Shloka 9
अरण्यकपर्व — मार्कण्डेयकथिते रामविजयः, सीताशुद्धिः, अयोध्याप्रत्यागमनवर्णनम्
Rāma’s victory, Sītā’s vindication, and return to Ayodhyā as told by Mārkaṇḍeya
विदेहराजो जनक: सीता तस्यात्मजा विभो | यां चकार स्वयं त्वष्टा रामस्य महिषीं प्रियाम्,राजन! विदेहदेशके राजा जनककी एक पुत्री थी, जिसका नाम था सीता। उसे स्वयं विधाताने ही भगवान् श्रीरामकी प्यारी रानी होनेके लिये रचा था
videharājo janakaḥ sītā tasyātmajā vibho | yāṃ cakāra svayaṃ tvaṣṭā rāmasya mahiṣīṃ priyām |
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ມີອຳນາດຍິ່ງ, ກະສັດແຫ່ງວິເດຫະແມ່ນ ຊະນະກະ; ແລະ ສີຕາ ແມ່ນທິດາຂອງພຣະອົງ. ນາງຖືກຜູ້ສ້າງອັນທິບພະຍະສ້າງຂຶ້ນໂດຍພຣະອົງເອງ ເພື່ອເປັນມະເຫສີຫຼວງອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຣາມ.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse presents Sītā’s birth and marriage as guided by divine intention, suggesting that exemplary figures and their unions can be instruments of dharma, not merely outcomes of human choice.
Mārkaṇḍeya identifies Janaka as the king of Videha and introduces Sītā as his daughter, stating that the Creator (Tvaṣṭṛ) fashioned her to be Rāma’s beloved chief queen, thereby framing her role as providential.