युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
वहाँ ब्रह्मा आदि देवता, तपोधन ऋषि, सिद्ध, चारण, गन्धर्व, किन्नर और बड़े-बड़े नाग निवास करते हैं ।।
tatra brahmādayo devāḥ tapodhanā ṛṣayaḥ siddhāś cāraṇā gandharvāḥ kinnarāś ca mahānāgāś ca nivasanti | tad vanaṃ praviśann eva sarvapāpaiḥ pramucyate | tataś cāpi saricchreṣṭhā nadīnām uttamā nadī paramapuṇyā sarasvatīdevyā udgamasthānam, yatra sā plakṣanāmnaḥ vṛkṣasya mūlāt sravantī | rājan! tatra valmīkād utthitena jalena snānaṃ kartavyam |
ທີ່ນັ້ນມີພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ແລະເທວະອື່ນໆ, ຣິສີຜູ້ມີຕະປະສະສົມ, ສິດທະ, ຈາຣະນະ, ກັນທັຣວະ, ກິນນະຣະ ແລະນາກຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ອາໄສຢູ່. ພຽງແຕ່ເຂົ້າໄປໃນປ່ານັ້ນ ມະນຸດກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ຖັດໄປອີກ ມີແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດທີ່ສຸດໃນບັນດາສາຍນ້ຳ—ແຫຼ່ງກຳເນີດອັນບໍລິສຸດສູງສຸດຂອງເທວີສະຣັສວະຕີ—ທີ່ນາງຖືກເຫັນວ່າຢອດອອກຈາກຮາກຂອງຕົ້ນໄມ້ຊື່ ປລັກສະ (Plakṣa). ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຄວນອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ໃນນ້ຳທີ່ຜຸດອອກຈາກຈອມມົດ (anthill) ເພາະເປັນສະຖານທີ່ຊຳລະມົນທິນຢ່າງຫາຍາກຍິ່ງ.
घुलस्त्य उवाच
Sacred places are portrayed as moral catalysts: entering a holy forest and bathing at a revered source is said to cleanse sin, encouraging restraint, reverence, and renewed commitment to dharma.
The speaker describes a holy region inhabited by divine and semi-divine beings, then points out the exceptionally meritorious source of the Sarasvatī near a Plakṣa tree, advising the king to bathe in the water emerging from an anthill there.