Shloka 31
अध्याय ५८ — वानरध्वजस्य महेन्द्रास्त्रप्रयोगः
Chapter 58: Arjuna’s Deployment of the Indra-Weapon
तथैव दिव्यं गाण्डीवं धनुरादाय पाण्डव: । शत्रुघ्नं वेगवान् हृष्टो भारसाधनमुत्तमम्,इसी प्रकार हर्षमें भरे हुए वेगशाली पाण्डुनन्दन अर्जुन भी भार सहन करनेमें समर्थ और शत्रुओंका नाश करनेवाला उत्तम एवं दिव्य गाण्डीव धनुष लेकर बहुतसे स्वर्णभूषित विचित्र बाणोंकी वर्षा कर रहे थे। पराक्रमी पार्थ अपने धनुषसे छूटे हुए बाणसमूहोंद्वारा तुरंत ही आचार्य द्रोणकी बाण-वर्षाको नष्ट करते जाते थे। यह एक अद्भुत-सी बात थी
tathaiva divyaṃ gāṇḍīvaṃ dhanur ādāya pāṇḍavaḥ | śatrughnaṃ vegavān hṛṣṭo bhārasādhanam uttamam ||
ແລ້ວຕໍ່ມາ ໃນທຳນອງດຽວກັນ ປານດະວະ (ອາຣຊຸນ) ຜູ້ວ່ອງໄວ ແລະ ປິຕິຍິນດີ ໄດ້ຍົກຄັນທະນູທິບ «ຄານດີວ» ຂຶ້ນຖື—ເປັນອາວຸດອັນຍອດ ທົນຕໍ່ແຮງກົດດັນໜັກ ແລະ ເປັນຜູ້ທຳລາຍສັດຕູ. ດ້ວຍຄັນທະນູນັ້ນ ລາວຍິງຝົນລູກສອນຫຼາກສີ ປະດັບຄຳອັນງາມສະຫງ່າຫຼາຍດອກ; ແລະ ດ້ວຍຊຸດລູກສອນທີ່ປ່ອຍອອກຈາກຄັນທະນູຂອງລາວ ລາວໄດ້ຢັບຢັ້ງ ແລະ ທຳລາຍຝົນລູກສອນຂອງ ດໂຣນາ ຢ່າງວ່ອງໄວ. ພາບນັ້ນນ່າອັດສະຈັນ—ເປັນພະລັງທີ່ມີວິໄນ ມຸ່ງໄປສູ່ການປະລາຍຄູ່ຕໍ່ສູ້ ບໍ່ແມ່ນຄວາມໂກດແຄ້ນລ້ວນໆ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined strength: even in battle, excellence lies in controlled skill and steadfast purpose—meeting force with mastery rather than uncontrolled fury, reflecting the kṣatriya ideal of duty-bound courage.
Vaiśampāyana describes Arjuna seizing the divine Gāṇḍīva and unleashing rapid volleys of arrows that neutralize Droṇa’s arrow-rain, creating a striking, almost miraculous spectacle of countering weaponry.