Adhyaya 82
Pulastya’s Tīrtha Enumeration: Sarasvatī, Naimiṣa, Gayā, and Associated Phalaśruti (Chapter 82)
Upa-parva: Tīrtha-yātrā (Pilgrimage Catalogue) — Pulastya’s Instruction
Chapter 82.0 is a sustained tīrtha-māhātmya sequence delivered by Pulastya. The chapter proceeds as an itinerary: beginning with “dharmatīrtha” and “kārāpatanam,” it moves through the Saugaṃdhika forest and the highly meritorious Sarasvatī (including ritual bathing at waters said to emerge from anthills/valmīka). It then lists multiple named tīrthas and confluences, repeatedly prescribing abhiṣeka (ritual bathing), tarpaṇa and worship of pitṛs and devas, and short austerities (notably trirātra upavāsa). The phalaśruti idiom dominates: visits are equated with major Vedic sacrifices (agniṣṭoma, vājapeya, aśvamedha, rājasūya), promise purification “up to the seventh generation,” removal of sins, attainment of specific divine or heavenly “lokas,” and special boons (e.g., jātismaratva—memory of past births). The catalogue includes prominent sacred nodes such as Naimiṣa (entry itself purifies), Gaṅgādvāra/Haridvāra motifs, Gayā with akṣayavaṭa and pitṛ rites, and Śālagrāma as Nārāyaṇa’s abiding place. The chapter thus functions as a ritual-ethical map, embedding exile travel within a theology of place and disciplined action.
Chapter Arc: भीष्म के प्रश्न पर महर्षि पुलस्त्य का वचन खुलता है—पितृभक्ति से युक्त भीष्म को देखकर ऋषि का हृदय द्रवित होता है और वे तीर्थ-यात्रा का माहात्म्य सुनाने का संकल्प करते हैं। → पुलस्त्य एक-एक कर तीर्थों की शृंखला खोलते जाते हैं—स्थाणु (शिव) के भद्रवट-तीर्थ से लेकर वरदान-तीर्थ, श्रीकुण्ड, विमल तीर्थ आदि—और प्रत्येक स्थान के स्नान, नमस्कार, स्मरण से मिलने वाले महायज्ञ-सम फल (सहस्र गोदान, अग्निष्टोम-अतिरात्र, अश्वमेध) का विधान बताते हैं; कथा का भार ‘कहाँ जाएँ, कैसे जाएँ, किस भाव से जाएँ’ की बढ़ती हुई पवित्रता में चढ़ता है। → योगेश्वर शिव स्वयं योग का आश्रय लेकर शुद्धात्मा ऋषियों के क्रोध/मन्यु के विनाश हेतु प्रकट-प्रभाव दिखाते हैं—यह संकेत देता है कि तीर्थ केवल भू-स्थान नहीं, देव-चेतना का स्पर्श है; इसी बिंदु पर तीर्थ-माहात्म्य साधारण पुण्य से उठकर ‘अंतःकरण-शुद्धि’ की चरम प्रतिज्ञा बन जाता है। → अध्याय का निष्कर्ष तीर्थ-स्मरण की सार्वभौमिकता में उतरता है—प्रातः-सायं हाथ जोड़कर तीनों पुष्करों का स्मरण करने वाला मानो समस्त तीर्थों में स्नान कर लेता है; बाह्य यात्रा का फल अंततः अंतर्मन की श्रद्धा, संयम और स्मृति में प्रतिष्ठित होता है। → पुलस्त्य का तीर्थ-मानचित्र आगे भी विस्तृत होने का संकेत देता है—अगले प्रसंगों में और तीर्थों/विधानों का क्रम जारी रहने की प्रतीति रहती है।
Shlokas
Verse 1
अऑड हटर () है द्रयशीतितमो< ध्याय: भीष्मजीके पूछनेपर पुलस्त्यजीका उन्हें विभिन्न तीर्थोकी यात्राका माहात्म्य बताना घुलस्त्य उवाच अनेन तव धर्मज्ञ प्रश्रयेण दमेन च । सत्येन च महाभाग तुष्टोडस्मि तव सुव्रत
ພຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງໃນທຳ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ ແລະຍຶດຫມັ້ນໃນວຣະຕະອັນດີເລີດ—ໂດຍຄວາມນອບນ້ອມຂອງທ່ານ, ໂດຍການສຳລວມອິນຊີ (ດະມະ), ແລະໂດຍຄວາມສັດຈິງ, ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈທ່ານຢ່າງຍິ່ງ».
Verse 2
यस्येदृशस्ते धर्मोड्यं पितृभक्त्याश्रितोडनघ । तेन पश्यसि मां पुत्र प्रीतिश्च॒ परमा त्वयि
ໂອ ລູກຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ! ເນື່ອງຈາກວ່າມື້ນີ້ ເຈົ້າກໍາລັງຮັກສາທໍາອັນສູງສົ່ງ ທີ່ອາໄສຄວາມກະຕັນຍູຕໍ່ພໍ່ ເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ເຫັນຂ້ອຍ. ແລະ ໂອ ລູກຜູ້ບໍ່ມີບາບ! ໂດຍຄຸນຄວາມດີນີ້ເອງ ຄວາມເມດຕາຮັກໃຫຍ່ຂອງຂ້ອຍຕໍ່ເຈົ້າ ກໍໄດ້ກາຍເປັນສູງສຸດ.
Verse 3
अमोघदर्शी भीष्माहं ब्रूहि कि करवाणि ते । यद् वक्ष्यसि कुरुश्रेष्ठ तस्य दातास्मि तेडनघ
“ຂ້ອຍແມ່ນ ພີສະມະ (Bhīṣma) ຜູ້ທີ່ການເຫັນບໍ່ເຄີຍຜິດພາດ. ຈົ່ງບອກມາ—ຂ້ອຍຄວນເຮັດຫຍັງໃຫ້ເຈົ້າ? ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງກຸຣຸ! ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າຂໍ ຂ້ອຍຈະປະທານໃຫ້, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ.”
Verse 4
भीष्म उवाच प्रीते त्वयि महाभाग सर्वलोकाभिपूजिते । कृतमेतावता मन्ये यदहं दृष्टवान् प्रभुम्
ພີສະມະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍາບາລີອັນໃຫຍ່, ທ່ານເປັນຜູ້ທີ່ທົ່ວທຸກໂລກນັບຖືບູຊາ. ເມື່ອທ່ານພໍໃຈແລ້ວ ມີຫຍັງອີກທີ່ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້? ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ຂ້ອຍກໍຖືວ່າພັນທະຂອງຂ້ອຍສໍາເລັດແລ້ວ.”
Verse 5
यदि त्वहमनुग्राह्मुस्तव धर्मभूृतां वर । संदेहं ते प्रवक्ष्यामि तन्मे त्वं छेत्तुमहसि
“ຖ້າຂ້ອຍເປັນຜູ້ຄວນໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ຮັກສາທໍາ, ຂ້ອຍຈະກ່າວຄວາມສົງໄສຂອງຂ້ອຍຕໍ່ທ່ານ. ທ່ານຄວນຕັດມັນໃຫ້ຂ້ອຍ, ໂອ ນັກບວດຜູ້ຊອບທໍາ.”
Verse 6
अस्ति मे हृदये कश्रित् तीर्थभ्यो धर्मसंशय: । तमहं श्रोतुमिच्छामि तद् भवान् वक्तुमरहति
ພີສະມະກ່າວວ່າ: “ໃນໃຈຂອງຂ້ອຍ ໄດ້ເກີດຄວາມສົງໄສກ່ຽວກັບທໍາທີ່ໄດ້ມາຈາກການໄປຍັງສະຖານທີ່ຈາລິກບຸນ (tīrtha). ຂ້ອຍປາຖະໜາຈະຟັງຄໍາແກ້ໄຂຂອງມັນ; ຂໍທ່ານເມດຕາອະທິບາຍໃຫ້.”
Verse 7
प्रदक्षिणां यः पृथिवीं करोत्यमरसंनिभ । कि फल तस्य विप्रर्षे तन्मे ब्रूहि सुनिश्चितम्
ພີສະມະ ໄດ້ຖາມພຣະລິສີ—ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງອະມະຕະ—ວ່າ: «ໂອ ພຣະລິສີຜູ້ເທົ່າເທວະ! ຜູ້ໃດທີ່ເດີນວົງຮອບພື້ນພິພົບທັງປວງ ເພື່ອຈາລິກໄປຫາຕີຣະຖະທັງຫຼາຍ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກໃຫ້ແນ່ນອນ».
Verse 8
घुलस्त्य उवाच हन्त ते कथयिष्यामि यदृषीणां परायणम् | तदेकाग्रमना: पुत्र शृणु तीर्थेषु यत् फलम्
ພຸລັດສະຕະ ກ່າວວ່າ: «ດີແລ້ວ ຂ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງ ສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງພວກລິສີ. ລູກເອີຍ ຈົ່ງຕັ້ງໃຈໃຫ້ແນ່ ແລ້ວຟັງຜົນທີ່ເກີດຈາກການເຂົ້າຫາຕີຣະຖະທັງຫຼາຍ».
Verse 9
यस्य हस्तौ च पादौ च मनश्लैव सुसंयतम् | विद्या तपश्च कीर्तिश्व॒ स तीर्थफलमश्चुते,जिसके हाथ, पैर और मन अपने काबूमें हों तथा जो विद्या, तप और कीर्तिसे सम्पन्न हो, वही तीर्थसेवनका फल पाता है
ຜູ້ໃດທີ່ມື ແລະ ຕີນ ຖືກຄວບຄຸມບໍ່ໃຫ້ເຮັດຜິດ ແລະ ໃຈກໍຖືກຝຶກດີ; ຜູ້ທີ່ພ້ອມດ້ວຍວິຊາ, ຕະປະ, ແລະ ກຽດຊື່—ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຮັບຜົນແທ້ຂອງການໄປຕີຣະຖະ.
Verse 10
प्रतिग्रहादपावृत्त: संतुष्टो येन केनचित् | अहंकारनिवृत्तश्न स तीर्थफलमश्षुते,जो प्रतिग्रहसे दूर रहे तथा जो कुछ अपने पास हो, उसीसे संतुष्ट रहे और जिसमें अहंकारका अभाव हो, वही तीर्थका फल पाता है
ຜູ້ໃດທີ່ຫຼີກຫ່າງຈາກການຮັບຂອງຖວາຍ, ພໍໃຈດ້ວຍສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຕົນມີ, ແລະ ດັບອັດຕາຕົນໄດ້—ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຮັບຜົນແທ້ຂອງຕີຣະຖະ.
Verse 11
अकल्कको निरारम्भो लघ्वाहारो जितेन्द्रिय: । विमुक्त: सर्वपापेभ्य स तीर्थफलमश्षुते
ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ມີມົນທິນ, ບໍ່ລົງມືເຮັດກິດການເພື່ອຕົນເອງ, ກິນນ້ອຍ, ແລະ ຊະນະອິນທຣີ—ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບທັງປວງແລ້ວ—ຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຮັບຜົນແທ້ຂອງຕີຣະຖະ.
Verse 12
अक्रोधनश्न राजेन्द्र सत्यशीलो दृढव्रत: । आत्मोपमश्च भूतेषु स तीर्थफलमश्ञुते
ກູລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ! ຜົນແທ້ຂອງການໄປຈາລິກທີ່ຕີຣຖະ (tīrtha) ນັ້ນ ໄດ້ແກ່ຜູ້ທີ່ປາສະຈາກຄວາມໂກດ, ຍຶດຖືຄວາມຈິງ, ໝັ້ນຄົງໃນວິນັຍແຫ່ງປະຕິຍານ, ແລະເຫັນສັດທັງປວງເທົ່າກັບຕົນ. ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງເປັນຜູ້ຄວນຮັບບຸນຜົນຂອງຕີຣຖະ»។
Verse 13
ऋषिभि: क्रतव:ः प्रोक्ता देवेष्विह यथाक्रमम् | फलं चैव यथातथ्यं प्रेत्य चेह च सर्वश:
ກູລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ບັນດາຣິສີໄດ້ວາງລະບຽບພິທີບູຊາຍັດ (yajña) ໄວ້ຕາມລຳດັບອັນຄວນ, ໃຫ້ມຸ່ງໄປຫາເທວະ. ແລະພວກເຂົາຍັງໄດ້ປະກາດຜົນທີ່ແທ້ຂອງພິທີນັ້ນ—ຜົນທີ່ໄດ້ຮັບຢ່າງບໍ່ຜິດພາດ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າຫຼັງຄວາມຕາຍ»។
Verse 14
न ते शक््या दरिद्रेण यज्ञा: प्राप्तुं महीपते । बहूपकरणा यज्ञा नानासम्भारविस्तरा:
«ໂອ ພະຣາຊາ, ຄົນທຸກຍາກບໍ່ອາດຈະປະກອບພິທີຍັດ (yajña) ເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ. ພິທີເຫຼົ່ານັ້ນຕ້ອງໃຊ້ເຄື່ອງມືຫຼາຍຢ່າງ ແລະສະບຽງສຳຮອງຢ່າງກວ້າງຂວາງ; ເພາະຕ້ອງຮວບຮວມວັດຖຸຫຼາຍປະເພດ ຂະໜາດຂອງພິທີຈຶ່ງໃຫຍ່ໂຕຫຼາຍ.»
Verse 15
प्राप्यन्ते पार्थिवैरेते समृद्धैर्वा नरैः क्वचित् । नार्थन्यूनैर्नावगणैरेकात्मभिरसा धनै:
«ດັ່ງນັ້ນ ພິທີເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງສາມາດເຮັດໄດ້ແຕ່ໂດຍພະຣາຊາ ຫຼືບາງຄັ້ງໂດຍຄົນມັ່ງຄັ່ງບາງຄົນເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ຂາດຊັບ, ຂາດຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອ ແລະຂາດຊັບພະຍາກອນ—ຢູ່ໂດດດ່ຽວ ແລະບໍ່ມີທາງການ—ບໍ່ອາດປະກອບຍັດ (yajña) ໄດ້.»
Verse 16
यो दरिद्रैरपि विधि: शक: प्राप्तुं नरेश्वर । तुल्यो यज्ञफलै: पुण्यैस्तं निबोध युधां वर
«ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ນັກຮົບ! ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກການປະພຶດທີ່ຊອບທຳຢ່າງໜຶ່ງ ທີ່ແມ່ນແຕ່ຄົນທຸກຍາກກໍສາມາດເຮັດໄດ້—ແລະບຸນຜົນຂອງມັນສົມເທົ່າກັບຜົນຂອງຍັດ (yajña). ຈົ່ງຟັງ ແລະຈົ່ງເຂົ້າໃຈໃຫ້ດີ.»
Verse 17
ऋषीणां परम॑ गुहय॒मिदं भरतसत्तम । तीर्थाभिगमन पुण्यं यज्जैरपि विशिष्यते,भरतश्रेष्ठ! यह ऋषियोंका परम गोपनीय रहस्य है। तीर्थयात्रा बड़ा पवित्र सत्कर्म है। वह यज्ञोंसे भी बढ़कर है
ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງສາພາຣະຕະ, ນີ້ແມ່ນຄໍາສອນລັບລ້ຳຄ່າທີ່ສຸດຂອງພວກລິສີ: ບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການໄປຍັງຕີຣະຖະ (ທ່ານ້ຳສັກສິດ) ແມ່ນກຳມະອັນບໍລິສຸດສູງສຸດ—ກ່າວກັນວ່າເຫນືອກວ່າພິທີຍັດຍະທັງປວງ.
Verse 18
अनुपोष्य त्रिरात्राणि तीर्थान्यनभिगम्य च । अदत्त्वा काज्चनं गाश्व दरिद्रो नाम जायते
ພຣະລິສີ ຄູລາສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: “ຄົນໜຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ທຸກຍາກ’ ເພາະບໍ່ອົດອາຫານສາມຄືນ, ບໍ່ໄປຫາຕີຣະຖະ, ແລະບໍ່ໃຫ້ທານ—ເຊັ່ນ ຄໍາ, ງົວ, ແລະ ມ້າ.”
Verse 19
अग्निष्टोमादिभिय्यजैरिष्टवा विपुलदक्षिणै: । न तत् फलमवाप्रोति तीर्थाभिगमनेन यत्,मनुष्य तीर्थयात्रासे जिस फलको पाता है, उसे प्रचुर दक्षिणावाले अग्निष्टोम आदि यज्ञोंद्वारा यजन करके भी नहीं पा सकता
ຄູລາສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: “ແມ່ນແຕ່ໄດ້ປະກອບພິທີອັກນິດໂຕມະ ແລະ ຍັດຍະອື່ນໆ ພ້ອມທັງມອບທັກຊິນາອັນຫຼາຍ, ກໍບໍ່ອາດໄດ້ຜົນນັ້ນ ທີ່ໄດ້ຈາກການໄປຫາຕີຣະຖະ.”
Verse 20
नृलोके देवदेवस्य तीर्थ त्रैलोक्यविश्रुतम् । पुष्करं नाम विख्यातं महाभाग: समाविशेत्
ໃນໂລກມະນຸດ ມີຕີຣະຖະຂອງເທວະເທວະ ອັນໂດງດັງໄປທົ່ວສາມໂລກ. ມັນມີນາມວ່າ “ປຸສະກະຣະ”; ມີແຕ່ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງໃຫຍ່ເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະເຂົ້າເຖິງໄດ້.
Verse 21
दशकोटिसहस््राणि तीर्थानां वै महामते । सांनिध्य॑ पुष्करे येषां त्रिसंध्यं कुरुनन्दन
ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາ, ຕີຣະຖະມີເປັນສິບລ້ານ. ແຕ່ບັນດາຕີຣະຖະທີ່ມີອານຸພາບມາຊຸມຮວມຢູ່ທີ່ປຸສະກະຣະ—ໂອ ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງວົງກຸຣຸ—ຜູ້ໃດປະກອບພິທີໃນສາມສັນທະຍາ (ເຊົ້າ, ທ່ຽງ, ແລງ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ບຸນອັນຮວບຮວມຂອງຕີຣະຖະຫຼາຍໆ.
Verse 22
महामते कुरुनन्दन! पुष्करमें तीनों समय दस सहस्र कोटि (दस अरब) तीर्थोका निवास रहता है ।। आदित्या वसवो रुद्रा: साध्याक्ष समरुद्गणा: । गन्धर्वाप्सरसश्लैव नित्यं संनिहिता विभो
ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ລູກແຫ່ງກຸຣຸ! ທີ່ປຸສກະຣາ ໃນສາມເວລາທັງສາມ ມີທີຣຖະຈໍານວນສິບພັນໂກຕິ (ສິບພັນລ້ານ) ສະຖິດຢູ່. ທີ່ນັ້ນ ອາທິຕະຍະ, ວະສຸ, ຣຸດຣະ, ສາທຍະ ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ມະຣຸດ ແລະ ກັນທັຣວະ–ອັບສະຣາ ລ້ວນສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ ໂອ ຜູ້ມີອໍານາດຍິ່ງ.
Verse 23
विभो! वहाँ आदित्य, वसु, रुद्र, साध्य, मरुद्गण, गन्धर्व और अप्सराओंकी भी नित्य संनिधि रहती है ।।
ໂອ ຜູ້ມີອໍານາດຍິ່ງ! ທີ່ນັ້ນ ອາທິຕະຍະ, ວະສຸ, ຣຸດຣະ, ສາທຍະ, ຫມູ່ມະຣຸດ ພ້ອມທັງ ກັນທັຣວະ ແລະ ອັບສະຣາ ສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ. ທີ່ນັ້ນ ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ເທວະ, ໄດຕະຍະ ແລະ ພຣະຣິສີພຣາຫມັນ (ພຣະພຣະຫມະຣິສີ) ໄດ້ບໍາເນັດຕະປະ ແລ້ວຈຶ່ງເຕັມພູນດ້ວຍບຸນອັນໃຫຍ່ ແລະ ບັນລຸວິນັຍໂຍຄະອັນທິບພະ.
Verse 24
मनसाप्यभिकामस्य पुष्कराणि मनस्विन: । पूयन्ते सर्वपापानि नाकपृष्ठे च पूज्यते
ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີໃຈໝັ້ນຄົງ ຜູ້ພຽງແຕ່ປາຖະໜາຫາປຸສກະຣາໃນໃຈ ບາບທັງປວງກໍຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະ ຖືກນັບຖືໃນສະຫວັນ.
Verse 25
जो मनस्वी पुरुष मनसे भी पुष्कर तीर्थमें जानेकी इच्छा करता है, उसके स्वर्गके प्रतिबन्धक सारे पाप मिट जाते हैं और वह स्वर्गलोकमें पूजित होता है ।।
ຄູລາສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີໃຈໝັ້ນຄົງ ຜູ້ພຽງແຕ່ກໍ່ຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈວ່າຈະໄປຫາທີຣຖະອັນສັກສິດແຫ່ງປຸສກະຣາ ບາບທັງປວງທີ່ຂັດຂວາງສະຫວັນກໍຖືກລຶບລ້າງ ແລະ ຜູ້ນັ້ນຖືກນັບຖືໃນໂລກສະຫວັນ. ໃນທີຣຖະອັນບໍລິສຸດນັ້ນ, ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ພຣະປິຕາມະຫະ—ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ປະທັບເທິງອາສນະດອກບົວ—ສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິ່ງ».
Verse 26
८ छ ४ #-*7 5 ३५ ० थी... हक / ऋण ् ८5 कक क्््््खिि ज्ज्ज़ “" न्न्न्ा - ९८१ को या /६
ໂອ ຜູ້ມີກຸສົນ! ໃນດິນແດນອັນສັກສິດແຫ່ງປຸສກະຣາ ໃນການກ່ອນ ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ຣິສີ ໄດ້ບັນລຸສິດທິ (siddhi) ແລ້ວ ໂດຍເຕັມພູນດ້ວຍບຸນອັນໃຫຍ່.
Verse 27
तत्राभिषेकं यः कुर्यात् पितृदेवार्चने रत: । अश्वमेधाद् दशगुणं फल प्राहुरमनीषिण:
ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບພິທີອະພິເສກ (ພິທີຊຳລະ/ອຸທິດ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍໝັ້ນໃນການບູຊາປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ແລະເທວະດາ—ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ຜົນບຸນຂອງກິດນັ້ນ ເປັນສິບເທົ່າເທິງກວ່າພິທີອັດສະວະເມດ (Aśvamedha)។
Verse 28
जो वहाँ स्नान करता तथा देवताओं और पितरोंकी पूजामें संलग्न रहता है, उस पुरुषको अश्वमेधसे दस गुना फल प्राप्त होता है; ऐसा मनीषीगण कहते हैं ।।
ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະໝັ້ນໃນການບູຊາເທວະດາ ແລະປິຕຣະ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຜົນບຸນສິບເທົ່າເທິງກວ່າອັດສະວະເມດ—ດັ່ງທີ່ນັກປັນຍາກ່າວ. ແມ່ນແຕ່ຖ້າຜູ້ໃດໃຫ້ອາຫານແກ່ພຣາຫມັນພຽງຄົນດຽວ ໃນຂະນະພັກຢູ່ໃນປ່າສັກສິດຂອງປຸສກະຣະ (Puṣkara)—ໂອ ພີສະມະ—ດ້ວຍກຳນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊື່ນບານທັງໃນໂລກນີ້ ແລະຫຼັງຄວາມຕາຍ.
Verse 29
शाकैर्मूलै: फलैर्वापि येन वर्तयते स्वयम् । तद् वै दद्याद् ब्राह्मणाय श्रद्धावाननसूयक:
ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຄົນໜຶ່ງໃຊ້ຫຼ້ຽງຊີວິດຕົນ—ຈະເປັນຜັກໃບ, ຮາກ, ຫຼືໝາກໄມ້ກໍຕາມ—ຈົ່ງໃຫ້ສິ່ງນັ້ນແກ່ພຣາຫມັນ ດ້ວຍສັດທາ ແລະບໍ່ຈ້ອງຈັບຄວາມຜິດຂອງຜູ້ອື່ນ.
Verse 30
तेनैव प्राप्तुयात् प्राज्ञो हपयमेधफलं नर: । ब्राह्मणा: क्षत्रिया वैश्या: शूद्रा वा राजसत्तम
ດ້ວຍວິທີນັ້ນແຫຼະ ຄົນມີປັນຍາອາດບັນລຸຜົນຂອງພິທີອັດສະວະເມດ. ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ຈະເປັນພຣາຫມັນ, ກະສັດຕະຣິຍະ, ໄວສະຍະ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ຊູດຣະ ກໍບັນລຸໄດ້.
Verse 31
कार्तिकीं तु विशेषण योडभिगच्छति पुष्करम्
ກູລັດສະຕະຍະ (Ghūlastya) ກ່າວວ່າ: “ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄປຫາປຸສກະຣະ (Puṣkara) ໃນເດືອນກາຣຕິກະ (Kārtika) ດ້ວຍການປະພຶດປະຕິບັດອັນພິເສດ…”
Verse 32
सायं प्रातः स्मरेद् यस्तु पुष्कराणि कृताञज्जलि:
ຄູລັດສະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດກໍຕາມ ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວລະລຶກເຖິງ ປຸສກະຣະ ອັນສັກສິດ ໃນຍາມແລງ ແລະອີກຄັ້ງໃນຍາມອາລຸນ…»
Verse 33
जन्मप्रभृति यत् पापं स्त्रिया वा पुरुषेण वा
ຄູລັດສະຍະ ກ່າວວ່າ: «ບາບໃດໆ ທີ່ໄດ້ກະທຳມາແຕ່ເກີດ—ຈະເປັນຍິງ ຫຼື ຊາຍກໍຕາມ—…»
Verse 34
यथा सुराणां सर्वेषामादिस्तु मधुसूदन:
«ດັ່ງທີ່ ມະທຸສູດະນະ ເປັນຕົ້ນກຳເນີດຂອງເທວະທັງປວງ…»
Verse 35
तथैव पुष्कर राजंस्तीर्थानामादिरुच्यते । राजन! जैसे भगवान् मधुसूदन (विष्णु) सब देवताओंके आदि हैं, वैसे ही पुष्कर सब तीर्थोंका आदि कहा जाता है || ३४ $ || उष्ट्वा द्वादश वर्षाणि पुष्करे नियत: शुचि:
ຄູລັດສະຍະ ກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໂອ ພະຣາຊາ, ປຸສກະຣະ ຖືກກ່າວຂານວ່າເປັນຕົ້ນອັນດັບໜຶ່ງໃນບັນດາທີ່ຂ້າມອັນສັກສິດ (ຕີຣຖະ) ທັງປວງ. ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ ພຣະມະທຸສູດະນະ (ວິສນຸ) ເປັນຕົ້ນກຳເນີດ ແລະເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາເທວະທັງປວງ, ປຸສກະຣະ ກໍຖືກປະກາດວ່າເປັນທີ່ຈາລິກແຫ່ງບຸນອັນສູງສຸດໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ. ແລະເມື່ອໄດ້ພຳນັກຢູ່ທີ່ປຸສກະຣະຄົບສິບສອງປີ—ດ້ວຍຄວາມສຳລວມ ແລະຄວາມບໍລິສຸດ—…»
Verse 36
यस्तु वर्षशतं पूर्णमग्निहोत्रमुपासते,जो पूरे सौ वर्षोतक अग्निहोत्र करता है और जो कार्तिककी एक ही पूर्णिमाको पुष्करमें वास करता है, दोनोंका फल बराबर है
ຄູລັດສະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດທີ່ບຳເນີນພິທີ ອັກນິໂຫຕຣະ ຢ່າງຖືກຕ້ອງຄົບໜຶ່ງຮ້ອຍປີ, ແລະຜູ້ໃດທີ່ພຳນັກຢູ່ປຸສກະຣະ ແຕ່ພຽງວັນເພັງຄືນເດືອນກາຣຕຕິກະ ພຽງມື້ດຽວ—ທັງສອງຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັນ.»
Verse 37
कार्तिकीं वा वसेदेकां पुष्करे सममेव तत्,जो पूरे सौ वर्षोतक अग्निहोत्र करता है और जो कार्तिककी एक ही पूर्णिमाको पुष्करमें वास करता है, दोनोंका फल बराबर है
ຄູລາສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດຢູ່ພຸສກະຣະ (Puṣkara) ໃນວັນເດືອນເຕັມຂອງກາຣຕິກີ (Kārtikī) ແຕ່ຄັ້ງດຽວ ບຸນຜົນຍ່ອມເທົ່າກັບການປະກອບອັກນິໂຫຕຣະ (Agnihotra) ຕໍ່ເນື່ອງເປັນຮ້ອຍປີ».
Verse 38
त्रीणि शृद्भाणि शुभ्राणि त्रीणि प्रद्रवणानि च । पुष्कराण्यादिसिद्धानि न विद्यस्तत्र कारणम्
«ມີຍອດພູສີຂາວສະຫວ່າງສາມຍອດ, ມີນ້ຳພຸໄຫຼສາມແຫ່ງ, ແລະມີທະເລສາບພຸສກະຣະ (Puṣkara) ສາມແຫ່ງ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຕີຣຖະ (tīrtha) ທີ່ເຊື່ອວ່າມີມາແຕ່ດັ້ງເດີມ. ແຕ່ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ວ່າ ເຫດໃດ ຫຼືປະຫວັດການໃດ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ມັນຖືກນັບຖືເປັນຕີຣຖະ».
Verse 39
दुष्करं पुष्करे गन्तुं दुष्करं पुष्करे तप: । दुष्करं पुष्करे दानं वस्तुं चैव सुदुष्करम्
ຄູລາສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ການໄປເຖິງພຸສກະຣະ (Puṣkara) ແມ່ນຍາກ; ການປະພຶດຕະປະ (tapas) ຢູ່ພຸສກະຣະ ກໍຍາກ. ການໃຫ້ທານ (dāna) ຢູ່ພຸສກະຣະ ກໍຍາກ; ແລະຍາກຍິ່ງກວ່ານັ້ນ—ຍາກຢ່າງຫຼາຍ—ຄືການໄດ້ຢູ່ອາໄສທີ່ນັ້ນ».
Verse 40
उष्य द्वादशरात्र तु नियतो नियताशनः । प्रदक्षिणमुपावृत्य जम्बूमार्ग समाविशेत्,वहाँ इन्द्रियसंयम और नियमित आहार करते हुए बारह रात रहकर तीर्थकी परिक्रमा करनेके पश्चात् जम्बूमार्गको जाय
ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍຄວບຄຸມອິນຊີ ແລະກິນອາຫານຢ່າງມີລະບຽບ ພັກຢູ່ສິບສອງຄືນ; ແລ້ວເມື່ອໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາ (pradakṣiṇā) ອ້ອມຕີຣຖະຕາມທິດຂວາ (ຕາມເຂັມນາລິກາ) ສຳເລັດແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງທີ່ເອີ້ນວ່າ ຈັມບູມາຣກະ (Jambūmārga).
Verse 41
जम्बूमार्ग समाविश्य देवर्षिपितृसेवितम् । अश्वमेधमवाप्रोति सर्वकामसमन्वित:
ເມື່ອເຂົ້າສູ່ຕີຣຖະທີ່ເອີ້ນວ່າ ຈັມບູມາຣກະ (Jambūmārga) ອັນເທວະ, ຣິສີ, ແລະປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ໄດ້ມາສັກກາລະບູຊາ—ຜູ້ນັ້ນຈະພ້ອມດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ແລະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບພິທີອັສວະເມດະ (Aśvamedha).
Verse 42
तत्रोष्य रजनी: पज्च पूतात्मा जायते नर: । न दुर्गतिमवाप्रोति सिद्ध) प्राप्नोति चोत्तमाम्
ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ໃດພັກອາໄສຫ້າຄືນ ຈິດໃນຂອງຜູ້ນັ້ນຈະບໍລິສຸດ. ບໍ່ຕົກໄປສູ່ຄວາມພິນາດ ແຕ່ຈະໄດ້ຮັບສິດທິອັນສູງສຸດ.
Verse 43
जम्बूमार्गादुपावृत्य गच्छेत् तन्दुलिकाश्रमम् | न दुर्गतिमवाप्रोति ब्रह्मलोक॑ च गच्छति,जम्बूमार्गसे लौटकर मनुष्य तन्दुलिकाश्रमको जाय। इससे वह दुर्गतिमें नहीं पड़ता और अन्तमें ब्रह्मलोकको चला जाता है
ເມື່ອຫັນກັບຈາກເສັ້ນທາງຊື່ ຈັມບູ (Jambū) ແລ້ວ ຄວນໄປຫາອາສຣົມຂອງ ຕັນດູລິກາ (Tandulikā). ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຕົກໃນຄວາມພິນາດ ແລະທ້າຍສຸດຈະໄປຮອດ ພຣະພຣົມໂລກ (Brahmaloka).
Verse 44
आगर््त्यं सर आसाद्य पितृदेवार्चने रत: । त्रिरात्रोपोषितो राजन्नग्निष्टोमफलं लभेत्
ໂອ ພຣະຣາຊາ! ຜູ້ໃດໄປຮອດສະຣະຂອງ ອະກັດສະຕະ (Agastya) ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາເທວະດາ ແລະວິນຍານບັນພະບຸລຸດ (Pitṛ) ພ້ອມຖືອົບົດອົດອາຫານສາມຄືນ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີຍັດ ອັກນິສໂຕມ (Agniṣṭoma).
Verse 45
शाकतवृत्ति: फलैर्वापि कौमारं विन्दते परम् । कण्वाश्रमं ततो गच्छेच्छीजुष्टं लोकपूजितम्
ຜູ້ໃດດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຜັກຫຼືຜົນໄມ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ໄປຮອດ ກຸມາຣະໂລກ ອັນສູງສຸດ (ໂລກຂອງກຸມາຣະ/ກາຣຕິເກຍ). ຈາກນັ້ນ ຄວນໄປຫາອາສຣົມຂອງ ກັນວະ (Kaṇva) ອັນໂລກນັບຖືບູຊາ ແລະທີ່ພຣະນາງລັກຊະມີສະໜອງການຮັບໃຊ້.
Verse 46
धर्मारण्यं हि तत् पुण्यमाद्यं च भरतर्षभ | यत्र प्रविष्टमात्रो वै सर्वपापै: प्रमुच्यते
ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງສາບາຣະຕະ! ປ່າອັນສັກສິດນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນ ‘ປ່າແຫ່ງທຳ’ ເປັນປ່າເກົ່າແກ່ ແລະບໍລິສຸດ. ພຽງແຕ່ເຂົ້າໄປທັນທີ ກໍພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.
Verse 47
भरतश्रेष्ठ। वह धर्मारण्य कहलाता है, उसे परम पवित्र एवं आदितीर्थ माना गया है। उसमें प्रवेश करनेमात्रसे मनुष्य सब पापोंसे छुटकारा पा जाता है ।।
ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງສາພາຣະຕະ ສະຖານທີ່ນັ້ນເອີ້ນວ່າ «ທັມມາຣັນຍະ»; ຖືກນັບຖືວ່າບໍລິສຸດສູງສຸດ ແລະເປັນທ່າຂ້າມອັນສັກສິດແຕ່ດັ້ງເດີມ. ພຽງແຕ່ເຂົ້າໄປກໍ ມະນຸດຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ແລະຜູ້ໃດມີວິໄນ ກິນຢ່າງພອດປະມານ ແລະບູຊາເທວະດາກັບບັນພະບຸລຸດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຜົນເທົ່າກັບພິທີຍັນອັນສົມບູນ ທີ່ເຮັດໃຫ້ຈຸດປະສົງອັນຊອບທັງຫຼາຍສຳເລັດ.
Verse 48
प्रदक्षिणं तत: कृत्वा ययातिपतन व्रजेत् । हयमेधस्य यज्ञस्य फल प्राप्रोति तत्र वै
ເມື່ອໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາ (ເດີນວຽນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ) ແລ້ວ ຄວນໄປຫາທ່າຂ້າມອັນສັກສິດຊື່ «ຢະຢາຕິປະຕະນະ» (Yayātipatana). ຜູ້ເດີນທາງໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ກ່າວກັນວ່າ ຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການປະກອບພິທີອັດສະວະເມດ (Aśvamedha).
Verse 49
महाकाल ततो गच्छेन्नियतो नियताशन: । कोटितीर्थमुपस्पृश्य हयमेधफलं लभेत्
ຈາກນັ້ນ ຄວນໄປຫາທ່າຂ້າມອັນສັກສິດຊື່ «ມະຫາກາລະ» (Mahākāla). ຢູ່ທີ່ນັ້ນໃຫ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍວິໄນ ແລະກິນຢ່າງມີຂອບເຂດ. ແລະເມື່ອເຮັດອາຈະມະນະ (ācamana—ຊຳລະປາກ) ພ້ອມອາບນ້ຳ ທີ່ «ໂກຕິຕີຣຖະ» (Koṭitīrtha) ກ່າວກັນວ່າ ຍ່ອມໄດ້ຜົນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມດ (Aśvamedha).
Verse 50
ततो गच्छेत धर्मज्ञ: स्थाणोस्तीर्थमुमापते: । नाम्ना भद्रवर्ट नाम त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्
ຈາກນັ້ນ ຜູ້ຮູ້ທັມຄວນໄປຫາທ່າຂ້າມອັນສັກສິດຂອງ «ສະຖານຸ»—ພຣະອຸມາປະຕິ (ພຣະສິວະ). ທ່ານັ້ນມີນາມວ່າ «ພັດຣະວະຕະ» (Bhadravaṭa) ແລະໂດງດັງໃນສາມໂລກ.
Verse 52
नर्मदां तु समासाद्य नदी त्रैलोक्यविश्रुताम्
ເມື່ອໄດ້ໄປຮອດແມ່ນ້ຳ «ນະຣະມະດາ» ອັນໂດງດັງໃນສາມໂລກ—
Verse 53
तर्पयित्वा पितृन् देवानग्निष्टोमफलं लभेत् | वहाँसे त्रिभुवनविख्यात नर्मदा नदीके तटपर जाकर देवताओं और पितरोंका तर्पण करनेसे अग्निष्टोम-यज्ञका फल प्राप्त होता है ।।
ຄູລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອຖວາຍທາຣະປະນະ (tarpana) ແດ່ປິຕຣິ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍ ຍ່ອມໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບພິທີຍັດຍາ ອັກນິດສໂຕມ».
Verse 54
चर्मण्वतीं समासाद्य नियतो नियताशन: । रन्तिदेवा भ्यनुज्ञातमग्निष्टोमफलं लभेत्
ເມື່ອໄປເຖິງແມ່ນ້ຳ ຈະຣະມັນວະຕີ (Chambal) ຜູ້ມີວິໄນ ແລະ ກິນອາຫານຢ່າງກຳນົດ ຍ່ອມໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບອັກນິດສໂຕມ—ອັນພຣະຣາຊາ ຣັນຕິເທວະ ອະນຸໂມທະ—ໂດຍການອາບນ້ຳ ແລະ ປະພຶດວັດຕະປະຕິບັດຢູ່ທີ່ນັ້ນ.
Verse 55
ततो गच्छेत धर्मज्ञ हिमवत्सुतमर्बुदम् । पृथिव्यां यत्र वै छिद्रं पूर्वमासीद् युधिष्ठिर,धर्मज्ञ युधिष्ठिर-! वहाँसे आगे हिमालयपुत्र अर्बुद (आबू)-की यात्रा करे, जहाँ पहले पृथ्वीमें विवर था
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ້ ຢຸທິສຖິຣະ ຜູ້ຮູ້ທຳ ຄວນໄປຕໍ່ຍັງ ອັຣບຸດະ (Arbuda) ບຸດແຫ່ງ ຮິມະວັດ (Himavat) ບ່ອນທີ່ໃນອະດີດເຄີຍມີຮອຍແຕກໃນແຜ່ນດິນ.
Verse 56
तत्राश्रमो वसिष्ठस्य त्रिषु लोकेषु विश्रुत: । तत्रोष्य रजनीमेकां गोसहस्रफलं लभेत्,वहाँ महर्षि वसिष्ठका त्रिलोकविख्यात आश्रम है, जिसमें एक रात रहनेसे सहस्र गोदानका फल मिलता है
ທີ່ນັ້ນມີອາສຣົມຂອງມະຫາຣິສິ ວະສິດຖະ ອັນໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ. ຜູ້ໃດພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນແມ່ນແຕ່ຄືນດຽວ ກໍກ່າວກັນວ່າໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວພັນຕົວ.
Verse 57
पिड़तीर्थमुपस्पृश्य ब्रह्म॒चारी जितेन्द्रिय: । कपिलानां नरश्रेष्ठ शतस्य फलमश्चुते,नरश्रेष्ठ! पिंगतीर्थमें स्नान एवं आचमन करके ब्रह्मचारी एवं जितेन्द्रिय मनुष्य सौ कपिलाओंके-दानका फल प्राप्त कर लेता है
ຄູລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ! ຜູ້ໃດອາບນ້ຳ ແລະ ເຮັດອາຈະມະນະ (ācamana) ທີ່ ປິງກະ-ຕີຣຖະ (Piṅga-tīrtha) ໂດຍດຳລົງຕົນເປັນພຣະຫມະຈາຣີ ແລະ ຄວບຄຸມອິນທຣີຍະ ຍ່ອມໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວກະປິລາ (ສີນ້ຳຕານອ່ອນ) ໜຶ່ງຮ້ອຍຕົວ».
Verse 58
ततो गच्छेत राजेन्द्र प्रभासं तीर्थमुत्तमम् । तत्र संनिहितों नित्यं स््वयमेव हुताशन:
ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ທ່ານຄວນເດີນທາງໄປຫາ ປຣະພາສາ (Prabhāsa) ຕີຣະຖະອັນສູງສຸດ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະອັກນິ (Agni) ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໄຟ ສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ ໂດຍພຣະອົງເອງ—ພັກພິງຢູ່ທີ່ນັ້ນຕະຫຼອດ—ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ແສວງຫາເຂົ້າໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະ ວິໄນ.
Verse 59
तस्मिंस्तीर्थे नर: स्नात्वा शुचि: प्रयतमानस:
ໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ເມື່ອມະນຸດໄດ້ອາບນ້ຳແລ້ວ ຍ່ອມກາຍເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ—ສະອາດພາຍນອກ ແລະ ມີໃຈຝຶກຝົນພາຍໃນ—ເໝາະສົມທີ່ຈະດຳເນີນເປົ້າໝາຍອັນຊອບທຳດ້ວຍຈິດໃຈມຸ່ງໝັ້ນ.
Verse 60
ततो गत्वा सरस्वत्या: सागरस्य च संगमे
ແລ້ວຈຶ່ງໄປຍັງຈຸດທີ່ແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ (Sarasvatī) ບັນຈົບກັບທະເລ ແລະອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນກຸສົນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວພັນຕົວ ແລະໄດ້ເຖິງສະຫວັນ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພະຣະຕະ, ບຸກຄົນຜູ້ມີບຸນນັ້ນ ດ້ວຍລັດສະໝີທາງຈິດຂອງຕົນ ຈະສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ເປັນນິດ ເຫມືອນໄຟ.
Verse 61
गोसहस्रफलं तस्य स्वर्गलोकं च विन्दति । प्रभया दीप्यते नित्यमग्निवद् भरतर्षभ
ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວພັນຕົວ ແລະໄດ້ເຖິງໂລກສະຫວັນ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພະຣະຕະ, ດ້ວຍປະພາຂອງຕົນ ລາວຈະສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ເປັນນິດ ເຫມືອນໄຟ.
Verse 62
तीर्थे सलिलराजस्य स्नात्वा प्रयतमानस: । त्रिरात्रमुषित: स्नातस्तर्पयेत् पितृदेवता:
ໃນຕີຣະຖະຂອງພຣະວະຣຸນ (Varuṇa) ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳ ຜູ້ໄປຈາລິກຄວນອາບນ້ຳດ້ວຍໃຈທີ່ຝຶກຝົນແລະບໍລິສຸດ. ຄວນພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນສາມຄືນ; ອາບນ້ຳທຸກມື້ ແລະຖວາຍນ້ຳບູຊາ (tarpana) ເພື່ອໃຫ້ເທວະດາ ແລະບັນພະບຸລຸດ ພໍໃຈ.
Verse 63
प्रभासते यथा सोम: सो<श्चमेधं च विन्दति । वरदान ततो गच्छेत् तीर्थ भरतसत्तम
ຜູ້ໃດປະພຶດວິນັຍນີ້ ຈະສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງຈັນ ແລະຍັງໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບພິທີອັສວເມທະຍັດອີກດ້ວຍ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດແຫ່ງວົງພາຣະຕະ! ຈາກນັ້ນຄວນເດີນທາງໄປຫາທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດຊື່ «ວະຣະດານ»—ດັ່ງນີ້ຜູ້ເວົ້າໄດ້ນຳທາງຜູ້ແສວງບຸນໃຫ້ກ້າວຕໍ່ໄປ.
Verse 64
विष्णोर्दुर्वाससा यत्र वरो दत्तो युधिष्िर । वरदाने नर: स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत्
ຄູລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ, ທີ່ນັ້ນແຫຼະ ທີ່ພຣະວິສນຸໄດ້ປະທານພອນຜ່ານທ່ານດຸຣວາສະ; ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ທ່ານ້ຳປະທານພອນ «ວະຣະດານ» ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວພັນໂຕ.”
Verse 65
युधिष्ठि!! यह वह स्थान है, जहाँ मुनिवर दुर्वासाने श्रीकृष्णको वरदान दिया था। वरदानतीर्थमें स्नान करनेसे मानव सहस्र गोदानका फल पाता है ।।
“ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ, ນີ້ແມ່ນສະຖານທີ່ທີ່ທ່ານດຸຣວາສະ ມຸນິຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ປະທານພອນແກ່ ສຣີກຣິສນະ. ອາບນ້ຳທີ່ ວະຣະດານ-ຕີຣຖະ ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບຖວາຍງົວພັນໂຕ. ຈາກນີ້ ຜູ້ແສວງບຸນຄວນໄປຫາ ດວາຣະວະຕີ (Dvāravatī) ໂດຍດຳລົງຢູ່ໃນວິນັຍ ແລະກິນອາຫານຢ່າງພໍດີ. ອາບນ້ຳທີ່ ປິນຑາຣະກະ-ຕີຣຖະ (Piṇḍāraka) ຈະໄດ້ຮັບຄຳທອງຢ່າງອຸດົມ.”
Verse 66
तस्मिंस्तीर्थे महाभाग पद्मलक्षणलक्षिता: | उद्यापि मुद्रा दृश्यन्ते तदद्भुतमरिंदम,महाभाग! उस तीर्थमें आज भी कमलके चिह्ढोंसे चिह्नित सुवर्णमुद्राएँ देखी जाती हैं। शत्रुदमन! यह एक अद्भुत बात है
ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ, ໃນທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດນັ້ນ ຈົນຮອດມື້ນີ້ຍັງເຫັນເຫຼຽນຄຳທີ່ປະທັບຕາດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍດອກບົວ. ໂອ ຜູ້ປາບສັດຕູ, ນີ້ແມ່ນເລື່ອງອັດສະຈັນແທ້ໆ.
Verse 67
त्रिशूलाड्कानि पद्मानि दृश्यन्ते कुरुनन्दन । महादेवस्य सांनिध्यं तत्र वै पुरुषर्षभ,पुरुषरत्न कुरुनन्दन! जहाँ त्रिशूलसे अंकित कमल दृष्टिगोचर होते हैं। वहीं महादेवजीका निवास है
ໂອ ກຸຣຸນັນທະນະ, ທີ່ນັ້ນມີດອກບົວທີ່ຖືກໝາຍດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຕຣິຊູນ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ແນ່ນອນວ່າ ບ່ອນໃດທີ່ດອກບົວມີຕຣິຊູນປະທັບຢູ່ ບ່ອນນັ້ນມີພຣະມະຫາເທວະ (ພຣະສິວະ) ສະຖິດຢູ່.
Verse 68
सागरस्य च सिन्धोशक्ष् संगमं प्राप्प भारत । तीर्थे सलिलराजस्य स्नात्वा प्रयतमानस:
ກູລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພາຣະຕະ ຈົ່ງໄປຫາຈຸດບັນຈົບກັນຂອງທະເລ ແລະ ແມ່ນ້ຳສິນທຸ. ເມື່ອໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດຂອງຈອມແຫ່ງນ້ຳ (ວະຣຸນະ) ດ້ວຍໃຈມີວິໄນ ແລະ ບໍລິສຸດແລ້ວ, ພຶງຖວາຍທາປະນະ (ການຫຼັ່ງນ້ຳບູຊາ) ແກ່ເທວະ, ຣິສີ, ແລະ ບັນພະບຸລຸດ ຢ່າງສະເໝີ. ໂອ ເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງວົງພາຣະຕະ, ດ້ວຍການນັ້ນ ຄົນຈະໄດ້ເຖິງໂລກຂອງວະຣຸນະ ອັນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຣັດສະມີເທວະ».
Verse 69
तर्पयित्वा पितृन् देवानृषींश्व भरतर्षभ । प्राप्रोति वारुणं लोक॑ दीप्यमानं स्वतेजसा
ກູລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ພາຣະຕະ, ເມື່ອໄດ້ຖວາຍທາປະນະ (tarpana) ແກ່ບັນພະບຸລຸດ, ເທວະ, ແລະ ຣິສີແລ້ວ, ຄົນຈະໄດ້ເຖິງໂລກຂອງວະຣຸນະ ອັນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຣັດສະມີຂອງຕົນເອງ. ຄຳສອນນີ້ຊີ້ວ່າ ການອາບນ້ຳສັກສິດແລະຄວາມກະຕັນຍູຕໍ່ສາຍເທວະແລະບັນພະບຸລຸດ ເປັນເສັ້ນທາງແຫ່ງທຳພິທີໄປສູ່ຊະຕາກຳອັນມົງຄຸນຫຼັງຄວາມຕາຍ».
Verse 70
शड्कुकर्णेश्वरं देवमर्चयित्वा युधिष्ठिर । अश्वमेधाद् दशगुणं प्रवदन्ति मनीषिण:,युधिष्ठिर! वहाँ शंकुकर्णेश्वर शिवकी पूजा करनेसे मनीषी पुरुष अश्वमेधसे दस गुने पुण्यफलकी प्राप्ति बताते हैं
ກູລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ, ເມື່ອບູຊາພຣະເຈົ້າຜູ້ເທວະ “ສັງກຸກັນເນສະວະຣະ” (ພຣະສິວະ) ແລ້ວ, ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ບຸນກຸສົນທີ່ໄດ້ນັ້ນ ເກີນກວ່າພິທີອັດສະວະເມດະ ສິບເທົ່າ».
Verse 71
प्रदक्षिणमुपावृत्य गच्छेत भरतर्षभ । तीर्थ कुरुवरश्रेष्ठ त्रिषु लोकेषु विश्वुतम्
«ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ພາຣະຕະ, ເມື່ອໄດ້ເດີນປະທັກສິນາ (ວຽນຮອບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ) ແລ້ວ ແລະຫັນກັບ, ຈົ່ງໄປຕໍ່ຫາທ່ານ້ຳສັກສິດນັ້ນ ອັນໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ».
Verse 72
दमीति नाम्ना विख्यातं सर्वपापप्रणाशनम् । तत्र ब्रह्मादयो देवा उपासन्ते महेश्वरम्
«ຈົ່ງໄປຫາທ່ານ້ຳສັກສິດທີ່ໂດ່ງດັງນາມ ‘ດະມີ’ ອັນທຳລາຍບາບທັງປວງ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ)».
Verse 73
तत्र स्नात्वा च पीत्वा च रुद्रं देवगणैर्वृतम् जन्मप्रभूति यत् पापं तत् स्नातस्य प्रणश्यति
ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອອາບນ້ຳ ແລະ ດື່ມນ້ຳອັນສັກສິດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຫັນພຣະຣຸດຣະ (Rudra) ຜູ້ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຫມູ່ເທວະດາ. ບາບໃດໆທີ່ສະສົມມາແຕ່ເກີດ ຈະຖືກທຳລາຍສິ້ນໄປສຳລັບຜູ້ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ.
Verse 74
वहाँ स्नान, जलपान और देवताओंसे घिरे हुए रुद्रदेवका दर्शन-पूजन करनेसे स्नानकर्ता पुरुषके जन्मसे लेकर वर्तमान समयतकके सारे पाप नष्ट हो जाते हैं ।।
ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອອາບນ້ຳ ດື່ມນ້ຳ ແລະ ໄດ້ເຫັນພ້ອມບູຊາພຣະຣຸດຣະ (Rudra) ຜູ້ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍເທວະດາ ບາບທັງປວງຂອງຜູ້ອາບ—ຕັ້ງແຕ່ເກີດຈົນຮອດປັດຈຸບັນ—ຈະຖືກທຳລາຍ. ແລະທີ່ນີ້ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ພຣະດະມີ (Damī) ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຖືກເທວະດາທັງຫມົດສັນລະເສີນ. ໂອ ເສືອໃນມະນຸດ, ພຽງແຕ່ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ກໍໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບພິທີອັສວະເມດະ (Aśvamedha).
Verse 75
गत्वा यत्र महाप्राज्ञ विष्णुना प्रभविष्णुना । पुरा शौचं कृतं राजन हत्वा दैतेयदानवान्
ໂອ ກະສັດຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ນີ້ແມ່ນສະຖານທີ່ສັກສິດດຽວກັນທີ່ພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ຜູ້ມີອຳນາດສູງສຸດ ເຄີຍເດີນທາງມາໃນການກ່ອນ. ຫຼັງຈາກປະຫານພວກໄດເຕຍ ແລະ ດານະວະ (Daiteya, Dānava) ແລ້ວ, ພຣະອົງໄດ້ຊຳລະພິທີຄວາມບໍລິສຸດຢູ່ທີ່ນີ້ ເພື່ອຄຳ້ຈຸນລະບຽບແຫ່ງຈັກກະວານ ແລະ ເປັນແບບຢ່າງແກ່ໂລກ.
Verse 76
ततो गच्छेत धर्मज्ञ वसोर्धारामभिष्टृताम् । गमनादेव तस्यां हि हयमेधफलं लभेत्,धर्मज्ञ! वहाँसे वसुधारातीर्थमें जाय, जो सबके द्वारा प्रशंसित है। वहाँ जानेमात्रसे अश्वमेधयज्ञका फल मिलता है
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັນທຳ, ຄວນເດີນທາງໄປຫາທ່ານ້ຳສັກສິດຊື່ ວະສຸທາຣາ (Vasudhārā) ອັນຖືກສັນລະເສີນໂດຍທຸກຜູ້. ເພາະພຽງແຕ່ໄປເຖິງທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຊອບທຳ, ກໍໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບອັສວະເມດະ (Aśvamedha).
Verse 77
स्नात्वा कुरुवरश्रेष्ठ प्रयतात्मा समाहित: । तर्प्य देवान् पितृश्चैव विष्णुलोके महीयते
ກູລັດສະຕະ (Ghūlastya) ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງກຸຣຸ, ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ແລະ ເຮັດໃຈໃຫ້ບໍລິສຸດ—ຄວບຄຸມຕົນ ແລະ ມີຈິດໃຈຕັ້ງມັ່ນ—ຜູ້ໃດຖວາຍນ້ຳບູຊາ (tarpana) ແດ່ເທວະດາ ແລະ ແກ່ບັນພະບຸລຸດ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບກຽດ ແລະ ຖືກສະຖາປະນາຢ່າງໝັ້ນຄົງໃນໂລກຂອງພຣະວິສນຸ (Viṣṇuloka).”
Verse 78
तीर्थ चात्र सर: पुण्यं वसूनां भरतर्षभ । तत्र स्नात्वा च पीत्वा च वसूनां सम्मतो भवेत्
ຢູ່ບ່ອນນີ້ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພະພາຣະຕະ ມີສະຖານທີ່ອາບນ້ຳອັນສັກສິດ—ເປັນທະເລສາບບຸນບາລີຂອງເທວະວະສຸ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳແລະດື່ມນ້ຳຈາກທີ່ນັ້ນ ຈະເປັນຜູ້ທີ່ເທວະວະສຸຮັກແລະນັບຖື.
Verse 79
सिन्धूत्तममिति ख्यातं सर्वपापप्रणाशनम् । तत्र स्नात्वा नरश्रेष्ठ लभेद् बहु सुवर्णकम्
ມີທ່ານ້ຳສັກສິດອັນໂດງດັງວ່າ «ສິນທູຕະມະ» ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ. ໂອ ນະຣະຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຄຳຈຳນວນຫຼາຍຢ່າງອຸດົມ.
Verse 80
भद्रतुड्गं समासाद्य शुचि: शीलसमन्वित: । ब्रद्मलोकमवाप्रोति गति च परमां व्रजेत्,भद्रतुंगतीर्थमें जाकर पवित्र एवं सुशील पुरुष ब्रह्मलोकमें जाता और वहाँ उत्तम गति पाता है
ເມື່ອໄປເຖິງທ່ານ້ຳສັກສິດຊື່ «ພັດຣະຕຸງຄະ» ຜູ້ທີ່ບໍລິສຸດ ແລະມີຄຸນທຳດີ ຈະໄດ້ບັນລຸພຣະພຣະຫມະໂລກ ແລະໄປສູ່ສະພາບອັນສູງສຸດ.
Verse 81
कुमारिकाणां शक्रस्य तीर्थ सिद्धनिषेवितम् । तत्र स्नात्वा नर: क्षिप्रं स्वर्गलोकमवाप्लनुयात्
ນີ້ແມ່ນທ່ານ້ຳສັກສິດຂອງສັກຣະ (ອິນທຣະ) ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ກຸມາຣິກາ» ເປັນບ່ອນທີ່ບັນດາຜູ້ສຳເລັດ (ສິດທະ) ມານິເສວ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ ຈະໄດ້ເຖິງໂລກສະຫວັນໂດຍໄວ.
Verse 82
रेणुकायाश्न तत्रैव तीर्थ सिद्धनिषेवितम् । तत्र स्नात्वा भवेद् विप्रो निर्मलश्चन्द्रमा यथा
ທີ່ນັ້ນຍັງມີທ່ານ້ຳສັກສິດຂອງເຣນຸກາ ອັນບັນດາຜູ້ສຳເລັດ (ສິດທະ) ນິເສວ. ພຣາຫມະນະຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນ ຈະບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ ດັ່ງດວງຈັນ.
Verse 83
अथ पउज्चनदं गत्वा नियतो नियताशन: । पज्चयज्ञानवाप्रोति क्रमशो येडनुकीर्तिता:
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໄປຮອດທ່ານ້ຳສັກສິດປັນຈະນະດາ (Pañcanada) ດ້ວຍຄວາມມີວິໄນໃນການປະພຶດ ແລະຄວບຄຸມອາຫານ ບຸກຄົນຈະໄດ້ຮັບບຸນຜົນແຫ່ງ «ມະຫາຍັດ 5» ຕາມທີ່ຄຳພີໄດ້ຈັດລຳດັບໄວ້. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຊີ້ວ່າ ຄວາມສະອາດບໍລິສຸດ ຄວາມພໍໃຈ ແລະນິຍົມປະພຶດອື່ນໆ ພ້ອມກັບການດຳລົງຊີວິດຢ່າງພອດປະມານ ເຮັດໃຫ້ການຈາລິກທາງທຳມະມີຜົນທາງຈິດໃຈ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ການເດີນທາງທາງກາຍເທົ່ານັ້ນ.
Verse 84
ततो गच्छेत राजेन्द्र भीमाया: स्थानमुत्तमम् । तत्र स्नात्वा तु योन्यां वै नरो भरतसत्तम
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາເຫນືອພະຣາຊາ ຄວນເດີນທາງໄປຫາສະຖານທີ່ສັກສິດອັນປະເສີດຂອງ ພີມາ (Bhīmā)។ ທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພາຣະຕະ ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ ໂຢນິ-ຕີຣຖະ (Yoni-tīrtha) ກ່າວກັນວ່າຄົນຈະເປັນ «ບຸດແຫ່ງເທວີ» ແລະກາຍຈະສ່ອງປະກາຍດັ່ງເຄື່ອງປະດັບຄຳທີ່ຖືກເຜົາໃຫ້ຮ້ອນຈົນສຸກງາມ. ໂອ ພະຣາຊາ ການໄປພຶງພາຕີຣຖະນັ້ນ ໃຫ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວພັນຕົວ.
Verse 85
देव्या: पुत्रो भवेद् राज॑स्तप्तकुण्डलविग्रह: । गवां शतसहस्रस्य फल प्राप्रोति मानव:
ກູຫລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ຈຸດສັກສິດນີ້ ຈະເປັນດັ່ງ ‘ບຸດແຫ່ງເທວີ’; ປະກາຍກາຍຂອງເຂົາຈະດັ່ງເຄື່ອງປະດັບຄຳທີ່ຖືກເຜົາໃຫ້ຮ້ອນ. ໂອ ຈອມກະສັດ, ການໄປພຶງພາຕີຣຖະນີ້ ໃຫ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວໜຶ່ງແສນຕົວ.”
Verse 86
श्रीकुण्डं तु समासाद्य त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । पितामहं नमस्कृत्य गोसहस्रफलं लभेत्
ເມື່ອໄປຮອດ ສຣີກຸນຑະ (Śrīkuṇḍa) ອັນໂດງດັງໃນສາມໂລກ ຄວນນົບນ້ອມຕໍ່ ພິຕາມະຫາ (Pitāmaha). ດ້ວຍການບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະຄວາມຖ່ອມຕົນນັ້ນ ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວພັນຕົວ.
Verse 87
त्रिभुवनविख्यात श्रीकुण्डमें जाकर ब्रह्माजीको नमस्कार करनेसे सहस्नर गोदानका फल प्राप्त होता है ।।
ກູຫລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດໄປຫາ ສຣີກຸນຑະ (Śrīkuṇḍa) ອັນໂດງດັງ ແລະນົບນ້ອມຕໍ່ ພຣະພຣົມ (Brahmā) ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວພັນຕົວ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຳມະ, ຄວນໄປຫາທ່ານ້ຳສັກສິດອັນບໍລິສຸດສູງສຸດ ຊື່ ວິມະລະ (Vimala) ທີ່ຍັງເຫັນປາສີຄຳ ແລະສີເງິນໄດ້ຈົນທຸກມື້ນີ້. ຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ທຳດີ, ຈົ່ງອອກຈາລິກໄປຫາ ວິມະລະ-ຕີຣຖະ (Vimala-tīrtha) ອັນປະເສີດທີ່ສຸດ ອັນມີໝາຍອັນອັດສະຈັນເຫຼົ່ານີ້.”
Verse 88
तत्र स्नात्वा नर: क्षिप्रं वासवं लोकमाप्नुयात् । सर्वपापविशुद्धात्मा गच्छेत परमां गतिम्
ເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບຸກຄົນຈະໄປຮອດໂລກຂອງວາສະວະ (ອິນທຣາ) ຢ່າງວ່ອງໄວ. ເມື່ອຈິດວິນຍານບໍລິສຸດຈາກບາບທັງປວງ ກໍຈະມຸ່ງໄປສູ່ຈຸດໝາຍສູງສຸດ.
Verse 89
वितस्तां च समासाद्य संतर्प्य पितृदेवता: । नर: फलमवाप्रोति वाजपेयस्य भारत,भारत! वितस्तातीर्थ (झेलम)-में जाकर वहाँ देवताओं और पितरोंका तर्पण करनेसे मनुष्यको वाजपेययज्ञका फल प्राप्त होता है
ໂອ ພາຣະຕະ! ເມື່ອໄປຮອດແມ່ນ້ຳ ວິຕັສຕາ ແລ້ວເຮັດຕັຣປະນະ (ຖວາຍນ້ຳບູຊາ) ຕາມພິທີແກ່ເທວະດາ ແລະ ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ບຸກຄົນຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການປະກອບຍັດ ວາຊະເປຍະ.
Verse 90
काश्मीरेष्वेव नागस्य भवन तक्षकस्य च । वितस्ताख्यमिति ख्यातं सर्वपापप्रमोचनम्,काश्मीरमें ही नागराज तक्षकका वितस्ता नामसे प्रसिद्ध भवन है, जो सब पापोंका नाश करनेवाला है
ໃນກັດສະມີຣ໌ນັ້ນເອງ ມີທີ່ພຳນັກຂອງນາຄະ ທັກສະກະ. ສະຖານທີ່ນັ້ນໂດງດັງດ້ວຍນາມ “ວິຕັສຕາ” ເປັນບ່ອນທີ່ກ່າວກັນວ່າ ປົດປ່ອຍຈາກບາບທັງປວງ.
Verse 91
तत्र स्नात्वा नरो नूनं वाजपेयमवाप्नुयात् । सर्वपापविशुद्धात्मा गच्छेच्च परमां गतिम्,वहाँ स्नान करनेसे मनुष्य निश्चय ही वाजपेययज्ञका फल प्राप्त करता है और सब पापोंसे शुद्ध हो उत्तम गतिका भागी होता है
ເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບຸກຄົນຈະໄດ້ບຸນຜົນຂອງຍັດ ວາຊະເປຍະ ຢ່າງແນ່ນອນ. ເມື່ອຈິດວິນຍານບໍລິສຸດຈາກບາບທັງປວງ ກໍຈະໄປຮອດຈຸດໝາຍສູງສຸດ.
Verse 92
ततो गच्छेत वडवां त्रिषु लोकेषु विश्रुताम् पश्चिमायां तु संध्यायामुपस्पृश्य यथाविधि
ຈາກນັ້ນຄວນໄປຫາຕີຣຖະ ວະດະວາ ອັນໂດງດັງໃນສາມໂລກ. ໃນເວລາສັນທະຍາຕອນຕາເວັນຕົກ ໃຫ້ອາບນ້ຳ ແລະເຮັດອາຈະມະນະ (ācamana) ຕາມພິທີ. ແລ້ວໃຫ້ຖວາຍຈາຣຸ (caru) ເປັນເຄື່ອງບູຊາແກ່ພຣະອັກນິ (Agni) ຕາມກຳລັງ. ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ທານທີ່ຖວາຍເພື່ອປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະເປັນອະກະສັຍ ບໍ່ເສື່ອມສູນ.
Verse 93
चरुं सप्तार्चिषे राजन् यथाशक्ति निवेदयेत् । पितृणामक्षयं दानं प्रवदन्ति मनीषिण:
«ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ, ຄວນຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຖວາຍຈາຣຸ (caru—ເຄື່ອງບູຊາທີ່ປຸງສຸກ) ລົງໃນໄຟຂອງອັກນິຜູ້ມີເປວໄຟເຈັດ. ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ທານທີ່ອຸທິດແກ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ເປັນອັກສະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ ໃຫ້ຜົນບຸນຍືນຍາວ»។
Verse 94
ऋषय: पितरो देवा गन्धर्वाप्सरसां गणा: । गुहाका: किन्नरा यक्षा: सिद्धा विद्याधरा नरा:
ຄູລາສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ພວກລຶສີ, ປິຕຣະ, ເທວະ, ຝູງຄັນທະວະ ແລະ ອັບສະຣາ, ກູຫະຍະກະ, ກິນນະຣະ, ຢັກສະ, ສິດທະ, ວິດຍາທະຣະ, ແລະ ມະນຸດ—ລ້ວນແຕ່ເປັນຫມວດສັດທີ່ມີຢູ່/ກ່ຽວຂ້ອງ».
Verse 95
राक्षसा दितिजा रुद्रा ब्रह्मा च मनुजाधिप । नियत: परमां दीक्षामास्थायाब्दसहस््रिकीम्
«ຂ້າແຕ່ຈອມມະນຸດ, ແມ່ນແຕ່ພວກຣາກສະສະ, ພວກໄດຕະຍະຜູ້ເກີດຈາກດິຕິ, ພວກຣຸດຣະ, ແລະ ພຣະພຣະຫມາເອງ—ເມື່ອຂັດເກົ່າຕົນ—ກໍເຂົ້າຮັບດິກສາອັນສູງສຸດ ຕະຫຼອດພັນປີ».
Verse 96
विष्णो: प्रसादन कुर्वश्चरुं च श्रपयंस्तथा । सप्तभि: सप्तभिश्वैव ऋग्भिस्तुष्टाव केशवम्
ເພື່ອຂໍພຣະກະຣຸນາຈາກພຣະວິສະນຸ, ລາວໄດ້ຈັດເຮັດຈາຣຸ ແລະ ປຸງສຸກຕາມພິທີ; ແລ້ວດ້ວຍບົດສັນລະເສີນໃນຣິກເວດ ເປັນຊຸດໆລະເຈັດ ລາວໄດ້ສັນລະເສີນເກສະວະ ດ້ວຍໃຈມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາອັນມີວິໄນ.
Verse 97
राजन! वहाँ देवता, ऋषि, पितर, गन्धर्व, अप्सरा, गुह्क, किन्नर, यक्ष, सिद्ध, विद्याधर, मनुष्य, राक्षस, दैत्य, रुद्र और ब्रह्मा--इन सबने नियमपूर्वक सहस्र वर्षोंके लिये उत्तम दीक्षा ग्रहण करके भगवान् विष्णुकी प्रसन्नताके लिये चरु अर्पण किया। ऋग्वेदके सात-सात मन्त्रोंद्वारा सबने चरुकी सात-सात आहुतियाँ दीं और भगवान् केशवको प्रसन्न किया ।। ९४ -7९%६ || ददावष्टगुणैश्वर्य तेषां तुष्टस्तु केशव: । यथाभिलषितानन्यान् कामान् दत्त्वा महीपते,उनपर प्रसन्न होकर भगवानने उन्हें अष्टगुण-ऐश्वर्य अर्थात् अणिमा आदि आठ सिद्धियाँ प्रदान कीं। महाराज! तत्पश्चात् उनकी इच्छाके अनुसार अन्यान्य वर देकर भगवान् केशव वहाँसे उसी प्रकार अन्तर्धान हो गये, जैसे मेघोंकी घटामें बिजली तिरोहित हो जाती है। भारत! इसीलिये वह तीर्थ तीनों लोकोंमें सप्तचरुके नामसे विख्यात है। वहाँ अग्निके लिये दिया हुआ चरु एक लाख गोदान, सौ राजसूययज्ञ और सहस्र अश्वमेधयज्ञसे भी अधिक कल्याणकारी है। राजेन्द्र! वहाँसे लौटकर रुद्रपद नामक तीर्थमें जाय। वहाँ महादेवजीकी पूजा करके तीर्थयात्री पुरुष अश्वमेधका फल पाता है
ຄູລາສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ, ໃນສະຖານນັ້ນ ເທວະ, ລຶສີ, ປິຕຣະ, ຄັນທະວະ, ອັບສະຣາ, ກູຫະຍະກະ, ກິນນະຣະ, ຢັກສະ, ສິດທະ, ວິດຍາທະຣະ, ມະນຸດ, ຣາກສະສະ, ໄດຕະຍະ, ຣຸດຣະ ແລະ ພຣະພຣະຫມາ—ທັງໝົດ—ໄດ້ຮັບດິກສາອັນດີເລີດຕາມວິໄນ ຕະຫຼອດພັນປີ ແລະ ເພື່ອໃຫ້ພຣະວິສະນຸພໍໃຈ ໄດ້ຖວາຍຈາຣຸ. ດ້ວຍມັນຕຣາໃນຣິກເວດເປັນຊຸດໆລະເຈັດ ທຸກຜູ້ໄດ້ຖວາຍອາຮຸຕິຈາຣຸເຈັດຄັ້ງໆ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເກສະວະຍິນດີ. ເມື່ອເກສະວະພໍໃຈ ພຣະອົງໄດ້ປະທານອຳນາດອັນສູງສົ່ງແປດປະການ—ເລີ່ມຈາກອະນິມາ—ແກ່ພວກເຂົາ; ແລະ ຂ້າແຕ່ຈອມແຜ່ນດິນ, ຍັງປະທານພອນອື່ນໆຕາມທີ່ປາຖະໜາ. ເມື່ອປະທານທຸກສິ່ງທີ່ພວກເຂົາປາຖະໜາແລ້ວ ພຣະອົງກໍອັນຕະທານໄປ ເຫມືອນຟ້າຜ່າທີ່ຫາຍໄປໃນກອງເມກ. ດັ່ງນັ້ນ ຕີຣະຖະນັ້ນຈຶ່ງມີຊື່ສຽງໃນສາມໂລກວ່າ “ສັບຕະຈາຣຸ”. ການຖວາຍຈາຣຸລົງໃນໄຟອັກນິທີ່ນັ້ນ ກ່າວກັນວ່າ ໃຫ້ຄຸນຄ່າທາງທຳຍິ່ງກວ່າ ການໃຫ້ງົວໜຶ່ງແສນ, ຣາຊະສູຍະໜຶ່ງຮ້ອຍ, ຫຼື ອັດສະວະເມດະໜຶ່ງພັນ. ຂ້າແຕ່ຣາຊະເອນທຣະ, ຈາກນັ້ນຄວນໄປຕີຣະຖະຊື່ “ຣຸດຣະປະດະ”; ບູຊາມະຫາເທວະທີ່ນັ້ນ ຜູ້ເດີນທາງຈາລິກຈະໄດ້ຜົນເທົ່າກັບອັດສະວະເມດະ».
Verse 98
तत्रैवान्तर्दथे देवो विद्युदभ्रेषु वै यथा । नाम्ना सप्तचरुं तेन ख्यातं लोकेषु भारत
ຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນເທວະໄດ້ຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ ເຫມືອນຟ້າຜ່າທີ່ຫາຍໄປໃນກຸ່ມເມກ. ໂອ ພາຣະຕະ! ເພາະເຫດນັ້ນ ທ່ານ້ຳສັກສິດ (ຕີຣຖະ) ນັ້ນຈຶ່ງໂດງດັງໃນສາມໂລກດ້ວຍນາມ «ສັບຕະຈະຣຸ» (Saptacaru)។ ການຖວາຍຈະຣຸແກ່ອັກນິດ້ວຍສັດທາທີ່ນັ້ນ ຖືກຍົກຍ້ອງວ່າໃຫ້ຜົນກຸສົນຍິ່ງກວ່າການບໍລິຈາກງົວໜຶ່ງແສນ, ການປະກອບຣາຊະສູຍະຍັດຍາຫນຶ່ງຮ້ອຍ, ແລະອັສວະເມທະຍັດຍາຫນຶ່ງພັນ.
Verse 99
गवां शतसहस्रेण राजसूयशतेन च । अश्वमेधसहस्रेण श्रेयान् सप्तार्चिषे चरु:
ກູລັດສະຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: «ຈະຣຸ (caru) ທີ່ຖວາຍໃນທີ່ນີ້ແກ່ໄຟຜູ້ມີເປວໄຟເຈັດ (ສັບຕາຣຈິສ) ຍິ່ງກວ່າການບໍລິຈາກງົວໜຶ່ງແສນ, ຍິ່ງກວ່າຣາຊະສູຍະຍັດຍາຫນຶ່ງຮ້ອຍ, ແລະຍິ່ງກວ່າອັສວະເມທະຍັດຍາຫນຶ່ງພັນ.» ບົດນີ້ສັນລະເສີນອານຸພາບແຫ່ງສັດທາແລະການບູຊາທີ່ຖືກຕ້ອງໃນຕີຣຖະອັນສົມຄວນ; ແລະຍັງຊີ້ນຳວ່າ ຫຼັງຈາກກັບຈາກທີ່ນີ້ ຄວນໄປຕີຣຖະຊື່ «ຣຸດຣະປະດະ» (Rudrapada) ເພື່ອນະມັດສະການມະຫາເທວະ.
Verse 100
ततो निवृत्तो राजेन्द्र रुद्रे पदमथाविशेत् । अर्चयित्वा महादेवमश्वमेधफलं लभेत्
ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອກັບຈາກທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຄວນເຂົ້າໄປຫາຕີຣຖະຊື່ «ຣຸດຣະປະດະ» (Rudrapada). ເມື່ອນະມັດສະການມະຫາເທວະ (ສີວະ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ເດີນທາງຈາລິກຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບອັສວະເມທະຍັດຍາ.
Verse 101
मणिमन्तं समासाद्य ब्रह्मचारी समाहित: । एकरात्रोषितो राजन्नग्निष्टोमफलं लभेत्
ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຖ້າຜູ້ຖືພຣະພົມຈັນ (brahmacārin) ຜູ້ມີໃຈຕັ້ງມັ່ນ ແລະຮວບຮວມດີ ໄປຫາຕີຣຖະຊື່ «ມະນິມັນຕ» (Maṇimant) ແລ້ວພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນໜຶ່ງຄືນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີອັກນິສະໂຕມ (Agniṣṭoma).
Verse 102
अथ गच्छेत राजेन्द्र देविकां लोकविश्रुताम् । प्रसूतिर्यत्र विप्राणां श्रूयते भरतर्षभ,भरतवंशशिरोमणे! राजेन्द्र! वहाँसे लोकविख्यात देविकातीर्थकी यात्रा करे, जहाँ ब्राह्मणोंकी उत्पत्ति सुनी जाती है
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງໄປຫາຕີຣຖະ «ເທວິກາ» (Devikā) ອັນໂດງດັງໃນໂລກ—ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນວົງພາຣະຕະ—ເພາະເຂົາເວົ້າກັນວ່າ ທີ່ນັ້ນເປັນບ່ອນທີ່ໄດ້ຍິນເລື່ອງກ່ຽວກັບການກໍ່ກຳເນີດຂອງພວກພຣາຫມັນ.
Verse 103
त्रिशूलपाणे: स्थान च त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् । देविकायां नर: स्नात्वा समभ्यर्च्य महेश्वरम्
ທີ່ນັ້ນແມ່ນສະຖານຂອງພຣະຕຣິຊູລະປານິ (ພຣະສິວະ) ອັນໂດງດັງໃນສາມໂລກ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນເທວິກາ ແລ້ວບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການປະກອບຍັດ—ສຳເລັດຈຸດປະສົງ ແລະອຸດົມດ້ວຍຜົນແຫ່ງພິທີທຳອັນຊອບທຳ.
Verse 104
यथाशक्ति चरूं तत्र निवेद्य भरतर्षभ । सर्वकामसमृद्धस्य यज्ञस्य लभते फलम्
ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພັນບາຣະຕະ, ຜູ້ໃດຖວາຍ “ຈາຣຸ” (caru) ເປັນເຄື່ອງບູຊາຍັດ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນໃນທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຜົນເທົ່າກັບຍັດທີ່ສົມບູນ ແລະອຸດົມດ້ວຍການສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ.
Verse 105
कामाख्य॑ तत्र रुद्रस्य तीर्थ देवनिषेवितम् । तत्र स्नात्वा नरः क्षिप्रं सिद्धि प्राप्रोति भारत
ທີ່ນັ້ນມີທ່ານ້ຳສັກສິດຊື່ “ກາມາຂະຍາ” ຂອງຣຸດຣະ (ພຣະສິວະ) ທີ່ເທວະດາທັງຫຼາຍມາເຂົ້າເຖິງ. ໂອ ພາຣະຕະ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຳເລັດໂດຍໄວ—ສົມດັ່ງປາຖະໜາ.
Verse 106
यजनं याजनं चैव तथैव ब्रह्म बालुकाम् । पुष्पाम्भश्न उपस्पृश्य न शोचेन्मरणं गत:
ໃນສະຖານສັກສິດນັ້ນ ຜູ້ໃດປະກອບຍັດ ແລະຊ່ວຍປະກອບຍັດ, ພ້ອມທັງສຶກສາພຣະເວດ; ຫຼືແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດອາບນ້ຳ ແລະສຳຜັດຕາມພິທີກັບຊາຍ, ດອກໄມ້, ແລະນ້ຳໃນທີ່ນັ້ນ—ຖ້າຜູ້ນັ້ນພົບຄວາມຕາຍ ກໍບໍ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມໂສກເສົ້າ.
Verse 107
अर्धयोजनविस्तारा पञचयोजनमायता | एतावती वेदिका तु पुण्या देवर्षिसेविता,वहाँ पाँच योजन लंबी और आधा योजन चौड़ी पवित्र वेदिका है, जिसका देवता तथा ऋषि-मुनि भी सेवन करते हैं
ທີ່ນັ້ນມີເວທິກາອັນສັກສິດ ຍາວຫ້າໂຢຊະນະ ແລະກວ້າງເຄິ່ງໂຢຊະນະ. ເວທິການັ້ນບໍລິສຸດຍິ່ງນັກ ຈົນແມ່ນແຕ່ເທວະດາ ແລະຣິຊີທິບພະກໍມາເຂົ້າເຖິງ.
Verse 108
ततो गच्छेत धर्मज्ञ दीर्घसत्रं यथाक्रमम् । तत्र ब्रह्मादयो देवा: सिद्धाश्ष परमर्षय:
ແລ້ວນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຳ ພຶງເດີນທາງຕາມລຳດັບໄປຫາພິທີບູຊາອັນຍາວນານຊື່ «ດີຣຄະສັດຣະ» (Dīrghasatra)। ທີ່ນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍສິດທະ ແລະ ລະສີຜູ້ສູງສຸດ ສະຖິດຢູ່।
Verse 109
धर्मज्ञ! वहाँसे क्रमश: “दीर्घसत्र” नामक तीर्थमें जाय। वहाँ ब्रह्मा आदि देवता, सिद्ध और महर्षि रहते हैं ।।
ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຳ! ຈາກນັ້ນ ຈົ່ງໄປຕາມລຳດັບສູ່ທີ່ຂ້າມນ້ຳສັກສິດຊື່ «ດີຣຄະສັດຣະ»। ທີ່ນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍສິດທະ ແລະ ລະສີໃຫຍ່ ພຳນັກຢູ່. ບັນດາຜູ້ຖືພຣະວິນັຍ ໄດ້ຮັບພິທີດິກສາ ແລະ ຖືວຣະຕະຢ່າງເຂັ້ມງວດ ພາກັນບູຊາດີຣຄະສັດຣະ ຕາມກົດລະບຽບ.
Verse 110
गमनादेव राजेन्द्र दीर्घसत्रमरिंदम । राजसूयाश्चदमेधाभ्यां फलं प्राप्नोति भारत,शत्रुओंका दमन करनेवाले भरतवंशी राजेन्द्र! वहाँकी यात्रा करने मात्रसे मनुष्य राजसूय और अश्वमेध यज्ञोंक समान फल पाता है
ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະຫານສັດຕູ ຜູ້ສືບສາຍພະຣາຊະວົງບາຣະຕະ! ແຕ່ພຽງແຕ່ເດີນທາງໄປຫາສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບພິທີຣາຊະສູຍະ ແລະ ອັດສະວະເມດະ.
Verse 111
ततो विनशनं गच्छेन्नियतो नियताशन: । गच्छत्यन्तर्हिता यत्र मेरुपूछले सरस्वती
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ມີວິໄນ ແລະ ກິນອາຫານຢ່າງພອດປະມານ ພຶງໄປຫາ «ວິນາຊະນະ»—ສະຖານທີ່ທີ່ແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ຫາຍລັບຈາກສາຍຕາ ໃນພື້ນທີ່ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ເມຣຸປູຈະລະ».
Verse 112
तदनन्तर शौच-संतोषादि नियमोंका पालन और नियमित आहार ग्रहण करते हुए विनशनतीर्थमें जाय, जहाँ मेरुपृष्ठपर रहनेवाली सरस्वती अदृश्य भावसे बहती है ।।
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍຮັກສານິຍະມະເຊັ່ນ ຄວາມບໍລິສຸດ ແລະ ຄວາມພໍໃຈ ພ້ອມທັງຮັບປະທານອາຫານຢ່າງມີລະບຽບ ພຶງໄປຫາທີ່ຂ້າມນ້ຳສັກສິດ «ວິນາຊະນາ» ທີ່ແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ—ດັ່ງຢູ່ເທິງຫຼັງເຂົາເມຣຸ—ໄຫຼຢ່າງລີ້ລັບບໍ່ປາກົດ. ທີ່ສະຖານສັກສິດຊື່ «ຈະມະໂສດເດດ», «ຊິໂວດເດດ» ແລະ «ນາໂກດເດດ» ແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີຈະປາກົດໃຫ້ເຫັນ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ «ຈະມະໂສດເດດ» ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບພິທີອັກນິດໂຕມະ (Agniṣṭoma).
Verse 113
शिवोद्धेदे नर: स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत् । नागोद्धेदे नर: स्नात्वा नागलोकमवाप्नुयात्
ຄູລັດສະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ທີຣຖະ “ສິວົດເດດາ” ຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວພັນໂຕ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ “ນາຄົດເດດາ” ຈະໄດ້ເຖິງໂລກຂອງນາຄາ».
Verse 114
शशयानं च राजेन्द्र तीर्थमासाद्य दुर्लभम् । शशरूपप्रतिच्छन्ना: पुष्करा यत्र भारत
ຄູລັດສະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ! ມີທີຣຖະອັນຫາຍາກ ແລະ ເຂົ້າເຖິງຍາກ ຊື່ວ່າ “ສະສະຍານາ”. ໂອ ພວກພາຣະຕະ! ທີ່ນັ້ນ ກ່າວກັນວ່າ ທີຣຖະປຸສະກະຣະ (Puṣkara) ຖືກປິດບັງໃນຮູບກະຕ່າຍ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຈະສ່ອງແສງດັ່ງດວງຈັນຢູ່ເສມອ ແລະ ໄດ້ບຸນເທົ່າກັບຖວາຍງົວພັນໂຕ».
Verse 115
सरस्वत्यां महाराज अनुसंवत्सरं च ते । दृश्यन्ते भरतश्रेष्ठ वृत्तां वै कार्तिकीं सदा
ຄູລັດສະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນພວກພາຣະຕະ! ໃນແມ່ນ້ຳສະຣັສະວະຕີ (Sarasvatī) ມີທີຣຖະອັນປາກົດໃຫ້ເຫັນທຸກປີ, ໂດຍສະເພາະໃນຄືນຈັນເຕັມດວງເດືອນກາຣຕິກີ (Kārtikī). ໂອ ຈອມກະສັດ! ທີຣຖະທີ່ຊື່ “ສະສະຍານາ” ຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ; ຄວນໄປແລ້ວອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ. ໂອ ພາຣະຕະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່! ທຸກຄືນຈັນເຕັມດວງເດືອນກາຣຕິກີ ຈະເຫັນທີຣຖະປຸສະກະຣະ (Puṣkara) ທີ່ຖືກປິດບັງຢູ່ນັ້ນໃນຮູບກະຕ່າຍ. ໂອ ເສືອໃນມະນຸດ! ດ້ວຍການອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຄົນຈະສ່ອງແສງດັ່ງແສງຈັນ; ແລະ ໂອ ເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງວົງພາຣະຕະ, ຍັງໄດ້ບຸນເທົ່າກັບຖວາຍງົວພັນໂຕອີກດ້ວຍ».
Verse 116
तत्र स्नात्वा नरव्याप्र द्योतते शशिवत् सदा । गोसहस्रफलं चैव प्राप्तुयाद् भरतर्षभ
«ໂອ ເສືອໃນມະນຸດ! ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນ ຈະສ່ອງແສງດັ່ງດວງຈັນຢູ່ເສມອ. ແລະ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນພວກພາຣະຕະ, ໂອ ພຣະຣາຊາ! ຍັງໄດ້ບຸນເທົ່າກັບຖວາຍງົວພັນໂຕອີກດ້ວຍ».
Verse 117
कुमारकोटिमासाद्य नियत: कुरुनन्दन । तत्राभिषेकं कुर्वीत पितृदेवार्चने रत:,कुरुनन्दन! वहाँसे कुमारकोटितीर्थमें जाकर वहाँ नियमपूर्वक स्नान करे और देवता तथा पितरोंके पूजनमें तत्पर रहे
«ໂອ ຄວາມຊື່ນຊົມແຫ່ງວົງກຸຣຸ! ເມື່ອໄປເຖິງທີຣຖະທີ່ຊື່ “ກຸມາຣະໂກຕິ” (Kumārakoṭi) ແລ້ວ ຄວນອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນດ້ວຍການຮັກສາວິໄນຢ່າງເຂັ້ມງວດ ແລະ ຄວນອຸທິດໃຈໃນການບູຊາເທວະ ແລະ ການຖວາຍບູຊາແກ່ບັນພະບຸລຸດ».
Verse 118
गवामयुतमाप्रोति कुलं चैव समुद्धरेत् । ततो गच्छेत धर्मज्ञ रुद्रकोटिं समाहित:
ຄູລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂດຍການເຮັດດັ່ງນີ້ ມະນຸດຈະໄດ້ບຸນກຸສົນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວໜຶ່ງໝື່ນຕົວ ແລະຍັງຊ່ວຍຍົກກູ້ວົງຕະກູນຂອງຕົນ. ຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຳ ດ້ວຍໃຈທີ່ຈົ່ງຈ່ອງ ຄວນເດີນທາງໄປຫາ ຣຸດຣະໂກຕິ. ໂອ ພຣະຣາຊາ ຣຸດຣະໂກຕິແມ່ນສະຖານທີ່ທີ່ໃນການກ່ອນ ມີມຸນີໜຶ່ງໂກຕິ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະຄວາມປາຖະໜາຈະເຫັນພຣະຣຸດຣະ ໄດ້ມາຊຸມນຸມ. ໂອ ຜູ້ສືບສາຍພາຣະຕະ ບັນດາມະຫາຣິສີເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ອອກເດີນທາງໄປບ່ອນນັ້ນ ດ້ວຍຄຳປະຕິຍານວ່າ ‘ຂ້າຈະເປັນຜູ້ທຳອິດທີ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ—ແນ່ນອນ ຂ້ານີ້ແຫຼະ!’»
Verse 119
पुरा यत्र महाराज मुनिकोटि: समागता । हर्षेण महताविष्टा रुद्रदर्शनकाड्क्षया
ຄູລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ໃນການກ່ອນມີສະຖານທີ່ໜຶ່ງ ທີ່ມຸນີໜຶ່ງໂກຕິໄດ້ມາຊຸມນຸມ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນໃຫຍ່ ເນື່ອງຈາກຄວາມປາຖະໜາຈະເຫັນພຣະຣຸດຣະ. ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອມັ່ນອັນເປັນໜຶ່ງ ພວກເຂົາໄດ້ມາທີ່ນັ້ນ ແລະແຕ່ລະອົງຄິດວ່າ ‘ຂໍໃຫ້ຂ້າໄດ້ເປັນຜູ້ທຳອິດທີ່ເຫັນພຣະອົງຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ’»
Verse 120
अहं पूर्वमहं पूर्व द्रक्ष्यामि वृषभध्वजम् । एवं सम्प्रस्थिता राजन्नषय: किल भारत
«ຂ້າຈະເປັນຜູ້ທຳອິດ—ແມ່ນແທ້ ຂ້າຈະເປັນຜູ້ທຳອິດ—ໃນການເຫັນພຣະອົງຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ວຣິສະພະທະວະຈະ)!» ດ້ວຍຄຳປະຕິຍານນີ້ ໂອ ພຣະຣາຊາ—ດັ່ງທີ່ເລົ່າສືບກັນມາ ໂອ ພາຣະຕະ—ບັນດາຣິສີໄດ້ອອກເດີນທາງພ້ອມກັນ.
Verse 121
ततो योगेश्वरेणापि योगमास्थाय भूपते । तेषां मन्युप्रणाशार्थमृषीणां भावितात्मनाम्
ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄະກໍໄດ້ເຂົ້າສູ່ສະມາທິໂຍຄະ. ເພື່ອລະງັບຄວາມໂກດແຄ້ນ ແລະຄວາມໂສກເສົ້າຂອງບັນດາຣິສີຜູ້ຝຶກຕົນເຫຼົ່ານັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ປະກົດລິງຄະຂອງພຣະສິວະນັບບໍ່ຖ້ວນ ໃຫ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາທຸກອົງ ເພື່ອໃຫ້ແຕ່ລະອົງໄດ້ຮັບນິມິດເຫັນພຣະອົງແບບແຍກຕ່າງ. ພຣະມະຫາເທວະພໍໃຈດ້ວຍພັກຕິອັນປະເສີດຂອງນັກບວດຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດເຫຼົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງປະທານພອນໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ.
Verse 122
सृष्टा कोटीति रुद्राणामृषीणामग्रत: स्थिता । मया पूर्वतरं दृष्ट इति ते मेनिरे पृथक्
ຄູລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຮູບພຣະຣຸດຣະໜຶ່ງໂກຕິໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າບັນດາຣິສີ. ແຕ່ລະອົງຄິດວ່າ ‘ຂ້າໄດ້ເຫັນພຣະອົງກ່ອນ’ ແລະດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ ພວກເຂົາຈຶ່ງຍຶດຖືຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນແບບແຍກຕ່າງ. ຈາກນັ້ນ ພຣະສິວະ ຈອມໂຍຄະ ໄດ້ອາໄສອຳນາດໂຍຄະ ສ້າງລິງຄະພຣະສິວະນັບບໍ່ຖ້ວນ ເພື່ອປອບໂຍນຄວາມໂສກຂອງມະຫາຣິສີຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດເຫຼົ່ານັ້ນ; ມັນປະກົດຕໍ່ໜ້າຣິສີທຸກອົງ. ດັ່ງນັ້ນ ແຕ່ລະອົງຈຶ່ງໄດ້ເຫັນພຣະອົງແບບແຍກຕ່າງ. ໂອ ພຣະຣາຊາ ພຣະມະຫາເທວະພໍໃຈດ້ວຍພັກຕິອັນປະເສີດຂອງນັກບວດຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດເຫຼົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງປະທານພອນໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ»
Verse 123
तेषां तुष्टो महादेवो मुनीनां भावितात्मनाम् | भक््त्या परमया राजन वर तेषां प्रदिष्टवान्
ໂອ ພະຣາຊາ! ມະຫາເທວະ (ພຣະສິວະ) ພໍໃຈຕໍ່ບັນດາມຸນີຜູ້ມີຈິດໃຈບໍລິສຸດ ແລະຝຶກຝົນດ້ວຍສະມາທິ; ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດຂອງເຂົາເຈົ້າ ພຣະອົງຈຶ່ງປະທານພອນ. ໃນບົດເລື່ອງນີ້ ພຣະສິວະ—ເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄະ—ໄດ້ປອບໂຍນຄວາມໂສກຂອງມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນ ໂດຍປາກົດພຣະອົງເປັນຮູບອັນນັບບໍ່ຖ້ວນ ເພື່ອໃຫ້ແຕ່ລະອົງໄດ້ເຫັນພຣະອົງໂດຍກົງ; ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ພັກຕິອັນຈິງໃຈ ແລະຄວາມບໍລິສຸດພາຍໃນ ດຶງດູດພຣະກະລຸນາ ແລະຄວາມປອບໂຍນຈາກເທວະໄດ້.
Verse 124
अद्य प्रभृति युष्माकं धर्मवृद्धिर्भविष्यति | तत्र स्नात्वा नरव्याप्र रुद्रकोट्यां नर: शुचि:
«ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ຄວາມເຈຣິນໃນທັມຂອງພວກເຈົ້າຈະເພີ່ມພູນແນ່ນອນ. ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ມະນຸດ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ ຣຸດຣະໂກຕີ (Rudrakoṭī) ຜູ້ນັ້ນຈະບໍລິສຸດ».
Verse 125
ततो गच्छेत राजेन्द्र संगमं लोकविश्रुतम्
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຄວນໄປສູ່ “ສັງຄະມະ” ອັນໂດ່ງດັງທົ່ວໂລກ—ບ່ອນທີ່ນ້ຳມາພົບກັນອັນເປັນມົງຄຸນ.
Verse 126
सरस्वत्या महापुण्यं केशवं समुपासते । यत्र ब्रह्मादयो देवा ऋषयश्न॒ तपोधना:
ກູລັດສະຕະຍະ (Ghūlastya) ກ່າວວ່າ: «ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ໃນດິນແດນອັນມີບຸນສູງສຸດນັ້ນ ເຂົາເຈົ້ານະມັດສະການກະເສວະ (Keśava). ທີ່ນັ້ນມີພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ແລະເທວະອື່ນໆ, ພ້ອມທັງລິສີຜູ້ຮັ່ງມີດ້ວຍຕະປະ (ພະລັງອົດທົນ)».
Verse 127
राजेन्द्र! तदनन्तर परम पुण्यमय लोकविख्यात सरस्वतीसंगमतीर्थमें जाय, जहाँ ब्रह्मा आदि देवता और तपस्याके धनी महर्षि भगवान् केशवकी उपासना करते हैं ।।
ໂອ ອົງພະຣາຊາແຫ່ງບັນດາກະສັດ! ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈົ່ງໄປຍັງທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດອັນມີບຸນສູງສຸດ ແລະໂດ່ງດັງທົ່ວໂລກ ຄື “ຕີຣະຖະສັງຄະມະແຫ່ງສະຣັສວະຕີ” (Sarasvatī-saṅgama-tīrtha) ທີ່ບ່ອນນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ພ້ອມທັງມະຫາລິສີຜູ້ຮັ່ງມີດ້ວຍຕະປະ ນະມັດສະການພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ກະເສວະ (Keśava). ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ຄົນໄປທີ່ນັ້ນເປັນພິເສດໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີ (caturdaśī) ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ໃນເດືອນໄຈຕຣະ (Caitra). ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ມະນຸດ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຄຳຈຳນວນຫຼາຍ; ແລະເມື່ອຈິດໃຈບໍລິສຸດຈາກບາບທັງປວງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປຮອດ ພຣະຫມາໂລກ (Brahmaloka).
Verse 128
ऋषीणां यत्र सत्राणि समाप्तानि नराधिप । तत्रावसानमासाद्य गोसहस्रफलं लभेत्,नरेश्वर! जहाँ ऋषियोंके सत्र समाप्त हुए हैं, वहाँ अवसानतीर्थमें जाकर मनुष्य सहस्र गोदानका फल पाता है
ກູລາສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ທີ່ບ່ອນທີ່ພວກລິສີໄດ້ສຳເລັດສັດຕຣະ (ພິທີບູຊາອັນຍາວນານ) ແລ້ວ, ຜູ້ໃດໄປຮອດທ່ານ້ຳສັກສິດຊື່ ‘ອະວະສານ’ ຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວໜຶ່ງພັນຕົວ».
Verse 306
न वै योनौ प्रजायते स्नातास्तीर्थे महात्मन: । उसीसे विद्वान् पुरुष अश्वमेधयज्ञका फल पाता है। नृपश्रेष्ठ! ब्राह्मण
ກູລາສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ບັນດາຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ໄດ້ອາບນ້ຳຢູ່ທ່ານ້ຳສັກສິດນີ້ ຈະບໍ່ໄດ້ເກີດອີກໃນຄັນໃດໆ. ໂດຍການກະທຳນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ນັກຮູ້ຍ່ອມໄດ້ບຸນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມດ (Aśvamedha). ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ຈະເປັນພຣາຫມັນ, ກະສັດນັກຮົບ, ໄວສະຍະ ຫຼື ຊູດຣະ—ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອາບນ້ຳຢູ່ຕີຣຖະຂອງພຣະພຣົມາ (Brahmā) ຍ່ອມພົ້ນຈາກການເກີດເປັນຮ່າງກາຍອີກ».
Verse 316
प्राप्रुयात् स नरो लोकान् ब्रह्मण: सदने$क्षयान् | विशेषतः कार्तिकमासकी पूर्णिमाको जो पुष्करतीर्थमें स्नानके लिये जाता है, वह मनुष्य ब्रह्मधाममें अक्षय लोकोंको प्राप्त होता है
ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸໂລກອັນບໍ່ເສື່ອມສູນໃນສຳນັກຂອງພຣະພຣົມາ. ໂດຍສະເພາະ ຜູ້ໃດໄປອາບນ້ຳທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດພຸດສະກະຣະ (Puṣkara) ໃນວັນເຕັມດວງຈັນເດືອນກາຣຕິກະ (Kārtika) ຈະເຖິງພຣະພຣົມະທາມ ແລະໄດ້ໂລກສະຫວັນອັນຍືນຍົງບໍ່ຂາດສູນ.
Verse 333
पुष्करे स्नातमात्रस्य सर्वमेव प्रणश्यति । स्त्री अथवा पुरुषने जन्मसे लेकर वर्तमान अवस्थातक जितने भी पाप किये हैं, पुष्करतीर्थमें स्नान करनेमात्रसे वे सब पाप नष्ट हो जाते हैं
ກູລາສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ສຳລັບຜູ້ທີ່ອາບນ້ຳທີ່ພຸດສະກະຣະ (Puṣkara) ແຕ່ພຽງຄັ້ງດຽວ ບາບທັງປວງຍ່ອມຖືກທຳລາຍ. ຈະເປັນຍິງຫຼືຊາຍ ບາບທີ່ເຄີຍກະທຳຕັ້ງແຕ່ເກີດຈົນເຖິງປັດຈຸບັນ ຈະຖືກລ້າງຫາຍໄປດ້ວຍການອາບນ້ຳທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດພຸດສະກະຣະເທົ່ານັ້ນ».
Verse 353
क्रतून् सर्वानिवाप्नोति ब्रह्मलोक॑ स गच्छति । पुष्करमें पवित्रतापूर्वक संयम-नियमके साथ बारह वर्षोतक निवास करके मानव सम्पूर्ण यज्ञोंका फल पाता और ब्रह्मलोकको जाता है
ກູລາສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ດ້ວຍການພັກອາໄສຢູ່ພຸດສະກະຣະ (Puṣkara) ເປັນເວລາສິບສອງປີ ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ ແລະຄວາມສຳລວມມີວິໄນ—ຮັກສາການຄວບຄຸມຕົນ ແລະວັດປະຕິບັດ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບຜົນຂອງຍັດທັງປວງ ແລະເມື່ອຕາຍຈະໄປຮອດໂລກຂອງພຣະພຣົມາ.»
Verse 513
समृद्धमसपत्नं च श्रिया युक्त नरोत्तम: । वहाँ भगवान् शिवका निकटसे दर्शन करके नरश्रेष्ठ यात्री एक हजार गोदानका फल पाता है और महादेवजीके प्रसादसे वह गणोंका आधिपत्य प्राप्त कर लेता है
ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເຂົ້າໄປເບິ່ງພຣະພະຄະວານ ຊິວະ (Śiva) ຢ່າງໃກ້ຊິດ ນະຣະຜູ້ປະເສີດຜູ້ເດີນທາງ ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວໜຶ່ງພັນຕົວ ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ມະຫາເທວະ (Mahādeva) ຍັງໄດ້ຮັບອຳນາດເປັນຈອມນາຍເໜືອພວກ ຄະນະ (Gaṇa) ອັນອຸດົມດ້ວຍສົມບັດແລະລັກສະມີ ແລະປາດສະຈາກອຸປະສັກທີ່ເກີດຈາກສັດຕູ.
Verse 531
तत्राभिगम्य चेशानं गोसहस्रफलं लभेत् | महादेवप्रसादाच्च गाणपत्यं च विन्दति
ໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ແລະເຂົ້າໄປເຝົ້າ ອີສານະ (Īśāna—ຊິວະ) ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວໜຶ່ງພັນຕົວ; ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ມະຫາເທວະ (Mahādeva) ຍັງໄດ້ຮັບສະຖານະເປັນຜູ້ຢູ່ໃນພວກ ຄະນະ (Gaṇa) ອີກດ້ວຍ.
Verse 533
अग्निष्टोममवाप्रोति विमान चाधिरोहति । इन्द्रियोंको काबूमें रखकर ब्रह्मचर्यका पालन करते हुए दक्षिण समुद्रकी यात्रा करनेसे मनुष्य अग्निष्टोमयज्ञका फल और विमानपर बैठनेका सौभाग्य पाता है
ເມື່ອຄວບຄຸມອິນທຣີຍ໌ ແລະຮັກສາພຣະຫມະຈັນຍະ (brahmacarya) ແລ້ວເດີນທາງໄປຫາທະເລທາງໃຕ້ ມະນຸດຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບພິທີຍັດຍາ ອັກນິດສໂຕມະ (Agniṣṭoma) ແລະໄດ້ສິຣິມົງຄຸນໃນການຂຶ້ນນັ່ງເທິງວິມານ (vimāna).
Verse 583
देवतानां मुखं वीर ज्वलनो5निलसारथि: । राजेन्द्र! तदनन्तर उत्तम प्रभासतीर्थमें जाय। वीर! उस तीर्थमें देवताओंके मुखस्वरूप भगवान् अग्निदेव, जिनके सारथि वायु हैं, सदा निवास करते हैं
ຄູລັດສະຕະຍະ (Ghūlastya) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ວີຣະ! ອັກນິ (Agni) ພຣະເທວະໄຟອັນລຸກໂຊດ ຜູ້ມີ ວາຍຸ (Vāyu) ເປັນສາຣະຖີ ແມ່ນ ‘ປາກ’ ຂອງເທວະທັງຫຼາຍ; ເພາະຜ່ານພຣະອົງນີ້ ເຄື່ອງບູຊາຈຶ່ງຖືກຮັບ. ໂອ ຣາເຊນທຣະ! ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເຈົ້າຄວນໄປຫາຕີຣຖະອັນປະເສີດ ປຣະພາສະ (Prabhāsa). ໂອ ຜູ້ກ້າຫານ! ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ພຣະອັກນິເທວະ ຜູ້ເປັນປາກຂອງເທວະ ສະຖິດຢູ່ຕະຫຼອດການ».
Verse 596
अग्निष्टोमातिरात्राभ्यां फलं प्राप्रोति मानव: । उस तीर्थमें स्नान करके शुद्ध एवं संयत चित्त हो मानव अतिरात्र और अमग्निष्टोम यज्ञोंका फल पाता है
ມະນຸດຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບພິທີຍັດຍາ ອັກນິດສໂຕມະ (Agniṣṭoma) ແລະ ອະຕິຣາຕຣະ (Atirātra). ເມື່ອອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ ແລະຈິດໃຈທີ່ສຳລວມ ກໍຈະໄດ້ຮັບຜົນທາງທຳອັນດຽວກັນກັບຍັດຍາໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ.
Verse 1243
अश्वमेधमवाप्रोति कुलं चैव समुद्धरेत् । महर्षियो! आजसे तुम्हारे धर्मकी उत्तरोत्तर वृद्धि होती रहेगी। नरश्रेष्ठ) उस रुद्रकोटिमें स्नान करके शुद्ध हुआ मनुष्य अश्वमेधयज्ञका फल पाता और अपने कुलका उद्धार कर देता है
ຄູລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດໄດ້ອາບນ້ຳຢູ່ ຣຸດຣະໂກຕິ ນີ້ ແລ້ວບໍລິສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບພິທີຍັດ Aśvamedha ແລະຍັງຊ່ວຍຍົກພົງສາວົງຂອງຕົນໃຫ້ພົ້ນ. ໂອ ມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍ! ສຳລັບເຈົ້າ ອະຈາສະ ຂໍໃຫ້ຄວາມເຈີຣິນຂອງທັມມະເພີ່ມພູນຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ໂອ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດ! ຜູ້ທີ່ຖືກຊຳລະດ້ວຍການອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ ຈະໄດ້ຜົນ Aśvamedha ແລະຍົກຍ້າຍວົງຕະກູນຂອງຕົນ».
Verse 3236
उपस्पृष्टं भवेत् तेन सर्वतीर्थेषु भारत । भारत! जो सायंकाल और प्रातःकाल हाथ जोड़कर तीनों पुष्करोंका स्मरण करता है, उसने मानो सब तीर्थोंमें स्नान एवं आचमन कर लिया
ຄູລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພາຣະຕະ, ດ້ວຍການກະທຳນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຖືກນັບວ່າໄດ້ຊຳລະຕົນດ້ວຍການອາຈະມະນະ (ຈິບນ້ຳພິທີ) ແລະອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ທິຣຖະທັງປວງ. ເພາະຜູ້ໃດໃນຍາມແລງ ແລະຍາມເຊົ້າ ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວລະລຶກເຖິງ ປຸສະກະຣະ ທັງສາມ ຜູ້ນັ້ນຖືກເຫັນວ່າໄດ້ສຳເລັດບຸນຜົນເທົ່າກັບການໄປຢ້ຽມທິຣຖະທັງໝົດ».
Frequently Asked Questions
Rather than a single dramatic choice, the chapter addresses the ethical problem of how a ruler in adversity should pursue purification and steadiness: it frames disciplined pilgrimage, restraint, and pitṛ-deva duties as a legitimate dharmic response to crisis and exile.
Place-based ritual is presented as meaningful only when joined to niyama—self-regulation, faith, and correct intention—so that sacred geography becomes an instrument for moral rehabilitation, lineage responsibility, and reorientation toward higher aims.
Yes. The chapter repeatedly states outcomes such as yajña-equivalent merit, purification from sins, elevation to specific lokas, and cleansing “to the seventh generation.” This functions as a persuasive hermeneutic device that authorizes the itinerary and encodes a theology of sacred places within the epic’s ethical framework.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.