Shloka 83
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
इस प्रकार श्रीमह्याभारत वनपववके अन्तर्गत तीर्थयात्रापर्वमें पुलस्त्यतीर्थयात्राविषयक तिरासीवाँ अध्याय पूरा हुआ
tatrākṣayavaṭo nāma triṣu lokeṣu viśrutaḥ | tatra dattaṃ pitṛbhyaḥ tu bhavaty akṣayam ucyate ||
ທີ່ນັ້ນມີ ອັກສະຍະວັດ (Akṣayavaṭa) ຕົ້ນໄມ້ອັນລືຊາໃນສາມໂລກ. ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຖວາຍເພື່ອບັນພະບຸລຸດ (pitṛs) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຖືກກ່າວວ່າເປັນ “ອັກສະຍະ” ຄື ບໍ່ເສື່ອມສູນ—ບຸນບໍ່ຫຼຸດລົງ ແຕ່ດໍາລົງເປັນຜົນທາງວິນຍານອັນຍືນຍາວ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຍ້ຳເຖິງຈັນຍາບັນແຫ່ງການເຄົາລົບບັນພະບຸລຸດ ດ້ວຍການໃຫ້ທານຢ່າງຖືກທຳມະໃນສະຖານທີ່ສັກສິດ ເຊື່ອວ່າ ເຈດຕະນາ ແລະບັນບົດອັນສັກສິດ ຊ່ວຍໃຫ້ຜົນທານມີຄວາມມັ່ນຄົງ ແລະເພີ່ມພູນ.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that offerings made with proper intent for one’s ancestors at a sanctified tirtha—specifically near the famed Akṣayavaṭa—are regarded as ‘akṣaya’ (undiminishing). It highlights dharma through gratitude to forebears and the enduring value of righteous giving.
Pulastya is describing a sacred pilgrimage site: the Akṣayavaṭa, renowned across the three worlds. He explains the special efficacy of ancestral offerings made there, stating that such gifts yield imperishable merit.