Shloka 69
पदं पदसहस्रेण यश्चरन् नापराध्नुयात् । तेन कर्णेन ते तात कथमासीत् समागम:,तात! जो एक ही लक्ष्यके साथ-साथ सहस्रों लक्ष्योंका वेध करनेके लिये बाण चलाता है और कहीं भी चूकता नहीं है, उस कर्णके साथ तुम्हारा युद्ध किस प्रकार हुआ? बेटा! सारे मनुष्यलोकमें जिनकी समानता करनेवाला कोई नहीं है, उन भीष्मजीके साथ तुम्हारी भिड़न्त किस प्रकार हुई?
padam padasahasreṇa yaś caran nāparādhnuyāt | tena karṇena te tāta katham āsīt samāgamaḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: “ລູກເອີຍ, ເຈົ້າໄດ້ປະສົບກັບ ກັນນະ ຢ່າງໃດ—ຜູ້ທີ່ໃນຂະນະກ້າວໄປຂ້າງໜ້າ ສາມາດຍິງລູກສອນເຂົ້າຖືກເປົ້າໝາຍນັບພັນພ້ອມກັນ ແລະບໍ່ເຄີຍພາດ? ແລະເຈົ້າໄດ້ປະທະກັບ ພີສະມະ ຜູ້ບໍ່ມີໃຜເທົ່າໃນໂລກມະນຸດທັງປວງ ຢ່າງໃດ?”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the extraordinary standards of kṣatriya excellence—unerring skill, courage, and reputation—while framing war as a serious moral and narrative inquiry: confronting such peerless warriors is not casual bravado but a moment demanding explanation and accountability.
Vaiśampāyana, narrating the epic, asks (addressing a ‘dear child’) how the listener’s battle/encounter unfolded against two formidable figures—Karṇa, famed for flawless archery, and Bhīṣma, described as without equal among men—thereby setting up a detailed account of the confrontation.