Shloka 34
इन्द्रस्य दुःखप्राप्तिः—त्रिशिरोवधः, वृत्रोत्पत्तिः, जृम्भिकाजननम्
Indra’s Distress: Slaying of Triśiras, Birth of Vṛtra, and the Origin of Yawning
तक्षोवाच क्रूरेण नापत्रपसे कथं शक्रेह कर्मणा । ऋष्िपुत्रमिमं हत्वा ब्रह्म॒हत्याभयं न ते,बढ़ईने कहा--देवराज! इस क्रूर कर्मसे आपको यहाँ लज्जा कैसे नहीं आती है? इस ऋषिकुमारकी हत्या करनेसे जो ब्रह्महत्याका पाप लगेगा, क्या उसका भय आपको नहीं है?
takṣovāca krūreṇa nāpatrapase kathaṁ śakreha karmaṇā | ṛṣiputram imaṁ hatvā brahmahatyābhayaṁ na te ||
ຕັກສະກ່າວວ່າ: «ໂອ ສັກຣະ (ອິນທຣາ), ເຈົ້າບໍ່ລະອາຍໃນທີ່ນີ້ດ້ວຍການກະທຳອັນໂຫດຮ້າຍນີ້ໄດ້ແນວໃດ? ເມື່ອເຈົ້າຂ້າລູກຊາຍຂອງຣິສິ, ເຈົ້າບໍ່ຢ້ານຄວາມສະຫວັນສະຫວາດຂອງ “ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ” — ບາບຈາກການຂ້າພຣາຫມັນບໍ?»
शल्य उवाच
Educational Q&A
Even the powerful are bound by dharma: cruelty and the killing of a brahmin (or one of brahminical/ṛṣi lineage) is portrayed as a grave transgression, and moral conscience (shame) and fear of sin are invoked as restraints on violence.
Takṣa directly rebukes Śakra (Indra), accusing him of committing a cruel act—killing a sage’s son—and challenges him on two fronts: the absence of shame and the absence of fear of brahmahatyā, a traditionally severe sin.