Shloka 16
पाण्डवपरिचयः—विराटसभायां प्रकाशनम्
Identification of the Pāṇḍavas in Virāṭa’s Court
ततो<न्वशासच्चतुर: सदश्वान् पुत्रो विराटस्य हिरण्यकक्षान् । ते तद् व्यतीयुर्ध्वजिनामनीक॑ श्वेता वहन्तोडर्जुनमाजिमध्यात्
tato 'nvāśāsac caturaḥ sadaśvān putro virāṭasya hiraṇyakakṣān | te tad vyatīyur dhvajinām anīkaṃ śvetā vahanto 'rjunam ājimadhyāt ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ບຸດແຫ່ງວິຣາດະ ໄດ້ຂັບມ້າດີເລີດສີ່ຕົວ ທີ່ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງຄຳ. ມ້າຂາວເຫຼົ່ານັ້ນ ບັນທຸກອາຣຈຸນໄວ້ໃນລົດຮົບ ພາລົດອອກຈາກກາງສະໜາມຮົບ ແລະຝ່າຝືນຜ່ານແຖວກອງລົດຮົບທີ່ຊູທຸງ ຈົນຫຼຸດພົ້ນຈາກວົງລ້ອມ. ພາບນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມກ້າຫານອັນມີວິໄນ ແລະຝີມືອັນຊ່ຽວຊານພາຍໃຕ້ແຮງກົດດັນ—ພະລັງທີ່ຖືກນຳໂດຍເປົ້າໝາຍ ບໍ່ແມ່ນໂດຍຄວາມຕື່ນຕະໜົກ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Competence and composure in crisis: even amid fear and chaos, disciplined action (properly directing resources—here, the horses and chariot) enables one to fulfill duty effectively. Valor is shown not only by fighting, but by steady execution of the right course.
Prince Uttara, serving as charioteer, drives the four white, gold-trapped horses so that Arjuna’s chariot moves out from the center of the battlefield and passes through the bannered enemy formations, escaping their encirclement.