युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
अभिगम्य नरश्रेष्ठ स्वर्गलोके महीयते । भारत! पुरुषरत्न! सुगन्धा
abhigamya naraśreṣṭha svargaloke mahīyate | bhārata! puruṣaratna! sugandhā śatakumbhā tathā pañcayajñā tīrthaṁ gatvā mānavaḥ svargaloke pratiṣṭhito bhavati | maṇināgaṁ tato gatvā gosahasraphalaṁ labhet ||
ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາມະນຸດ! ຜູ້ໃດເຂົ້າໄປເຖິງທ່ານ້ຳສັກສິດເຫຼົ່ານີ້ ຈະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກສະຫວັນ. ໂອ ພາຣະຕະ, ໂອ ອັນເປັນດັ່ງແກ້ວມະນີໃນບັນດາຊາຍ! ໂດຍໄປຍັງຕີຣຖະທີ່ຊື່ ສຸຄັນທາ, ສະຕະກຸມພາ ແລະ ປັນຈະຍັດຍະ ມະນຸດຈະຕັ້ງຫມັ້ນໃນສະຫວັນຢ່າງແນ່ນອນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໄປຕໍ່ຍັງຕີຣຖະ ມະນິນາກະ ຜູ້ເດີນທາງບຸນຈະໄດ້ບຸນສົມຄວນເທົ່າກັບການບໍລິຈາກງົວໜຶ່ງພັນຕົວ.
घुलस्त्य उवाच
The verse teaches that reverent pilgrimage to recognized tīrthas, undertaken with faith and discipline, is a dharmic act that yields great puṇya—described here as honor in heaven and merit comparable to major gifts (such as donating a thousand cows).
A speaker addresses a Bharata prince, listing specific pilgrimage sites (Sugandhā, Śatakumbhā, Pañcayajñā, and then Maṇināga) and stating the spiritual rewards gained by visiting them in sequence.