Virāṭa’s Mobilization to Recover the Cattle (गोधनरक्षणार्थ विराटस्य सैन्यसमायोजनम्)
बाधितो बन्धुभि: सार्ध बलादू बलवता विभो | स कर्णमभ्युदीक्ष्याथ दुर्योधनमभाषत,उसने कर्णकी ओर देखकर दुर्योधनसे कहा--'प्रभो! पहले मत्स्य तथा शाल्वदेशके सैनिकोंने अनेक बार चढ़ाई करके हमें कष्ट दिया है। मत्स्यराजके सेनापति महाबली सूतपुत्र कीचकने अपने बन्धुओंके साथ बार-बार आक्रमण करके मुझे बलपूर्वक सताया है
Vaiśampāyana uvāca | bādhito bandhubhiḥ sārdhaṃ balād balavatā vibho | sa karṇam abhyudīkṣyātha duryodhanam abhāṣata ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຖືກລົບກວນພ້ອມກັບຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະຖືກຜູ້ຕໍ່ສູ້ອັນມີກຳລັງກົດຂີ່ດ້ວຍແຮງ, ເຂົາຈຶ່ງເບິ່ງໄປຫາກັນນະ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ທຸຣະໂຍທະນະ. ນີ້ແມ່ນຄຳຮ້ອງທຸກເຖິງການຮຸກຮານຊ້ຳໆ—ເປັນການຂໍຄຳປຶກສາ ແລະການຕອບໂຕ—ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຕຶງຕັນທາງທຳມະລະຫວ່າງການອົດທົນຮັບຄວາມເຈັບຊ້ຳ ແລະການຕອບກັບດ້ວຍກຳລັງ.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how political and personal decisions in the epic often arise from perceived injury and power imbalance: a leader, feeling forcibly wronged along with his kin, turns to trusted allies for counsel—raising the ethical question of whether to endure, negotiate, or retaliate.
A speaker (within Vaiśampāyana’s narration) reports that someone, oppressed together with his relatives by a stronger force, looks toward Karṇa and then speaks to Duryodhana—setting up a strategic discussion in response to repeated harassment.