Shloka 92
युधिछिर उवाच क्रोध: सुदुर्जय: शत्रुलोंभो व्याधिरनन्तक: । सर्वभूतहित: साधुरसाधुर्निर्देय: स्मृत:,युधिष्ठिर बोले--क्रोध दुर्जय शत्रु है, लोभ अनन्त व्याधि है तथा जो समस्त प्राणियोंका हित करनेवाला हो, वही साधु है और निर्दयी पुरुषको ही असाधु माना गया है
yudhiṣṭhira uvāca: krodhaḥ sudurjayaḥ śatrur lobho vyādhir anantakaḥ | sarvabhūtahitaḥ sādhur asādhur nirdayaḥ smṛtaḥ ||
ຢຸທິສະຖິຣະ ຕອບວ່າ: «ຄວາມໂກດແຄ້ນແມ່ນສັດຕູທີ່ຊະນະໄດ້ຍາກຢ່າງຍິ່ງ; ຄວາມໂລບແມ່ນໂລກພະຍາດອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ. ຜູ້ໃດມຸ່ງຫາປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ ຜູ້ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ຄົນດີ (ສາທຸ); ຜູ້ທີ່ໂຫດຮ້າຍ ແລະບໍ່ມີເມດຕາ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ຄົນຊົ່ວ.»
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Anger and greed are portrayed as inner adversaries—anger as a hard-to-conquer enemy and greed as an endless disease—while true goodness is defined by universal benevolence; cruelty is the mark of the unvirtuous.
In the Vana Parva’s didactic setting, Yudhiṣṭhira articulates a moral definition of character: he contrasts destructive impulses (anger, greed) with the dharmic ideal of acting for the welfare of all beings, and condemns mercilessness as the sign of an asādhu.