Shloka 17
Bhīma–Draupadī Saṃvāda on Restraint, Protection, and the Kīcaka Threat
Virāṭa-parva, Adhyāya 20
नादैविकमहं मन्ये यत्र पार्थो धनंजय: । भीमधन्वा महाबाहुरास्ते छन्न इवानल:,भीमसेन! तुम्हीं जानते हो, पहले मुझे कितना सुख था। यहाँ आकर जबसे मैं दासीभावको प्राप्त हुई हूँ, तभीसे परतन्त्र होनेके कारण मुझे तनिक भी शान्ति नहीं मिलती है। इसे मैं दैवकी ही लीला मानती हूँ। जहाँ प्रचण्ड धनुष धारण करनेवाले महाबाहु अर्जुन भी राखसे ढकी हुई अग्निकी भाँति रनिवासमें छिपकर रहते हैं
na daivikam ahaṃ manye yatra pārtho dhanaṃjayaḥ | bhīmadhanvā mahābāhur āste channa ivānalaḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຫັນວ່ານີ້ເປັນແຕ່ການຫຼິ້ນຂອງຊະຕາກຳເທົ່ານັ້ນ—ເມື່ອ ປາຣຖະ ທະນັນຈະຍະ ຜູ້ແຂນໃຫຍ່ ຖືຄັນທະນູອັນນ່າຢ້ານ ຈຳຕ້ອງຫຼົບຊ່ອນໃນຫ້ອງນາງໃນ ເຫມືອນໄຟທີ່ຖືກຂີ້ເທົ່າປົກຄຸມ»។
वैशम्पायन उवाच