Mahabharata — Virata Parva, Shloka 1
Adhyāya 61: Saṃmohana-astra and the Kuru Withdrawal (संमोहनास्त्रं तथा कुरुनिवृत्तिः)
हि >> सो न (0) है 7-2 एकषेष्टितमो< ध्याय: अर्जुनका उत्तरकुमारको आश्वासन तथा अर्जुनसे दुःशासन आदिकी पराजय वैशम्पायन उवाच ततो वैकर्तनं जित्वा पार्थों वैराटिमब्रवीत् | एतन्मां प्रापयानीकं यत्र तालो हिरण्मय:
vaiśampāyana uvāca | tato vaikartanaṁ jitvā pārtho vairāṭim abravīt | etan māṁ prāpaya anīkaṁ yatra tālo hiraṇmayaḥ |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວ ປາຣຖະ (ອາຣຊຸນ) ໄດ້ຊະນະ ໄວກັຣຕະນະ (ກັນນະ) ແລະເວົ້າກັບເຈົ້າຊາຍແຫ່ງ ວີຣາຕະ (ອຸດຕະຣະ) ວ່າ: “ຜູ້ຂັບລົດສົງຄາມ, ຈົ່ງຂັບພາຂ້າໄປຫາກອງນັ້ນ ທີ່ທຸງມີເຄື່ອງໝາຍເປັນຕົ້ນຕານທອງ.” ໃນກອບແຫ່ງທໍາຂອງຕອນນີ້ ອາຣຊຸນ—ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນຮູບປອມ—ກໍກະທໍາດ້ວຍວິໄນ ແລະເປົ້າໝາຍຊັດເຈນ, ນໍາການຮົບໃຫ້ຫັນອອກຈາກຄວາມຕື່ນຕະໜົກ ໄປສູ່ການປະທະທີ່ເລືອກເປົ້າໝາຍ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຮຸນແຮງຢ່າງບໍ່ເລືອກໜ້າ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in warfare, disciplined intention matters: Arjuna does not lash out blindly but chooses a specific target and directs his charioteer with clarity, modeling controlled courage and strategic restraint consistent with kṣatriya-dharma.
After defeating Karna, Arjuna instructs Prince Uttara—serving as his charioteer—to drive toward the enemy formation identified by a banner marked with a golden palm-tree emblem, signaling Arjuna’s next tactical engagement.