषणोंसे विभूषित भी थीं; परंतु ट्रपदकुमारी कृष्णाने अपने दिव्य रूप, यश और उत्तम कान्तिसे उन सबको तिरस्कृत कर दिया ।। परिवार्योत्तरां तास्तु राजपुत्रीमलंकृताम् | सुतामिव महेन्द्रस्य पुरस्कृत्योपतस्थिरे,उस समय राजकुमारी उत्तरा वस्त्राभूषणोंसे अलंकृत हो महेन्द्रपुत्री जयन्ती-सी सुशोभित हो रही थी। राजपरिवारकी स्त्रियाँ उसे आगे करके दोनों ओरसे घेरकर वहाँ उपस्थित हुईं
parivāryottarāṃ tāstu rājaputrīm alaṅkṛtām | sutām iva mahendrasya puraskṛtyopatasthire ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ນາງເຫຼົ່ານັ້ນລ້ວນມີຜິວພັນດີ ງາມ ແລະ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບງາມຫຼາຍຊະນິດ; ແຕ່ ກຣິສນາ ທິດາຂອງດຣຸປະດະ (ດຣໍປະດີ) ດ້ວຍຮູບງາມອັນເທວະ, ຊື່ສຽງ, ແລະ ຄວາມສະຫວ່າງໄສອັນສູງສົ່ງ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກນາງທັງໝົດດູຈືດຈາງລົງ. ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາສະຕຣີໃນລາຊະວົງ ໄດ້ປະດັບເຈົ້າຍິງ ອຸດຕະຣາ ດ້ວຍເສື້ອຜ້າແລະເຄື່ອງປະດັບ ແລ້ວນຳນາງອອກມາຂ້າງໜ້າ ດັ່ງເຈຍັນຕີ ທິດາຂອງພຣະອິນທຣະ; ແລະພາກັນຢືນລ້ອມຮອບນາງຈາກສອງຂ້າງ ເພື່ອຮັບໃຊ້ຢ່າງສົມພິທີ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights maryādā (propriety) and honor in royal life: a princess is presented with dignity, auspicious adornment, and respectful escort, reflecting social ethics of reverence and orderly conduct.
The palace women adorn Princess Uttarā and escort her, placing her at the front and surrounding her as they approach/stand in attendance, likening her splendor to Jayantī, Indra’s daughter.