Shloka 253
वलयैश्छादयिष्यामि बाहू किणकृताविमौ | अर्जुनने कहा--महाराज! मैं राजाकी सभामें यह दृढ़तापूर्वक कहूँगा कि मैं षण्ढक (नपुंसक) हूँ। राजन! यद्यपि मेरी दायीं-बायीं भुजाओंमें धनुषकी डोरीकी रगड़से जो महान् चिह्न बन गये हैं, उन्हें छिपाना बहुत कठिन है तथापि कंगन आदि आशभूषणोंसे मैं इन ज्याघातचिहल्लित भुजाओंको ढक-लूँगा
valayaiś chādayiṣyāmi bāhū kiṇakṛtāv imau |
ອາຈຸນ ກ່າວວ່າ: «ພຣະມະຫາຣາຊາ, ໃນສະພາຂອງພຣະຣາຊາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດຢ່າງໝັ້ນຄົງວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນນະປຸງສະກະ (ຂັນທີ). ແມ່ນແທ້ວ່າ ຮອຍແຂງແລະຮອຍຖູຈາກສາຍຄັນທະນູໃນແຂນທັງສອງນີ້ ປິດບັງຍາກ, ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຊ້ກຳໄລ ແລະເຄື່ອງປະດັບອື່ນໆ ປົກຄຸມແຂນທີ່ມີຮອຍສາຍຄັນທະນູເຫຼົ່ານີ້»
अजुन उवाच
Educational Q&A
Dharma sometimes requires disciplined concealment: Arjuna chooses a socially risky disguise and even hides the visible signs of his warrior identity to protect the Pandavas’ vow of living incognito, showing restraint and commitment to a pledged course of action.
As the Pandavas plan their incognito year in King Virata’s realm, Arjuna explains how he will pass as a eunuch (Bṛhannalā) and conceal the distinctive calluses on his arms—marks caused by constant archery—by wearing bangles, so he will not be recognized in the royal court.