Shloka 3
कुन्ती-विलापः तथा गोविन्द-आश्वासनम्
Kuntī’s Lament and Govinda’s Consolation
तब वहाँसे जाते हुए महाबाहु महाबली श्रीकृष्णकी आज्ञा ले सम्पूर्ण वृकस्थलनिवासी वहाँसे लौट गये ।। धार्तराष्ट्रास्तमायान्तं प्रत्युज्जग्मु: स्वलंकृता: । दुर्योधनादते सर्वे भीष्मद्रोणकृपादय:,दुर्योधनके सिवा धृतराष्ट्रके सभी पुत्र तथा भीष्म, द्रोण और कृपाचार्य आदि यथायोग्य वस्त्राभूषणोंसे सुसज्जित हो हस्तिनापुरकी ओर आते हुए श्रीकृष्णकी अगवानीके लिये गये
dhārtarāṣṭrās tam āyāntaṁ pratyujjagmuḥ svalankṛtāḥ | duryodhanād ṛte sarve bhīṣma-droṇa-kṛpādayaḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອ ສີຣີກຣິດສະນະ ເຂົ້າມາໃກ້ ພວກທາຣຕະຣາສະຕະ (Dhārtarāṣṭra) ຜູ້ແຕ່ງກາຍແລະປະດັບອາພອນຢ່າງເໝາະສົມ ກໍອອກໄປຕ້ອນຮັບທ່ານ. ທຸກຄົນໄດ້ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ລວມທັງ ພີສະມະ, ໂດຣນະ, ກຣິປະ ແລະອື່ນໆ ຍົກເວັ້ນແຕ່ ທຸຣະໂຍທະນະ. ຕອນນີ້ເນັ້ນໜ້າທີ່ແຫ່ງລາຊະສຳນັກໃນການໃຫ້ກຽດແກ່ທູດຜູ້ຄວນເຄົາລົບແລະຜູ້ເຖົ້າ, ແຕ່ການປະຕິເສດຂອງທຸຣະໂຍທະນະ ສະທ້ອນຄວາມຈອງຫອງແລະຄວາມປະທະ ອັນຂັດຂວາງການປະນີປະນອມແລະທຳມະ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Honoring a worthy guest or envoy is a basic obligation of dharma and social order; refusing such courtesy out of ego and enmity becomes a moral symptom of inner disorder and a practical obstacle to peace.
As Kṛṣṇa arrives toward Hastināpura on his diplomatic mission, the Kaurava side—Dhṛtarāṣṭra’s sons and senior elders like Bhīṣma, Droṇa, and Kṛpa—go out ceremonially to welcome him, but Duryodhana alone does not join the reception.