Shloka 131
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
अभिगम्य हरिं देवं न दुर्गतिमवाप्नुयात् । कुशिकस्याश्रमं गच्छेत् सर्वपापप्रमोचनम्
abhigamya hariṃ devaṃ na durgatim avāpnuyāt | kuśikasyāśramaṃ gacchet sarvapāpapramocanam ||
ເມື່ອເຂົ້າໄປເຖິງພຣະຫຣິ (Hari) ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນເທວະ ມະນຸດຈະບໍ່ຕົກສູ່ຊະຕາກຳອັນຊົ່ວຮ້າຍ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນໄປຍັງອາສຣົມຂອງກຸສິກ (Kuśika) ອັນເລື່ອງຊື່ວ່າປົດປ່ອຍຈາກບາບທັງປວງ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຍົກຍ້ອງການຈາລິກໄປຕາມທີ່ສັກສິດ ແລະການນະມັດສະການ ເປັນການຊຳລະຈິດໃຈແລະສິນທຳ: ຄວາມເຊື່ອມັ່ນຢ່າງຈິງໃຈ ແລະການເດີນທາງສູ່ສະຖານທີ່ສັກສິດ ເປັນເກາະກຳບັງຈາກຄວາມເສື່ອມທາງທຳ ແລະຜົນຕາມມາຂອງມັນ.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that approaching and beholding Hari (Viṣṇu) protects one from durgati (moral/spiritual downfall), and that visiting the Kuśika hermitage is a means of comprehensive purification—framing devotion and pilgrimage as practical supports for dharmic living.
A speaker is recommending a sequence of sacred actions within a tīrtha-yātrā context: first, go near Hari for darśana, which prevents misfortune/evil destiny; then proceed to Kuśika’s hermitage, celebrated as a place that frees one from all sins.