Adhyaya 233
Āraṇyaka Parva, Adhyāya 233 — Pandavas Mobilize; Arjuna’s Conciliation and the Onset of Combat
Upa-parva: Gandharva–Pandava Encounter (Duryodhana Captivity Episode) — within Āraṇyaka Parva
Vaiśaṃpāyana reports that, upon hearing Yudhiṣṭhira’s words, the Pandavas—led by Bhīma—rise in coordinated readiness and don protective armor. They appear with standards, chariots, and bows, departing swiftly on well-equipped vehicles drawn by fast horses. Observing their movement, the opposing force produces a great tumult and rapidly assembles in the forest; the Gandharvas regroup and arrange themselves in formation, perceiving the four Pandava warriors mounted on chariots. Following the dharmic king’s instruction, the Pandavas initiate engagement in a controlled, gradual manner, but the Gandharva troops are described as unreceptive to gentle persuasion. Arjuna (Savyasācī) then addresses them with conciliatory speech, censuring conduct deemed improper—especially violations involving others’ spouses and inappropriate contact with humans—and issues a directive to release Dhṛtarāṣṭra’s sons and their women under Yudhiṣṭhira’s authority. The Gandharvas respond that they obey only a single sovereign (a divine overlord) and recognize no other commander. With diplomacy rejected, Arjuna escalates: he vows to effect release by his own valor if necessary and begins the exchange of arrow volleys, producing a fierce battle between the Gandharvas and the Pandavas.
Chapter Arc: युधिष्ठिर के प्रश्न-प्रसंग में, ऋषियों की सभा के बीच महातपा मार्कण्डेय स्कन्द के जन्म-वृत्तान्त की कड़ी को आगे बढ़ाते हुए अचानक देवसेनापति के अनेक नामों का उद्घोष करते हैं—मानो एक ही देवता में असंख्य तेजों का समाहार हो। → नाम-गणना साधारण परिचय नहीं रहती; वह स्तुति में बदलती जाती है—स्कन्द को ‘महिषार्दन’, ‘भूतेश’, ‘षण्मुख’, ‘शरवणोद्धव’, ‘ब्रह्मचारी’, ‘शत्रुजेता’ कहकर उनके विराट् रूप, युद्ध-शक्ति और तप-चर्या को एक साथ बाँधा जाता है। श्रोता के मन में प्रश्न उठता है: यह देवता केवल युद्ध-नायक है या धर्म-रक्षक भी? → स्तुति का शिखर तब आता है जब स्कन्द को सर्वव्यापी सेनाधिपति और विश्व-धारणकर्ता के रूप में संबोधित किया जाता है—‘त्वमेव सेनाधिपतिः… सहस्रभूस्त्वं धरणी त्वमेव…’ तथा ‘षण्मुख’ के बहुरूपी, कुक्कुट-खेल, और देव-तत्त्वों (सोम, मरुत, वायु, इन्द्र) से उनकी एकात्मता का घोष होता है। → मार्कण्डेय स्तुति को ‘फलश्रुति’ में बाँध देते हैं—जो द्विज एकाग्रचित्त होकर स्कन्द के जन्म-वृत्तान्त/स्तव का पाठ, श्रवण या श्रावण करता है, उसे धन, आयु, यश, पुत्र, शत्रुजय, पुष्टि-तुष्टि और अंततः ‘स्कन्द-सालोक्य’ की प्राप्ति होती है।
Shlokas
Verse 1
इस प्रकार श्रीमहाभारत वनपरव्वके अन्तर्गत मार्कण्डेयसमास्यापर्वमें अंगिरसोपाख्यानके प्रसंगमें स््कन्दकी उत्पत्ति तथा महिषायुरवधविषयक दो सौ एकतीसवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ २३१ ॥ (दाक्षिणात्य अधिक पाठका ३ “लोक मिलाकर कुल ११३ ६ “लोक हैं) बह. “+( 9) #2<.3 #23५:१ - रथका वह अग्रभाग जहाँ जूआ बाँधा जाता है
ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: «ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາດວິຊະ, ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງນາມຂອງມະຫາບຸລຸດຜູ້ນັ້ນ—ນາມທີ່ທ່ານໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ».
Verse 2
वैशम्पायन उवाच इत्युक्त: पाण्डवेयेन महात्मा ऋषिसंनिधौ । उवाच भगवांस्तत्र मार्कण्डेयो महातपा:
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອບຸດຜູ້ສູງສົ່ງຂອງປານດຸ ໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ໃນທ່າມກາງບັນດາລະສີທີ່ຊຸມນຸມກັນ, ມາຣະກັນເດຍ ຜູ້ເຖົ້າແກ່ຜູ້ມີຕະປະສູງ ກໍໄດ້ຕອບກັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ.
Verse 3
मार्कण्डेय उवाच आग्नेयश्चैव स्कन्दश्न दीप्तकीर्तिरनामय: । मयूरकेतुर्धर्मात्मा भूतेशो महिषार्दन:
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພຣະບຸດແຫ່ງໄຟ—ອາກເນຍ, ສະກັນດະ—ຜູ້ມີກຽດສະຫວ່າງໄສ ແລະປອດໄພຈາກໂລກາ, ຜູ້ມີນົກຢູງເປັນທຸງ, ຜູ້ມີຈິດທຳ, ເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ, ແລະຜູ້ປະຫານອະສູຣະມະຫິສະ—ນີ້ແມ່ນນາມອັນສັກສິດ (ບາງສ່ວນ) ທີ່ໃຊ້ສັນລະເສີນ ກາຣຕິເກຍ».
Verse 4
कामजित् कामद: कान्तः सत्यवाग भुवनेश्वर: । शिशु: शीघ्र: शुचिश्नण्डो दीप्तवर्ण: शुभानन:
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ! ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຊະນະກາມ (ກາມະຊິດ) ແລະເປັນຜູ້ປະທານສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ (ກາມະດະ); ງາມສະຫງ່າ, ກ່າວຄຳຈິງ, ແລະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ. ພຣະອົງເປັນນິດຍັງໜຸ່ມ, ວ່ອງໄວ, ບໍລິສຸດ, ເຂັ້ມແຂງໃນອຳນາດແຫ່ງທຳ, ມີສີສັນສະຫວ່າງໄສ ແລະພຣະພັກອັນເປັນມົງຄຸນ».
Verse 5
अमोघस्त्वनघो रौद्र: प्रियश्रन्द्राननस्तथा । दीप्तशक्ति: प्रशान्तात्मा भद्गरकृत् कूटमोहन:
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ! ພຣະອົງບໍ່ເຄີຍຜິດພາດ (ອະໂມຄະ), ບໍ່ມີມົນທິນ (ອະນະຄະ); ດຸດັນໃນພຣະພິໂຣດແຫ່ງທຳ ແຕ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ບູຊາ. ພຣະພັກດັ່ງດວງຈັນ, ມີພະລັງອັນລຸກໂຊນ, ໃຈພາຍໃນສະຫງົບ, ເປັນຜູ້ກະທຳກິດອັນເປັນມົງຄຸນ, ແລະເປັນຜູ້ເຮັດໃຫ້ການຫລອກລວງແລະຄວາມຈອມປອມສັບສົນ».
Verse 6
षष्ठीप्रियश्व धर्मात्मा पवित्रो मातृवत्सल: । कन्याभर्ता विभक्तश्च स्वाहेयो रेवतीसुत:
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ! (ສະກັນດະ) ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ຜູ້ຮັກວັນທີຫົກ’ (ສັດຖີປຣິຍະ), ‘ຜູ້ມີຈິດແຫ່ງທຳ’, ‘ບໍລິສຸດ’, ແລະ ‘ຜູ້ອ່ອນໂຍນຕໍ່ແມ່’. ພຣະອົງຍັງຮູ້ຈັກວ່າ ‘ຜູ້ຄຸ້ມຄອງສາວນ້ອຍ’, ‘ຜູ້ແຍກອອກໂດດເດັ່ນ’, ‘ບຸດແຫ່ງສວາຫາ’, ແລະ ‘ບຸດແຫ່ງເຣວະຕີ’».
Verse 7
प्रभुनेता विशाखश्न नैगमेय: सुदुश्चर: । सुव्रतो ललितश्वैव बालक्रीडनकप्रिय:
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ! ພຣະອົງແມ່ນຈອມເຈົ້າ ແລະຜູ້ນຳ; ພຣະອົງແມ່ນ ວິສາຂະ; ແມ່ນ ໄນກະເມຍ; ແລະເປັນຜູ້ທີ່ຍາກຈະເອົາຊະນະຢ່າງຍິ່ງ. ພຣະອົງໝັ້ນຄົງໃນວັດຕະປະຕິບັດອັນສັກສິດ, ອ່ອນຊ້ອຍງາມສະຫງ່າທັງຮູບກາຍແລະກິລິຍາ, ແລະຮັກການຫຼິ້ນອັນບໍລິສຸດຂອງເດັກນ້ອຍ».
Verse 8
खचारी ब्रह्मचारी च शूर: शरवणोद्धव: । विश्वामित्रप्रियश्वैव देवसेनाप्रियस्तथा
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ! (ກາຣຕິເກຍ) ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ຜູ້ເດີນໄປໃນຟ້າ’ (ອາກາສະຈາຣີ), ‘ພຣະພຣົມຈາຣີ’, ‘ວິລະຊົນ’, ‘ຜູ້ເກີດຈາກປ່າອໍ້/ກໍ່ອໍ້’ (ຊະຣະວະນະອຸດພະວະ), ‘ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງວິສວາມິຕຣະ’, ແລະ ‘ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວະເສນາ’».
Verse 9
वासुदेवप्रियश्वैव प्रिय: प्रियकृदेव तु । नामान्येतानि दिव्यानि कार्तिकेयस्य य: पठेत् । स्वर्ग कीर्ति धनं चैव स लभेन्नात्र संशय:
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ແລະພຣະອົງຍັງເປັນ ‘ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງວາສຸເທວະ’, ‘ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ’, ແລະ ‘ຜູ້ກະທຳສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ຮັກ’. ຜູ້ໃດສະດຸດອ່ານນາມທິບຂອງກາຣຕິເກຍເຫຼົ່ານີ້ ຈະໄດ້ຮັບສະຫວັນ ຊື່ສຽງ ແລະຊັບສິນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»។
Verse 10
स्तोष्यामि देवैर्क्रषिशि श्र जुष् शकक््त्या गुहं नामभिरप्रमेयम् । षडाननं शक्तिधरं सुवीरं निबोध चैतानि कुरुप्रवीर
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະສັນລະເສີນ ກຸຫາ—ຜູ້ຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້—ຜູ້ຊຶ່ງພະລັງອຳນາດຖືກເທວະແລະລະສີສັກກາລະ, ໂດຍເອີ້ນພຣະອົງດ້ວຍນາມອັນສັກສິດ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ມີຫົວໜ້າຫົກ, ຜູ້ຖືຫອກ (Śakti), ວິລະຊົນຜູ້ກ້າຫານຍິ່ງ. ໂອ ຜູ້ກ້າແຫ່ງກຸຣຸ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່ຕໍ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້»។
Verse 11
स्कन्ददेव! आप ब्राह्मणहितैषी, ब्रह्मात्मज, ब्रह्मवेत्ता, ब्रह्मनिष्ठ, ब्रह्मज्ञानियोंमें श्रेष्ठ, ब्राह्मणप्रिय, ब्राह्मणोंके समान व्रतधारी, ब्रह्मज्ञ तथा ब्राह्मणोंके नेता हैं
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າສະກັນດະ! ພຣະອົງເປັນຜູ້ປາດຖະໜາຄວາມດີແກ່ພຣາຫມັນ, ເກີດແຕ່ພຣະພຣົມາ, ເປັນຜູ້ຮູ້ພຣະພຣົມັນ, ຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະພຣົມັນ, ແລະເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ມີປັນຍາພຣະພຣົມັນ. ພຣະອົງເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣາຫມັນ, ຖືວັດຕະປະຕິບັດດັ່ງພຣາຫມັນ, ເປັນຜູ້ຮູ້ພຣະພຣົມັນໂດຍຕົນເອງ, ແລະເປັນຜູ້ນຳແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງຫມູ່ພຣາຫມັນ»។
Verse 12
स्वाहा स्वधा त्वं परमं पवित्र मन्त्रस्तुतस्त्वं प्रथित: षडर्चि: । संवत्सरस्त्वमृतवश्च षड् वै मासार्धमासावयनं दिशश्व
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງແມ່ນ ສະວາຫາ ແລະ ສະວະທາ—ຫຼັກການອັນບໍລິສຸດສູງສຸດ. ພຣະອົງແມ່ນໄຟຫົກແປວທີ່ໂດ່ງດັງ, ຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍມັນຕຣາ. ພຣະອົງແມ່ນປີ, ແລະຫົກລະດູ; ແມ່ນເດືອນ ແລະກຶ່ງເດືອນ; ແມ່ນອະຍະນະ (ເສັ້ນທາງດວງອາທິດ) ແລະທິດທັງຫຼາຍ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະອົງຍັງແມ່ນນ້ຳ. ດັ່ງນັ້ນ ລະບຽບທັງປວງຂອງເວລາ, ພື້ນທີ່, ແລະພິທີບູຊາ ຈຶ່ງຖືກຮວບຮວມໄວ້ໃນພຣະອົງ»។
Verse 13
कुरुकुलके प्रमुख वीर युधिष्ठिर! अब मैं देवताओं तथा ऋषियोंसे सेवित, असंख्य नामों तथा अनन्त शक्तिसे सम्पन्न, शक्ति नामक अस्त्र धारण करनेवाले वीरवर षडानन गुहकी स्तुति करता हूँ, तुम ध्यान देकर सुनो ।।
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ວິລະຊົນຜູ້ເປັນຫົວໜ້າແຫ່ງວົງກຸຣຸ, ຢຸທິສຖິຣະ! ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະສັນລະເສີນ ກຸຫາ—ວິລະຊົນຫົກໜ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຜູ້ຖືອາວຸດຊື່ Śakti, ຜູ້ມີນາມນັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະພະລັງອຳນາດບໍ່ມີຂອບເຂດ—ຜູ້ຖືກເທວະແລະລະສີຮັບໃຊ້. ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຈົດຈໍ່. ພຣະອົງເປັນຜູ້ອຸທິດແດ່ພຣະພຣົມັນ, ເກີດແຕ່ພຣະພຣົມາ, ເປັນຜູ້ຮູ້ພຣະພຣົມັນ, ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນພຣະພຣົມັນ, ແລະເປັນຜູ້ດີທີ່ສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ດຳລົງພຣະພຣົມັນ. ພຣະອົງເປັນທີ່ຮັກຂອງເວດະ ແລະພຣາຫມັນ, ຕັ້ງມັ່ນໃນວັດຕະຂອງພຣາຫມັນ, ເປັນຜູ້ຮູ້ຂໍ້ບັນຍັດອັນສັກສິດ, ແລະເປັນຜູ້ນຳພຣາຫມັນ. ພຣະອົງມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ແລະໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວ; ມີໃບໜ້າພັນ ແລະແຂນພັນ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ພິທັກໂລກ, ເປັນເຄື່ອງບູຊາສູງສຸດ, ແລະເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນເທວະແລະອະສຸຣະທັງປວງ»។
Verse 14
त्वमेव सेनाधिपति: प्रचण्ड: प्रभुर्विभुश्वाप्यथ शत्रुजेता । सहस्र भूस्त्वं धरणी त्वमेव सहस्रतुष्टिश्न सहस्रभुक् च
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນແມ່ທັບອັນດຸຮ້າຍ—ເປັນອົງອະທິປະໄຕ, ແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວທຸກສິ່ງ, ແລະເປັນຜູ້ຊະນະສັດຕູ. ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ມີຕີນພັນ; ເຈົ້າແມ່ນແຜ່ນດິນໂລກເອງ. ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ໃຫ້ຄວາມອິ່ມໃຈແກ່ສັດທັງຫຼາຍນັບພັນ ແລະເປັນຜູ້ຮັບພິທີບູຊານັບພັນປະການ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນຊີວິດຂອງພວກເຂົາ.”
Verse 15
सहस्रशीर्षस्त्वमनन्तरूप: सहस्रपात् त्वं गुह शक्तिधारी । गड्जासुतस्त्वं स्वमतेन देव स्वाहामहीकृत्तिकानां तथैव
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ມີຫົວພັນ ມີຮູບອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ; ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ມີຕີນພັນ. ໂອ ກຸຫາ, ຜູ້ຖືອຳນາດແຫ່ງຫອກທິບ! ໂອ ພຣະເທວະ, ໂດຍພຣະປະສົງຂອງເຈົ້າເອງ ເຈົ້າໄດ້ປາກົດເປັນບຸດຂອງ ຄົງຄາ (Gaṅgā) ແລະດັ່ງດຽວກັນ ເປັນບຸດຂອງ ສວາຫາ (Svāhā), ຂອງແຜ່ນດິນ, ແລະຂອງ ກຣິຕຕິກາ (Kṛttikā) ທັງຫຼາຍ.”
Verse 16
त्वं क्रीडसे षण्मुख कुक्कुटेन यथेष्टनानाविधकामरूपी । दीक्षासि सोमो मरुत: सदैव धर्मोडसि वायुरचलेन्द्र इन्द्र:
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ສັນມຸຂ (ຜູ້ມີຫນ້າຫົກ)! ເຈົ້າຫຼິ້ນກັບໄກ່ ແລະຕາມປະສົງຂອງເຈົ້າ ເຈົ້າສາມາດຮັບຮູບອັນງາມຫຼາຍປະເພດ. ເຈົ້າເປັນ dīkṣā (ພິທີອຸທິດຕົນ) ເປັນ Soma, ເປັນຫມູ່ Marut, ເປັນ Dharma, ເປັນ Vāyu, ເປັນອະຈະລະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ), ແລະເປັນ Indra ຢູ່ເສມອ.”
Verse 17
सनातनानामपि शाश्रृतस्त्वं प्रभु: प्रभूणामपि चोग्रधन्वा । ऋतस्य कर्ता दितिजान्तकस्त्व॑ जेता रिपूणां प्रवर: सुराणाम्
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າເປັນນິລັນດອນ ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາຜູ້ນິລັນດອນ; ເຈົ້າເປັນອົງອະທິປະໄຕ ແມ່ນແຕ່ເໜືອອົງອະທິປະໄຕທັງຫຼາຍ—ໂອ ຜູ້ຖືຄັນທະນູອັນນ່າຢ້ານ! ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ສ້າງຕັ້ງ ṛta (ລະບຽບຈັກກະວານອັນແທ້), ເປັນຜູ້ທຳລາຍອະສູຣະຜູ້ເກີດຈາກ Diti, ເປັນຜູ້ຊະນະສັດຕູ, ແລະເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາເທວະ.”
Verse 18
सूक्ष्मं तपस्तत् परम॑ त्वमेव परावरज्ञोडसि परावरस्त्वम् । धर्मस्य कामस्य परस्य चैव त्वत्तेजसा कृत्स्नमिदं महात्मन्
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຕະປະ (tapas) ອັນລະອຽດລ້ຳແລະສູງສຸດນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນອື່ນໃດນອກຈາກເຈົ້າ. ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ຮູ້ທັງເຫດແລະຜົນ ແລະເຈົ້າເອງກໍແມ່ນສະພາບແທ້ຂອງເຫດແລະຜົນ. ທັງ dharma, ທັງ kāma, ແລະທັງສິ່ງທີ່ຢູ່ເໜືອສອງນັ້ນ—mokṣa—ຜູ້ຮູ້ຢ່າງແທ້ຈິງຄືເຈົ້າ. ໂອ ມະຫາອາດມາ! ໂລກທັງປວງນີ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຣັດສະມີຂອງເຈົ້າ.”
Verse 19
व्याप्तं जगत् सर्वसुरप्रवीर शक््त्या मया संस्तुत लोकनाथ । नमोस्तु ते द्वादशनेत्रबाहो अतः: परं वेझि गति न तेडहम्
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ວີຣະບຸລຸດຜູ້ສູງສຸດໃນບັນດາເທວະທັງປວງ, ໂດຍພະລັງອຳນາດຂອງທ່ານ ໂລກທັງປວງນີ້ຖືກແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມ. ໂອ ອົງພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນທ່ານຕາມກຳລັງ. ຂໍນົບນ້ອມແດ່ທ່ານ, ໂອ ເທວະຜູ້ງາມສົງ່າດ້ວຍຕາສິບສອງ ແລະ ແຂນສິບສອງ. ສ່ວນທີ່ເກີນໄປຈາກນີ້—ສະພາບອັນສູງສຸດ ແລະ ເຫນືອລ້ຳຂອງທ່ານ—ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້».
Verse 20
स्कन्दस्य य इदं विप्र: पठेज्जन्म समाहित: । श्रावयेद् बाह्मणेभ्यो य: शृणुयाद् वा द्विजेरितम्
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຜູ້ໃດມີໃຈຕັ້ງມັ່ນ ອ່ານທ່ອງເລື່ອງກຳເນີດຂອງສະກັນດະນີ້, ຫຼືເຮັດໃຫ້ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍໄດ້ຟັງ, ຫຼືຕົນເອງຟັງຈາກປາກຂອງຜູ້ເປັນດວິຊະ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຊັບສິນ, ອາຍຸຍືນ, ຊື່ສຽງສະຫວ່າງໄສ, ບຸດ, ຊະນະສັດຕູ, ແລະພອນຄູ່ແຫ່ງຄວາມອຸດົມບຳລຸງກັບຄວາມພໍໃຈ; ແລ້ວທ້າຍສຸດຈະໄປຮອດໂລກຂອງສະກັນດະ».
Verse 21
धनमायुर्यशो दीप्त॑ पुत्राउछत्रुजयं तथा । स पुष्टितुष्टी सम्प्राप्प स्कन्दसालोक्यमाप्नुयात्
ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດມີໃຈຈົ່ງໝັ້ນ ອ່ານທ່ອງເລື່ອງຂອງສະກັນດະໃນກຳເນີດນີ້, ຫຼືເຮັດໃຫ້ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍໄດ້ຟັງ, ຫຼືຕົນເອງຟັງຈາກປາກພຣາຫມະນະ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຊັບສິນ, ອາຍຸຍືນ, ຊື່ສຽງສະຫວ່າງໄສ, ບຸດ, ຊະນະສັດຕູ, ແລະພອນຄູ່ແຫ່ງຄວາມອຸດົມບຳລຸງກັບຄວາມພໍໃຈ; ແລ້ວທ້າຍສຸດຈະໄປຮອດໂລກຂອງສະກັນດະ».
Verse 232
इति श्रीमहाभारते वनपर्वणि मार्कण्डेयसमास्यापर्वणि आद्धिरसे कार्तिकेयस्तवे द्वात्रिंशयदधिकद्वधिशततमो<ध्याय:
ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສີຣີມະຫາພາຣະຕະ» ພາຍໃນ «ວະນະປະຣະວະ», ໃນພາກທີ່ເອີ້ນວ່າ «ມາຣະກັນເດຍ-ສະມາສະຍາ ປະຣະວະ», ໃນ (ອະນຸພາກ) «ອາດທິຣະສະ», ບົດທີ 232: «ບົດສັນລະເສີນກາຣຕິເກຍ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. (ຄຳລົງທ້າຍບົດ)។
Frequently Asked Questions
Whether dharmic objectives (release of captives and protection of social norms) can be achieved through conciliatory speech when the opposing party denies the speaker’s jurisdiction, and when escalation to force becomes ethically warranted.
Ethical action is procedural as well as intentional: begin with restraint and reasoned admonition, but accept that dharma may require decisive protection when persuasion fails and harm or unlawful detention persists.
No explicit phalaśruti appears in the provided passage; the chapter functions primarily as narrative-ethical framing, positioning the battle as a consequence of rejected conciliation within the broader exile arc.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.